Atos 10
Tjukurpa Palya (PJT) vs VC
1 Ka ngura panya Tjiitjaṟiyala wati kutjupa nyinangi ini Kuniliyatjanya. Wati nyanga paluṟu tjaultji tjuṯaku mayatja nyinangi munu paluṟu tjaultji 100 kanyilpai. Ka tjaultji nyara paluṟu tjana panya Italinya nguraṟa tjuṯa.
1 Havia em Cesaréia um homem, por nome Cornélio, centurião da coorte que se chamava Itálica.
2 Ka Kuniliyatjanya wati Jew wiya, munu paluṟu, munu palumpa walytjapitingku kuḻu Godanya wangaṉarangku kulilpai munuya palunya kutju waḻkulpai. Munu wati nyara paluṟu aṉangu ngaḻṯutjara tjuṯa munytjangku ungkupai munu Godala tiṯutjarangku tjapilpai.
2 Era religioso; ele e todos os de sua casa eram tementes a Deus. Dava muitas esmolas ao povo e orava constantemente.
3 Ka tjiṉṯu kutjupa kaḻaḻa kakaraṟa-wiltja paluṟu Godala nyinara tjapiningi, munu paluṟu kuruntu nyangu panya Godaku angelpa palula utiringkunyangka. Ka paluṟu ngalya-ilaringkula palunya ini wangkangu, “Kuniliyatja!” |src="tnACT10V03.tif" size="col" loc="p" ref="10:3-4"
3 Este homem viu claramente numa visão, pela hora nona do dia, aproximar-se dele um anjo de Deus e o chamar: Cornélio!
4 Ka paluṟu urulyaraṟa nguḻuringu munu angelpa panya palunya puḻkaṟa nyangangi, munu wangkangu, “Uwa mayatja! Nyaakun mukuringanyi?”
4 Cornélio fixou nele os olhos e, possuído de temor, perguntou: Que há, Senhor? O anjo replicou: As tuas orações e as tuas esmolas subiram à presença de Deus como uma oferta de lembrança.
5 Ka wanyu kulila! Wati maṉkurpa wituṟa iyala tawunu nyara Tjapalakutu, kaya ankula wati ini Simon Peternya nguriṟa aḻṯira ngalya-kati.
5 Agora envia homens a Jope e faze vir aqui um certo Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Panya wati nyara paluṟu Simon kutjupaku waḻingka unytju nyinanyi uṟungka itingka. Simon nyara paluṟu panya kuka miṟinguṟu latja tjuṯa palyalpai. Kaya ngura nyara palulanguṟu Peternya aḻṯira ngalya-katinytjaku wangka!” Alatji angeltu Kuniliyatjala wangkangu.
6 Ele se acha hospedado em casa de Simão, um curtidor, cuja casa fica junto ao mar.
7 Ka angelpa paluṟu wangkara ankunyangka Kuniliyatjalu wati maṉkurpa aḻṯingu, kutju tjaultji palula tjungu waṟkaripai wati panya Godaku mulamularingkupai, munu wati waḻingka waṟkaripai kutjara kuḻu.
7 Quando se retirou o anjo que lhe falara, chamou dois dos seus criados e um soldado temente ao Senhor, daqueles que estavam às suas ordens.
8 Munu paluṟu tjananya aḻṯira wangkangu panya angeltu palula wangkanytja munu tjananya wituṟa iyaṉu ngura Tjapalakutu.
8 Contou-lhes tudo e enviou-os a Jope.
9 Kaya ma-pitjala munga kutju nguṟurpa ngaringu ngura kutjupangka, munuya mungawinki pakaṟa anu munuya ankula tjiṉṯu katuringkunyangka ngura Tjapalakutu ngalya-ilaringu.
9 No dia seguinte, enquanto estavam em viagem e se aproximavam da cidade - pelo meio-dia -, Pedro subiu ao terraço da casa para fazer oração.
