Apocalipse 6
Tjukurpa Palya (PJT) vs NTLH
1 Palulanguṟuṉa nyangu Lamalamangku nyiri panya rulumapi kiṯi 7-tjara mantjiṟa kiṯi kutju lampiṟa waṉinyangka. Palulanguṟuṉa kulinu kuka panya nyaḻpitjara kutjungku wangkanyangka wangka puḻka kapi tuu winki rurkuntja puṟunypa. Paluṟu kutjupa ma-aḻṯira wangkangu, “Ngalya-pitja.”
1 Então vi o Cordeiro quebrar o primeiro dos sete selos e ouvi um dos quatro seres vivos dizer com voz forte como o barulho de um trovão: — Venha!
2 Kaṉa ma-nyangu nyanytju piṟanpa kutju utiringkula ngaṟanyangka. Ka nyanytju palula nyinakatingi wati punaṟatjara, ka palunya ilkaṟitjangku puṯuru puṟunypa ungu, puṯuru panya pikangku pungkula waintarinyangka katangka tjunkupai, palu puṟunypa ungu. Ka paluṟu nyanytjungka ma-pakaṉu witulya puḻkatjara palumpa mirpaṉtju tjuṯa pungkula wiyantjikitja, panya paluṟu ngaṉmanypa anu munu tjara pungkula wiyaṉu, munu kuwari paluṟu piṟuku ananyi mirpaṉtju panya kutjupa tjuṯa pungkula wiyantjikitja. |src="hk00029c.tif" size="col" loc="p" ref="6:2"
2 Olhei e vi um cavalo branco. O seu cavaleiro tinha um arco, e lhe deram uma coroa de rei. E ele saiu vencendo e conquistando.
3 Ka Lamalamangku piṟuku lampiṟa waṉingu kiṯi kutjupa nampa 2, ka palulanguṟu kuka panya nyaḻpitjara kutjupangku nampa 2-ngku ma-aḻṯingu kutjupa, “Ngalya-pitja!”
3 Depois o Cordeiro quebrou o segundo selo. E ouvi o segundo ser vivo dizer: — Venha!
4 Ka nyanytju kutjupa utiringu rituwana mulapa. Ka nyanytju palula katu nyinanytjanya ilkaṟitjangku tjuḻa waṟa puḻka ungu munu palunya wituṉu aṉangu tjuṯakutu ankula tjaatamilantjaku tjananku pikangku pungkunytjaku pukuḻpa nyinanytja wiyakitjangku.
4 Aí saiu outro cavalo, que era vermelho. O seu cavaleiro recebeu o poder de trazer a guerra ao mundo a fim de que as pessoas matassem umas às outras. E ele recebeu uma grande espada.
5 Ka Lamalamangku piṟuku lampiṟa waṉingu kiṯi kutjupa nampa 3, ka palulanguṟu kuka panya nyaḻpitjara kutjupangku nampa 3-ngku ma-aḻṯingu, “Ngalya-pitja!” Kaṉa nyangu nyanytju maṟu utiringkula ngaṟanyangka. Ka nyanytju palula katu nyinanytjalu maṟangku kanyiningi mai tjuṯa wayamilalpai. |src="hk00156c.tif" size="col" loc="p" ref="6:6"
5 Então o Cordeiro quebrou o terceiro selo. E ouvi o terceiro ser vivo dizer: — Venha! Olhei e vi um cavalo preto. O seu cavaleiro tinha uma balança na mão.
6 Kaṉa kulinu wangka puṟunypa kuka panya nyaḻpitjara nyara 4-wanungku wangkanyangka alatji, “Nyanga alatji ngaṟanytjaku palyala, panya watingku waṟkarira mungartjirinytjatjanungku mani mantjini munu mai puḻka payamilantjikitjangku kulini munu tiṯuṟa mai kuḻunytja wiyaṉi mani uwankara. Palu kulila, puṉu alipa tjuṯa munu puṉu kiṟipitji tjuṯa kuḻu kaṯantankunytja wiyangku wantima.”
6 Ouvi o que parecia ser uma voz, que vinha do meio dos quatro seres vivos e dizia: — Meio quilo de trigo custa o que vocês ganham num dia inteiro de trabalho; e um quilo e meio de
7 Ka Lamalamangku piṟuku lampiṟa waṉingu kiṯi kutjupa nampa 4, ka palulanguṟu kuka panya nyaḻpitjara kutjupangku nampa 4-ngku ma-aḻṯingu, “Ngalya-pitja!”
7 Depois o Cordeiro quebrou o quarto selo. E ouvi o quarto ser vivo dizer: — Venha!
8 Kaṉa palulanguṟu ma-nyangu nyanytju miṟi apakatja nguwanpa utiringkula ngaṟanyangka, ka palula katu nyinakatingi wati ini Ilunytjanya, ka palula maḻarku nyinakatingi wati kutjupa ini Waṟunya panya Miri Tjuṯaku Nguranya. Ka ilkaṟitjangku pulanya wituṉu alatji wangkara, “Ankula pula palyala aṉangu kutjupatjara ilunytjaku, kaya kutjupa tjuṯa pikangku wakannyangka iluku, kutjupa tjuṯa ailuru puḻkangka iluku, kutjupa tjuṯa pikatjararingkula iluku, kutjupa tjuṯa inuṟa tjuṯangku patjannyangka iluku. Alatji pula palyala aṉangu uwankara mulapa ilunytjaku wiya, palu kutjupatjara kutju, aapa nguwanpa ilunytjaku.”
