Atos 11
Tjukurpa Palya (PJT) vs NVT
1 Kaya wati panya Jesulu iyantja tjuṯangku kulinu Jew wiya tjuṯangku Godaku tjukurpa wangaṉarangku kuliṟa palumpa mulamularingkunytja. Kaya Jesuku walytja kutjupa tjuṯangku kuḻu palu puṟunypaṯu kulinu ngura winkingka manta Judeala.
1 Logo chegou aos apóstolos e a outros irmãos da Judeia a notícia de que os gentios haviam recebido a palavra de Deus.
2 Ka Peternya Jerusalemala maḻaku wirkankunyangka Jesuku walytja kutjupa tjuṯangku Jew panya tjuṯangku palumpa paṯaṟa pika-pikaringkula ngalytjurmaṟa wangkangi alatji,
2 Mas, quando Pedro voltou a Jerusalém, os discípulos judeus o criticaram,
3 “Kulila! Moseku aṟa panya ngaṟanyi nganaṉa Jew wiya tjuṯangka tjunguringkunytja wiyangku wantinytjaku. Ka nyuntu kura Jew wiya tjuṯaku waḻingka tjarpangu munun tjanala tjunguringkula mai ngalkula tjikiningi.”
3 dizendo: “Você entrou na casa de gentios e até comeu com eles!”.
4 Ka Peterlu uwankara tjanala tjakultjunu panya paluṟu Jew wiya tjuṯangka tjunguringkunytja. Alatji paluṟu wangkangu,
4 Então Pedro lhes contou exatamente o que havia acontecido.
5 “Ngayulu tawunu panya Tjapala nyinangi waḻi kutjupangka munuṉa waḻi katu tatiṟa Godala nyinara tjapiningi munuṉa ngalya aḻaringkula nyangu ilkaṟi aḻaringkunyangka. Ka ilkaṟinguṟu mantara pulangkita puṟunypa lipi puḻkanya kuuna kutjara kutjaranguṟu witiṟa kanyiṟa ngayulakutu walatjunangi.
5 Disse: “Eu estava na cidade de Jope e, enquanto orava, num êxtase, tive uma visão. Algo semelhante a um lençol grande foi baixado do céu, preso pelas quatro pontas, vindo até onde eu estava.
6 Kaṉa nyangu mantarangka ngarinyangka ini kutjupa kutjupa tjuṯa inuṟa tjuṯa munu liru, tinka, tjuḻpu tjuṯa kuḻukuḻu.
6 Quando olhei dentro do lençol, vi toda espécie de animais domésticos e selvagens, répteis e aves.
7 Kaṉi ilkaṟinguṟu wangkangu, ‘Peter! Pakala mununku kuka nyanganpa pungkula ngalkula!’ |src="tnACT11V06.tif" size="col" loc="p" ref="11:7-9"
7 E ouvi uma voz dizer: ‘Levante-se, Pedro; mate e coma’.
8 Kaṉa wangkangu, ‘Wiya Mayatja! Moselu panyalanya painu nyanga palu puṟunypa tjuṯa ngalkuwiyangku wantinytjaku. Kaṉa ngurpa nyanga palu puṟunypa ngaṉmanytju ngalkuntja wiya alatjiṯu.’
8 “Eu respondi: ‘De modo nenhum, Senhor! Jamais comi coisa alguma que fosse considerada impura ou imprópria’.
9 Ka piṟuku ilkaṟinguṟu ngayula wangkangu, ‘Wiya nyangatja kuka wiṟunya Godalu palyanmankunytja, ka wantinytja wiyangku ngalkula paluṟu wangkanyangka.’
9 “Mas a voz do céu falou novamente: ‘Não chame de impuro o que Deus purificou’.
10 Munu nyanga palu puṟunypa kutjara-aṟa wangkanytjatjanungku piṟuku kutju-aṟa wangkangu, ngayulu Jew wiya tjuṯangka tjunguringkunytjikitjangku palya kulintjaku. Ka palulanguṟu mantara panya kuka winki maḻakungku ma-katuṉu ilkaṟikutu.
10 Isso aconteceu três vezes, antes que o lençol, com tudo que ele continha, fosse recolhido ao céu.
11 “Ka nyara palula aṟangka wati Jew wiya maṉkurpa pitjala ngaṟangi uṟilta waḻi nyara ngayulu nyinanytjala, panya wati nyara palunya tjananya ngura Tjiitjaṟiyalanguṟu ngayulakutu iyaṉu.
11 “Nesse momento, três homens que haviam sido enviados de Cesareia chegaram à casa onde eu estava hospedado.
12 Kaṉi Kurunpa Miḻmiḻṯu wangkangu, ‘Palula tjanala tjunguringkula ara wantinytja wiyangku!’ Kaṉa mulapaṯu tjanala tjunguringkula anu. Kaya Tjapalanguṟu Jesuku walytja kutjupa tjuṯa kuḻu ngayula tjunguringkula anu wati nyanga maṉkur-maṉkurpa. Munula wirkanu ngura panya palula munula wati ini Kuniliyatjaku waḻingka tjarpangu.