10 — ausente —
10 Então, como sentisse fome, quis comer. Mas, enquanto lho preparavam, caiu em êxtase.
11 — ausente —
11 Viu o céu aberto e descer uma coisa parecida com uma grande toalha que baixava do céu à terra, segura pelas quatro pontas.
12 Ka mantara palula unngu kutjupa kutjupa tjuṯa wanka ngaṟangi mantangka para-ngaṟapai tjuṯa, panya tjinatjara tjuṯa, tjuninguṟu ankupai tjuṯa, tjuḻpu tjuṯa kuḻukuḻu, palu uwankara kuka wiya.
12 Nela havia de todos os quadrúpedes, dos répteis da terra e das aves do céu.
13 Ka ilkaṟinguṟu palula wangkangu, “Peter! Pakala mununku nyanganpa pungkula ngalkula!”
13 Uma voz lhe falou: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Ka Peterlu wangkangu, “Wiya Mayatja, nyanganpa kuka wiya! Panya Moselulanya painu nyanga palu puṟunypa tjuṯa ngalkuwiyangku wantinytjaku. Panya nyanga palu puṟunypaṉa ngaṉmanytju ngalkuntja wiyaṯu, kuka tjuṯa kutjuṉa ngalkupai.”
14 Disse Pedro: De modo algum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma profana e impura.
15 Ka piṟuku ilkaṟinguṟu palula wangkangu, “Wiya, nyangatja kuka alatjiṯu Godalu palyanmankunytja, ka wantinytja wiyangku ngalkula paluṟu palyanmankunyangka.”
15 Esta voz lhe falou pela segunda vez: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
16 Munu nyanga palu puṟunypa kutjara-aṟa wangkanytjatjanungku piṟuku kutju-aṟalta wangkangu. Ka palulanguṟu mantara panya kuka winki maḻakungku ma-katuṉu ilkaṟikutu.
16 Isto se repetiu três vezes e logo a toalha foi recolhida ao céu.
17 Ka Peterlu nyakunytjatjanungku nyinara kuliningi, “Nyaaṉa panyatja nyangu? Godanya ngayulu nyaaringkunytjaku mukuringanyi?” Ka paluṟu nyinara puṯu kulinnyangka wati panya Jew wiya maṉkurpa pitjala uṟilta ngaṟangi Kuniliyatjalu iyantja maṉkurpa, panya tjana Simonku ngura nguriṟa nyangu munuya paṯaṟa ngaṟangi.
17 Desconcertado, Pedro refletia consigo mesmo sobre o que significava a visão que tivera, quando os homens, enviados por Cornélio, se apresentaram à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Munuya uṟilnguṟu tjapiningi, “Wati ini Simon Peternya nyangangka nyinanyi?”
18 Eles chamaram e indagaram se ali estava hospedado Simão, com o sobrenome Pedro.
19 Ka Peterlu panya waḻi katu kuwaripangkuṯu nyinara puṯu kuliningi, ka Kurunpa Miḻmiḻṯu palula wangkangu, “Kulila! Wati Jew wiya maṉkurtunta ngurini.
19 Enquanto Pedro refletia na visão, disse o Espírito: Eis aí três homens que te procuram.
20 Ka pakala munu ukalingkula tjananya wangaṉarangku kuliṟa waṉala wantinytja wiyangku, panya ngayuluṉa tjananya iyaṉu nyuntulakutu.”
20 Levanta-te! Desce e vai com eles sem hesitar, porque sou eu quem os enviou.
21 Ka Peterlu tjananya ukalingkula nyangu ngaṟanyangka munu wangkangu, “Uwa, ngayuluṉa wati panya paluṟu panya nyura ngayuku nguriningi. Palu nyaaku nyura wanyu pitjangu?”
21 Pedro desceu ao encontro dos homens e disse-lhes: Aqui me tendes, sou eu a quem buscais. Qual é o motivo por que viestes aqui?
