Atos 10
Tjukurpa Palya (PJT) vs ARIB
1 Ka ngura panya Tjiitjaṟiyala wati kutjupa nyinangi ini Kuniliyatjanya. Wati nyanga paluṟu tjaultji tjuṯaku mayatja nyinangi munu paluṟu tjaultji 100 kanyilpai. Ka tjaultji nyara paluṟu tjana panya Italinya nguraṟa tjuṯa.
1 Um homem em Cesaréia, por nome Cornélio, centurião da corte chamada italiana,
2 Ka Kuniliyatjanya wati Jew wiya, munu paluṟu, munu palumpa walytjapitingku kuḻu Godanya wangaṉarangku kulilpai munuya palunya kutju waḻkulpai. Munu wati nyara paluṟu aṉangu ngaḻṯutjara tjuṯa munytjangku ungkupai munu Godala tiṯutjarangku tjapilpai.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, e que fazia muitas esmolas ao povo e de contínuo orava a Deus,
3 Ka tjiṉṯu kutjupa kaḻaḻa kakaraṟa-wiltja paluṟu Godala nyinara tjapiningi, munu paluṟu kuruntu nyangu panya Godaku angelpa palula utiringkunyangka. Ka paluṟu ngalya-ilaringkula palunya ini wangkangu, “Kuniliyatja!” |src="tnACT10V03.tif" size="col" loc="p" ref="10:3-4"
3 cerca da hora nona do dia, viu claramente em visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e lhe dizia: Cornélio!
4 Ka paluṟu urulyaraṟa nguḻuringu munu angelpa panya palunya puḻkaṟa nyangangi, munu wangkangu, “Uwa mayatja! Nyaakun mukuringanyi?”
4 Este, fitando nele os olhos e atemorizado, perguntou: Que é, Senhor? O anjo respondeu-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Ka wanyu kulila! Wati maṉkurpa wituṟa iyala tawunu nyara Tjapalakutu, kaya ankula wati ini Simon Peternya nguriṟa aḻṯira ngalya-kati.
5 agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro;
6 Panya wati nyara paluṟu Simon kutjupaku waḻingka unytju nyinanyi uṟungka itingka. Simon nyara paluṟu panya kuka miṟinguṟu latja tjuṯa palyalpai. Kaya ngura nyara palulanguṟu Peternya aḻṯira ngalya-katinytjaku wangka!” Alatji angeltu Kuniliyatjala wangkangu.
6 este se acha hospedado com um certo Simão, curtidor, cuja casa fica à beira-mar. {Ele te dirá o que deves fazer.}
7 Ka angelpa paluṟu wangkara ankunyangka Kuniliyatjalu wati maṉkurpa aḻṯingu, kutju tjaultji palula tjungu waṟkaripai wati panya Godaku mulamularingkupai, munu wati waḻingka waṟkaripai kutjara kuḻu.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, Cornélio chamou dois dos seus domésticos e um piedoso soldado dos que estavam a seu serviço;
8 Munu paluṟu tjananya aḻṯira wangkangu panya angeltu palula wangkanytja munu tjananya wituṟa iyaṉu ngura Tjapalakutu.
8 e, havendo contado tudo, os enviou a Jope.
9 Kaya ma-pitjala munga kutju nguṟurpa ngaringu ngura kutjupangka, munuya mungawinki pakaṟa anu munuya ankula tjiṉṯu katuringkunyangka ngura Tjapalakutu ngalya-ilaringu.
9 No dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado para orar, cerca de hora sexta.
10 — ausente —
10 E tendo fome, quis comer; mas enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase,
11 — ausente —
11 e via o céu aberto e um objeto descendo, como se fosse um grande lençol, sendo baixado pelas quatro pontas sobre a terra,
12 Ka mantara palula unngu kutjupa kutjupa tjuṯa wanka ngaṟangi mantangka para-ngaṟapai tjuṯa, panya tjinatjara tjuṯa, tjuninguṟu ankupai tjuṯa, tjuḻpu tjuṯa kuḻukuḻu, palu uwankara kuka wiya.
12 no qual havia de todos os quadrúpedes e répteis da terra e aves do céu.
13 Ka ilkaṟinguṟu palula wangkangu, “Peter! Pakala mununku nyanganpa pungkula ngalkula!”
13 E uma voz lhe disse: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 Ka Peterlu wangkangu, “Wiya Mayatja, nyanganpa kuka wiya! Panya Moselulanya painu nyanga palu puṟunypa tjuṯa ngalkuwiyangku wantinytjaku. Panya nyanga palu puṟunypaṉa ngaṉmanytju ngalkuntja wiyaṯu, kuka tjuṯa kutjuṉa ngalkupai.”
