Atos 10
Tjukurpa Palya (PJT) vs NTLH
1 Ka ngura panya Tjiitjaṟiyala wati kutjupa nyinangi ini Kuniliyatjanya. Wati nyanga paluṟu tjaultji tjuṯaku mayatja nyinangi munu paluṟu tjaultji 100 kanyilpai. Ka tjaultji nyara paluṟu tjana panya Italinya nguraṟa tjuṯa.
1 Na cidade de Cesareia havia um homem chamado Cornélio, que era comandante de um batalhão romano chamado “Batalhão Italiano”.
2 Ka Kuniliyatjanya wati Jew wiya, munu paluṟu, munu palumpa walytjapitingku kuḻu Godanya wangaṉarangku kulilpai munuya palunya kutju waḻkulpai. Munu wati nyara paluṟu aṉangu ngaḻṯutjara tjuṯa munytjangku ungkupai munu Godala tiṯutjarangku tjapilpai.
2 Ele era um homem religioso; ele e todas as pessoas da sua casa adoravam a Deus. Cornélio ajudava muito os judeus pobres e orava sempre a Deus.
3 Ka tjiṉṯu kutjupa kaḻaḻa kakaraṟa-wiltja paluṟu Godala nyinara tjapiningi, munu paluṟu kuruntu nyangu panya Godaku angelpa palula utiringkunyangka. Ka paluṟu ngalya-ilaringkula palunya ini wangkangu, “Kuniliyatja!” |src="tnACT10V03.tif" size="col" loc="p" ref="10:3-4"
3 Um dia, ali pelas três horas da tarde , Cornélio teve uma visão. Ele viu claramente um anjo de Deus, que chegou perto dele e disse: — Cornélio!
4 Ka paluṟu urulyaraṟa nguḻuringu munu angelpa panya palunya puḻkaṟa nyangangi, munu wangkangu, “Uwa mayatja! Nyaakun mukuringanyi?”
4 Ele ficou olhando para o anjo e, com muito medo, perguntou: — O que é, senhor? O anjo respondeu: — Deus aceitou as suas orações e a ajuda que você tem dado aos pobres e ele não esqueceu você.
5 Ka wanyu kulila! Wati maṉkurpa wituṟa iyala tawunu nyara Tjapalakutu, kaya ankula wati ini Simon Peternya nguriṟa aḻṯira ngalya-kati.
5 Agora mande alguns homens até a cidade de Jope para buscarem o homem chamado Simão Pedro.
6 Panya wati nyara paluṟu Simon kutjupaku waḻingka unytju nyinanyi uṟungka itingka. Simon nyara paluṟu panya kuka miṟinguṟu latja tjuṯa palyalpai. Kaya ngura nyara palulanguṟu Peternya aḻṯira ngalya-katinytjaku wangka!” Alatji angeltu Kuniliyatjala wangkangu.
6 Ele está hospedado na casa de outro Simão, um curtidor de couros que mora na beira do mar.
7 Ka angelpa paluṟu wangkara ankunyangka Kuniliyatjalu wati maṉkurpa aḻṯingu, kutju tjaultji palula tjungu waṟkaripai wati panya Godaku mulamularingkupai, munu wati waḻingka waṟkaripai kutjara kuḻu.
7 Quando o anjo foi embora, Cornélio imediatamente chamou dois empregados e um soldado que estava a seu serviço e que era um homem religioso.
8 Munu paluṟu tjananya aḻṯira wangkangu panya angeltu palula wangkanytja munu tjananya wituṟa iyaṉu ngura Tjapalakutu.
8 Cornélio contou a eles tudo o que havia acontecido e mandou que fossem a Jope.
9 Kaya ma-pitjala munga kutju nguṟurpa ngaringu ngura kutjupangka, munuya mungawinki pakaṟa anu munuya ankula tjiṉṯu katuringkunyangka ngura Tjapalakutu ngalya-ilaringu.
9 No dia seguinte, ao meio-dia, Pedro subiu ao terraço para orar. Enquanto isso, os homens vinham pelo caminho, já perto de Jope.