22 Kaya palula wangkangu, “Wati ini Kuniliyatjalulanya wituṉu panya tjaultji tjuṯaku mayatjangku. Panya paluṟu wati palya Godanya wangaṉarangku kulilpai munu palunya kutju waḻkulpai. Kaya Jew tjuṯa palumpa mukuringkupai. Palu Godaku angeltu palula wangkangu nyuntunya aḻṯinytjaku nyuntu palumpa ngurangka ankula Tjukurpa Palya wangkanytjaku.”
22 Responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus, o qual goza de excelente reputação entre todos os judeus, recebeu dum santo anjo o aviso de te mandar chamar à sua casa e de ouvir as tuas palavras.
23 Ka Peterlu tjana wangkanyangka kuliṟa tjananya aḻṯira tjunu waḻingka, kaya munga kutju ngaringu.
23 Então Pedro os mandou entrar e hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles, e alguns dos irmãos de Jope o acompanharam.
24 Munuya nguṟurpa ngarira mungawinkilta wirkanu Tjiitjaṟiyala. Palu tjana kuwaripaṯu ila pitjanyangka Kuniliyatjalu palumpa walytja tjuṯa, maḻpa tjuṯa kuḻu aḻṯingu palumpa ngurakutu pitjanytjaku, kaya pitjala wati panya palula tjunguringkula Peterku aḻa-aḻa nyinara paṯaningi.
24 No outro dia chegaram a Cesaréia. Cornélio os estava esperando, tendo convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Ka Peternya palumpa waḻingka wirkankunyangka Kuniliyatjanya ngaparikatira palula kuranyu tultjungaṟakatingu munu palunya waḻkuningi. |src="tnACT10V25.tif" size="col" loc="p" ref="10:25"
25 Quando Pedro estava para entrar, Cornélio saiu a recebê-lo e prostrou-se aos seus pés para adorá-lo.
26 Ka Peterlu miṉaṟa pakaltjingaṟa wangkangu, “Wati ngana! Kulila! Ngayunya waḻkulwiyangku wantima, panya ngayuluṉa wati alatjiṯu nyuntunya puṟunypa.”
26 Pedro, porém, o ergueu, dizendo: Levanta-te! Também eu sou um homem!
27 Munu pula tjukutjuku ngaṟala wangkara palulanguṟu waḻingka tjarpangu, ka Peterlu nyangu aṉangu Jew wiya tjuṯa mulapa tjunguringkula paṯaṟa nyinanyangka waḻi unngu.
27 E, falando com ele, entrou e achou ali muitas pessoas que se tinham reunido e disse:
28 Munu paluṟu tjanala wangkangu, “Nyura panya ninti Jew tjuṯaku, panya nganaṉa tjaka Jew wiya tjuṯangka tjunguringkupai wiya, panya nganaṉala Moseku aṟa kulilpai tjuṯa. Palu Godalu ngayunya wangkangu aṉangu kutjupa tjuṯangka wiyanmankuwiyangku wantinytjaku.
28 Vós sabeis que é proibido a um judeu aproximar-se dum estrangeiro ou ir à sua casa. Todavia, Deus me mostrou que nenhum homem deve ser considerado profano ou impuro.
29 Kaṉa nyura aḻṯinyangka wantinytja wiya wangaṉara pitjangu. Palu nyaakuṉi nyura wanyu aḻṯingu?”
29 Por isso vim sem hesitar, logo que fui chamado. Pergunto, pois, por que motivo me chamastes.
30 Ka Kuniliyatjalu palula wangkangu, “Uwa, mungaṯu ngayulu ngurangka nyinangi kakaraṟa-wiltja, munuṉa Godala tjapiningi, munuṉa nyangu wati mantara piṟanpatjara utiringkula ngaṟanyangka ngayula kuranyu.
