Apocalipse 16
Tjukurpa Palya (PJT) vs VC
1 Palulanguṟuṉa kulinu wangka puḻka timpulanguṟu tjanala wangkanyangka angelpa panya 7-ta. Alatji tjanala wangkangu, “Ankulaya piti pala 7 nyura kanyintjanguṟu mantangka pupatjura Godanya mirpaṉarinytja.” |src="GT_REV 16v1.tif" size="col" loc="p" ref="16:1"
1 Ouvi, então, uma voz forte saindo do templo, que dizia aos sete Anjos: Ide, e derramai sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Ka angelpa ngaṉmanyitjangku ankula pupatjunu piti munu tjutinu mantangka, ka Godanya mirpaṉarinyangka aṉangu panya mamu ngaya puṟunypa waḻkulpai tjuṯa uwankara purtjutjararingu, munuya puḻkaṟa pikatjararingkula kaarngaṟangi. Panya nyara paluṟu tjana mamuku nampa kanyiningi munu paluṟu tjana mamu-mamu waḻkulpai mamu ngaya puṟunypa tjana palyantja. Nyara paluṟu tjana purtjutjararingu angeltu pitinguṟu pupatjunkunyangka.
2 O primeiro, portanto, pôs-se a derramar a sua taça sobre a terra. Formou-se uma úlcera atroz e maligna nos homens que tinham o sinal da Fera e que se prostravam diante de sua imagem.
3 Ka angelpa nampa 2-ngku piti palumpanguṟu ankula tjutinu uṟu puḻkangka, ka uṟu paluṟu kuraringu milkaḻi uṉa puṟunyarira. Ka kuka kutjupa kutjupa uṟungka nyinapai uwankara ilura wiyaringu uṟu puḻkangka.
3 O segundo derramou a sua taça sobre o mar. Este tornou-se sangue, como o de um morto, e pereceu todo ser que estava no mar.
4 Ka angelpa nampa 3-ngku piti palumpanguṟu tjutinu kapi tjikilpai tjuṯangka karu uṟutjara tjuṯangka kuḻu, ka uwankara milkaḻiringu.
4 O terceiro derramou a sua taça sobre os rios e as fontes das águas, e transformaram-se em sangue.
5 Kaṉa kulinu angelpa kapi uwankaraku mayatjangku alatji wangkanyangka,
5 Ouvi, então, o anjo das águas dizer: Tu és justo, tu que és e que eras o Santo, que assim julgas.
6 Ka panya tjana kuralpai tjuṯangku nyuntumpa walytjapiti munu nyuntumpa wangkatjara tjuṯa kuḻu pungkula milkaḻitjaraṟa iluntanangi.
6 Porque eles derramaram o sangue dos santos e dos profetas, tu lhes deste também sangue para beber. Eles o merecem.
7 Kaṉa palulanguṟu wangka kutjupa kulinu pitjilpa puyu wiṟu pakalpailanguṟu wangkanyangka,
7 Ouvi o altar dizer: Sim, Senhor Deus Dominador, são verdadeiros e justos os teus julgamentos.
8 Ka palulanguṟu angelpa nampa 4-ngku piti palumpanguṟu katira tjiṉṯungka tjutinu tjananya puḻkaṟa kampanytjaku aṉangu tjuṯa.
8 O quarto derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe dado queimar os homens com o fogo.
9 Ka kuḻi puḻkaringkula mulapaṯu tjananya kampangu, kaya Godaku puḻkaṟa mirpaṉarira warkingi panya tjananya puḻkaṟa kampanyangka. Utiya pinkuraraṟa Godanya kuliṟa waḻkunma, palu paluṟu tjana tungun-tunguntu kura palyalkatingi.
9 E os homens foram queimados por grande calor, e amaldiçoaram o nome de Deus, que pode desencadear esses flagelos; e não quiseram arrepender-se e dar-lhe glória.
10 Ka angelpa nampa 5-ngku ngapartji palumpa pitinguṟu tjutinu mamu panya ngaya puḻkaku tjiyangka paluṟu nyinapaingka, ka tjutinnyangka mamu palumpa ngurangka maṟuringu, kaya mamu palunya kulilpai tjuṯangku pika puḻka tjananku kuliṟa aṉkuṟa ulara waṉingi.
10 O quinto derramou a sua taça sobre o trono da Fera. Seu reino se escureceu e seus súditos mordiam a língua de dor.
11 Munuya Godaku mirpaṉarira anaṟa palunya warkingi panya pika puḻka tjuṯa angelpa 7-tu ungkunytjanguṟu. Palu panya tjana tungun-tunguntu rawangku alatjiṯu kura tjuṯa palyalkatingi Godalakutu maḻaku aṟuringkunytjikitjangku kulintja wiyangku.
11 Amaldiçoaram o Deus do céu por causa de seus sofrimentos e das suas feridas, sem se arrependerem dos seus atos.
12 Ka angelpa nampa 6-ngku ngapartji palumpa pitinguṟu katira karu uṟu ini Yupuṟaitila tjutinu. Ka uṟu paluṟu wiyaringkula manta piḻṯiringu mayatja tjuṯa warmaḻa winki kakaraṟanguṟu ngula pitjala manta piḻṯingka itipirira pitjanytjaku.