12 O Espírito me disse que eu fosse com eles, sem nada questionar. Esses seis irmãos me acompanharam, e logo entramos na casa do homem que havia mandado nos buscar.
13 Ka wati paluṟu nganaṉala tjakultjunu angelpa palula utiringkunytja palumpa waḻingka unngu. Ka kunyu angeltu palula wangkangu alatji, ‘Wati maṉkurpa wituṟa iyala Tjapalakutu Simon Peternya aḻṯira ngalya-katinytjaku.
13 Ele nos contou como um anjo havia aparecido em sua casa e dito: ‘Envie mensageiros a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro.
14 Ka paluṟu pitjala tjukurpa nyurala wangka. Ka nyura tjukurpa nyara palumpa mulamularingkunyangka Godalu nyuranya wankaṟunkuku nyurampa walytjapiti kuḻukuḻu.’ Alatji kunyu angeltu wati panya Kuniliyatjala wangkangu.
14 Ele lhe dirá como você e toda a sua casa podem ser salvos’.
15 “Ka panya ngayulu Kuniliyatjala tjanala tjukurpa wangkangi, ka wangkanyangka Kurunpa Miḻmiḻnga tjanala tjarpangu, panya nganaṉala ngaṉmanypa tjarpangu, palu puṟunypaṯu tjanala unngu tjarpangu.
15 “Quando comecei a falar, o Espírito Santo desceu sobre eles, como ocorreu conosco, no princípio.
16 Kaṉa kulinu panya Mayatja Jesulu wangkanytjitja panya alatji wangkangu, ‘Johntu aṉangu tjuṯa uṟungka baptise-katingu, palu Godalu nyuranya baptise-katiku Kurunpa Miḻmiḻnga nyurala unngu tjarpatjuṟa.’ Alatji panya Jesulu wangkangu.
16 Então me lembrei das palavras do Senhor, quando ele disse: ‘João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo’.
17 Uwa, Godalu Kurunpa Miḻmiḻnga nganaṉala tjarpatjunu nganaṉa Jesuku Christaku mulamularingkunyangka, munu palu puṟunypaṯu Jew wiya tjuṯangka kuḻu tjarpatjunu. Kaṉa nyakula kulinu, ‘Yaaltji-yaaltjingkuṉa Godanya markulku tjanala tjarpatjunkuwiyangku wantinytjaku, panya paluṟu Godanya alatjiṯu aṉangungku markuntjaku wiya.’” Alatji Peterlu tjanala wangkara tjakultjunu Jew panya tjuṯangka.
17 E, uma vez que Deus deu a esses gentios a mesma dádiva que concedeu a nós quando cremos no Senhor Jesus Cristo, quem era eu para me opor a Deus?”.
18 Kaya tjukurpa nyanga palunya wangkanyangka kuliṟa pilunaringu Peterla piṟuku ngalytjurmaṟa wangkanytja wiya. Munuya wangkangu, “Munta-uwa! Godanya palumpa tjanampa kuḻu mukuringanyi Jew wiya tjuṯaku tjana kuḻu kura wantira palula tjunguringkula wanka tiṯutjara nyinanytjaku.” Munuya palulanguṟulta pukuḻarira Godanya waḻkuṟa puḻkaṟa mirawaṉingi. |src="tnACT11V18.tif" size="col" loc="p" ref="11:18"
18 Ao ouvirem isso, pararam de levantar objeções e começaram a louvar a Deus, dizendo: “Vemos que Deus deu aos gentios o mesmo privilégio de se arrepender e receber a vida eterna!”.
19 Ka panya Stephennga atuṟa iluntankunyangka maḻangkaya Jesuku walytja tjuṯa Jerusalemalanguṟu nguḻu ankula wiyaringu ngura kutjupa kutjupa tjuṯakutu, panya nyara palunya tjananya kuḻuya kurantjikitja mukuringangi Jesuku mirpaṉtju tjuṯangku. Kaya kutjupa tjuṯa alinytjara anu manta ini Panitjiyalakutu, munu muṉkara kuḻu tawunu ini Antiyakalakutu, kaya kutjupatjara pautangka tatiṟa uṟungka anu manta tjukutjuku ini Tjaipuṟitjalakutu. Munuya ngura nyara palula tjanala Jew tjuṯangka kutju Tjukurpa Palya Jesunyatjara tjakultjunangi.
19 Enquanto isso, os discípulos que haviam sido dispersos na perseguição depois da morte de Estêvão chegaram até a Fenícia, Chipre e Antioquia da Síria. Pregaram a palavra, mas somente aos judeus.
20 Kaya Jesuku walytja kutjupatjara anu manta Tjaipuṟitjalanguṟu munu ngura ini Tjaaṟinilanguṟu tawunu panya Antiyakalakutu, munuya Tjukurpa Palya Mayatja Jesunyatjara wangkangi Jew wiya tjuṯangka kuḻu.