30 Disse Cornélio: Faz hoje quatro dias que estava eu a orar em minha casa, à hora nona, quando se pôs diante de mim um homem com vestes resplandecentes, que disse:
31 Kaṉi ini wangkara alatji wangkangu, ‘Wati wiṟu! Godalu kuliningi nyuntu palula tjapinnyangka mununta nyangangi ngaḻṯutjara tjuṯa kuḻu munytjangku ungkunyangka.
31 Cornélio, a tua oração foi atendida e Deus se lembrou de tuas esmolas.
32 Ka nyuntu wati maṉkurpa wituṟa iyala ngura Tjapalakutu, kaya ankula wati ini Simon Peternya nguriṟa aḻṯira ngalya-kati. Panya wati nyara paluṟu Simon kutjupaku waḻingka unytju nyinanyi uṟungka itingka. Simon nyara paluṟu panya kuka miṟinguṟu latja tjuṯa palyalpai. Kaya ngura nyara palulanguṟu Peternya aḻṯira ngalya-katinytjaku wangka!’ Alatjiṉi wangkangu angeltu.
32 Envia alguém a Jope e manda vir Simão, que tem por sobrenome Pedro. Está hospedado perto do mar em casa do curtidor Simão.
33 Kaṉa mapalku wituṉu wati maṉkurpa nyuntunya aḻṯinytjaku, ka palan wiṟu alatjiṯu pitjangu. Godalu panya nyuntunya wangkara nintinu tjukurpa wiṟu palumpa nganaṉala wangkanytjaku, kala nyangatja Mayatja Godala miṟangka nyinanyi nyuntu wangkanyangka kulintjikitja.”
33 Por isso mandei chamar-te logo e felicito-te por teres vindo. Agora, pois, eis-nos todos reunidos na presença de Deus para ouvir tudo o que Deus te ordenou de nos dizer.
34 Ka Peterlu wangkangu tjanala alatji, “Uwa, kuwariṉa nintiringu panya Godalu aṉangu uwankara tjungu lipula nyakupai, panya paluṟu ngayunya ngaṉmanytju nintinu ngayulu Jew wiya tjuṯangka palya tjunguringkunytjaku. Panya paluṟu nyuranya Jew wiya tjuṯa kutjupa nguwanpa nyakunytja wiya, palu puṟunypaṯu nyanganyi nganaṉanya puṟunypa, munu panya aṉangu uwankaraku palu puṟunypaṯu tjungu mukuringkupai Jew tjuṯaku munu Jew wiya tjuṯaku kuḻu.
34 Então Pedro tomou a palavra e disse: Em verdade, reconheço que Deus não faz distinção de pessoas,
35 Panya paluṟu pukuḻaripai aṉangu tjuṯangku palunya ngurkantaṟa waḻkunnyangka, Jew tjuṯangku munu Jew wiya tjuṯangku kuḻu. Paluṟu uwankaraku pukuḻaripai palunya wangaṉarangku kuliṟa tjukaṟuru nyinanyangka nyakula.
35 mas em toda nação lhe é agradável aquele que o temer e fizer o que é justo.
36 Panya Godalu Tjukurpa Palya nganaṉala utinu aṉangu Israelkunu tjuṯangka. Ka tjukurpa paluṟu alatji ngaṟanyi panya Jesunya Christanya aṉangu uwankaraku ngalkilpa ilungu, panya paluṟu mayatja puḻka uwankaraku nyinanyi, ka nyara palulanguṟu aṉangu uwankara wankaringkula Godala kalypa nyinanytjaku ngaṟanyi. Ka nyura ninti tjukurpa nyangaku.
36 Deus enviou a sua palavra aos filhos de Israel, anunciando-lhes a boa nova da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 — ausente —
37 Vós sabeis como tudo isso aconteceu na Judéia, depois de ter começado na Galiléia, após o batismo que João pregou.
38 — ausente —
38 Vós sabeis como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com o poder, como ele andou fazendo o bem e curando todos os oprimidos do demônio, porque Deus estava com ele.