12 O sexto derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates, e secaram-se as suas águas para que se abrisse caminho aos reis do oriente.
13 Palulanguṟuṉa nyangu mamu maṉkurpa ngaṉngi puṟunypa utiringkunyangka. Kutju waṉampi panya palumpa tjaanguṟu, kutjupa mamu panya ngaya puḻka puṟunyku tjaanguṟu, ka kutjupa wangkatjara ngunti kuralpaiku tjaanguṟu kuḻu.
13 Vi {sair} da boca do Dragão, da boca da Fera e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs;
14 Nyara paluṟu tjana mamu kura mulapa, kutjupa kutjupa puḻka tjuṯa ayinayiningku palyalpai. Munu tjana anu manta winkikutu mayatja puḻka tjuṯa aḻṯinytjikitja tjana warmaḻa winkitjara pitjala ngura kutjungka tjunguringkula tjana Godaku mirpaṉarira ilkaṟitja tjuṯa pika puḻka pungkunytjaku. Pika puḻka nyara paluṟu Tjiṉṯu Maḻatjangka ngaṟaku palumpa taimingka Godalu Mayatja Puḻkalu wangkanyangka.
14 são os espíritos de demônios que realizam prodígios, e vão ter com os reis de toda a terra, a fim de reuni-los para a batalha do Grande Dia do Deus Dominador.
15 Ka Mayatja Jesulu wangkangu, “Kulilaya! Panya wati kutitjunkupai kampangkaṯu pitjapai nyura watarku nyinanyangka, palu puṟunypaṉa ngayulu pitjaku aṉangu tjuṯa watarku nyinanyangka. Palu nyura watarku nyinanytja wiya ngayuku aḻa-aḻa paṯaṟa nyinama, ka ngayulu wirkankunyangka Godalu nyuranya pukuḻmankuku, ka nyura mantara winki rapa ngaṟaku watarku nyinanytja tjuṯa puṟunypa nikiti para-ngaṟala kuṉṯaringkunytja wiya.”
15 {Eis que venho como um ladrão! Feliz aquele que vigia e guarda as suas vestes para que não ande nu, ostentando a sua vergonha!}
16 Ka palulanguṟu mamu panya ngaṉngi maṉkurtu mayatja tjuṯa warmaḻa winki aḻṯira katira tjunguṉu ngura ini Ama-kitanta. Ini pala paluṟu Iipuṟu tjuṯaku wangka.
16 Eles os reuniram num lugar chamado em hebraico Har-Magedon.
17 Ka angelpa nampa 7-tu ngapartji piti palumpanguṟu ilkaṟingka tjutinu. |src="GT00153.tif" size="col" loc="p" ref="16:17" Ka wangka puḻka Godaku tjiya wiṟunguṟu timpula unngunguṟu wangkangu, “Alatjiṯu wiyaringu.”
17 O sétimo derramou a sua taça pelos ares e saiu do templo uma grande voz do trono, que dizia: Está pronto!
18 Ka wanangaṟa puḻkaṟa pinpangi munu tuuningi kuḻu, ka manta puḻkaṟa urira tjilpi-tjilpiraraṉu. Nyangatja puḻka mulapa manta urira tjilpirarantja ngaṉmanyitja puṟunypa wiya.
18 Houve, então, relâmpagos, vozes e trovões, assim como um terremoto tão grande como jamais houve desde que há homens na terra.
19 Ka tawunu puḻkanya ini panya Papilannga tjilpiraraṟa ngura maṉkuraringu, kaya tawunu ngura kutjupitja uwankara piḻukatira wiyaringangi. Panya Godalu kuliningi tawunu puḻka panya Papilannga ngura nyara palulaya kura kutju palyalpai tjuṯa nyinangi. Munu nyanga palunya kuliṟa puḻkaṟa mirpaṉaringu munu tjananya iluntanu uwankara.
19 A grande cidade foi dividida em três partes, e as cidades das nações caíram, e Deus lembrou-se da grande Babilônia, para lhe dar de beber o cálice do vinho de sua ira ardente.
20 Ka manta kuḻunypa tjuṯa uṟu puḻkangka nguṟurpa ngaṟanytja tjuṯa arkayirira wiyaringu, apu murpu tjuṯa kuḻukuḻu uwankara wiyaringu.
20 Todas as ilhas fugiram, e montanha alguma foi encontrada.
21 Ka kunaṯa kalka puḻka mulapa apu tjungaṟi puḻka puṟunypa punkaṉu ilkaṟinguṟu aṉangu tjuṯangka, kaya Godaku mirpaṉarira anaṟa palunya warkingi panya paluṟu kunaṯa puḻka mulapa tjanalakutu iyannyangka.
21 Grandes pedras de gelo, que podiam pesar um talento, caíram do céu sobre os homens. Os homens amaldiçoaram a Deus por causa do flagelo da saraiva, pois este foi terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.