10 — ausente —
10 Pedro ficou com fome e quis comer alguma coisa. Enquanto o almoço estava sendo feito, ele teve uma visão.
11 — ausente —
11 Viu o céu aberto e uma coisa parecida com um grande lençol amarrado pelas quatro pontas, que descia até o chão.
12 Ka mantara palula unngu kutjupa kutjupa tjuṯa wanka ngaṟangi mantangka para-ngaṟapai tjuṯa, panya tjinatjara tjuṯa, tjuninguṟu ankupai tjuṯa, tjuḻpu tjuṯa kuḻukuḻu, palu uwankara kuka wiya.
12 Dentro daquilo havia todos os tipos de animais de quatro patas, de animais que se arrastam pelo chão e de aves.
13 Ka ilkaṟinguṟu palula wangkangu, “Peter! Pakala mununku nyanganpa pungkula ngalkula!”
13 Então Pedro ouviu uma voz, que dizia:
14 Ka Peterlu wangkangu, “Wiya Mayatja, nyanganpa kuka wiya! Panya Moselulanya painu nyanga palu puṟunypa tjuṯa ngalkuwiyangku wantinytjaku. Panya nyanga palu puṟunypaṉa ngaṉmanytju ngalkuntja wiyaṯu, kuka tjuṯa kutjuṉa ngalkupai.”
14 Pedro respondeu: — De jeito nenhum, Senhor! Eu nunca comi nenhuma coisa que a
15 Ka piṟuku ilkaṟinguṟu palula wangkangu, “Wiya, nyangatja kuka alatjiṯu Godalu palyanmankunytja, ka wantinytja wiyangku ngalkula paluṟu palyanmankunyangka.”
15 A voz falou de novo com ele:
16 Munu nyanga palu puṟunypa kutjara-aṟa wangkanytjatjanungku piṟuku kutju-aṟalta wangkangu. Ka palulanguṟu mantara panya kuka winki maḻakungku ma-katuṉu ilkaṟikutu.
16 Isso aconteceu três vezes. Em seguida a coisa que parecia um lençol foi levada de volta para o céu.
17 Ka Peterlu nyakunytjatjanungku nyinara kuliningi, “Nyaaṉa panyatja nyangu? Godanya ngayulu nyaaringkunytjaku mukuringanyi?” Ka paluṟu nyinara puṯu kulinnyangka wati panya Jew wiya maṉkurpa pitjala uṟilta ngaṟangi Kuniliyatjalu iyantja maṉkurpa, panya tjana Simonku ngura nguriṟa nyangu munuya paṯaṟa ngaṟangi.
17 Pedro começou a perguntar a si mesmo o que aquela visão queria dizer. E naquele momento os homens que Cornélio havia mandado já tinham se informado sobre onde ficava a casa de Simão e estavam na porta.
18 Munuya uṟilnguṟu tjapiningi, “Wati ini Simon Peternya nyangangka nyinanyi?”
18 Eles chamaram alguém da casa e perguntaram: — Por acaso um homem chamado Simão Pedro está hospedado aqui?
19 Ka Peterlu panya waḻi katu kuwaripangkuṯu nyinara puṯu kuliningi, ka Kurunpa Miḻmiḻṯu palula wangkangu, “Kulila! Wati Jew wiya maṉkurtunta ngurini.
19 Pedro ainda estava pensando na visão, quando o Espírito Santo disse: — Escute! Estão aí três homens procurando você.
20 Ka pakala munu ukalingkula tjananya wangaṉarangku kuliṟa waṉala wantinytja wiyangku, panya ngayuluṉa tjananya iyaṉu nyuntulakutu.”
20 Agora apronte-se, desça e vá com eles. Vá tranquilo porque fui eu que mandei que eles viessem aqui.
21 Ka Peterlu tjananya ukalingkula nyangu ngaṟanyangka munu wangkangu, “Uwa, ngayuluṉa wati panya paluṟu panya nyura ngayuku nguriningi. Palu nyaaku nyura wanyu pitjangu?”
