Apocalipse 14

Tjukurpa Palya (PJT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Palulanguṟuṉa nyangu, “Nyara Lamalama ngaṟanyi apu murpu katu ngura ini Tjayanta.” Kaya aṉangu winki mulapa palula tjunguringkula ngaṟangi nampa panya 144,000 tjuṯa mulapa. Munu paluṟu tjana ngalyangka kutjungku kutjungku kanyiningi Lamalamaku ini munu palumpa Mamaku ini kuḻu, walkatjuṟa wantinytja.
1 Então vi o Cordeiro em pé no monte Sião, e com ele estavam os 144 mil que tinham o nome dele e o nome de seu Pai escritos na testa.
2 Kaṉa wangka kulinu ilkaṟinguṟu wangkanyangka kapi rurku winki waṟarangka punkantja puṟunypa munu wanangaṟa tuuntja puṟunypa. Wangka wiṟuṉa kulinu palunya, panya kitaya wangkatjingalpai, palu puṟunypaṉa kulinu.
2 E ouvi um som que vinha do céu, como o som de fortes ondas do mar, como o som de um poderoso trovão. Era como o som de muitos harpistas tocando juntos.
3 Kaya aṉangu panya 144,000 ngaṟangi kuranyu tjiya panya wiṟungka munu kuka panya nyaḻpitjara 4-ngka, tjiḻpi tjuṯangka kuḻu kuranyu. Munuya ngaṟala inma kuwaritja inkangi panya tjana kutju ninti inma nyara palumpa. Kutjupa tjuṯangku puṯu inkangi ngurpangku. Panya nyanga palunya tjananya mantangka nyinanyangkalpi Godalu wankaṟunu, kaya paluṟu tjana kutju inma nyanga palumpa nintiringkunytjatjanungku inkangi.
3 Esse grande coral cantava um cântico novo diante do trono de Deus e diante dos quatro seres vivos e dos 24 anciãos. Ninguém podia aprender o cântico, a não ser os 144 mil que haviam sido comprados da terra.
4 Panya nyara palunya tjananya Godalu mantangka ngalkilarira wankaṟunu, kaya paluṟu tjana-waraṟa wirkanu Godala pulala Lamalamala, munuya Godakuringkula palumpa alatjiṯu ngaṟangi. Wati nyanga paluṟu tjana kungkaku ngurpa nyinangi panya paluṟu tjana tjukaṟuru alatjiṯu nyinapai munuya Lamalama panya tiṯutjarangku waṉaṟinkupai.
4 Eles se conservaram puros, sem manter relações com mulheres, e seguem o Cordeiro por onde quer que ele vá. Foram comprados dentre os habitantes da terra como oferta especial a Deus e ao Cordeiro.
5 Munuya paluṟu tjana tjukurpa ngunti-ngunti wangkara anantja wiya nyinapai, panya paluṟu tjana kuraringkunytja wiya nyinapai tjukaṟuru alatjiṯu.
5 Não mentem; são irrepreensíveis.
6 Kaṉa piṟuku nyangu angelpa kutjupa ilkaṟi katu para-ngaṟanyangka. Nyara paluṟu Tjukurpa Palya tiṯutjara ngaṟanytjanya katingi manta winkikutu aṉangu tjuṯangka tjakultjunkunytjikitjangku, wangka kutjupa kutjupangka, miṟi kutjupa kutjupangka kuḻu, ngura kutjupitja kutjupitjangka.
6 Vi outro anjo que voava no ponto mais alto do céu, levando as boas-novas eternas para anunciá-las aos habitantes da terra, a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Munu angelpa paluṟu mirara wangkangu, “Godanyaya waḻkunma munuya palunya kutju mirawaṉima pitalytji puḻkanya, panya palumpa taimi ilaringu paluṟu tjukaṟurungku ngurkantaṟa tjarantjaku aṉangu uwankara. Palunyaya waḻkunma, panya ilkaṟi manta uṟu munu kapi waḻa uwankara paluṟu palyaṟa tjunu, palunya.”
7 “Temam a Deus!”, dizia em alta voz. “Deem glória a ele, pois chegou o tempo em que ele julgará a humanidade. Adorem aquele que fez os céus, a terra, o mar e todas as fontes de água.”
8 Ka angelpa kutjupangku maḻawanungku pitjala wangkangu, “Kulila! Ngura ini Papilannga, panya tjuṯangku palunya mirawaṉipai, nyara paluṟu kuwari piḻukatingu, kaya nguraṟitja tjuṯa uwankara wiyaringu. Panya aṉangu tjuṯa ngaṉmanypalpi kura nyinangi ngura pala palula. Kaya aṉangu ngura winkinguṟu pitjala tjanala tjunguringkula kuraringangiṯu pala palunya nguraṟa tjuṯangku tjananya wituwitunnyangka. Panya kutjupangku waina tjikintjaku wituwitulpai ka tjikiṟa taṟangkaripai, palu puṟunypaṯuya wituwitunnyangka kuraringangi Godanya kulintja wiya. Palu ngura pala palunya nguraṟa tjuṯa kuwari uwankara wiyaringu.”