8 Olhei e vi um cavalo amarelo. O seu cavaleiro se chamava Morte, e o mundo dos mortos o seguia. Estes receberam poder sobre a quarta parte da terra, para matar por meio de guerras, fome, doenças e animais selvagens.
9 Ka palulanguṟu Lamalamangku piṟuku lampiṟa waṉingu kiṯi kutjupa nampa 5. Kaṉa nyangu pitjilta tjaṟu kurunpa tjuṯa panya tjananya kutjupa tjuṯangku iluntankunytja tjuṯa, panya tjana aṉangu wanka nyinaralpi Godaku tjukurpa tungun-tunguntu para-wangkangi, ka tjananya iluntanangi.
9 Então o Cordeiro quebrou o quinto selo. E vi debaixo do altar as almas dos que tinham sido mortos porque haviam anunciado a mensagem de Deus e tinham sido fiéis no seu testemunho.
10 Nyara paluṟu tjana katungku mirara wangkangu, “Mayatja God nyuntu witulya puḻkanya, miḻmiḻpa tjukaṟuru mulapa. Yaalaṟan aṉangu mantatja tjuṯa nyuntula kuranyu ngaṟatjunkuku ngurkantankula iluntara ngapartji wiyantjikitjangku nganaṉanya pungkunytjanguṟu?”
10 Eles gritavam com voz bem forte: — Ó Todo-Poderoso, santo e verdadeiro! Quando julgarás e condenarás os que na terra nos mataram?
11 Ka tjananya uwankara mantara piṟanpa ungu tjarpanytjaku munu tjananya wangkangu, “Paṯaṟaya nyinama, panya kutjupa tjuṯa nyuranya puṟunypa punganyiṯu Jesunya tungun-tunguntu waṉalpai tjuṯa. Kaṉa tjananya kuḻu nyurala tjungulku. Munuṉa palulanguṟulta tjananya ngurkantankuku nyuranya pungkunytja tjuṯa.”
11 Cada um deles recebeu uma roupa branca. E foi dito a eles que descansassem um pouco mais, até que se completasse o número dos seus companheiros no trabalho de Cristo, que eram seus irmãos e que iam ser mortos como eles tinham sido.
12 Kaṉa piṟuku nyangu Lamalamangku kiṯi nampa 6 lampiṟa waṉinyangka. Ka palulanguṟu manta uriṟa kaṯa-kaṯakatingu. Ka tjiṉṯu irnyantja wiyaringkula maṟuringu, ka kiṉaṟa rituwanaringu milkaḻi puṟunypa.
12 Em seguida vi o Cordeiro quebrar o sexto selo. Houve um violento terremoto, o sol se tornou negro como uma roupa de luto, e a lua ficou toda vermelha como sangue.
13 Ka kililpi tjuṯa ilkaṟinguṟu punka-punkaṉu mantangka, panya mai waḻpa puḻkangku puṉunguṟu punkatjingalpai, palu puṟunypa.
13 As estrelas caíram do céu sobre a terra, como os figos verdes caem da figueira sacudida por um vento forte.
14 Ka ilkaṟi wiyaringu panya nyiri rulumapintja puṟunypa, ka puḻi murpu uwankara munu manta kuḻunypa tjuṯa uṟungka nguṟurpa ngaṟanytja tjuṯa kuḻu urira kampa kutjuparira aṟangka ngaṟanytja wiyaringu.
14 O céu desapareceu como um rolo de papel que se enrola de novo, e todos os montes e ilhas foram tirados dos seus lugares.
15 Kaya aṉangu winki kuḻpingka nguḻu tjarpangu. Panya mayatja puḻka tjuṯa manta winkitja, warmaḻaku mayatja tjuṯa, mani puḻkatjara tjuṯa, wati kuṉpu tjuṯa, mayatjangka waṟkaripai tjuṯa, walytjangku kuliṟa waṟkaripai tjuṯa, uwankara nguḻu tjarpangu, kutjupatjara kuḻpingka munu kutjupatjara puḻi puḻkangka kumpinu.
15 Então os reis do mundo inteiro, os governadores e os chefes militares, os ricos e os poderosos e todas as outras pessoas, escravas ou livres, se esconderam nas cavernas e debaixo das rochas das montanhas.
16 Munuya mirara wangkangu apu tjuṯangka, “Wanyu nganaṉala punkala munulanya kutitjura tjiya wiṟungka nyinanytjalu nyakunytjaku-tawara, Lamalamanya kuḻu nganampa mirpaṉarinytjaku-tawara.
16 E gritavam para os montes e para as rochas: — Caiam sobre nós e nos escondam dos olhos daquele que está sentado no trono e nos protejam da
17 Panya tjiṉṯu nganampa wirkanu paluṟu pula mirpaṉarira nganaṉanya waṟungka urkuwaṉinytjaku, kala puṯu kuliṟa utjulku, ‘Yaaltjirikulanku?’”
17 Pois já chegou o grande dia da ira deles, e quem poderá aguentá-la?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.