21 Então Pedro desceu e disse aos homens: — Eu sou a pessoa que vocês estão procurando. Por que vieram aqui?
22 Kaya palula wangkangu, “Wati ini Kuniliyatjalulanya wituṉu panya tjaultji tjuṯaku mayatjangku. Panya paluṟu wati palya Godanya wangaṉarangku kulilpai munu palunya kutju waḻkulpai. Kaya Jew tjuṯa palumpa mukuringkupai. Palu Godaku angeltu palula wangkangu nyuntunya aḻṯinytjaku nyuntu palumpa ngurangka ankula Tjukurpa Palya wangkanytjaku.”
22 Eles responderam: — Nós fomos mandados pelo comandante Cornélio. Ele é um homem bom,
23 Ka Peterlu tjana wangkanyangka kuliṟa tjananya aḻṯira tjunu waḻingka, kaya munga kutju ngaringu.
23 Então Pedro convidou os homens para entrarem, e os hospedou ali naquela noite. No dia seguinte Pedro se aprontou e foi com eles, e alguns irmãos que moravam em Jope também foram.
24 Munuya nguṟurpa ngarira mungawinkilta wirkanu Tjiitjaṟiyala. Palu tjana kuwaripaṯu ila pitjanyangka Kuniliyatjalu palumpa walytja tjuṯa, maḻpa tjuṯa kuḻu aḻṯingu palumpa ngurakutu pitjanytjaku, kaya pitjala wati panya palula tjunguringkula Peterku aḻa-aḻa nyinara paṯaningi.
24 No outro dia chegaram à cidade de Cesareia. Cornélio e os parentes e amigos mais íntimos que ele tinha convidado já estavam esperando Pedro.
25 Ka Peternya palumpa waḻingka wirkankunyangka Kuniliyatjanya ngaparikatira palula kuranyu tultjungaṟakatingu munu palunya waḻkuningi. |src="tnACT10V25.tif" size="col" loc="p" ref="10:25"
25 Quando Pedro ia entrando, Cornélio veio ao seu encontro, ajoelhou-se e curvou a cabeça diante dele.
26 Ka Peterlu miṉaṟa pakaltjingaṟa wangkangu, “Wati ngana! Kulila! Ngayunya waḻkulwiyangku wantima, panya ngayuluṉa wati alatjiṯu nyuntunya puṟunypa.”
26 Mas Pedro fez com que ele se levantasse e disse: — Fique de pé, pois eu sou apenas um homem como você.
27 Munu pula tjukutjuku ngaṟala wangkara palulanguṟu waḻingka tjarpangu, ka Peterlu nyangu aṉangu Jew wiya tjuṯa mulapa tjunguringkula paṯaṟa nyinanyangka waḻi unngu.
27 Enquanto conversava com Cornélio, Pedro entrou na casa e encontrou muita gente reunida ali.
28 Munu paluṟu tjanala wangkangu, “Nyura panya ninti Jew tjuṯaku, panya nganaṉa tjaka Jew wiya tjuṯangka tjunguringkupai wiya, panya nganaṉala Moseku aṟa kulilpai tjuṯa. Palu Godalu ngayunya wangkangu aṉangu kutjupa tjuṯangka wiyanmankuwiyangku wantinytjaku.
28 Então disse a todos: — Vocês sabem muito bem que a religião dos judeus não permite que eles façam amizade com não judeus ou entrem nas casas deles. Mas Deus me mostrou que eu não devo chamar ninguém de impuro ou de sujo.
29 Kaṉa nyura aḻṯinyangka wantinytja wiya wangaṉara pitjangu. Palu nyaakuṉi nyura wanyu aḻṯingu?”
29 Por isso, quando vocês me chamaram, eu vim de boa vontade. Agora quero saber por que foi que vocês mandaram me chamar.
30 Ka Kuniliyatjalu palula wangkangu, “Uwa, mungaṯu ngayulu ngurangka nyinangi kakaraṟa-wiltja, munuṉa Godala tjapiningi, munuṉa nyangu wati mantara piṟanpatjara utiringkula ngaṟanyangka ngayula kuranyu.
30 Cornélio respondeu: — Três dias atrás, às três horas da tarde, eu estava orando aqui em casa. De repente, um homem vestido com roupas brancas apareceu na minha frente
31 Kaṉi ini wangkara alatji wangkangu, ‘Wati wiṟu! Godalu kuliningi nyuntu palula tjapinnyangka mununta nyangangi ngaḻṯutjara tjuṯa kuḻu munytjangku ungkunyangka.
