Atos 13
Tjukurpa Palya (PJT) vs VC
1 Ka ngura nyara Antiyakala Jesuku walytja tjuṯangka tjungu wangkatjara maṉkurpa munu nintilpai maṉkurpa kuḻu nyinangi ini nyanganpa wati panya Paanapatjanya, munu Tjimiyannga ini kutjupa Maṟunya, munu wati ini Lutjiyanya ngura Tjaaṟininya nguraṟa, munu wati kutjupa ini Manayinnga mayatja panya Iṟataku ngalungku, munu wati panya Saulanyalta.
1 Havia então na Igreja de Antioquia profetas e doutores, entre eles Barnabé, Simão, apelidado o Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, companheiro de infância do tetrarca Herodes, e Saulo.
2 Wati nyanga paluṟu tjanaya tjunguringkula Godanya waḻkuṟa tjapiningi mai wantira, ka Kurunpa Miḻmiḻṯu tjanala wangkangu, “Ngayulu Paanapatjanya pulanya Saulanya ngurkantanu ngayuku waṟkarinytjaku, ka nyura nyanga palunya pulanya tjura waṟka nyanga palunya palyantjaku.”
2 Enquanto celebravam o culto do Senhor, depois de terem jejuado, disse-lhes o Espírito Santo: Separai-me Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho destinado.
3 Kaya palulanguṟu kuwaripangkuṯu nyinara Godala tjapiningi mai wantira, munuya tjapiṟa wiyaringkula pulala katangka maṟa tjunkula pulampa ngapartji tjapinu munu pulanya rapaṟa iyaṉu ankula waṟka panya palunya palyantjaku.
3 Então, jejuando e orando, impuseram-lhes as mãos e os despediram.
4 Ka Kurunpa Miḻmiḻṯu witunnyangka Paanapatjanya pula Saulanya anu ngura ini Tjalutjiyalakutu, panya pauta tjuṯa pitjala ngaṟapai ngura nyara palula uṟu puḻkangka kantilytja. Ka pula ngura nyara palulanguṟulta pautangka tatiṟa ma-pakaṉu uṟungka munu pula ankula manta tjukutjukungka wirkanu manta ini Tjaipuṟitjala.
4 Enviados assim pelo Espírito Santo, foram a Selêucia e dali navegaram para a ilha de Chipre.
5 Munu pula tawunu ngura ini Tjalamitjala wirkaṟa pautanguṟu ukalingkula nyinangi munuya ngura nyara palula Jew tjuṯaku waḻi inmatja tjuṯangka tjarpara Godaku tjukurpa wangkangi aṉangu tjuṯangka. Ka wati panya John Markanya pulala tjunguṯu pitjalinangi pulanya alpamilantjikitja.
5 Chegados a Salamina, pregavam a palavra de Deus nas sinagogas dos judeus. Tinham com eles João para auxiliá-los.
6 — ausente —
6 Percorreram toda a ilha até Pafos e acharam um judeu chamado Barjesus, mago e falso profeta,
7 — ausente —
7 que vivia na companhia do procônsul Sérgio Paulo, homem sensato. Este chamou Barnabé e Saulo, e exprimiu-lhes o desejo de ouvir a palavra de Deus.
8 — ausente —
8 Mas Élimas, o Mago - pois assim é interpretado o seu nome -, se lhes opunha, procurando desviar da fé o procônsul.
9 Ka Saulalu, ini kutjupa Paulalu, Kurunpa Miḻmiḻṯu witulyankunyangka wati panya palunya tjukaṟurungku kuṟu nyakula wangkangu,
9 Então Saulo, chamado também Paulo, cheio do Espírito Santo, cravou nele os olhos e disse-lhe:
10 “Nyuntun mamuku walytjangku tjukurpa kuraṉi! Nyuntun aṉangu tjukaṟuru tjuṯaku mirpaṉtju munun aṉangu tjuṯangka Godaku tjukurpa kampa kutjupaṟa kuraṟa wangkapai tjukurpa palya-palku. Yaalaṟan kampa kutjupariku munun wantiku Godaku tjukurpa kuralwiyangku?
10 Filho do demônio, cheio de todo engano e de toda astúcia, inimigo de toda justiça, não cessas de perverter os caminhos retos do Senhor!
11 Nyuntu rawa alatjirinyangkanta nyuntunya ngapartji Godalu kuwari mirpaṉarira kuṟu patini, kan puṯu alatjiṯu nyakuku munun ngula kutju aḻaringkula nyakuku.” |src="tnACT13V10.tif" size="col" loc="p" ref="13:11"
11 Eis que agora está sobre ti a mão do Senhor e ficarás cego. Não verás o sol até nova ordem! Caíram logo sobre ele a escuridão e as trevas, e, andando à roda, buscava quem lhe desse a mão.
