Apocalipse 6
Tjukurpa Palya (PJT) vs ARIB
1 Palulanguṟuṉa nyangu Lamalamangku nyiri panya rulumapi kiṯi 7-tjara mantjiṟa kiṯi kutju lampiṟa waṉinyangka. Palulanguṟuṉa kulinu kuka panya nyaḻpitjara kutjungku wangkanyangka wangka puḻka kapi tuu winki rurkuntja puṟunypa. Paluṟu kutjupa ma-aḻṯira wangkangu, “Ngalya-pitja.”
1 E vi quando o Cordeiro abriu um dos sete selos, e ouvi um dos quatro seres viventes dizer numa voz como de trovão: Vem!
2 Kaṉa ma-nyangu nyanytju piṟanpa kutju utiringkula ngaṟanyangka. Ka nyanytju palula nyinakatingi wati punaṟatjara, ka palunya ilkaṟitjangku puṯuru puṟunypa ungu, puṯuru panya pikangku pungkula waintarinyangka katangka tjunkupai, palu puṟunypa ungu. Ka paluṟu nyanytjungka ma-pakaṉu witulya puḻkatjara palumpa mirpaṉtju tjuṯa pungkula wiyantjikitja, panya paluṟu ngaṉmanypa anu munu tjara pungkula wiyaṉu, munu kuwari paluṟu piṟuku ananyi mirpaṉtju panya kutjupa tjuṯa pungkula wiyantjikitja. |src="hk00029c.tif" size="col" loc="p" ref="6:2"
2 Olhei, e eis um cavalo branco; e o que estava montado nele tinha um arco; e foi-lhe dada uma coroa, e saiu vencendo, e para vencer.
3 Ka Lamalamangku piṟuku lampiṟa waṉingu kiṯi kutjupa nampa 2, ka palulanguṟu kuka panya nyaḻpitjara kutjupangku nampa 2-ngku ma-aḻṯingu kutjupa, “Ngalya-pitja!”
3 Quando ele abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizer: Vem!
4 Ka nyanytju kutjupa utiringu rituwana mulapa. Ka nyanytju palula katu nyinanytjanya ilkaṟitjangku tjuḻa waṟa puḻka ungu munu palunya wituṉu aṉangu tjuṯakutu ankula tjaatamilantjaku tjananku pikangku pungkunytjaku pukuḻpa nyinanytja wiyakitjangku.
4 E saiu outro cavalo, um cavalo vermelho; e ao que estava montado nele foi dado que tirasse a paz da terra, de modo que os homens se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Ka Lamalamangku piṟuku lampiṟa waṉingu kiṯi kutjupa nampa 3, ka palulanguṟu kuka panya nyaḻpitjara kutjupangku nampa 3-ngku ma-aḻṯingu, “Ngalya-pitja!” Kaṉa nyangu nyanytju maṟu utiringkula ngaṟanyangka. Ka nyanytju palula katu nyinanytjalu maṟangku kanyiningi mai tjuṯa wayamilalpai. |src="hk00156c.tif" size="col" loc="p" ref="6:6"
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizer: Vem! E olhei, e eis um cavalo preto; e o que estava montado nele tinha uma balança na mão.
6 Kaṉa kulinu wangka puṟunypa kuka panya nyaḻpitjara nyara 4-wanungku wangkanyangka alatji, “Nyanga alatji ngaṟanytjaku palyala, panya watingku waṟkarira mungartjirinytjatjanungku mani mantjini munu mai puḻka payamilantjikitjangku kulini munu tiṯuṟa mai kuḻunytja wiyaṉi mani uwankara. Palu kulila, puṉu alipa tjuṯa munu puṉu kiṟipitji tjuṯa kuḻu kaṯantankunytja wiyangku wantima.”
6 E ouvi como que uma voz no meio dos quatro seres viventes, que dizia: Um queniz de trigo por um denário, e três quenizes de cevada por um denário; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 Ka Lamalamangku piṟuku lampiṟa waṉingu kiṯi kutjupa nampa 4, ka palulanguṟu kuka panya nyaḻpitjara kutjupangku nampa 4-ngku ma-aḻṯingu, “Ngalya-pitja!”
7 Quando abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizer: Vem!
8 Kaṉa palulanguṟu ma-nyangu nyanytju miṟi apakatja nguwanpa utiringkula ngaṟanyangka, ka palula katu nyinakatingi wati ini Ilunytjanya, ka palula maḻarku nyinakatingi wati kutjupa ini Waṟunya panya Miri Tjuṯaku Nguranya. Ka ilkaṟitjangku pulanya wituṉu alatji wangkara, “Ankula pula palyala aṉangu kutjupatjara ilunytjaku, kaya kutjupa tjuṯa pikangku wakannyangka iluku, kutjupa tjuṯa ailuru puḻkangka iluku, kutjupa tjuṯa pikatjararingkula iluku, kutjupa tjuṯa inuṟa tjuṯangku patjannyangka iluku. Alatji pula palyala aṉangu uwankara mulapa ilunytjaku wiya, palu kutjupatjara kutju, aapa nguwanpa ilunytjaku.”
