2 Coríntios 7
Tjukurpa Palya (PJT) vs NVT
1 Uwa, walytja wiṟu tjuṯa! Tjukurpa nyanga palunya tjananya Godalu nganaṉanya wangkara kalkuṉu. Kala palulanguṟu uti kura kutjupa kutjupa uwankara wantima pampuntja wiyangku kuraringkula Godalanguṟu paṯuringkunytjaku-tawara. Utila Godaku nguḻuringkula palula wangaṉarangku kuliṟa tjukaṟuru mulapa nyinama munula palunya kutju waḻkunma.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo que contamina o corpo ou o espírito, tornando-nos cada vez mais santos porque tememos a Deus.
2 Palu uti nyura ngalimpa mukulya nyinama wantinytja wiya. Panya ngali nyuranya kurantja wiya, munuli nyuranya wituwituntja wiyaṯu kura palyantjaku, munuli nyuranya ngunti kurantja wiyaṯu kutjupa kutjupa mantjintjikitjangku. Alatji nyura kutjupa tjuṯangku ngalinya ngukaṟa wangkara wantipai kulintja wiyangku.
2 Peço-lhes que abram o coração para nós. Não prejudicamos ninguém, nem desencaminhamos ninguém, nem nos aproveitamos de ninguém.
3 Kaṉa lita nyangangka nyuranya aṉanguṟa wangkanytja wiyaṯu, panya ngayulu nyurampa puḻkaṟa mukuringanyi, panya alatjiṉa nyurala ngaṉmanytju wangkangu, munuṉa rawangkuṯu nyuranya mukulyangku kulini. Tjinguṟu ngayulu iluku, tjinguṟuṉa wankaṯu nyinaku, palu tiṯutjarangkuṉa nyuranya kulini watarkurinytja wiyangku.
3 Não digo isso para condená-los. Já lhes disse que vocês estão em nosso coração. Estamos juntos, seja para morrer, seja para viver.
4 Uwa, ngayulu nyurampa mulamularinganyi alatjiṯu. Munuṉa aṉangu tjuṯangka nyuranyatjara wangkara mirawaṉipai munuṉa nyuranya kuliṟa puḻkaṟa pukuḻaripai kurunpa winki. Panya pika kutjupa kutjupa tjuṯa ngayula wirkankupai ngayunya tjituṟu-tjituṟu palyantjikitja, palu nyuranya kuliṟaṉa puḻkaṟa alatjiṯu pukuḻarinyi.
4 Tenho muita confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Vocês têm me encorajado grandemente e me proporcionado alegria, apesar de todas as nossas aflições.
5 Mungaṯu ngali manta nyanga Matja-tuniyala wirkanu, kali kuliningi nyinara pakuwiyaringkunytjikitjangku. Palu wiya, panya aṉangu tjuṯa ngalimpa pikaringangi munulinya rawangku kuraningi, kali nguḻuringangi.
5 Quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso. Enfrentamos conflitos de todos os lados, com batalhas externas e temores internos.
6 — ausente —
6 Mas Deus, que conforta os desanimados, nos encorajou com a chegada de Tito.
7 — ausente —
7 Sua presença foi uma alegria, como também o foi a notícia que ele nos trouxe do encorajamento que recebeu de vocês. Quando ele nos contou quanto desejam me ver, quanto lamentam o que aconteceu e quão dedicados são a mim, fiquei muito feliz!
8 Uwa, lita ngaṉmanyitja panyaṉa walkatjuṟa ma-iyaṉu nyurampa. Ka nyura tjinguṟu lita nyara palunya nyakunytjatjanu tjituṟu-tjituṟurira ngayuku kuraringu. Kaṉa kuliningi, “Utiṉa panyatja wantima lita walkatjuṟa iyantja wiyangku.” Munuṉa palulanguṟu piṟuku kuliningi, “Wiya palya, tjana rawa tjituṟu-tjituṟu nyinanytja wiya.”
8 Não me arrependo de ter enviado aquela carta severa, embora a princípio tenha lamentado a dor que ela lhes causou, ainda que por algum tempo.
9 Munuṉa kuwari puḻkaṟa pukuḻaringu tjukurpa nyuranyatjara kuliṟa, panya mulapa nyura lita ngayuku mantjiṟa unytju kutju ngayuku kuraringkula tjituṟu-tjituṟuringu munu nyara palulanguṟu nyura kulinu, “Munta-uwa, mulapa nganaṉa kura palyaningi.” Munu nyura kuṉṯaringkula kura wantingu. Nyara palulanguṟu kutjuṉa nyurampa puḻkaṟa pukuḻarinyi nyura kura wantinytjitjanguṟu, tjituṟu-tjituṟurinytja-nguṟu wiya. Panya nyura ngayuku lita nyakula tjituṟu-tjituṟurinyangka Godalu nyuranya nintinu, ka nyura kuliṟa kuṉṯaringkula kura wantingu munu nyura kampa kutjuparingu palunya tjukaṟurungku waṉantjikitja.
