Atos 10

Tjukurpa Palya (PJT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ka ngura panya Tjiitjaṟiyala wati kutjupa nyinangi ini Kuniliyatjanya. Wati nyanga paluṟu tjaultji tjuṯaku mayatja nyinangi munu paluṟu tjaultji 100 kanyilpai. Ka tjaultji nyara paluṟu tjana panya Italinya nguraṟa tjuṯa.
1 E havia em Cesaréia um homem por nome Cornélio, centurião da coorte chamada italiana,
2 Ka Kuniliyatjanya wati Jew wiya, munu paluṟu, munu palumpa walytjapitingku kuḻu Godanya wangaṉarangku kulilpai munuya palunya kutju waḻkulpai. Munu wati nyara paluṟu aṉangu ngaḻṯutjara tjuṯa munytjangku ungkupai munu Godala tiṯutjarangku tjapilpai.
2 Piedoso e temente a Deus, com toda a sua casa, o qual fazia muitas esmolas ao povo, e de contínuo orava a Deus.
3 Ka tjiṉṯu kutjupa kaḻaḻa kakaraṟa-wiltja paluṟu Godala nyinara tjapiningi, munu paluṟu kuruntu nyangu panya Godaku angelpa palula utiringkunyangka. Ka paluṟu ngalya-ilaringkula palunya ini wangkangu, “Kuniliyatja!” |src="tnACT10V03.tif" size="col" loc="p" ref="10:3-4"
3 Este, quase à hora nona do dia, viu claramente numa visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e dizia: Cornélio.
4 Ka paluṟu urulyaraṟa nguḻuringu munu angelpa panya palunya puḻkaṟa nyangangi, munu wangkangu, “Uwa mayatja! Nyaakun mukuringanyi?”
4 O qual, fixando os olhos nele, e muito atemorizado, disse: Que é, Senhor? E disse-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Ka wanyu kulila! Wati maṉkurpa wituṟa iyala tawunu nyara Tjapalakutu, kaya ankula wati ini Simon Peternya nguriṟa aḻṯira ngalya-kati.
5 Agora, pois, envia homens a Jope, e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Panya wati nyara paluṟu Simon kutjupaku waḻingka unytju nyinanyi uṟungka itingka. Simon nyara paluṟu panya kuka miṟinguṟu latja tjuṯa palyalpai. Kaya ngura nyara palulanguṟu Peternya aḻṯira ngalya-katinytjaku wangka!” Alatji angeltu Kuniliyatjala wangkangu.
6 Este está hospedado com um certo Simão curtidor, que tem a sua casa junto do mar. Ele te dirá o que deves fazer.
7 Ka angelpa paluṟu wangkara ankunyangka Kuniliyatjalu wati maṉkurpa aḻṯingu, kutju tjaultji palula tjungu waṟkaripai wati panya Godaku mulamularingkupai, munu wati waḻingka waṟkaripai kutjara kuḻu.
7 E, retirando-se o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus criados, e a um piedoso soldado dos que estavam ao seu serviço.
8 Munu paluṟu tjananya aḻṯira wangkangu panya angeltu palula wangkanytja munu tjananya wituṟa iyaṉu ngura Tjapalakutu.
8 E, havendo-lhes contado tudo, os enviou a Jope.
9 Kaya ma-pitjala munga kutju nguṟurpa ngaringu ngura kutjupangka, munuya mungawinki pakaṟa anu munuya ankula tjiṉṯu katuringkunyangka ngura Tjapalakutu ngalya-ilaringu.
9 E no dia seguinte, indo eles seu caminho, e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao terraço para orar, quase à hora sexta.
10 — ausente —
10 E tendo fome, quis comer; e, enquanto lho preparavam, sobreveio-lhe um arrebatamento de sentidos,
11 — ausente —
11 E viu o céu aberto, e que descia um vaso, como se fosse um grande lençol atado pelas quatro pontas, e vindo para a terra.
12 Ka mantara palula unngu kutjupa kutjupa tjuṯa wanka ngaṟangi mantangka para-ngaṟapai tjuṯa, panya tjinatjara tjuṯa, tjuninguṟu ankupai tjuṯa, tjuḻpu tjuṯa kuḻukuḻu, palu uwankara kuka wiya.
12 No qual havia de todos os animais quadrúpedes e feras e répteis da terra, e aves do céu.
13 Ka ilkaṟinguṟu palula wangkangu, “Peter! Pakala mununku nyanganpa pungkula ngalkula!”
13 E foi-lhe dirigida uma voz: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 Ka Peterlu wangkangu, “Wiya Mayatja, nyanganpa kuka wiya! Panya Moselulanya painu nyanga palu puṟunypa tjuṯa ngalkuwiyangku wantinytjaku. Panya nyanga palu puṟunypaṉa ngaṉmanytju ngalkuntja wiyaṯu, kuka tjuṯa kutjuṉa ngalkupai.”
