Apocalipse 6

Tjukurpa Palya (PJT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Palulanguṟuṉa nyangu Lamalamangku nyiri panya rulumapi kiṯi 7-tjara mantjiṟa kiṯi kutju lampiṟa waṉinyangka. Palulanguṟuṉa kulinu kuka panya nyaḻpitjara kutjungku wangkanyangka wangka puḻka kapi tuu winki rurkuntja puṟunypa. Paluṟu kutjupa ma-aḻṯira wangkangu, “Ngalya-pitja.”
1 Enquanto eu observava, o Cordeiro abriu o primeiro dos sete selos do livro. Então ouvi um dos quatro seres vivos dizer com voz de trovão: “Venha!”.
2 Kaṉa ma-nyangu nyanytju piṟanpa kutju utiringkula ngaṟanyangka. Ka nyanytju palula nyinakatingi wati punaṟatjara, ka palunya ilkaṟitjangku puṯuru puṟunypa ungu, puṯuru panya pikangku pungkula waintarinyangka katangka tjunkupai, palu puṟunypa ungu. Ka paluṟu nyanytjungka ma-pakaṉu witulya puḻkatjara palumpa mirpaṉtju tjuṯa pungkula wiyantjikitja, panya paluṟu ngaṉmanypa anu munu tjara pungkula wiyaṉu, munu kuwari paluṟu piṟuku ananyi mirpaṉtju panya kutjupa tjuṯa pungkula wiyantjikitja. |src="hk00029c.tif" size="col" loc="p" ref="6:2"
2 Quando olhei, vi um cavalo branco. Seu cavaleiro carregava um arco, e sobre sua cabeça foi colocada uma coroa. Ele saiu batalhando para conquistar vitórias.
3 Ka Lamalamangku piṟuku lampiṟa waṉingu kiṯi kutjupa nampa 2, ka palulanguṟu kuka panya nyaḻpitjara kutjupangku nampa 2-ngku ma-aḻṯingu kutjupa, “Ngalya-pitja!”
3 Quando o Cordeiro abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivo dizer: “Venha!”.
4 Ka nyanytju kutjupa utiringu rituwana mulapa. Ka nyanytju palula katu nyinanytjanya ilkaṟitjangku tjuḻa waṟa puḻka ungu munu palunya wituṉu aṉangu tjuṯakutu ankula tjaatamilantjaku tjananku pikangku pungkunytjaku pukuḻpa nyinanytja wiyakitjangku.
4 Então surgiu um cavalo vermelho. Seu cavaleiro recebeu uma grande espada e autoridade para tirar a paz da terra. E houve guerra e matança em toda parte.
5 Ka Lamalamangku piṟuku lampiṟa waṉingu kiṯi kutjupa nampa 3, ka palulanguṟu kuka panya nyaḻpitjara kutjupangku nampa 3-ngku ma-aḻṯingu, “Ngalya-pitja!” Kaṉa nyangu nyanytju maṟu utiringkula ngaṟanyangka. Ka nyanytju palula katu nyinanytjalu maṟangku kanyiningi mai tjuṯa wayamilalpai. |src="hk00156c.tif" size="col" loc="p" ref="6:6"
5 Quando o Cordeiro abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivo dizer: “Venha!”. Quando olhei, vi um cavalo preto. Seu cavaleiro tinha na mão uma balança.
6 Kaṉa kulinu wangka puṟunypa kuka panya nyaḻpitjara nyara 4-wanungku wangkanyangka alatji, “Nyanga alatji ngaṟanytjaku palyala, panya watingku waṟkarira mungartjirinytjatjanungku mani mantjini munu mai puḻka payamilantjikitjangku kulini munu tiṯuṟa mai kuḻunytja wiyaṉi mani uwankara. Palu kulila, puṉu alipa tjuṯa munu puṉu kiṟipitji tjuṯa kuḻu kaṯantankunytja wiyangku wantima.”
6 E ouvi uma voz dentre os quatro seres vivos dizer: “Uma medida de trigo ou três medidas de cevada custarão o salário de um dia, mas não desperdice o azeite nem o vinho”.
7 Ka Lamalamangku piṟuku lampiṟa waṉingu kiṯi kutjupa nampa 4, ka palulanguṟu kuka panya nyaḻpitjara kutjupangku nampa 4-ngku ma-aḻṯingu, “Ngalya-pitja!”
7 Quando o Cordeiro abriu o quarto selo, ouvi o quarto ser vivo dizer: “Venha!”.
8 Kaṉa palulanguṟu ma-nyangu nyanytju miṟi apakatja nguwanpa utiringkula ngaṟanyangka, ka palula katu nyinakatingi wati ini Ilunytjanya, ka palula maḻarku nyinakatingi wati kutjupa ini Waṟunya panya Miri Tjuṯaku Nguranya. Ka ilkaṟitjangku pulanya wituṉu alatji wangkara, “Ankula pula palyala aṉangu kutjupatjara ilunytjaku, kaya kutjupa tjuṯa pikangku wakannyangka iluku, kutjupa tjuṯa ailuru puḻkangka iluku, kutjupa tjuṯa pikatjararingkula iluku, kutjupa tjuṯa inuṟa tjuṯangku patjannyangka iluku. Alatji pula palyala aṉangu uwankara mulapa ilunytjaku wiya, palu kutjupatjara kutju, aapa nguwanpa ilunytjaku.”
