Apocalipse 14
Tjukurpa Palya (PJT) vs ARA
1 Palulanguṟuṉa nyangu, “Nyara Lamalama ngaṟanyi apu murpu katu ngura ini Tjayanta.” Kaya aṉangu winki mulapa palula tjunguringkula ngaṟangi nampa panya 144,000 tjuṯa mulapa. Munu paluṟu tjana ngalyangka kutjungku kutjungku kanyiningi Lamalamaku ini munu palumpa Mamaku ini kuḻu, walkatjuṟa wantinytja.
1 Olhei, e eis o Cordeiro em pé sobre o monte Sião, e com ele cento e quarenta e quatro mil, tendo na fronte escrito o seu nome e o nome de seu Pai.
2 Kaṉa wangka kulinu ilkaṟinguṟu wangkanyangka kapi rurku winki waṟarangka punkantja puṟunypa munu wanangaṟa tuuntja puṟunypa. Wangka wiṟuṉa kulinu palunya, panya kitaya wangkatjingalpai, palu puṟunypaṉa kulinu.
2 Ouvi uma voz do céu como voz de muitas águas, como voz de grande trovão; também a voz que ouvi era como de harpistas quando tangem a sua harpa.
3 Kaya aṉangu panya 144,000 ngaṟangi kuranyu tjiya panya wiṟungka munu kuka panya nyaḻpitjara 4-ngka, tjiḻpi tjuṯangka kuḻu kuranyu. Munuya ngaṟala inma kuwaritja inkangi panya tjana kutju ninti inma nyara palumpa. Kutjupa tjuṯangku puṯu inkangi ngurpangku. Panya nyanga palunya tjananya mantangka nyinanyangkalpi Godalu wankaṟunu, kaya paluṟu tjana kutju inma nyanga palumpa nintiringkunytjatjanungku inkangi.
3 Entoavam novo cântico diante do trono, diante dos quatro seres viventes e dos anciãos. E ninguém pôde aprender o cântico, senão os cento e quarenta e quatro mil que foram comprados da terra.
4 Panya nyara palunya tjananya Godalu mantangka ngalkilarira wankaṟunu, kaya paluṟu tjana-waraṟa wirkanu Godala pulala Lamalamala, munuya Godakuringkula palumpa alatjiṯu ngaṟangi. Wati nyanga paluṟu tjana kungkaku ngurpa nyinangi panya paluṟu tjana tjukaṟuru alatjiṯu nyinapai munuya Lamalama panya tiṯutjarangku waṉaṟinkupai.
4 São estes os que não se macularam com mulheres, porque são castos. São eles os seguidores do Cordeiro por onde quer que vá. São os que foram redimidos dentre os homens, primícias para Deus e para o Cordeiro;
5 Munuya paluṟu tjana tjukurpa ngunti-ngunti wangkara anantja wiya nyinapai, panya paluṟu tjana kuraringkunytja wiya nyinapai tjukaṟuru alatjiṯu.
5 e não se achou mentira na sua boca; não têm mácula.
6 Kaṉa piṟuku nyangu angelpa kutjupa ilkaṟi katu para-ngaṟanyangka. Nyara paluṟu Tjukurpa Palya tiṯutjara ngaṟanytjanya katingi manta winkikutu aṉangu tjuṯangka tjakultjunkunytjikitjangku, wangka kutjupa kutjupangka, miṟi kutjupa kutjupangka kuḻu, ngura kutjupitja kutjupitjangka.
6 Vi outro anjo voando pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para pregar aos que se assentam sobre a terra, e a cada nação, e tribo, e língua, e povo,
7 Munu angelpa paluṟu mirara wangkangu, “Godanyaya waḻkunma munuya palunya kutju mirawaṉima pitalytji puḻkanya, panya palumpa taimi ilaringu paluṟu tjukaṟurungku ngurkantaṟa tjarantjaku aṉangu uwankara. Palunyaya waḻkunma, panya ilkaṟi manta uṟu munu kapi waḻa uwankara paluṟu palyaṟa tjunu, palunya.”
7 dizendo, em grande voz: Temei a Deus e dai-lhe glória, pois é chegada a hora do seu juízo; e adorai aquele que fez o céu, e a terra, e o mar, e as fontes das águas.
8 Ka angelpa kutjupangku maḻawanungku pitjala wangkangu, “Kulila! Ngura ini Papilannga, panya tjuṯangku palunya mirawaṉipai, nyara paluṟu kuwari piḻukatingu, kaya nguraṟitja tjuṯa uwankara wiyaringu. Panya aṉangu tjuṯa ngaṉmanypalpi kura nyinangi ngura pala palula. Kaya aṉangu ngura winkinguṟu pitjala tjanala tjunguringkula kuraringangiṯu pala palunya nguraṟa tjuṯangku tjananya wituwitunnyangka. Panya kutjupangku waina tjikintjaku wituwitulpai ka tjikiṟa taṟangkaripai, palu puṟunypaṯuya wituwitunnyangka kuraringangi Godanya kulintja wiya. Palu ngura pala palunya nguraṟa tjuṯa kuwari uwankara wiyaringu.”