39 “Ka nganaṉa panya nyangangi uwankara paluṟu manta Israelta palyantja ngura Jerusalemala tjanalawanungku munula kuliningi paluṟu tjukurpa wangkanyangka. Ka panyaya aṉangu palumpa mirpaṉtju tjuṯangku palunya puṉungka wakaṟa utitjunu, ka ilungu. |src="tnACT10V39.tif" size="col" loc="p" ref="10:39"
39 E nós somos testemunhas de tudo o que fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Eles o mataram, suspendendo-o num madeiro.
40 Palu tjiṉṯu kutjara ngaṟala wiyaringkunyangka Godalu palunya wankaṟa pakaltjingaṉu, munu palunya aṉangu tjuṯangka utinu tjana palunya pakaṟa wanka nyinanytja nyakunytjaku.
40 Mas Deus o ressuscitou ao terceiro dia e permitiu que aparecesse,
41 Aṉangu uwankarangku palunya nyakunytja wiyaṯu, palu nganaṉa Godalu panya ngurkantankunytja tjuṯangku kutju palunya nyangu, munula palula tjungungku ngalkula tjikiningi paluṟu ilunytjatjanu pakannyangka maḻangka.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus havia predestinado, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressuscitou.
42 Kalanya Jesulu wangkangu alatji, ‘Tjukurpa Palya ngayunyatjaraya aṉangu tjuṯangka para-tjakultjunama, munuya tjanala wangkama panya mulapa ngayunya Godalu ngurkantaṟa tjunu ngula aṉangu winki wanka tjuṯa munu miri tjuṯa kuḻu kuranyu ngaṟatjunkula ngurkantaṟa tjarantjaku.’ Alatji Jesulu nganaṉala wangkangu.
42 Ele nos mandou pregar ao povo e testemunhar que é ele quem foi constituído por Deus juiz dos vivos e dos mortos.
43 Ka panyaya Godaku wangkatjara tjuṯangku ngaṉmanytju tjukurpa nyanga palunya wangkangi panya Jesunyatjara. Alatji panyaya wangkangi, ‘Aṉangungku kura palyannyangka Godalu palunya pungkunytjaku ngaṟanyi. Palu aṉangu paluṟu Godalu kalkuntjitjaku mulamularingkunyangka Godalu palunya pungkuwiyangku kalypangku wantiku.’” Alatji Peterlu tjanala wangkangi aṉangu panya Jew wiya tjuṯangka.
43 Dele todos os profetas dão testemunho, anunciando que todos os que nele crêem recebem o perdão dos pecados por meio de seu nome.
44 Ka tjana tjukurpa nyinara kulinnyangka Kurunpa Miḻmiḻnga tjanala uwankarangka unngu tjarpangu.
44 Estando Pedro ainda a falar, o Espírito Santo desceu sobre todos os que ouviam a {santa} palavra.
45 Kaya tjarpanyangka nyakula wati panya Jew tjuṯa Peterla panya tjungu pitjanytja tjuṯa puḻkaṟa kuliṟa wangkangi, “Awari! Godalu Kurunpa Miḻmiḻnga tjanala kuḻu tjarpatjunu Jew wiya tjuṯangka nganaṉala puṟunypaṯu.”
45 Os fiéis da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, profundamente se admiraram, vendo que o dom do Espírito Santo era derramado também sobre os pagãos;
46 — ausente —
46 pois eles os ouviam falar em outras línguas e glorificar a Deus.
47 — ausente —
47 Então Pedro tomou a palavra: Porventura pode-se negar a água do batismo a estes que receberam o Espírito Santo como nós?
48 Munu Peterlu palumpa maḻpa tjuṯa wituṉu tjananya katira uṟungka baptise-katinytjaku. Kaya mulapaṯu tjananya ini Jesula Christala baptise-katingu. Kaya palula maḻangka Kuniliyatjalu tjana Peternya markuṉu tjanala nyinanytjaku piṟuku tjiṉṯu maṉkurpa.
48 E mandou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Rogaram-lhe então que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.