1 Samuel 17
Tjukurpa Palya (PJT) vs NVI
1 Kaya wati Pilitjiyanya nguraṟa tjuṯa warmaḻarira anu tawunu ini Tjakulakutu manta panya Judah-lakutu Israelkunu tjuṯa pungkunytjikitja. Munuya ilaringkula putingka ngura tjunu ngura ini Ipitja-Tamimila ngura ini Tjakula pulala Atjikala nguṟurpa.
1 Os filisteus juntaram suas forças para a guerra e reuniram-se em Socó de Judá. E acamparam em Efes-Damim, entre Socó e Azeca.
2 — ausente —
2 Saul e os israelitas reuniram-se e acamparam no vale de Elá, posicionando-se em linha de batalha para enfrentar os filisteus.
3 — ausente —
3 Os filisteus ocuparam uma colina e os israelitas outra, estando o vale entre eles.
4 Ka wati nyara palula tjanala tjungutja wati tjangaṟa waṟa puḻka mulapa nyinangi 3 metre nguwanpa. Nyara paluṟu panya ini Kalaitjanya tawunu ini Kaatjanya nguraṟa.
4 Um guerreiro chamado Golias, que era de Gate, veio do acampamento filisteu. Tinha dois metros e noventa centímetros de altura.
5 Paluṟu ayananguṟu palyantja mukaṯa wituwitu katangka kanyiningi munu kuuta ngapartji palu puṟunypaṯu ayananguṟu palyantja kuṉpu puḻka kanyiningi 57 kilogram.
5 Ele usava um capacete de bronze e vestia uma couraça de escamas de bronze que pesava sessenta quilos;
6 Munu paluṟu tjaḻpangka kuḻu palu puṟunypaṯu ayana wituwitu tjunkula kanyiningi. Munu tjaṉangka kuḻaṯa waṟa karpintja kanyiningi.
6 nas pernas usava caneleiras de bronze e tinha um dardo de bronze pendurado nas costas.
7 Ka palumpa kuḻaṯa waṟa mulapa waṯa puḻkatjara. Waṯa paluṟu ayananguṟu palyantja kuṉpu mulapa 7 kilogram. Ka wati kutjupangku Kalaitjala kuranyu ankula palumpa kuṯitji katipai.
7 A haste de sua lança era parecida com uma lançadeira de tecelão, e sua ponta de ferro pesava sete quilos e duzentos gramas. Seu escudeiro ia à frente dele.
8 Ka tjangaṟa panya Kalaitjalu ngaṟala mirara wangkangi wati Israelkunu tjuṯangka, “Awa! Ngayuku nyura tjaṯuringanyi ngayunya pungkunytjikitja? Wiya, ngayuluṉa miriputju alatjiṯu ka nyura wiya nguwanpa Saulaku kutju waṟkaripai. Palu wati kuṉpuyanku nyuralanguṟu ngurkantaṟa ngalya-iyala ngayula pikaringkunytjaku
8 Golias parou e gritou às tropas de Israel: "Por que vocês estão se posicionando para a batalha? Não sou eu um filisteu, e vocês os servos de Saul? Escolham um homem para lutar comigo.
9 Ka paluṟu ngayunya iluntankunyangkampa warmaḻa nyanga ngayuku tjuṯa nyurampariku, palu ngayulu wati palunya iluntankunyangkampa nyura nganampariku.”
9 Se ele puder lutar e matar-me, nós seremos seus escravos; todavia, se eu o vencer e o matar, vocês serão nossos escravos e nos servirão".
10 Munu tjangaṟa panya paluṟu kaṉany-kaṉanytju wangkangi, “Iii! Walangkuwi pikaṯi palunya ngalya-walatjura ngayunya pungkunytjaku kaṉa palunya wiyalku alatjiṯu.”