12 Ka mayatja panyangku wati panya palumpa maḻpa kuṟu patiringkunyangka nyakula Godaku puḻkaṟa mulamularingu. Panya paluṟu tjukurpa Godaku nintinnyangka kulintjatjanungku kulinu, “Awari! Tjukurpa wiṟuṉatju kuwari kutju kulinu.”
12 À vista deste prodígio, o procônsul abraçou a fé, admirando vivamente a doutrina do Senhor.
13 Munuya palulanguṟu Paulanya tjana pautangka tatiṟa uṟungka ma-pakaṉu ngura Paipatjanya wantikatira, munuya ankula ngura ini Puukala wirkanu manta puḻkangka ini Pampiliyala. Ka nyara palula John Markalu tjananya wantikatira maḻaku anu Jerusalemalakutu.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram de Pafos e chegaram a Perge, na Panfília, de onde João, apartando-se deles, voltou para Jerusalém.
14 Ka Paulanya pula ngura Puukalanguṟu tjina anu munu pula ankula ngura Antiyaka kutjupangka wirkanu manta panya Pitjitiyala nguṟurpa. Munu pula Saturday-ngka tjiṉṯu panya pakuwiyaringkupaingka aṉangu tjuṯangka tjunguringkula waḻi inmatjangka tjarpara nyinangi.
14 Mas eles, deixando Perge, foram para Antioquia da Pisídia. Ali entraram em dia de sábado na sinagoga, e sentaram-se.
15 Ka kutjupangku nyiringuṟu nyakula wangkangi tjukurpa panya Moseku munu wangkatjara tjuṯaku aṟa kuḻu. Ka nyakula wangkara wiyaringkunyangka waḻi inmatjaku mayatja tjuṯangku wati kutju wituṉu Paulala pulala tjapintjaku, ka ankula wangkangu, “Walytja wiṟu kutjara! Tjinguṟu nyupali tjukurpa wiṟu kanyini nganaṉanya wangkara kuṉpuntjikitjangku. Ka nyangatja kuwari nyupali wangkanytjaku ngaṟanyi.”
15 Depois da leitura da lei e dos profetas, mandaram-lhes dizer os chefes da sinagoga: Irmãos, se tendes alguma palavra de exortação ao povo, falai-a.
16 Ka Paulalu pakaṟa maṟangku tjananya pilunmanu munu wangkangu alatji, |src="Preach symbol GT.tif" size="col" loc="p" ref="13:16" “Uwa, aṉangu Israelkunu tjuṯa munu Jew wiya tjuṯa kuḻu, nyura uwankarangku Godanya waḻkulpai. Wanyuṉiya kulila kaṉa nyurala wangkaku!
16 Paulo levantou-se, fez um sinal com a mão e falou: Homens de Israel e vós que temeis a Deus, ouvi.
17 Godalu panya Israelkunu tjuṯa kanyilpaingku nganampa panya tjamupiti iriti ngurkantanu munu tjananya pukuḻmanu walytjapiti tjuṯatjararingkunytjaku ngura panya malikitjangka nyinanyangka manta Itjipala. Munu panya tjananya ngura nyara palulanguṟu pakaltjingaṟa katingu witulya puḻkangku.
17 O Deus do povo de Israel escolheu nossos pais e exaltou este povo no tempo em que habitava na terra do Egito, de onde os tirou com o poder de seu braço.
18 Munu paluṟu tjananya rawangkuṯu katiṟinangi ilytjingka kuḻi 40.
18 Por espaço de quarenta anos alimentou-os no deserto.
19 Munu tjananya witulyanangi aṉangu ngura 7-itja pungkula wiyantjaku manta panya Kainanta nyinanytja tjuṯa. Munu tjanampa manta palumpa walytja tjuṯa ungu nguraṟitjaringkula nyinanytjaku.
19 Destruiu sete nações na terra de Canaã e distribuiu-lhes por sorte aquela terra durante quase quatrocentos e cinqüenta anos.
20 Kaya pala palula rawa nyinangi kuḻi 450.
20 Em seguida, lhes deu juízes até o profeta Samuel.
21 Kaya nyara palula aṟa aṉangu tjuṯangku tjapiningi Godala tjanampa mayatja mulapa ngurkantaṟa tjunkunytjaku, ka Godalu mulapaṯu ngurkantanu wati panya ini Saulanya tjanampa mayatja puḻka nyinanytjaku. Wati panya paluṟu tjamu Pintjimantanguṟu palumpa pakaḻi maḻatja mulapa wati ini Kiitjaku katja. Munu wati panya Saulanya Israelkunu tjuṯaku mayatjarira nyinangi kuḻi 40.