14 Mas Pedro respondeu: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Ka piṟuku ilkaṟinguṟu palula wangkangu, “Wiya, nyangatja kuka alatjiṯu Godalu palyanmankunytja, ka wantinytja wiyangku ngalkula paluṟu palyanmankunyangka.”
15 Pela segunda vez lhe falou a voz: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
16 Munu nyanga palu puṟunypa kutjara-aṟa wangkanytjatjanungku piṟuku kutju-aṟalta wangkangu. Ka palulanguṟu mantara panya kuka winki maḻakungku ma-katuṉu ilkaṟikutu.
16 Sucedeu isto por três vezes; e logo foi o objeto recolhido ao céu.
17 Ka Peterlu nyakunytjatjanungku nyinara kuliningi, “Nyaaṉa panyatja nyangu? Godanya ngayulu nyaaringkunytjaku mukuringanyi?” Ka paluṟu nyinara puṯu kulinnyangka wati panya Jew wiya maṉkurpa pitjala uṟilta ngaṟangi Kuniliyatjalu iyantja maṉkurpa, panya tjana Simonku ngura nguriṟa nyangu munuya paṯaṟa ngaṟangi.
17 Enquanto Pedro refletia, perplexo, sobre o que seria a visão que tivera, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam à porta.
18 Munuya uṟilnguṟu tjapiningi, “Wati ini Simon Peternya nyangangka nyinanyi?”
18 E, chamando, indagavam se ali estava hospedado Simão, que tinha por sobrenome Pedro.
19 Ka Peterlu panya waḻi katu kuwaripangkuṯu nyinara puṯu kuliningi, ka Kurunpa Miḻmiḻṯu palula wangkangu, “Kulila! Wati Jew wiya maṉkurtunta ngurini.
19 Estando Pedro ainda a meditar sobre a visão, o Espírito lhe disse: Eis que dois homens te procuram.
20 Ka pakala munu ukalingkula tjananya wangaṉarangku kuliṟa waṉala wantinytja wiyangku, panya ngayuluṉa tjananya iyaṉu nyuntulakutu.”
20 Levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu tos enviei.
21 Ka Peterlu tjananya ukalingkula nyangu ngaṟanyangka munu wangkangu, “Uwa, ngayuluṉa wati panya paluṟu panya nyura ngayuku nguriningi. Palu nyaaku nyura wanyu pitjangu?”
21 E descendo Pedro ao encontro desses homens, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que viestes?
22 Kaya palula wangkangu, “Wati ini Kuniliyatjalulanya wituṉu panya tjaultji tjuṯaku mayatjangku. Panya paluṟu wati palya Godanya wangaṉarangku kulilpai munu palunya kutju waḻkulpai. Kaya Jew tjuṯa palumpa mukuringkupai. Palu Godaku angeltu palula wangkangu nyuntunya aḻṯinytjaku nyuntu palumpa ngurangka ankula Tjukurpa Palya wangkanytjaku.”
22 Eles responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação judaica, foi avisado por um santo anjo para te chamar à sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Ka Peterlu tjana wangkanyangka kuliṟa tjananya aḻṯira tjunu waḻingka, kaya munga kutju ngaringu.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, os hospedou. No dia seguinte levantou-se e partiu com eles, e alguns irmãos, dentre os de Jope, o acompanharam.
24 Munuya nguṟurpa ngarira mungawinkilta wirkanu Tjiitjaṟiyala. Palu tjana kuwaripaṯu ila pitjanyangka Kuniliyatjalu palumpa walytja tjuṯa, maḻpa tjuṯa kuḻu aḻṯingu palumpa ngurakutu pitjanytjaku, kaya pitjala wati panya palula tjunguringkula Peterku aḻa-aḻa nyinara paṯaningi.
24 No outro dia entrou em Cesaréia. E Cornélio os esperava, tendo reunido os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Ka Peternya palumpa waḻingka wirkankunyangka Kuniliyatjanya ngaparikatira palula kuranyu tultjungaṟakatingu munu palunya waḻkuningi. |src="tnACT10V25.tif" size="col" loc="p" ref="10:25"
25 Quando Pedro ia entrar, veio-lhe Cornélio ao encontro e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Ka Peterlu miṉaṟa pakaltjingaṟa wangkangu, “Wati ngana! Kulila! Ngayunya waḻkulwiyangku wantima, panya ngayuluṉa wati alatjiṯu nyuntunya puṟunypa.”