9 Agora, porém, alegro-me por tê-la enviado, não pela tristeza que causou, mas porque a dor os levou ao arrependimento. Foi o tipo de tristeza que Deus espera de seu povo, portanto não lhes causamos mal algum.
10 Uwa, panya ngali Godaku tjukurnguṟu nyuranya wangkara tjukaṟuruningi ka nyura kuliṟa mirpaṉarira tjituṟu-tjituṟuringu. Palu tjituṟu-tjituṟurinytja nyangatja palya, panya Godalu tjituṟu-tjituṟurinyangka nyuranya kampa kutjupanu kura wantira wankaringkunytjaku. Palu tjinguṟu ngali tjukurpa mantatjanguṟu nyuranya wangkara painnyangka nyura kuliṟa mirpaṉarira tjituṟu-tjituṟuriku munu palulanguṟu kurunpa wituwituringkuku alatjiṯu Godalakutu aṟuringkunytja wiya munu nyura ngula ilura ngura kurakutu ankuku.
10 Porque a tristeza que é da vontade de Deus conduz ao arrependimento e resulta em salvação. Não é uma tristeza que causa remorso. Mas a tristeza do mundo resulta em morte.
11 Palu nyura panya Godaku tjukurpa kuliṟa mirpaṉarira tjituṟu-tjituṟurinyangka Godalu nyuranya wiṟu mulapa palyaṉu. Panya wati kutjungku nyuralanguṟu ngayunya kuranmanangi, ka nyura palula kutjunguṟu ngayuku kuraringu. Ka pala palulanguṟu Godalu nyuranya uwankara kuṉṯaringkunytjaku palyaṉu lita panya ngayulu iyantjitjanguṟu. Ka nyura tjituṟu-tjituṟurira kampa kutjuparingu munu nyura wati panya palumpa mirpaṉarira palunya pungkula nintintjikitja mukuringangi paluṟu rawangku kurantjaku-tawara. Uwa, Godalu nyuranya tjituṟu-tjituṟu palyannyangka nyura kuliṟa tjukaṟururingu munu nyura kuwari wiṟuṟa tjukaṟurungku palyaṉi. Kaṉa kulini, “Mulapa paluṟu tjana ngayunya kurantjatjanu piiwiyaringu munuya kuwari ngayuku puḻkaṟa mukuringanyi.”
11 Vejam o que a tristeza que vem de Deus produziu em vocês! Trouxe dedicação, defesa de suas ações, indignação, temor, desejo de me ver, zelo e prontidão em punir a injustiça. Vocês mostraram que fizeram todo o necessário para corrigir a situação.
12 Ka panyaṉa lita palatja nyurampa walkatjunu wati panyangku ngayunya kurantjitjanguṟu wiya. Palu ngayulu lita palatja walkatjunu nyura Godanya kuliṟa pina aḻaringkula kulintjaku alatji, “Munta, kurangkula Paulanya ngunti kuraningi, panya nganaṉa palumpa puḻkaṟa mukuringanyi.”
12 Portanto, não lhes escrevi para falar de quem havia errado e de quem havia sido prejudicado, mas para que, diante de Deus, pudessem ver por si mesmos como são dedicados a nós.
13 — ausente —
13 Fomos grandemente encorajados por isso. Além de nos sentirmos encorajados, ficamos particularmente contentes de ver Tito alegre porque todos vocês o receberam bem e o tranquilizaram.
14 — ausente —
14 Eu tinha dito a ele quanto me orgulhava de vocês, e vocês não me decepcionaram. Sempre lhes disse a verdade, e ficou provado que eu tinha razão ao elogiá-los!
15 Uwa, Taitatjalu nyuranya rawangku kulini nyurampa puḻkaṟa mukuringkula, panya nyura paluṟu ma-pitjanyangka kuliṟa tjuni kura tjulpilypa nguwanpa palumpa paṯaningi. Munu panya nyura paluṟu wirkankunyangka pukuḻṯu aḻṯira tjarpatjunu nyurampa ngurangka munu wiṟuṟa kanyiningi. Munu panya nyura palula wangaṉarangku kuliningi paluṟu wangkanyangka. Nyara palulanguṟu paluṟu kuwari nyuranya rawangku mukulyangku kulini.
15 Ele os estima ainda mais quando se lembra de como todos vocês lhe obedeceram e o receberam bem, com temor e profundo respeito.
16 Kaṉa ngayulu kuḻu nyuranya pukuḻṯu kulini nyura rawangku Godanya wangaṉarangku waṉannyangka munu ngayulu mulamularinganyi nyura rawangkuṯu waṉantjaku wantinytja wiyangku.
16 Fico muito feliz por poder ter plena confiança em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.