Apocalipse 14
Tjukurpa Palya (PJT) vs ARIB
1 Palulanguṟuṉa nyangu, “Nyara Lamalama ngaṟanyi apu murpu katu ngura ini Tjayanta.” Kaya aṉangu winki mulapa palula tjunguringkula ngaṟangi nampa panya 144,000 tjuṯa mulapa. Munu paluṟu tjana ngalyangka kutjungku kutjungku kanyiningi Lamalamaku ini munu palumpa Mamaku ini kuḻu, walkatjuṟa wantinytja.
1 E olhei, e eis o Cordeiro em pé sobre o Monte Sião, e com ele cento e quarenta e quatro mil, que traziam na fronte escrito o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Kaṉa wangka kulinu ilkaṟinguṟu wangkanyangka kapi rurku winki waṟarangka punkantja puṟunypa munu wanangaṟa tuuntja puṟunypa. Wangka wiṟuṉa kulinu palunya, panya kitaya wangkatjingalpai, palu puṟunypaṉa kulinu.
2 E ouvi uma voz do céu, como a voz de muitas águas, e como a voz de um grande trovão e a voz que ouvi era como de harpistas, que tocavam as suas harpas.
3 Kaya aṉangu panya 144,000 ngaṟangi kuranyu tjiya panya wiṟungka munu kuka panya nyaḻpitjara 4-ngka, tjiḻpi tjuṯangka kuḻu kuranyu. Munuya ngaṟala inma kuwaritja inkangi panya tjana kutju ninti inma nyara palumpa. Kutjupa tjuṯangku puṯu inkangi ngurpangku. Panya nyanga palunya tjananya mantangka nyinanyangkalpi Godalu wankaṟunu, kaya paluṟu tjana kutju inma nyanga palumpa nintiringkunytjatjanungku inkangi.
3 E cantavam um cântico novo diante do trono, e diante dos quatro seres viventes e dos anciãos; e ninguém podia aprender aquele cântico, senão os cento e quarenta e quatro mil, aqueles que foram comprados da terra.
4 Panya nyara palunya tjananya Godalu mantangka ngalkilarira wankaṟunu, kaya paluṟu tjana-waraṟa wirkanu Godala pulala Lamalamala, munuya Godakuringkula palumpa alatjiṯu ngaṟangi. Wati nyanga paluṟu tjana kungkaku ngurpa nyinangi panya paluṟu tjana tjukaṟuru alatjiṯu nyinapai munuya Lamalama panya tiṯutjarangku waṉaṟinkupai.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres; porque são virgens. Estes são os que seguem o Cordeiro para onde quer que vá. Estes foram comprados dentre os homens para serem as primícias para Deus e para o Cordeiro.
5 Munuya paluṟu tjana tjukurpa ngunti-ngunti wangkara anantja wiya nyinapai, panya paluṟu tjana kuraringkunytja wiya nyinapai tjukaṟuru alatjiṯu.
5 E na sua boca não se achou engano; porque são irrepreensíveis.
6 Kaṉa piṟuku nyangu angelpa kutjupa ilkaṟi katu para-ngaṟanyangka. Nyara paluṟu Tjukurpa Palya tiṯutjara ngaṟanytjanya katingi manta winkikutu aṉangu tjuṯangka tjakultjunkunytjikitjangku, wangka kutjupa kutjupangka, miṟi kutjupa kutjupangka kuḻu, ngura kutjupitja kutjupitjangka.
6 E vi outro anjo voando pelo meio do céu, e tinha um evangelho eterno para proclamar aos que habitam sobre a terra e a toda nação, e tribo, e língua, e povo,
7 Munu angelpa paluṟu mirara wangkangu, “Godanyaya waḻkunma munuya palunya kutju mirawaṉima pitalytji puḻkanya, panya palumpa taimi ilaringu paluṟu tjukaṟurungku ngurkantaṟa tjarantjaku aṉangu uwankara. Palunyaya waḻkunma, panya ilkaṟi manta uṟu munu kapi waḻa uwankara paluṟu palyaṟa tjunu, palunya.”
7 dizendo com grande voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória; porque é chegada a hora do seu juízo; e adorai aquele que fez o céu, e a terra, e o mar, e as fontes das águas.
8 Ka angelpa kutjupangku maḻawanungku pitjala wangkangu, “Kulila! Ngura ini Papilannga, panya tjuṯangku palunya mirawaṉipai, nyara paluṟu kuwari piḻukatingu, kaya nguraṟitja tjuṯa uwankara wiyaringu. Panya aṉangu tjuṯa ngaṉmanypalpi kura nyinangi ngura pala palula. Kaya aṉangu ngura winkinguṟu pitjala tjanala tjunguringkula kuraringangiṯu pala palunya nguraṟa tjuṯangku tjananya wituwitunnyangka. Panya kutjupangku waina tjikintjaku wituwitulpai ka tjikiṟa taṟangkaripai, palu puṟunypaṯuya wituwitunnyangka kuraringangi Godanya kulintja wiya. Palu ngura pala palunya nguraṟa tjuṯa kuwari uwankara wiyaringu.”