8 Seguiu-se outro anjo, o segundo, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia que tem dado a beber a todas as nações do vinho da fúria da sua prostituição.
9 — ausente —
9 Seguiu-se a estes outro anjo, o terceiro, dizendo, em grande voz: Se alguém adora a besta e a sua imagem e recebe a sua marca na fronte ou sobre a mão,
10 — ausente —
10 também esse beberá do vinho da cólera de Deus, preparado, sem mistura, do cálice da sua ira, e será atormentado com fogo e enxofre, diante dos santos anjos e na presença do Cordeiro.
11 Ka waṟungku tjananya kampanyangka tjunaṉpa tiṯutjara pakalku wiyaringkunytja wiya. Kaya tiṯutjara miraku pika kaarngaṟanyangka kuliṟa tjiṉṯungka munu mungangka kuḻu munuya puṯu kuliṟa utjulku. Panya paluṟu tjana mamu ngaya puṟunypa waḻkuningi, munu mamu-mamu tjana palyantja kuḻu waḻkuningi, munuya mamu palumpa nampa walka kanyiningi.” Alatji angelpa maḻatjangku wangkangi, kaṉa kuliningi.
11 A fumaça do seu tormento sobe pelos séculos dos séculos, e não têm descanso algum, nem de dia nem de noite, os adoradores da besta e da sua imagem e quem quer que receba a marca do seu nome.
12 Kaya kulinma Godaku walytja tjuṯangku, Godanya wangaṉarangku kulilpai tjuṯangku, munu Jesuku mulamularingkupai tjuṯangku kuḻu. Tungun-tunguntuya wantinytja wiyangku palunya waṉanma tiṯutjarangku!
12 Aqui está a perseverança dos santos, os que guardam os mandamentos de Deus e a fé em Jesus.
13 Kaṉa piṟuku wangka kulinu ilkaṟinguṟu ngayula wangkanyangka nyanga alatji, “Walkatjura nyiringka tjukurpa nyanga palunya!
13 Então, ouvi uma voz do céu, dizendo: Escreve: Bem-aventurados os mortos que, desde agora, morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, para que descansem das suas fadigas, pois as suas obras os acompanham.
14 Nyanga palulanguṟuṉa nyangu wati puṟunypa nyinanyangka ngangkaḻi piṟanta ilkaṟi katu. Paluṟu katangka kanyiningi puṯuru puṟunypa, panya puṯuru mayatjangku kanyilpai, palu puṟunypa, munu manyirkangka kuḻu kanyiningi tjuḻa kaḻikaḻi iṟi puḻkatjara.
14 Olhei, e eis uma nuvem branca, e sentado sobre a nuvem um semelhante a filho de homem, tendo na cabeça uma coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Ka angelpa kutjupa timpula ilkaṟitjanguṟu ngalya-pakaṉu munu mirara wangkangu wati panya ngangkaḻi piṟanta nyinanytjala, “Mai kuṟuringu nyara mantangka. Ka ankula kaṯaṟa uwankara urala!” |src="GT_Rev 14 sicle.tif" size="col" loc="p" ref="14:15"
15 Outro anjo saiu do santuário, gritando em grande voz para aquele que se achava sentado sobre a nuvem: Toma a tua foice e ceifa, pois chegou a hora de ceifar, visto que a seara da terra já amadureceu!
16 Ka paluṟu mulapaṯu mai panya tjuṯa mantangka pakantja tjuḻangka kaṯaṟa waṉaṟa uraṉu.
16 E aquele que estava sentado sobre a nuvem passou a sua foice sobre a terra, e a terra foi ceifada.
17 Munuṉa piṟuku nyangu angelpa kutjupa timpulanguṟu ngalya-pakannyangka, nyara paluṟu kanyiningi tjuḻa panya kaḻikaḻi iṟi puḻkatjara palu puṟunypaṯu.
17 Então, saiu do santuário, que se encontra no céu, outro anjo, tendo ele mesmo também uma foice afiada.
18 Palula maḻangka angelpa kutjupa pitjangu pitjilpa panya palulanguṟu. Angelpa nyara paluṟu waṟuku mayatja. Munu paluṟu mirara wangkangu angelpa panya tjuḻa kaḻikaḻi kanyilpainya, “Mai kiṟipitji kuṟuringu nyara mantangka. Ka ankula tjuḻa palangka mai kiṟipitji tjuṯa puṉu tjuṯanguṟu kaṯaṟa urala!”
18 Saiu ainda do altar outro anjo, aquele que tem autoridade sobre o fogo, e falou em grande voz ao que tinha a foice afiada, dizendo: Toma a tua foice afiada e ajunta os cachos da videira da terra, porquanto as suas uvas estão amadurecidas!
19 — ausente —
19 Então, o anjo passou a sua foice na terra, e vindimou a videira da terra, e lançou-a no grande lagar da cólera de Deus.
20 — ausente —
20 E o lagar foi pisado fora da cidade, e correu sangue do lagar até aos freios dos cavalos, numa extensão de mil e seiscentos estádios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.