21 Pediram então um rei, e Deus lhes deu, por quarenta anos, Saul, filho de Cis, da tribo de Benjamim.
22 Ka nyara palula maḻangka Godalu palunya mayatja wiyaṉu munu Davidanya ngapartji ngurkantaṟa tjunu Israelkunu tjuṯaku mayatja nyinanytjaku. Nyanga alatji Godalu wangkangu, ‘Ngayuluṉa Davidanya ngurkantanu wati ini Tjiitjiku katja, panya nyara palumpaṉa puḻkaṟa pukuḻarinyi. Nyara paluṟu ngayuku waṟka wangaṉarangku kuliṟa palyalku.’
22 Depois, Deus o rejeitou e mandou-lhes Davi como rei, de quem deu este testemunho: Achei Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará todas as minhas vontades.
23 “Munu Godalu ngaṉmanytju kalkuntjatjanungku Davidaku walytjapiti maḻatjanguṟu Jesunyalta iyaṉu aṉangu Israelkunu tjuṯa wankaṟunkunytjaku.
23 De sua descendência, conforme a promessa, Deus fez sair para Israel o Salvador Jesus.
24 Ka panya Jesunya pitjanytja kuwaripangka Johntu palunyatjara tjanala tjakultjunangi aṉangu panya Israelkunu tjuṯangka paluṟu tjana kuliṟa kuranguṟu kuṉṯaringkula Godalakutu aṟuringkunytjaku munu uṟungka baptise-arinytjaku.
24 João tinha pregado, desde antes da sua vinda, o batismo do arrependimento a todo o povo de Israel.
25 Munu paluṟu Godaku waṟka palyaṟa wiyantjikitjangku wangkangu alatji, ‘Tjinguṟu nyura ngayunya kulini wati panya Godalu kalkuntjanya-palku. Palu wiya, wati nyara paluṟu ngayula maḻangka pitjanyi. Nyara paluṟu mayatja puḻka mulapa nyinaku ngayula waintaṟa alatjiṯu, kaṉa palula miṟangka ngaṟala puḻkaṟa kuṉṯaringanyi.’” Alatji Johntu wangkara paluṟunku tjukutjukunmanangi munu Jesunya puḻkanmanangi.
25 Terminando a sua carreira, dizia: Eu não sou aquele que vós pensais, mas após mim virá aquele de quem não sou digno de desatar o calçado.
26 “Walytja wiṟu tjuṯa! Kulilaṉiya Aipuṟamaku walytjapiti maḻatja maḻatjangku! Munuṉiya Jew wiya tjuṯangku kuḻu kulila nyura Godanya waḻkulpai nyinara! Panya Godalu tjukurpa wankaṟunkupainya nganaṉala utinu nyuntu nganaṉa kuliṟa wankaringkunytjaku.
26 Irmãos, filhos de Abraão, e os que entre vós temem a Deus: a nós é que foi dirigida a mensagem de salvação.
27 Ka panya Jew tjuṯa nyara Jerusalemala nyinapai tjuṯangku munu tjanampa mayatja tjuṯangku kuḻu Jesunya ngurkantankuwiyangku wantingi nganampa panya wankaṟunkupainya Godalu kalkuntjitja. Munuya paluṟu tjana tjukurpa panya wangkatjara tjuṯangku iriti walkatjunkunytja puṯu kuliṟa nintiringangi. Panya tjukurpa nyara palunya tjananyaya rawangku nyakula wangkapai inmangka tjunguringkula Saturday kutjupa Saturday kutjupa. Palu tjana tjukurpa palumpa mulamularingkuwiyangku wantira Jesunya puḻkaṟa anaṟa kuranmanangi, panya alatjirinytjakuya wangkatjara tjuṯangku iriti nyiringka walkatjunu.
27 Com efeito, os habitantes de Jerusalém e os seus magistrados não conheceram Jesus, e, sentenciando-o, cumpriram os oráculos dos profetas, que cada sábado são lidos.