31 e disse: “Cornélio, Deus ouviu as suas orações e lembrou do que você tem feito para ajudar os pobres.
32 Ka nyuntu wati maṉkurpa wituṟa iyala ngura Tjapalakutu, kaya ankula wati ini Simon Peternya nguriṟa aḻṯira ngalya-kati. Panya wati nyara paluṟu Simon kutjupaku waḻingka unytju nyinanyi uṟungka itingka. Simon nyara paluṟu panya kuka miṟinguṟu latja tjuṯa palyalpai. Kaya ngura nyara palulanguṟu Peternya aḻṯira ngalya-katinytjaku wangka!’ Alatjiṉi wangkangu angeltu.
32 Mande alguém até Jope a fim de buscar Simão, que também é chamado de Pedro. Ele está hospedado na casa de Simão, o curtidor, que mora na beira do mar.”
33 Kaṉa mapalku wituṉu wati maṉkurpa nyuntunya aḻṯinytjaku, ka palan wiṟu alatjiṯu pitjangu. Godalu panya nyuntunya wangkara nintinu tjukurpa wiṟu palumpa nganaṉala wangkanytjaku, kala nyangatja Mayatja Godala miṟangka nyinanyi nyuntu wangkanyangka kulintjikitja.”
33 Então eu mandei chamar você logo, e você fez muito bem em vir. Agora estamos todos reunidos aqui na presença de Deus, prontos para ouvir o que o Senhor mandou você dizer.
34 Ka Peterlu wangkangu tjanala alatji, “Uwa, kuwariṉa nintiringu panya Godalu aṉangu uwankara tjungu lipula nyakupai, panya paluṟu ngayunya ngaṉmanytju nintinu ngayulu Jew wiya tjuṯangka palya tjunguringkunytjaku. Panya paluṟu nyuranya Jew wiya tjuṯa kutjupa nguwanpa nyakunytja wiya, palu puṟunypaṯu nyanganyi nganaṉanya puṟunypa, munu panya aṉangu uwankaraku palu puṟunypaṯu tjungu mukuringkupai Jew tjuṯaku munu Jew wiya tjuṯaku kuḻu.
34 Então Pedro começou a falar. Ele disse: — Agora eu sei que, de fato, Deus trata a todos de modo igual,
35 Panya paluṟu pukuḻaripai aṉangu tjuṯangku palunya ngurkantaṟa waḻkunnyangka, Jew tjuṯangku munu Jew wiya tjuṯangku kuḻu. Paluṟu uwankaraku pukuḻaripai palunya wangaṉarangku kuliṟa tjukaṟuru nyinanyangka nyakula.
35 pois ele aceita todos os que o temem e fazem o que é direito, seja qual for a sua raça.
36 Panya Godalu Tjukurpa Palya nganaṉala utinu aṉangu Israelkunu tjuṯangka. Ka tjukurpa paluṟu alatji ngaṟanyi panya Jesunya Christanya aṉangu uwankaraku ngalkilpa ilungu, panya paluṟu mayatja puḻka uwankaraku nyinanyi, ka nyara palulanguṟu aṉangu uwankara wankaringkula Godala kalypa nyinanytjaku ngaṟanyi. Ka nyura ninti tjukurpa nyangaku.
36 Vocês conhecem a mensagem que Deus mandou ao povo de Israel, anunciando a boa notícia de paz por meio de Jesus Cristo, que é o Senhor de todos.
37 — ausente —
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a terra de Israel, começando na Galileia, depois que João pregou a sua mensagem a respeito do batismo.
38 — ausente —
38 Sabem também como Deus derramou o Espírito Santo sobre Jesus de Nazaré e lhe deu poder. Jesus andou por toda parte fazendo o bem e curando todos os que eram dominados pelo Diabo, porque Deus estava com ele.