14 Mas Pedro disse: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Ka piṟuku ilkaṟinguṟu palula wangkangu, “Wiya, nyangatja kuka alatjiṯu Godalu palyanmankunytja, ka wantinytja wiyangku ngalkula paluṟu palyanmankunyangka.”
15 E segunda vez lhe disse a voz: Não faças tu comum ao que Deus purificou.
16 Munu nyanga palu puṟunypa kutjara-aṟa wangkanytjatjanungku piṟuku kutju-aṟalta wangkangu. Ka palulanguṟu mantara panya kuka winki maḻakungku ma-katuṉu ilkaṟikutu.
16 E aconteceu isto por três vezes; e o vaso tornou a recolher-se ao céu.
17 Ka Peterlu nyakunytjatjanungku nyinara kuliningi, “Nyaaṉa panyatja nyangu? Godanya ngayulu nyaaringkunytjaku mukuringanyi?” Ka paluṟu nyinara puṯu kulinnyangka wati panya Jew wiya maṉkurpa pitjala uṟilta ngaṟangi Kuniliyatjalu iyantja maṉkurpa, panya tjana Simonku ngura nguriṟa nyangu munuya paṯaṟa ngaṟangi.
17 E estando Pedro duvidando entre si acerca do que seria aquela visão que tinha visto, eis que os homens que foram enviados por Cornélio pararam à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Munuya uṟilnguṟu tjapiningi, “Wati ini Simon Peternya nyangangka nyinanyi?”
18 E, chamando, perguntaram se Simão, que tinha por sobrenome Pedro, morava ali.
19 Ka Peterlu panya waḻi katu kuwaripangkuṯu nyinara puṯu kuliningi, ka Kurunpa Miḻmiḻṯu palula wangkangu, “Kulila! Wati Jew wiya maṉkurtunta ngurini.
19 E, pensando Pedro naquela visão, disse-lhe o Espírito: Eis que três homens te buscam.
20 Ka pakala munu ukalingkula tjananya wangaṉarangku kuliṟa waṉala wantinytja wiyangku, panya ngayuluṉa tjananya iyaṉu nyuntulakutu.”
20 Levanta-te pois, desce, e vai com eles, não duvidando; porque eu os enviei.
21 Ka Peterlu tjananya ukalingkula nyangu ngaṟanyangka munu wangkangu, “Uwa, ngayuluṉa wati panya paluṟu panya nyura ngayuku nguriningi. Palu nyaaku nyura wanyu pitjangu?”
21 E, descendo Pedro para junto dos homens que lhe foram enviados por Cornélio, disse: Eis que sou eu a quem procurais; qual é a causa por que estais aqui?
22 Kaya palula wangkangu, “Wati ini Kuniliyatjalulanya wituṉu panya tjaultji tjuṯaku mayatjangku. Panya paluṟu wati palya Godanya wangaṉarangku kulilpai munu palunya kutju waḻkulpai. Kaya Jew tjuṯa palumpa mukuringkupai. Palu Godaku angeltu palula wangkangu nyuntunya aḻṯinytjaku nyuntu palumpa ngurangka ankula Tjukurpa Palya wangkanytjaku.”
22 E eles disseram: Cornélio, o centurião, homem justo e temente a Deus, e que tem bom testemunho de toda a nação dos judeus, foi avisado por um santo anjo para que te chamasse a sua casa, e ouvisse as tuas palavras.
23 Ka Peterlu tjana wangkanyangka kuliṟa tjananya aḻṯira tjunu waḻingka, kaya munga kutju ngaringu.
23 Então, chamando-os para dentro, os recebeu em casa. E no dia seguinte foi Pedro com eles, e foram com ele alguns irmãos de Jope.
24 Munuya nguṟurpa ngarira mungawinkilta wirkanu Tjiitjaṟiyala. Palu tjana kuwaripaṯu ila pitjanyangka Kuniliyatjalu palumpa walytja tjuṯa, maḻpa tjuṯa kuḻu aḻṯingu palumpa ngurakutu pitjanytjaku, kaya pitjala wati panya palula tjunguringkula Peterku aḻa-aḻa nyinara paṯaningi.
