Apocalipse 14
Tjukurpa Palya (PJT) vs VC
1 Palulanguṟuṉa nyangu, “Nyara Lamalama ngaṟanyi apu murpu katu ngura ini Tjayanta.” Kaya aṉangu winki mulapa palula tjunguringkula ngaṟangi nampa panya 144,000 tjuṯa mulapa. Munu paluṟu tjana ngalyangka kutjungku kutjungku kanyiningi Lamalamaku ini munu palumpa Mamaku ini kuḻu, walkatjuṟa wantinytja.
1 Eu vi ainda: o Cordeiro estava de pé no monte Sião, e perto dele cento e quarenta e quatro mil pessoas que traziam escritos na fronte o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Kaṉa wangka kulinu ilkaṟinguṟu wangkanyangka kapi rurku winki waṟarangka punkantja puṟunypa munu wanangaṟa tuuntja puṟunypa. Wangka wiṟuṉa kulinu palunya, panya kitaya wangkatjingalpai, palu puṟunypaṉa kulinu.
2 Ouvia, entretanto, um coro celeste semelhante ao ruído de muitas águas e ao ribombar de potente trovão. Esse coro que eu ouvia era ainda semelhante a músicos tocando as suas cítaras.
3 Kaya aṉangu panya 144,000 ngaṟangi kuranyu tjiya panya wiṟungka munu kuka panya nyaḻpitjara 4-ngka, tjiḻpi tjuṯangka kuḻu kuranyu. Munuya ngaṟala inma kuwaritja inkangi panya tjana kutju ninti inma nyara palumpa. Kutjupa tjuṯangku puṯu inkangi ngurpangku. Panya nyanga palunya tjananya mantangka nyinanyangkalpi Godalu wankaṟunu, kaya paluṟu tjana kutju inma nyanga palumpa nintiringkunytjatjanungku inkangi.
3 Cantavam como que um cântico novo diante do trono, diante dos quatro Animais e dos Anciãos. Ninguém podia aprender este cântico, a não ser aqueles cento e quarenta e quatro mil que foram resgatados da terra.
4 Panya nyara palunya tjananya Godalu mantangka ngalkilarira wankaṟunu, kaya paluṟu tjana-waraṟa wirkanu Godala pulala Lamalamala, munuya Godakuringkula palumpa alatjiṯu ngaṟangi. Wati nyanga paluṟu tjana kungkaku ngurpa nyinangi panya paluṟu tjana tjukaṟuru alatjiṯu nyinapai munuya Lamalama panya tiṯutjarangku waṉaṟinkupai.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois são virgens. São eles que acompanham o Cordeiro por onde quer que vá; foram resgatados dentre os homens, como primícias oferecidas a Deus e ao Cordeiro.
5 Munuya paluṟu tjana tjukurpa ngunti-ngunti wangkara anantja wiya nyinapai, panya paluṟu tjana kuraringkunytja wiya nyinapai tjukaṟuru alatjiṯu.
5 Em sua boca não se achou mentira, pois são irrepreensíveis.
6 Kaṉa piṟuku nyangu angelpa kutjupa ilkaṟi katu para-ngaṟanyangka. Nyara paluṟu Tjukurpa Palya tiṯutjara ngaṟanytjanya katingi manta winkikutu aṉangu tjuṯangka tjakultjunkunytjikitjangku, wangka kutjupa kutjupangka, miṟi kutjupa kutjupangka kuḻu, ngura kutjupitja kutjupitjangka.
6 Vi, então, outro anjo que voava pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para anunciar aos habitantes da terra e a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Munu angelpa paluṟu mirara wangkangu, “Godanyaya waḻkunma munuya palunya kutju mirawaṉima pitalytji puḻkanya, panya palumpa taimi ilaringu paluṟu tjukaṟurungku ngurkantaṟa tjarantjaku aṉangu uwankara. Palunyaya waḻkunma, panya ilkaṟi manta uṟu munu kapi waḻa uwankara paluṟu palyaṟa tjunu, palunya.”
7 Clamava em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória, porque é chegada a hora do seu julgamento. Adorai aquele que fez o céu e a terra, o mar e as fontes.
8 Ka angelpa kutjupangku maḻawanungku pitjala wangkangu, “Kulila! Ngura ini Papilannga, panya tjuṯangku palunya mirawaṉipai, nyara paluṟu kuwari piḻukatingu, kaya nguraṟitja tjuṯa uwankara wiyaringu. Panya aṉangu tjuṯa ngaṉmanypalpi kura nyinangi ngura pala palula. Kaya aṉangu ngura winkinguṟu pitjala tjanala tjunguringkula kuraringangiṯu pala palunya nguraṟa tjuṯangku tjananya wituwitunnyangka. Panya kutjupangku waina tjikintjaku wituwitulpai ka tjikiṟa taṟangkaripai, palu puṟunypaṯuya wituwitunnyangka kuraringangi Godanya kulintja wiya. Palu ngura pala palunya nguraṟa tjuṯa kuwari uwankara wiyaringu.”