8 Então outro anjo o seguiu, dizendo em alta voz: “Caiu a Babilônia! Caiu a grande cidade que fez todas as nações beberem do vinho da fúria de sua imoralidade!”.
9 — ausente —
9 Um terceiro anjo os seguiu, dizendo em alta voz: “Aqueles que adorarem a besta e sua estátua, ou aceitarem sua marca na testa ou na mão,
10 — ausente —
10 beberão do vinho da fúria de Deus, que foi derramado, sem mistura, na taça da ira de Deus. E serão atormentados com fogo e enxofre na presença dos santos anjos e do Cordeiro.
11 Ka waṟungku tjananya kampanyangka tjunaṉpa tiṯutjara pakalku wiyaringkunytja wiya. Kaya tiṯutjara miraku pika kaarngaṟanyangka kuliṟa tjiṉṯungka munu mungangka kuḻu munuya puṯu kuliṟa utjulku. Panya paluṟu tjana mamu ngaya puṟunypa waḻkuningi, munu mamu-mamu tjana palyantja kuḻu waḻkuningi, munuya mamu palumpa nampa walka kanyiningi.” Alatji angelpa maḻatjangku wangkangi, kaṉa kuliningi.
11 A fumaça de seu tormento subirá para todo o sempre, e não terão alívio de dia nem de noite, pois adoraram a besta e sua estátua e aceitaram a marca de seu nome”.
12 Kaya kulinma Godaku walytja tjuṯangku, Godanya wangaṉarangku kulilpai tjuṯangku, munu Jesuku mulamularingkupai tjuṯangku kuḻu. Tungun-tunguntuya wantinytja wiyangku palunya waṉanma tiṯutjarangku!
12 Isso significa que o povo santo deve ser perseverante, obedecendo aos mandamentos de Deus e permanecendo fiel a Jesus.
13 Kaṉa piṟuku wangka kulinu ilkaṟinguṟu ngayula wangkanyangka nyanga alatji, “Walkatjura nyiringka tjukurpa nyanga palunya!
13 E ouvi uma voz que vinha do céu, dizendo: “Escreva isto: Felizes os que, de agora em diante, morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, eles são verdadeiramente felizes, pois descansarão de seu trabalho árduo; porque suas boas obras os acompanharão”.
14 Nyanga palulanguṟuṉa nyangu wati puṟunypa nyinanyangka ngangkaḻi piṟanta ilkaṟi katu. Paluṟu katangka kanyiningi puṯuru puṟunypa, panya puṯuru mayatjangku kanyilpai, palu puṟunypa, munu manyirkangka kuḻu kanyiningi tjuḻa kaḻikaḻi iṟi puḻkatjara.
14 Em seguida, vi uma nuvem branca e, sentado na nuvem, alguém semelhante ao Filho do Homem. Tinha uma coroa de ouro na cabeça e uma foice afiada na mão.
15 Ka angelpa kutjupa timpula ilkaṟitjanguṟu ngalya-pakaṉu munu mirara wangkangu wati panya ngangkaḻi piṟanta nyinanytjala, “Mai kuṟuringu nyara mantangka. Ka ankula kaṯaṟa uwankara urala!” |src="GT_Rev 14 sicle.tif" size="col" loc="p" ref="14:15"
15 Então outro anjo veio do templo e gritou bem forte para aquele que estava sentado na nuvem: “Use a foice e comece a ceifar, pois chegou a hora da colheita; a safra da terra está madura!”.
16 Ka paluṟu mulapaṯu mai panya tjuṯa mantangka pakantja tjuḻangka kaṯaṟa waṉaṟa uraṉu.
16 Assim, aquele que estava sentado na nuvem passou a foice sobre a terra, e toda a terra foi ceifada.
17 Munuṉa piṟuku nyangu angelpa kutjupa timpulanguṟu ngalya-pakannyangka, nyara paluṟu kanyiningi tjuḻa panya kaḻikaḻi iṟi puḻkatjara palu puṟunypaṯu.
17 Depois disso, outro anjo saiu do templo no céu, e ele também tinha uma foice afiada.
18 Palula maḻangka angelpa kutjupa pitjangu pitjilpa panya palulanguṟu. Angelpa nyara paluṟu waṟuku mayatja. Munu paluṟu mirara wangkangu angelpa panya tjuḻa kaḻikaḻi kanyilpainya, “Mai kiṟipitji kuṟuringu nyara mantangka. Ka ankula tjuḻa palangka mai kiṟipitji tjuṯa puṉu tjuṯanguṟu kaṯaṟa urala!”
18 Então ainda outro anjo, que tinha poder para destruir com fogo, veio do altar e gritou bem forte para o anjo que segurava a foice afiada: “Agora use sua foice para ajuntar os cachos de uvas da videira da terra, pois estão maduras!”.
19 — ausente —
19 O anjo passou a foice sobre a terra e encheu de uvas o grande tanque de prensar da fúria de Deus.
20 — ausente —
20 As uvas foram pisadas no tanque, fora da cidade, e dele correu sangue como um rio de quase trezentos quilômetros de comprimento, com altura que chegava aos freios de um cavalo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.