8 Quando olhei, vi um cavalo amarelo. Seu cavaleiro se chamava Morte, e o mundo dos mortos o seguia. Eles receberam autoridade sobre um quarto da terra para matar pela espada, pela fome e pela doença e por meio de animais selvagens.
9 Ka palulanguṟu Lamalamangku piṟuku lampiṟa waṉingu kiṯi kutjupa nampa 5. Kaṉa nyangu pitjilta tjaṟu kurunpa tjuṯa panya tjananya kutjupa tjuṯangku iluntankunytja tjuṯa, panya tjana aṉangu wanka nyinaralpi Godaku tjukurpa tungun-tunguntu para-wangkangi, ka tjananya iluntanangi.
9 Quando o Cordeiro abriu o quinto selo, vi sob o altar as almas de todos que haviam sido mortos por causa da palavra de Deus e por seu testemunho fiel.
10 Nyara paluṟu tjana katungku mirara wangkangu, “Mayatja God nyuntu witulya puḻkanya, miḻmiḻpa tjukaṟuru mulapa. Yaalaṟan aṉangu mantatja tjuṯa nyuntula kuranyu ngaṟatjunkuku ngurkantankula iluntara ngapartji wiyantjikitjangku nganaṉanya pungkunytjanguṟu?”
10 Clamavam ao Senhor em alta voz e diziam: “Ó Soberano Senhor, santo e verdadeiro, quanto tempo passará até que julgues os habitantes da terra e vingues nosso sangue?”.
11 Ka tjananya uwankara mantara piṟanpa ungu tjarpanytjaku munu tjananya wangkangu, “Paṯaṟaya nyinama, panya kutjupa tjuṯa nyuranya puṟunypa punganyiṯu Jesunya tungun-tunguntu waṉalpai tjuṯa. Kaṉa tjananya kuḻu nyurala tjungulku. Munuṉa palulanguṟulta tjananya ngurkantankuku nyuranya pungkunytja tjuṯa.”
11 Então a cada um deles foi dada uma veste branca, e lhes foi dito que descansassem mais um pouco até que se completasse o número de seus irmãos, seus companheiros no serviço, que se juntariam a eles depois de serem mortos.
12 Kaṉa piṟuku nyangu Lamalamangku kiṯi nampa 6 lampiṟa waṉinyangka. Ka palulanguṟu manta uriṟa kaṯa-kaṯakatingu. Ka tjiṉṯu irnyantja wiyaringkula maṟuringu, ka kiṉaṟa rituwanaringu milkaḻi puṟunypa.
12 Enquanto eu observava, o Cordeiro abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto. O sol ficou escuro como pano negro, e a lua inteira se tornou vermelha como sangue.
13 Ka kililpi tjuṯa ilkaṟinguṟu punka-punkaṉu mantangka, panya mai waḻpa puḻkangku puṉunguṟu punkatjingalpai, palu puṟunypa.
13 Então as estrelas caíram do céu como figos verdes de uma figueira sacudida por um forte vento.
14 Ka ilkaṟi wiyaringu panya nyiri rulumapintja puṟunypa, ka puḻi murpu uwankara munu manta kuḻunypa tjuṯa uṟungka nguṟurpa ngaṟanytja tjuṯa kuḻu urira kampa kutjuparira aṟangka ngaṟanytja wiyaringu.
14 O céu foi enrolado como pergaminho, e todas as montanhas e ilhas foram movidas de seu lugar.
15 Kaya aṉangu winki kuḻpingka nguḻu tjarpangu. Panya mayatja puḻka tjuṯa manta winkitja, warmaḻaku mayatja tjuṯa, mani puḻkatjara tjuṯa, wati kuṉpu tjuṯa, mayatjangka waṟkaripai tjuṯa, walytjangku kuliṟa waṟkaripai tjuṯa, uwankara nguḻu tjarpangu, kutjupatjara kuḻpingka munu kutjupatjara puḻi puḻkangka kumpinu.
15 Então os reis da terra, os governantes, os generais, os ricos, os poderosos, os escravos e os livres, todos se esconderam em cavernas e entre as rochas das montanhas.
16 Munuya mirara wangkangu apu tjuṯangka, “Wanyu nganaṉala punkala munulanya kutitjura tjiya wiṟungka nyinanytjalu nyakunytjaku-tawara, Lamalamanya kuḻu nganampa mirpaṉarinytjaku-tawara.
16 E gritavam às montanhas e às rochas: “Caiam sobre nós e escondam-nos da face daquele que está sentado no trono e da ira do Cordeiro!
17 Panya tjiṉṯu nganampa wirkanu paluṟu pula mirpaṉarira nganaṉanya waṟungka urkuwaṉinytjaku, kala puṯu kuliṟa utjulku, ‘Yaaltjirikulanku?’”
17 Pois chegou o grande dia de sua ira, e quem poderá sobreviver?”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.