28 — ausente —
28 Embora não achassem nele culpa alguma de morte, pediram a Pilatos que lhe tirasse a vida.
29 — ausente —
29 Depois de realizarem todas as coisas que dele estavam escritas, tirando-o do madeiro, puseram-no num sepulcro.
30 Palu Godalu palunya wankaṟa pakaltjingaṉu.
30 Mas Deus o ressuscitou dentre os mortos.
31 Ka nyara palula maḻangka aṉangu panya Jesula tjungu para-ngaṟapai tjuṯangku Jesunya nyangangi tjuṯa-aṟa tjanala utiringkunyangka. Aṉangu nyara paluṟu tjana panya ngaṉmanypa Galileelanguṟu Jerusalemaku Jesula tjungu anangi. Munuya paluṟu tjana kuwari tjukurpa palunyatjara tjakultjunanyi aṉangu Israelkunu tjuṯangka.
31 Durante muitos dias apareceu àqueles que com ele subiram da Galiléia a Jerusalém, os quais até agora são testemunhas dele junto ao povo.
32 — ausente —
32 Nós vos anunciamos: a promessa feita a nossos pais,
33 — ausente —
33 Deus a tem cumprido diante de nós, seus filhos, suscitando Jesus, como também está escrito no Salmo segundo: Tu és meu Filho, eu hoje te gerei {Sl 2,7}.
34 “Godalu alatjiṯu panya Jesunya ilunyangka wankaṟa pakaltjingaṉu, ka paluṟu puṯu ananyi maḻaku kuḻpikutu piṟuku ngarira mantaringkunytjikitja. Panya Godalu katjangka wangkanytja alatji ngaṟanyi,
34 Que Deus o ressuscitou dentre os mortos, para nunca mais tornar à corrupção, ele o declarou desta maneira: Eu vos darei as coisas sagradas prometidas a Davi {Is 55,3}.
35 “Palu nyiri kutjupangka Davidalu Godala wangkanytja ngaṟanyi nyanga alatji,
35 E diz também noutra passagem: Não permitirás que teu Santo experimente a corrupção {Sl 15,10}.
36 Panya Davidalu Godaku waṟka palyaṟa wiyantjatjanu ilungu, kaya katira palumpa mamaku kuḻpingka tjunu, ka ngarira piḻṯiringkula mantaringu.
36 Ora, Davi, depois de ter servido em vida aos desígnios de Deus, morreu. Foi reunido a seus pais e experimentou a corrupção.
37 Palu wati panya Godalu wankaṟa pakaltjingantjanya piḻṯiringkunytja wiyaṯu.
37 Mas aquele a quem Deus ressuscitou não experimentou a corrupção.
38 — ausente —
38 Sabei, pois, irmãos, que por ele se vos anuncia a remissão dos pecados.
39 — ausente —
39 Todo aquele que crê é justificado por ele de tudo aquilo que não pôde ser pela Lei de Moisés.
40 Wanyuya kulila, panya Godaku wangkatjara tjuṯangku nyiringka iriti walkatjunu Godalu Israelkunu tjuṯangka wangkanytja alatji,
40 Cuidai, pois, que não venha sobre vós o que foi dito pelos profetas:
41 ‘Nyura tjukaṟurungku wangkanyangka ngayunya anaṟa kuraṟa pungkupai.
41 Vede, ó desprezadores, pasmai e morrei de espanto. Pois eu vou realizar uma obra em vossos dias, obra a que não creríeis, se alguém vo-la contasse {Hab 1,5}.
42 Munu palulanguṟu wangkara wiyaringkula Paulanya pula Paanapatjanya waḻi inmatjanguṟu pakantjikitja tuwakutu ma-pitjangi, kaya aṉangu tjuṯangku pulanya wangkangi ngula piṟuku pitjala tjanala tjukurpa tjakultjunkunytjaku tjiṉṯu Saturday kutjupangka.
42 Ao saírem, rogavam que lhes repetissem essas palavras no sábado seguinte.
43 Ka inma wiyaringkunyangka aṉangu tjuṯa pakaṉu munuya tjarangku pulanya waṉaṉu aṉangu Jew tjuṯangku munu Jew wiya tjuṯangku kuḻu, panya Jew wiya tjuṯa ngaṉmanypa kampa kutjuparingu munuya Jew tjuṯa puṟunytju Godanya waḻkulpai nyinangi. Ka Paulalu pula Paanapatjalu tjanala tjukurpa rawangku wangkangi munu tjanala alatji wangkangi, “Panya Godalu nganaṉanya pukuḻtju puḻkangku kanyini, kaya watarkurinytja wiyangku rawangku kulinma.” |src="tnACT13V46.tif" size="col" loc="p" ref="13:43-46"
43 Depois que a assembléia terminou, muitos judeus e prosélitos devotos seguiram Paulo e Barnabé, os quais com muitas palavras os exortavam a perseverar na graça de Deus.
