Apocalipse 6
Tjukurpa Palya (PJT) vs NVI
1 Palulanguṟuṉa nyangu Lamalamangku nyiri panya rulumapi kiṯi 7-tjara mantjiṟa kiṯi kutju lampiṟa waṉinyangka. Palulanguṟuṉa kulinu kuka panya nyaḻpitjara kutjungku wangkanyangka wangka puḻka kapi tuu winki rurkuntja puṟunypa. Paluṟu kutjupa ma-aḻṯira wangkangu, “Ngalya-pitja.”
1 Observei quando o Cordeiro abriu o primeiro dos sete selos. Então ouvi um dos seres viventes dizer com voz de trovão: "Venha! "
2 Kaṉa ma-nyangu nyanytju piṟanpa kutju utiringkula ngaṟanyangka. Ka nyanytju palula nyinakatingi wati punaṟatjara, ka palunya ilkaṟitjangku puṯuru puṟunypa ungu, puṯuru panya pikangku pungkula waintarinyangka katangka tjunkupai, palu puṟunypa ungu. Ka paluṟu nyanytjungka ma-pakaṉu witulya puḻkatjara palumpa mirpaṉtju tjuṯa pungkula wiyantjikitja, panya paluṟu ngaṉmanypa anu munu tjara pungkula wiyaṉu, munu kuwari paluṟu piṟuku ananyi mirpaṉtju panya kutjupa tjuṯa pungkula wiyantjikitja. |src="hk00029c.tif" size="col" loc="p" ref="6:2"
2 Olhei, e diante de mim estava um cavalo branco! Seu cavaleiro empunhava um arco, e foi-lhe dada uma coroa; ele cavalgava como vencedor determinado a vencer.
3 Ka Lamalamangku piṟuku lampiṟa waṉingu kiṯi kutjupa nampa 2, ka palulanguṟu kuka panya nyaḻpitjara kutjupangku nampa 2-ngku ma-aḻṯingu kutjupa, “Ngalya-pitja!”
3 Quando o Cordeiro abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizer: "Venha! "
4 Ka nyanytju kutjupa utiringu rituwana mulapa. Ka nyanytju palula katu nyinanytjanya ilkaṟitjangku tjuḻa waṟa puḻka ungu munu palunya wituṉu aṉangu tjuṯakutu ankula tjaatamilantjaku tjananku pikangku pungkunytjaku pukuḻpa nyinanytja wiyakitjangku.
4 Então saiu outro cavalo; e este era vermelho. Seu cavaleiro recebeu poder para tirar a paz da terra e fazer que os homens se matassem uns aos outros. E lhe foi dada uma grande espada.
5 Ka Lamalamangku piṟuku lampiṟa waṉingu kiṯi kutjupa nampa 3, ka palulanguṟu kuka panya nyaḻpitjara kutjupangku nampa 3-ngku ma-aḻṯingu, “Ngalya-pitja!” Kaṉa nyangu nyanytju maṟu utiringkula ngaṟanyangka. Ka nyanytju palula katu nyinanytjalu maṟangku kanyiningi mai tjuṯa wayamilalpai. |src="hk00156c.tif" size="col" loc="p" ref="6:6"
5 Quando o Cordeiro abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizer: "Venha! " Olhei, e diante de mim estava um cavalo preto. Seu cavaleiro tinha na mão uma balança.
6 Kaṉa kulinu wangka puṟunypa kuka panya nyaḻpitjara nyara 4-wanungku wangkanyangka alatji, “Nyanga alatji ngaṟanytjaku palyala, panya watingku waṟkarira mungartjirinytjatjanungku mani mantjini munu mai puḻka payamilantjikitjangku kulini munu tiṯuṟa mai kuḻunytja wiyaṉi mani uwankara. Palu kulila, puṉu alipa tjuṯa munu puṉu kiṟipitji tjuṯa kuḻu kaṯantankunytja wiyangku wantima.”
6 Então ouvi o que parecia uma voz entre os quatro seres viventes, dizendo: "Um quilo de trigo por um denário, e três quilos de cevada por um denário, e não danifique o azeite e o vinho! "
7 Ka Lamalamangku piṟuku lampiṟa waṉingu kiṯi kutjupa nampa 4, ka palulanguṟu kuka panya nyaḻpitjara kutjupangku nampa 4-ngku ma-aḻṯingu, “Ngalya-pitja!”
7 Quando o Cordeiro abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizer: "Venha! "
8 Kaṉa palulanguṟu ma-nyangu nyanytju miṟi apakatja nguwanpa utiringkula ngaṟanyangka, ka palula katu nyinakatingi wati ini Ilunytjanya, ka palula maḻarku nyinakatingi wati kutjupa ini Waṟunya panya Miri Tjuṯaku Nguranya. Ka ilkaṟitjangku pulanya wituṉu alatji wangkara, “Ankula pula palyala aṉangu kutjupatjara ilunytjaku, kaya kutjupa tjuṯa pikangku wakannyangka iluku, kutjupa tjuṯa ailuru puḻkangka iluku, kutjupa tjuṯa pikatjararingkula iluku, kutjupa tjuṯa inuṟa tjuṯangku patjannyangka iluku. Alatji pula palyala aṉangu uwankara mulapa ilunytjaku wiya, palu kutjupatjara kutju, aapa nguwanpa ilunytjaku.”