24 E no dia imediato chegaram a Cesaréia. E Cornélio os estava esperando, tendo já convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Ka Peternya palumpa waḻingka wirkankunyangka Kuniliyatjanya ngaparikatira palula kuranyu tultjungaṟakatingu munu palunya waḻkuningi. |src="tnACT10V25.tif" size="col" loc="p" ref="10:25"
25 E aconteceu que, entrando Pedro, saiu Cornélio a recebê-lo, e, prostrando-se a seus pés o adorou.
26 Ka Peterlu miṉaṟa pakaltjingaṟa wangkangu, “Wati ngana! Kulila! Ngayunya waḻkulwiyangku wantima, panya ngayuluṉa wati alatjiṯu nyuntunya puṟunypa.”
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Munu pula tjukutjuku ngaṟala wangkara palulanguṟu waḻingka tjarpangu, ka Peterlu nyangu aṉangu Jew wiya tjuṯa mulapa tjunguringkula paṯaṟa nyinanyangka waḻi unngu.
27 E, falando com ele, entrou, e achou muitos que ali se haviam ajuntado.
28 Munu paluṟu tjanala wangkangu, “Nyura panya ninti Jew tjuṯaku, panya nganaṉa tjaka Jew wiya tjuṯangka tjunguringkupai wiya, panya nganaṉala Moseku aṟa kulilpai tjuṯa. Palu Godalu ngayunya wangkangu aṉangu kutjupa tjuṯangka wiyanmankuwiyangku wantinytjaku.
28 E disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um homem judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem chame comum ou imundo.
29 Kaṉa nyura aḻṯinyangka wantinytja wiya wangaṉara pitjangu. Palu nyaakuṉi nyura wanyu aḻṯingu?”
29 Por isso, sendo chamado, vim sem contradizer. Pergunto, pois, por que razão mandastes chamar-me?
30 Ka Kuniliyatjalu palula wangkangu, “Uwa, mungaṯu ngayulu ngurangka nyinangi kakaraṟa-wiltja, munuṉa Godala tjapiningi, munuṉa nyangu wati mantara piṟanpatjara utiringkula ngaṟanyangka ngayula kuranyu.
30 E disse Cornélio: Há quatro dias estava eu em jejum até esta hora, orando em minha casa à hora nona.
31 Kaṉi ini wangkara alatji wangkangu, ‘Wati wiṟu! Godalu kuliningi nyuntu palula tjapinnyangka mununta nyangangi ngaḻṯutjara tjuṯa kuḻu munytjangku ungkunyangka.
31 E eis que diante de mim se apresentou um homem com vestes resplandecentes, e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Ka nyuntu wati maṉkurpa wituṟa iyala ngura Tjapalakutu, kaya ankula wati ini Simon Peternya nguriṟa aḻṯira ngalya-kati. Panya wati nyara paluṟu Simon kutjupaku waḻingka unytju nyinanyi uṟungka itingka. Simon nyara paluṟu panya kuka miṟinguṟu latja tjuṯa palyalpai. Kaya ngura nyara palulanguṟu Peternya aḻṯira ngalya-katinytjaku wangka!’ Alatjiṉi wangkangu angeltu.
32 Envia, pois, a Jope, e manda chamar Simão, o que tem por sobrenome Pedro; este está hospedado em casa de Simão o curtidor, junto do mar, e ele, vindo, te falará.
33 Kaṉa mapalku wituṉu wati maṉkurpa nyuntunya aḻṯinytjaku, ka palan wiṟu alatjiṯu pitjangu. Godalu panya nyuntunya wangkara nintinu tjukurpa wiṟu palumpa nganaṉala wangkanytjaku, kala nyangatja Mayatja Godala miṟangka nyinanyi nyuntu wangkanyangka kulintjikitja.”
33 E logo mandei chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora, pois, estamos todos presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto por Deus te é mandado.
34 Ka Peterlu wangkangu tjanala alatji, “Uwa, kuwariṉa nintiringu panya Godalu aṉangu uwankara tjungu lipula nyakupai, panya paluṟu ngayunya ngaṉmanytju nintinu ngayulu Jew wiya tjuṯangka palya tjunguringkunytjaku. Panya paluṟu nyuranya Jew wiya tjuṯa kutjupa nguwanpa nyakunytja wiya, palu puṟunypaṯu nyanganyi nganaṉanya puṟunypa, munu panya aṉangu uwankaraku palu puṟunypaṯu tjungu mukuringkupai Jew tjuṯaku munu Jew wiya tjuṯaku kuḻu.
34 E, abrindo Pedro a boca, disse: Reconheço por verdade que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Panya paluṟu pukuḻaripai aṉangu tjuṯangku palunya ngurkantaṟa waḻkunnyangka, Jew tjuṯangku munu Jew wiya tjuṯangku kuḻu. Paluṟu uwankaraku pukuḻaripai palunya wangaṉarangku kuliṟa tjukaṟuru nyinanyangka nyakula.