20 Contudo, alguns dos discípulos que foram de Chipre e Cirene até Antioquia começaram a anunciar aos gentios as boas-novas a respeito do Senhor Jesus.
21 Ka Godalu tjananya puḻkaṟa witulyanu tjana kutjupa kutjupa puḻka tjuṯa palyantjaku munu rapangku wangkanytjaku, kaya aṉangu tjuṯa mulatu tjananya nyakula kuliṟa Mayatja Jesuku mulamularingu munuya palumpa walytjaringu.
21 A mão do Senhor estava com eles, e muitos desses gentios creram e se converteram ao Senhor.
22 Kaya Jesuku walytja tjuṯangku Jerusalemala nyinanytjatjanungku kulinu Antiyakala nyinanytja tjuṯa Jesuku walytjaringkunytja, munuya wati panya Paanapatjanya wituṟa iyaṉu ankula tjananya wangkara kuṉpuntjaku.
22 Quando a igreja de Jerusalém soube do que havia acontecido, enviou Barnabé a Antioquia.
23 Ka ankula wirkaṟa nyangu Godalu tjananya pukuḻtjungku wiṟuṟa kanyinnyangka. Munu paluṟu pukuḻarira tjananya rapaningi wangkara, “Godanyaya wantinytja wiyangku kurunpa winkingku tiṯutjarangku waṉanma.”
23 Ao chegar ali e ver essa demonstração da graça de Deus, alegrou-se muito e incentivou os irmãos a permanecerem fiéis ao Senhor.
24 Uwa, Paanapatjanya wati palya mulapa Godaku puḻkaṟa mulamularingkupai, munu paluṟu Kurunpa Miḻmiḻṯu nintinnyangka wangaṉarangku kuliṟa palyalpai. Ka pala palulanguṟu aṉangu tjuṯa mulapa Jesuku mulamularingkula palumpa walytjaringu.
24 Barnabé era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E uma grande multidão se converteu ao Senhor.
25 Ka palulanguṟu Paanapatjanya anu ngura ini Taatjatjaku wati panya Saulanya ngurintjikitja.
25 Então Barnabé foi a Tarso procurar Saulo.
26 Munu ma-wirkaṟa nguriṟa nyangu munu palunya aḻṯira maḻakungku katingu ngura panya Antiyakaku. Munu pula ngura nyara palula rawa nyinangi kuḻi kutjara munu pula Jesuku walytja tjuṯangka Godaku tjukurpa nintiningi tiṯutjarangku, kaya tjuṯa mulapa nintiringangi. Ka panya ngura nyara Antiyakalaya aṉangu tjuṯangku Jesuku mulamularingkupai tjuṯa ininu Jesuku walytja tjuṯa.
26 Quando o encontrou, levou-o para Antioquia. Ali permaneceram com a igreja um ano inteiro, ensinando a muitas pessoas. Foi em Antioquia que os discípulos foram chamados de cristãos pela primeira vez.
27 Ka nyara palula aṟa wati Godaku wangkatjara maṉkurpa Jerusalemalanguṟu pitjangu ngura Antiyakaku munuya Jesuku walytja tjuṯangka tjunguringu.
27 Durante esse tempo, alguns profetas viajaram de Jerusalém a Antioquia.
28 Ka wangkatjara kutju ini Aka-patjalu tjanala nguṟurpa pakaṟa ngaṟala wangkangu Kurunpa Miḻmiḻṯu nintinnyangka. Alatji paluṟu wangkangu, “Kulilaya! Panya ailuru manta winkingka ngaṟaku, ka mai puḻka ngaṟanytja wiyaringkuku aṉangu tjuṯangku ngalkula paḻtjaringkunytjaku.” (Ka mulapaṯu ngula ailuru puḻka ngaṟangu wati Rome-anya nguraṟa ini Kuḻutiyatjanya ngura winkiku mayatja puḻka nyinanytja aṟangka.)
28 Um deles, chamado Ágabo, pôs-se em pé numa das reuniões e predisse, pelo Espírito, que uma grande fome viria sobre todo o mundo romano. (Isso se cumpriu durante o reinado de Cláudio.)
29 Kaya ngura nyara Antiyakala Jesuku walytja tjuṯangku kulintjatjanungku wangkangu mani puḻka nguwanpa ungkunytjikitjangku Jesuku walytja tjuṯa nyara Judeala nyinanytja tjuṯa. Munuya kutjungku kutjungku mani tjaraṟa tjunangi tjananya ungkunytjikitjangku.
29 Então os discípulos de Antioquia decidiram enviar uma ajuda aos irmãos na Judeia, cada um de acordo com suas possibilidades.
30 Munuya Paanapatjanya pulanya Saulanya ungkul'iyaṉu, ka pula Jerusalemalakutu katira ungu wati panya Jesuku walytjapiti aṯunymankupai tjuṯa.
30 Foi o que fizeram, enviando as doações aos presbíteros por meio de Barnabé e Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.