8 Olhei, e diante de mim estava um cavalo amarelo. Seu cavaleiro chamava-se Morte, e o Hades o seguia de perto. Foi-lhes dado poder sobre um quarto da terra para matar pela espada, pela fome, por pragas e por meio dos animais selvagens da terra.
9 Ka palulanguṟu Lamalamangku piṟuku lampiṟa waṉingu kiṯi kutjupa nampa 5. Kaṉa nyangu pitjilta tjaṟu kurunpa tjuṯa panya tjananya kutjupa tjuṯangku iluntankunytja tjuṯa, panya tjana aṉangu wanka nyinaralpi Godaku tjukurpa tungun-tunguntu para-wangkangi, ka tjananya iluntanangi.
9 Quando ele abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas daqueles que haviam sido mortos por causa da palavra de Deus e do testemunho que deram.
10 Nyara paluṟu tjana katungku mirara wangkangu, “Mayatja God nyuntu witulya puḻkanya, miḻmiḻpa tjukaṟuru mulapa. Yaalaṟan aṉangu mantatja tjuṯa nyuntula kuranyu ngaṟatjunkuku ngurkantankula iluntara ngapartji wiyantjikitjangku nganaṉanya pungkunytjanguṟu?”
10 Eles clamavam em alta voz: "Até quando, ó Soberano santo e verdadeiro, esperarás para julgar os habitantes da terra e vingar o nosso sangue? "
11 Ka tjananya uwankara mantara piṟanpa ungu tjarpanytjaku munu tjananya wangkangu, “Paṯaṟaya nyinama, panya kutjupa tjuṯa nyuranya puṟunypa punganyiṯu Jesunya tungun-tunguntu waṉalpai tjuṯa. Kaṉa tjananya kuḻu nyurala tjungulku. Munuṉa palulanguṟulta tjananya ngurkantankuku nyuranya pungkunytja tjuṯa.”
11 Então cada um deles recebeu uma veste branca, e foi-lhes dito que esperassem um pouco mais, até que se completasse o número dos seus conservos e irmãos, que deveriam ser mortos como eles.
12 Kaṉa piṟuku nyangu Lamalamangku kiṯi nampa 6 lampiṟa waṉinyangka. Ka palulanguṟu manta uriṟa kaṯa-kaṯakatingu. Ka tjiṉṯu irnyantja wiyaringkula maṟuringu, ka kiṉaṟa rituwanaringu milkaḻi puṟunypa.
12 Observei quando ele abriu o sexto selo. Houve um grande terremoto. O sol ficou escuro como tecido de crina negra, toda a lua tornou-se vermelha como sangue,
13 Ka kililpi tjuṯa ilkaṟinguṟu punka-punkaṉu mantangka, panya mai waḻpa puḻkangku puṉunguṟu punkatjingalpai, palu puṟunypa.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra como figos verdes caem da figueira quando sacudidos por um vento forte.
14 Ka ilkaṟi wiyaringu panya nyiri rulumapintja puṟunypa, ka puḻi murpu uwankara munu manta kuḻunypa tjuṯa uṟungka nguṟurpa ngaṟanytja tjuṯa kuḻu urira kampa kutjuparira aṟangka ngaṟanytja wiyaringu.
14 O céu foi se recolhendo como se enrola um pergaminho, e todas as montanhas e ilhas foram removidas de seus lugares.
15 Kaya aṉangu winki kuḻpingka nguḻu tjarpangu. Panya mayatja puḻka tjuṯa manta winkitja, warmaḻaku mayatja tjuṯa, mani puḻkatjara tjuṯa, wati kuṉpu tjuṯa, mayatjangka waṟkaripai tjuṯa, walytjangku kuliṟa waṟkaripai tjuṯa, uwankara nguḻu tjarpangu, kutjupatjara kuḻpingka munu kutjupatjara puḻi puḻkangka kumpinu.
15 Então os reis da terra, os príncipes, os generais, os ricos, os poderosos — todos os homens, quer escravos, quer livres, esconderam-se em cavernas e entre as rochas das montanhas.
16 Munuya mirara wangkangu apu tjuṯangka, “Wanyu nganaṉala punkala munulanya kutitjura tjiya wiṟungka nyinanytjalu nyakunytjaku-tawara, Lamalamanya kuḻu nganampa mirpaṉarinytjaku-tawara.
16 Eles gritavam às montanhas e às rochas: "Caiam sobre nós e escondam-nos da face daquele que está assentado no trono e da ira do Cordeiro!
17 Panya tjiṉṯu nganampa wirkanu paluṟu pula mirpaṉarira nganaṉanya waṟungka urkuwaṉinytjaku, kala puṯu kuliṟa utjulku, ‘Yaaltjirikulanku?’”
17 Pois chegou o grande dia da ira deles; e quem poderá suportar? "
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.