26 Mas Pedro o ergueu, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Munu pula tjukutjuku ngaṟala wangkara palulanguṟu waḻingka tjarpangu, ka Peterlu nyangu aṉangu Jew wiya tjuṯa mulapa tjunguringkula paṯaṟa nyinanyangka waḻi unngu.
27 E conversando com ele, entrou e achou muitos reunidos,
28 Munu paluṟu tjanala wangkangu, “Nyura panya ninti Jew tjuṯaku, panya nganaṉa tjaka Jew wiya tjuṯangka tjunguringkupai wiya, panya nganaṉala Moseku aṟa kulilpai tjuṯa. Palu Godalu ngayunya wangkangu aṉangu kutjupa tjuṯangka wiyanmankuwiyangku wantinytjaku.
28 e disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem devo chamar comum ou imundo;
29 Kaṉa nyura aḻṯinyangka wantinytja wiya wangaṉara pitjangu. Palu nyaakuṉi nyura wanyu aḻṯingu?”
29 pelo que, sendo chamado, vim sem objeção. Pergunto pois: Por que razão mandastes chamar-me?
30 Ka Kuniliyatjalu palula wangkangu, “Uwa, mungaṯu ngayulu ngurangka nyinangi kakaraṟa-wiltja, munuṉa Godala tjapiningi, munuṉa nyangu wati mantara piṟanpatjara utiringkula ngaṟanyangka ngayula kuranyu.
30 Então disse Cornélio: Faz agora quatro dias que eu estava orando em minha casa à hora nona, e eis que diante de mim se apresentou um homem com vestiduras resplandecentes,
31 Kaṉi ini wangkara alatji wangkangu, ‘Wati wiṟu! Godalu kuliningi nyuntu palula tjapinnyangka mununta nyangangi ngaḻṯutjara tjuṯa kuḻu munytjangku ungkunyangka.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Ka nyuntu wati maṉkurpa wituṟa iyala ngura Tjapalakutu, kaya ankula wati ini Simon Peternya nguriṟa aḻṯira ngalya-kati. Panya wati nyara paluṟu Simon kutjupaku waḻingka unytju nyinanyi uṟungka itingka. Simon nyara paluṟu panya kuka miṟinguṟu latja tjuṯa palyalpai. Kaya ngura nyara palulanguṟu Peternya aḻṯira ngalya-katinytjaku wangka!’ Alatjiṉi wangkangu angeltu.
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro; ele está hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Kaṉa mapalku wituṉu wati maṉkurpa nyuntunya aḻṯinytjaku, ka palan wiṟu alatjiṯu pitjangu. Godalu panya nyuntunya wangkara nintinu tjukurpa wiṟu palumpa nganaṉala wangkanytjaku, kala nyangatja Mayatja Godala miṟangka nyinanyi nyuntu wangkanyangka kulintjikitja.”
33 Portanto mandei logo chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora pois estamos todos aqui presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto te foi ordenado pelo Senhor.
34 Ka Peterlu wangkangu tjanala alatji, “Uwa, kuwariṉa nintiringu panya Godalu aṉangu uwankara tjungu lipula nyakupai, panya paluṟu ngayunya ngaṉmanytju nintinu ngayulu Jew wiya tjuṯangka palya tjunguringkunytjaku. Panya paluṟu nyuranya Jew wiya tjuṯa kutjupa nguwanpa nyakunytja wiya, palu puṟunypaṯu nyanganyi nganaṉanya puṟunypa, munu panya aṉangu uwankaraku palu puṟunypaṯu tjungu mukuringkupai Jew tjuṯaku munu Jew wiya tjuṯaku kuḻu.
34 Então Pedro, tomando a palavra, disse: Na verdade reconheço que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Panya paluṟu pukuḻaripai aṉangu tjuṯangku palunya ngurkantaṟa waḻkunnyangka, Jew tjuṯangku munu Jew wiya tjuṯangku kuḻu. Paluṟu uwankaraku pukuḻaripai palunya wangaṉarangku kuliṟa tjukaṟuru nyinanyangka nyakula.
35 mas que lhe é aceitável aquele que, em qualquer nação, o teme e pratica o que é justo.