35 Mas que lhe é agradável aquele que, em qualquer nação, o teme e faz o que é justo.
36 Panya Godalu Tjukurpa Palya nganaṉala utinu aṉangu Israelkunu tjuṯangka. Ka tjukurpa paluṟu alatji ngaṟanyi panya Jesunya Christanya aṉangu uwankaraku ngalkilpa ilungu, panya paluṟu mayatja puḻka uwankaraku nyinanyi, ka nyara palulanguṟu aṉangu uwankara wankaringkula Godala kalypa nyinanytjaku ngaṟanyi. Ka nyura ninti tjukurpa nyangaku.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo (este é o Senhor de todos);
37 — ausente —
37 Esta palavra, vós bem sabeis, veio por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou;
38 — ausente —
38 Como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com virtude; o qual andou fazendo bem, e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele.
39 “Ka nganaṉa panya nyangangi uwankara paluṟu manta Israelta palyantja ngura Jerusalemala tjanalawanungku munula kuliningi paluṟu tjukurpa wangkanyangka. Ka panyaya aṉangu palumpa mirpaṉtju tjuṯangku palunya puṉungka wakaṟa utitjunu, ka ilungu. |src="tnACT10V39.tif" size="col" loc="p" ref="10:39"
39 E nós somos testemunhas de todas as coisas que fez, tanto na terra da Judéia como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Palu tjiṉṯu kutjara ngaṟala wiyaringkunyangka Godalu palunya wankaṟa pakaltjingaṉu, munu palunya aṉangu tjuṯangka utinu tjana palunya pakaṟa wanka nyinanytja nyakunytjaku.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia, e fez que se manifestasse,
41 Aṉangu uwankarangku palunya nyakunytja wiyaṯu, palu nganaṉa Godalu panya ngurkantankunytja tjuṯangku kutju palunya nyangu, munula palula tjungungku ngalkula tjikiningi paluṟu ilunytjatjanu pakannyangka maḻangka.
41 Não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele, depois que ressuscitou dentre os mortos.
42 Kalanya Jesulu wangkangu alatji, ‘Tjukurpa Palya ngayunyatjaraya aṉangu tjuṯangka para-tjakultjunama, munuya tjanala wangkama panya mulapa ngayunya Godalu ngurkantaṟa tjunu ngula aṉangu winki wanka tjuṯa munu miri tjuṯa kuḻu kuranyu ngaṟatjunkula ngurkantaṟa tjarantjaku.’ Alatji Jesulu nganaṉala wangkangu.
42 E nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Ka panyaya Godaku wangkatjara tjuṯangku ngaṉmanytju tjukurpa nyanga palunya wangkangi panya Jesunyatjara. Alatji panyaya wangkangi, ‘Aṉangungku kura palyannyangka Godalu palunya pungkunytjaku ngaṟanyi. Palu aṉangu paluṟu Godalu kalkuntjitjaku mulamularingkunyangka Godalu palunya pungkuwiyangku kalypangku wantiku.’” Alatji Peterlu tjanala wangkangi aṉangu panya Jew wiya tjuṯangka.
43 A este dão testemunho todos os profetas, de que todos os que nele crêem receberão o perdão dos pecados pelo seu nome.
44 Ka tjana tjukurpa nyinara kulinnyangka Kurunpa Miḻmiḻnga tjanala uwankarangka unngu tjarpangu.
44 E, dizendo Pedro ainda estas palavras, caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Kaya tjarpanyangka nyakula wati panya Jew tjuṯa Peterla panya tjungu pitjanytja tjuṯa puḻkaṟa kuliṟa wangkangi, “Awari! Godalu Kurunpa Miḻmiḻnga tjanala kuḻu tjarpatjunu Jew wiya tjuṯangka nganaṉala puṟunypaṯu.”
45 E os fiéis que eram da circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que o dom do Espírito Santo se derramasse também sobre os gentios.
46 — ausente —
46 Porque os ouviam falar línguas, e magnificar a Deus.
47 — ausente —
47 Respondeu, então, Pedro: Pode alguém porventura recusar a água, para que não sejam batizados estes, que também receberam como nós o Espírito Santo?
48 Munu Peterlu palumpa maḻpa tjuṯa wituṉu tjananya katira uṟungka baptise-katinytjaku. Kaya mulapaṯu tjananya ini Jesula Christala baptise-katingu. Kaya palula maḻangka Kuniliyatjalu tjana Peternya markuṉu tjanala nyinanytjaku piṟuku tjiṉṯu maṉkurpa.
48 E mandou que fossem batizados em nome do Senhor. Então rogaram-lhe que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.