8 Outro anjo seguiu-o, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, por ter dado de beber a todas as nações do vinho de sua imundície desenfreada.
9 — ausente —
9 Um terceiro anjo seguiu-os, dizendo em alta voz: Se alguém adorar a Fera e a sua imagem, e aceitar o seu sinal na fronte ou na mão,
10 — ausente —
10 há de beber também o vinho da cólera divina, o vinho puro deitado no cálice da sua ira. Será atormentado pelo fogo e pelo enxofre diante dos seus santos anjos e do Cordeiro.
11 Ka waṟungku tjananya kampanyangka tjunaṉpa tiṯutjara pakalku wiyaringkunytja wiya. Kaya tiṯutjara miraku pika kaarngaṟanyangka kuliṟa tjiṉṯungka munu mungangka kuḻu munuya puṯu kuliṟa utjulku. Panya paluṟu tjana mamu ngaya puṟunypa waḻkuningi, munu mamu-mamu tjana palyantja kuḻu waḻkuningi, munuya mamu palumpa nampa walka kanyiningi.” Alatji angelpa maḻatjangku wangkangi, kaṉa kuliningi.
11 A fumaça do seu tormento subirá pelos séculos dos séculos. Não terão descanso algum, dia e noite, esses que adoram a Fera e a sua imagem, e todo aquele que acaso tenha recebido o sinal do seu nome.
12 Kaya kulinma Godaku walytja tjuṯangku, Godanya wangaṉarangku kulilpai tjuṯangku, munu Jesuku mulamularingkupai tjuṯangku kuḻu. Tungun-tunguntuya wantinytja wiyangku palunya waṉanma tiṯutjarangku!
12 Eis o momento para apelar para a paciência dos santos, dos fiéis, aos mandamentos de Deus e à fé em Jesus.
13 Kaṉa piṟuku wangka kulinu ilkaṟinguṟu ngayula wangkanyangka nyanga alatji, “Walkatjura nyiringka tjukurpa nyanga palunya!
13 Eu ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Felizes os mortos que doravante morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os seguem.
14 Nyanga palulanguṟuṉa nyangu wati puṟunypa nyinanyangka ngangkaḻi piṟanta ilkaṟi katu. Paluṟu katangka kanyiningi puṯuru puṟunypa, panya puṯuru mayatjangku kanyilpai, palu puṟunypa, munu manyirkangka kuḻu kanyiningi tjuḻa kaḻikaḻi iṟi puḻkatjara.
14 Eu vi ainda uma nuvem branca, sobre a qual se sentava como que um Filho do Homem, com a cabeça cingida de coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Ka angelpa kutjupa timpula ilkaṟitjanguṟu ngalya-pakaṉu munu mirara wangkangu wati panya ngangkaḻi piṟanta nyinanytjala, “Mai kuṟuringu nyara mantangka. Ka ankula kaṯaṟa uwankara urala!” |src="GT_Rev 14 sicle.tif" size="col" loc="p" ref="14:15"
15 Outro anjo saiu do templo, gritando em voz alta para aquele que estava assentado na nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, pois está madura a seara da terra.
16 Ka paluṟu mulapaṯu mai panya tjuṯa mantangka pakantja tjuḻangka kaṯaṟa waṉaṟa uraṉu.
16 O Ser que estava assentado na nuvem lançou então a foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Munuṉa piṟuku nyangu angelpa kutjupa timpulanguṟu ngalya-pakannyangka, nyara paluṟu kanyiningi tjuḻa panya kaḻikaḻi iṟi puḻkatjara palu puṟunypaṯu.
17 Outro anjo saiu do templo do céu. Tinha também uma foice afiada.
18 Palula maḻangka angelpa kutjupa pitjangu pitjilpa panya palulanguṟu. Angelpa nyara paluṟu waṟuku mayatja. Munu paluṟu mirara wangkangu angelpa panya tjuḻa kaḻikaḻi kanyilpainya, “Mai kiṟipitji kuṟuringu nyara mantangka. Ka ankula tjuḻa palangka mai kiṟipitji tjuṯa puṉu tjuṯanguṟu kaṯaṟa urala!”
18 E outro anjo, aquele que tem poder sobre o fogo, saiu do altar e bradou em alta voz para aquele que tinha a foice afiada: Lança a foice afiada e vindima os cachos da vinha da terra, porque maduras estão as suas uvas.
19 — ausente —
19 O anjo lançou a sua foice à terra e vindimou a vinha da terra, e atirou os cachos no grande lagar da ira de Deus.
20 — ausente —
20 O lagar foi pisado fora da cidade, e do lagar saiu sangue que atingiu até o nível dos freios dos cavalos pelo espaço de mil e seiscentos estádios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.