39 “Ka nganaṉa panya nyangangi uwankara paluṟu manta Israelta palyantja ngura Jerusalemala tjanalawanungku munula kuliningi paluṟu tjukurpa wangkanyangka. Ka panyaya aṉangu palumpa mirpaṉtju tjuṯangku palunya puṉungka wakaṟa utitjunu, ka ilungu. |src="tnACT10V39.tif" size="col" loc="p" ref="10:39"
39 Nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra de Israel, inclusive em Jerusalém. E depois o mataram, pregando-o numa cruz.
40 Palu tjiṉṯu kutjara ngaṟala wiyaringkunyangka Godalu palunya wankaṟa pakaltjingaṉu, munu palunya aṉangu tjuṯangka utinu tjana palunya pakaṟa wanka nyinanytja nyakunytjaku.
40 Pedro continuou: — Porém Deus ressuscitou Jesus no terceiro dia e também fez com que ele aparecesse a nós.
41 Aṉangu uwankarangku palunya nyakunytja wiyaṯu, palu nganaṉa Godalu panya ngurkantankunytja tjuṯangku kutju palunya nyangu, munula palula tjungungku ngalkula tjikiningi paluṟu ilunytjatjanu pakannyangka maḻangka.
41 Ele não foi visto por todo o povo, mas somente por nós, que somos as testemunhas que Deus já havia escolhido. Nós comemos e bebemos com ele depois que Deus o ressuscitou.
42 Kalanya Jesulu wangkangu alatji, ‘Tjukurpa Palya ngayunyatjaraya aṉangu tjuṯangka para-tjakultjunama, munuya tjanala wangkama panya mulapa ngayunya Godalu ngurkantaṟa tjunu ngula aṉangu winki wanka tjuṯa munu miri tjuṯa kuḻu kuranyu ngaṟatjunkula ngurkantaṟa tjarantjaku.’ Alatji Jesulu nganaṉala wangkangu.
42 Jesus nos mandou anunciar o evangelho ao povo e testemunhar que ele foi posto por Deus como Juiz dos vivos e dos mortos.
43 Ka panyaya Godaku wangkatjara tjuṯangku ngaṉmanytju tjukurpa nyanga palunya wangkangi panya Jesunyatjara. Alatji panyaya wangkangi, ‘Aṉangungku kura palyannyangka Godalu palunya pungkunytjaku ngaṟanyi. Palu aṉangu paluṟu Godalu kalkuntjitjaku mulamularingkunyangka Godalu palunya pungkuwiyangku kalypangku wantiku.’” Alatji Peterlu tjanala wangkangi aṉangu panya Jew wiya tjuṯangka.
43 Todos os profetas falaram a respeito de Jesus, dizendo que os que creem nele recebem, por meio dele, o perdão dos pecados.
44 Ka tjana tjukurpa nyinara kulinnyangka Kurunpa Miḻmiḻnga tjanala uwankarangka unngu tjarpangu.
44 Quando Pedro ainda estava falando, o Espírito Santo desceu sobre todos os que estavam ouvindo a mensagem.
45 Kaya tjarpanyangka nyakula wati panya Jew tjuṯa Peterla panya tjungu pitjanytja tjuṯa puḻkaṟa kuliṟa wangkangi, “Awari! Godalu Kurunpa Miḻmiḻnga tjanala kuḻu tjarpatjunu Jew wiya tjuṯangka nganaṉala puṟunypaṯu.”
45 Os judeus seguidores de Jesus que tinham vindo de Jope com Pedro ficaram admirados por Deus ter derramado o dom do Espírito Santo sobre os não judeus.
46 — ausente —
46 Pois eles ouviam os não judeus falarem em línguas estranhas e louvarem a grandeza de Deus. Então Pedro disse:
47 — ausente —
47 — Estas pessoas receberam o Espírito Santo como nós também recebemos. Será que alguém vai proibir que sejam batizadas com água?
48 Munu Peterlu palumpa maḻpa tjuṯa wituṉu tjananya katira uṟungka baptise-katinytjaku. Kaya mulapaṯu tjananya ini Jesula Christala baptise-katingu. Kaya palula maḻangka Kuniliyatjalu tjana Peternya markuṉu tjanala nyinanytjaku piṟuku tjiṉṯu maṉkurpa.
48 Então mandou que aquelas pessoas fossem batizadas em nome de Jesus Cristo. E elas pediram a Pedro que ficasse ali alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.