44 Ka ngula Saturday kutjupangka tjiṉṯu panya pakuwiyaringkupaingka aṉangu winki mulapa ngura nyara palunya nguraṟa tjuṯa tjunguringu Tjukurpa Palya Mayatja Jesunyatjara kulintjikitja.
44 No sábado seguinte, afluiu quase toda a cidade para ouvir a palavra de Deus.
45 Kaya wati Jew kuranyitja tjuṯangku nyangu aṉangu mungilyi mulapa kapuṯurira ngaṟanyangka, munuya nyakula nyaṟaringangi munuya Paulalu wangkanyangka anaṟa palunya kuranmanangi.
45 Os judeus, vendo a multidão, encheram-se de inveja e puseram-se a protestar com injúrias contra o que Paulo falava.
46 Palu pula kurunpa rapangku alatjiṯu tjanala wangkangi Jew panya kuranyitja tjuṯangka. Alatji pula wangkangi, “Panya Godalu ngalinya wituṉu palumpa tjukurpa Jesunyatjara nyurala-waraṟa wangkanytjaku. Palu nyura tjukurpa nyanga palunya kuliṟa wantingu rawa wanka nyinanytjikitja mukuringkunytja wiyangku. Ka ngali nyura wantinyangka Jew wiya tjuṯakutu ankuku tjukurpa nyanga palunyaṯu tjanala wangkanytjikitja.
46 Então Paulo e Barnabé disseram-lhes resolutamente: Era a vós que em primeiro lugar se devia anunciar a palavra de Deus. Mas, porque a rejeitais e vos julgais indignos da vida eterna, eis que nos voltamos para os pagãos.
47 Ngali kulini Godalu panya wangkanytja alatji,
47 Porque o Senhor assim no-lo mandou: Eu te estabeleci para seres luz das nações, e levares a salvação até os confins da terra {Is 49,6}.
48 Kaya Jew wiya tjuṯangku Paulalu alatji wangkanyangka kuliṟa pukuḻaringu munuya mirawaṉira wangkangi, “Mayatja God! Nyuntumpa tjukurpa Jesunyatjara wiṟu mulapa ngaṟanyi. Kala nyuntunya puḻkaṟa alatjiṯu mirawaṉira waḻkuṉi.” Kaya aṉangu panya Godalu ngurkantankunytja tjuṯa Jesuku mulamularingu, panya tjananya ngurkantanu palula tjungu wanka tiṯutjara nyinanytjaku.
48 Estas palavras encheram de alegria os pagãos que glorificavam a palavra do Senhor. Todos os que estavam predispostos para a vida eterna fizeram ato de fé.
49 Ka tjukurpa Jesunyatjara lipiringu ngura winkingka manta nyara palula.
49 Divulgava-se, assim, a palavra do Senhor por toda a região.
50 Palu ngura nyara Antiyaka kutjupangkaya Jew kuranyitja tjuṯangku Paulaku pulampa Paanapatjaku kuraringkula mayatja ngura nyara palunya nguraṟa tjuṯa wituwituningi, minyma kuranyitja tjuṯa kuḻu, tjanala tjunguringkula Paulanya pulanya pikaringkula paiṟa iyantjaku. (Minyma nyara paluṟu tjanaya Jew wiya tjuṯa munuya Jew tjuṯa puṟunypa Godanya waḻkulpai nyinangi.) Kaya mulapaṯu pulampa kuraringkula pulanya paiṟa iyaṉu palumpa tjanampa mantanguṟu ngura kutjupakutu.
50 Mas os judeus instigaram certas mulheres religiosas da aristocracia e os principais da cidade, que excitaram uma perseguição contra Paulo e Barnabé e os expulsaram do seu território.
51 Ka pula tjinatja araltjaṟa ulpuru patapataṟa tjanala wangkangu, “Nyanga alatjili palyaṉi nyura tjukurpa nyanga Jesunyatjara wantinyangka nyura nyakula kulintjaku, panya nyura Godaku ngurpa tjuṯangku puṟunytju ngalinya paiṟa iyaṉu.” Munu pula tjinatjangka tjarpara anu ngura kutjupakutu ngura ini Akani-yamalakutu. |src="tnACT13V51.tif" size="col" loc="p" ref="13:51"
51 Estes sacudiram contra eles o pó dos seus pés, e foram a Icônio.
52 Palu ngura nyara Antiyakalaya Jesuku walytja tjuṯa pukuḻpa alatjiṯu nyinangi munuya Kurunpa Miḻmiḻṯu nintinnyangka wangaṉarangku kulilpai.
52 Os discípulos, por sua vez, estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.