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo, e o que estava montado nele chamava-se Morte; e o inferno seguia com ele; e foi-lhe dada autoridade sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome, e com a peste, e com as feras da terra.
9 Ka palulanguṟu Lamalamangku piṟuku lampiṟa waṉingu kiṯi kutjupa nampa 5. Kaṉa nyangu pitjilta tjaṟu kurunpa tjuṯa panya tjananya kutjupa tjuṯangku iluntankunytja tjuṯa, panya tjana aṉangu wanka nyinaralpi Godaku tjukurpa tungun-tunguntu para-wangkangi, ka tjananya iluntanangi.
9 Quando abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que deram.
10 Nyara paluṟu tjana katungku mirara wangkangu, “Mayatja God nyuntu witulya puḻkanya, miḻmiḻpa tjukaṟuru mulapa. Yaalaṟan aṉangu mantatja tjuṯa nyuntula kuranyu ngaṟatjunkuku ngurkantankula iluntara ngapartji wiyantjikitjangku nganaṉanya pungkunytjanguṟu?”
10 E clamaram com grande voz, dizendo: Até quando, ó Soberano, santo e verdadeiro, não julgas e vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?.
11 Ka tjananya uwankara mantara piṟanpa ungu tjarpanytjaku munu tjananya wangkangu, “Paṯaṟaya nyinama, panya kutjupa tjuṯa nyuranya puṟunypa punganyiṯu Jesunya tungun-tunguntu waṉalpai tjuṯa. Kaṉa tjananya kuḻu nyurala tjungulku. Munuṉa palulanguṟulta tjananya ngurkantankuku nyuranya pungkunytja tjuṯa.”
11 E foram dadas a cada um deles compridas vestes brancas e foi-lhes dito que repousassem ainda por um pouco de tempo, até que se completasse o número de seus conservos, que haviam de ser mortos, como também eles o foram.
12 Kaṉa piṟuku nyangu Lamalamangku kiṯi nampa 6 lampiṟa waṉinyangka. Ka palulanguṟu manta uriṟa kaṯa-kaṯakatingu. Ka tjiṉṯu irnyantja wiyaringkula maṟuringu, ka kiṉaṟa rituwanaringu milkaḻi puṟunypa.
12 E vi quando abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto; e o sol tornou-se negro como saco de cilício, e a lua toda tornou-se como sangue;
13 Ka kililpi tjuṯa ilkaṟinguṟu punka-punkaṉu mantangka, panya mai waḻpa puḻkangku puṉunguṟu punkatjingalpai, palu puṟunypa.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, como quando a figueira, sacudida por um vento forte, deixa cair os seus figos verdes.
14 Ka ilkaṟi wiyaringu panya nyiri rulumapintja puṟunypa, ka puḻi murpu uwankara munu manta kuḻunypa tjuṯa uṟungka nguṟurpa ngaṟanytja tjuṯa kuḻu urira kampa kutjuparira aṟangka ngaṟanytja wiyaringu.
14 E o céu recolheu-se como um livro que se enrola; e todos os montes e ilhas foram removidos dos seus lugares.
15 Kaya aṉangu winki kuḻpingka nguḻu tjarpangu. Panya mayatja puḻka tjuṯa manta winkitja, warmaḻaku mayatja tjuṯa, mani puḻkatjara tjuṯa, wati kuṉpu tjuṯa, mayatjangka waṟkaripai tjuṯa, walytjangku kuliṟa waṟkaripai tjuṯa, uwankara nguḻu tjarpangu, kutjupatjara kuḻpingka munu kutjupatjara puḻi puḻkangka kumpinu.
15 E os reis da terra, e os grandes, e os chefes militares, e os ricos, e os poderosos, e todo escravo, e todo livre, se esconderam nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 Munuya mirara wangkangu apu tjuṯangka, “Wanyu nganaṉala punkala munulanya kutitjura tjiya wiṟungka nyinanytjalu nyakunytjaku-tawara, Lamalamanya kuḻu nganampa mirpaṉarinytjaku-tawara.
16 e diziam aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro;
17 Panya tjiṉṯu nganampa wirkanu paluṟu pula mirpaṉarira nganaṉanya waṟungka urkuwaṉinytjaku, kala puṯu kuliṟa utjulku, ‘Yaaltjirikulanku?’”
17 porque é vindo o grande dia da ira deles; e quem poderá subsistir?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.