36 Panya Godalu Tjukurpa Palya nganaṉala utinu aṉangu Israelkunu tjuṯangka. Ka tjukurpa paluṟu alatji ngaṟanyi panya Jesunya Christanya aṉangu uwankaraku ngalkilpa ilungu, panya paluṟu mayatja puḻka uwankaraku nyinanyi, ka nyara palulanguṟu aṉangu uwankara wankaringkula Godala kalypa nyinanytjaku ngaṟanyi. Ka nyura ninti tjukurpa nyangaku.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo {este é o Senhor de todos}.
37 — ausente —
37 esta palavra, vós bem sabeis, foi proclamada por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou,
38 — ausente —
38 concernente a Jesus de Nazaré, como Deus o ungiu com o Espírito Santo e com poder; o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do Diabo, porque Deus era com ele.
39 “Ka nganaṉa panya nyangangi uwankara paluṟu manta Israelta palyantja ngura Jerusalemala tjanalawanungku munula kuliningi paluṟu tjukurpa wangkanyangka. Ka panyaya aṉangu palumpa mirpaṉtju tjuṯangku palunya puṉungka wakaṟa utitjunu, ka ilungu. |src="tnACT10V39.tif" size="col" loc="p" ref="10:39"
39 Nós somos testemunhas de tudo quanto fez, tanto na terra dos judeus como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Palu tjiṉṯu kutjara ngaṟala wiyaringkunyangka Godalu palunya wankaṟa pakaltjingaṉu, munu palunya aṉangu tjuṯangka utinu tjana palunya pakaṟa wanka nyinanytja nyakunytjaku.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e lhe concedeu que se manifestasse,
41 Aṉangu uwankarangku palunya nyakunytja wiyaṯu, palu nganaṉa Godalu panya ngurkantankunytja tjuṯangku kutju palunya nyangu, munula palula tjungungku ngalkula tjikiningi paluṟu ilunytjatjanu pakannyangka maḻangka.
41 não a todo povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 Kalanya Jesulu wangkangu alatji, ‘Tjukurpa Palya ngayunyatjaraya aṉangu tjuṯangka para-tjakultjunama, munuya tjanala wangkama panya mulapa ngayunya Godalu ngurkantaṟa tjunu ngula aṉangu winki wanka tjuṯa munu miri tjuṯa kuḻu kuranyu ngaṟatjunkula ngurkantaṟa tjarantjaku.’ Alatji Jesulu nganaṉala wangkangu.
42 Este nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Ka panyaya Godaku wangkatjara tjuṯangku ngaṉmanytju tjukurpa nyanga palunya wangkangi panya Jesunyatjara. Alatji panyaya wangkangi, ‘Aṉangungku kura palyannyangka Godalu palunya pungkunytjaku ngaṟanyi. Palu aṉangu paluṟu Godalu kalkuntjitjaku mulamularingkunyangka Godalu palunya pungkuwiyangku kalypangku wantiku.’” Alatji Peterlu tjanala wangkangi aṉangu panya Jew wiya tjuṯangka.
43 A ele todos os profetas dão testemunho de que todo o que nele crê receberá a remissão dos pecados pelo seu nome.
44 Ka tjana tjukurpa nyinara kulinnyangka Kurunpa Miḻmiḻnga tjanala uwankarangka unngu tjarpangu.
44 Enquanto Pedro ainda dizia estas coisas, desceu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Kaya tjarpanyangka nyakula wati panya Jew tjuṯa Peterla panya tjungu pitjanytja tjuṯa puḻkaṟa kuliṟa wangkangi, “Awari! Godalu Kurunpa Miḻmiḻnga tjanala kuḻu tjarpatjunu Jew wiya tjuṯangka nganaṉala puṟunypaṯu.”
45 Os crentes que eram de circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que também sobre os gentios se derramasse o dom do Espírito Santo;
46 — ausente —
46 porque os ouviam falar línguas e magnificar a Deus.
47 — ausente —
47 Respondeu então Pedro: Pode alguém porventura recusar a água para que não sejam batizados estes que também, como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Munu Peterlu palumpa maḻpa tjuṯa wituṉu tjananya katira uṟungka baptise-katinytjaku. Kaya mulapaṯu tjananya ini Jesula Christala baptise-katingu. Kaya palula maḻangka Kuniliyatjalu tjana Peternya markuṉu tjanala nyinanytjaku piṟuku tjiṉṯu maṉkurpa.
48 Mandou, pois, que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe rogaram que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.