8 Um segundo anjo o seguiu, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, que a todas as nações deu a beber do vinho da ira da sua prostituição.
9 — ausente —
9 Seguiu-os ainda um terceiro anjo, dizendo com grande voz: Se alguém adorar a besta, e a sua imagem, e receber o sinal na fronte, ou na mão,
10 — ausente —
10 também o tal beberá do vinho da ira de Deus, que se acha preparado sem mistura, no cálice da sua ira; e será atormentado com fogo e enxofre diante dos santos anjos e diante do Cordeiro.
11 Ka waṟungku tjananya kampanyangka tjunaṉpa tiṯutjara pakalku wiyaringkunytja wiya. Kaya tiṯutjara miraku pika kaarngaṟanyangka kuliṟa tjiṉṯungka munu mungangka kuḻu munuya puṯu kuliṟa utjulku. Panya paluṟu tjana mamu ngaya puṟunypa waḻkuningi, munu mamu-mamu tjana palyantja kuḻu waḻkuningi, munuya mamu palumpa nampa walka kanyiningi.” Alatji angelpa maḻatjangku wangkangi, kaṉa kuliningi.
11 A fumaça do seu tormento sobe para todo o sempre; e não têm repouso nem de dia nem de noite os que adoram a besta e a sua imagem, nem aquele que recebe o sinal do seu nome.
12 Kaya kulinma Godaku walytja tjuṯangku, Godanya wangaṉarangku kulilpai tjuṯangku, munu Jesuku mulamularingkupai tjuṯangku kuḻu. Tungun-tunguntuya wantinytja wiyangku palunya waṉanma tiṯutjarangku!
12 Aqui está a perseverança dos santos, daqueles que guardam os mandamentos de Deus e a fé em Jesus.
13 Kaṉa piṟuku wangka kulinu ilkaṟinguṟu ngayula wangkanyangka nyanga alatji, “Walkatjura nyiringka tjukurpa nyanga palunya!
13 Então ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Bem-aventurados os mortos que desde agora morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, para que descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os acompanham.
14 Nyanga palulanguṟuṉa nyangu wati puṟunypa nyinanyangka ngangkaḻi piṟanta ilkaṟi katu. Paluṟu katangka kanyiningi puṯuru puṟunypa, panya puṯuru mayatjangku kanyilpai, palu puṟunypa, munu manyirkangka kuḻu kanyiningi tjuḻa kaḻikaḻi iṟi puḻkatjara.
14 E olhei, e eis uma nuvem branca, e assentado sobre a nuvem um semelhante a filho de homem, que tinha sobre a cabeça uma coroa de ouro, e na mão uma foice afiada.
15 Ka angelpa kutjupa timpula ilkaṟitjanguṟu ngalya-pakaṉu munu mirara wangkangu wati panya ngangkaḻi piṟanta nyinanytjala, “Mai kuṟuringu nyara mantangka. Ka ankula kaṯaṟa uwankara urala!” |src="GT_Rev 14 sicle.tif" size="col" loc="p" ref="14:15"
15 E outro anjo saiu do santuário, clamando com grande voz ao que estava assentado sobre a nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, porque já a seara da terra está madura.
16 Ka paluṟu mulapaṯu mai panya tjuṯa mantangka pakantja tjuḻangka kaṯaṟa waṉaṟa uraṉu.
16 Então aquele que estava assentado sobre a nuvem meteu a sua foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Munuṉa piṟuku nyangu angelpa kutjupa timpulanguṟu ngalya-pakannyangka, nyara paluṟu kanyiningi tjuḻa panya kaḻikaḻi iṟi puḻkatjara palu puṟunypaṯu.
17 Ainda outro anjo saiu do santuário que está no céu, o qual também tinha uma foice afiada.
18 Palula maḻangka angelpa kutjupa pitjangu pitjilpa panya palulanguṟu. Angelpa nyara paluṟu waṟuku mayatja. Munu paluṟu mirara wangkangu angelpa panya tjuḻa kaḻikaḻi kanyilpainya, “Mai kiṟipitji kuṟuringu nyara mantangka. Ka ankula tjuḻa palangka mai kiṟipitji tjuṯa puṉu tjuṯanguṟu kaṯaṟa urala!”
18 E saiu do altar outro anjo, que tinha poder sobre o fogo, e clamou com grande voz ao que tinha a foice afiada, dizendo: Lança a tua foice afiada, e vindima os cachos da vinha da terra, porque já as suas uvas estão maduras.
19 — ausente —
19 E o anjo meteu a sua foice à terra, e vindimou as uvas da vinha da terra, e lançou-as no grande lagar da ira de Deus.
20 — ausente —
20 E o lagar foi pisado fora da cidade, e saiu sangue do lagar até os freios dos cavalos, pelo espaço de mil e seiscentos estádios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.