10 E acrescentou: "Eu desafio hoje as tropas de Israel! Mandem-me um homem para lutar sozinho comigo".
11 Ka paluṟu mirara pauntjingaṟa wangkanyangka Saulanya tjana kuliṟa puḻkaṟa nguḻuringkula tjititingangi.
11 Ao ouvirem as palavras do filisteu, Saul e todos os israelitas ficaram atônitos e apavorados.
12 Ka Davidaku mama Jesse-nya wati panya Ipaṟakunu tawunu Bethlehemanya nguraṟa manta panya Judah-la nguṟurpa nyinangi. Wati tjiḻpi paluṟu katja 8-tjara.
12 Davi era filho de um efrateu, de Belém de Judá, chamado Jessé. Este tinha oito filhos e já era idoso na época de Saul.
13 — ausente —
13 Os três filhos mais velhos de Jessé tinham ido para a guerra com Saul: Eliabe, o mais velho, Abinadabe, o segundo e Samá, o terceiro.
14 — ausente —
14 Davi era o caçula. Os três mais velhos seguiram Saul,
15 Paluṟu panya palumpa mamaku tjiipi tjuṯa aṯunymankupai ngura Bethlehemala itingka munu kutjupa-aṟa ankula kuṯa tjuṯa nyakupai tjana pikakitja paṯaṟa nyinanyangka, munu nyakula maḻaku ankupai ngurakutu tjiipi panya tjuṯa kanyintjikitja.
15 mas Davi ia ao acampamento de Saul e voltava para apascentar as ovelhas de seu pai, em Belém.
16 Ka wati panya Kalaitjanya mungawinki tiṯutjara mungartji tiṯutjara tjiṉṯu 40-aṟa alatjiṯu ngaṟala ngalytjurmaṟa mirara wangkangi alatji, “Wati pala nyurampa tjuṯayanku ngalya-walatjura ngayunya pitjala pungkunytjaku.”
16 Durante quarenta dias o filisteu aproximava-se, de manhã e de tarde, e tomava posição.
17 Ka tjiṉṯu kutjupa Jesse-lu wangkangu Davidala, “Kuṯanya tjana nyara warmaḻa tjuṯangka tjungu nyinanyi patu, ka walangku wanyu mai nyanga tjanampa ma-kati. Nyangatja mai uṉinypa pauntja 10 kilogram munu mai nyuma 10-pa.
17 Nessa ocasião Jessé disse a seu filho Davi: "Pegue uma arroba de grãos tostados e dez pães e leve-os rapidamente para seus irmãos no acampamento.
18 Munu tjiitja nyanga tjuṯa kuḻu katira nyuntumpa kuṯa tjuṯaku mayatja uwa. Munu tjanala ma-tjapila, ‘Palya nyura nyinanyi?’ Munu tjana wangkanyangka kuliṟa pitjalaṉi tjakultjura.”
18 Leve também estes dez queijos ao comandante da unidade deles. Veja como estão seus irmãos e traga-me alguma garantia de que estão bem.
19 Kaya mayatja Saulanya tjana Davidaku kuṯa tjuṯa kuḻuya wati warmaḻa winkitjara paṯaṟa nyinangi wimaṟu ngura ini Iilala Pilitjiyanya nguraṟa tjuṯa pungkunytjikitja.
19 Eles estão com Saul e com todos os homens de Israel no vale de Elá, lutando contra os filisteus".
20 Ka Davidalu palumpa mamangka wangaṉarangku kulinu munu munga-mungangka pakaṟa wati kutjupa aḻṯingu pitjala tjiipi kanyintjaku. Munu mai panya tjuṯa mantjiṟa anu warmaḻa tjuṯaku ngurakutu. Munu tjanampa ngurangka wirkaṟa ma-nyangu tjana pikakitja ma-pakannyangka. Tjanayanku kuṉpuringkunytjikitja mirara waṉingi.
20 Levantando-se de madrugada, Davi deixou o rebanho com outro pastor, pegou a carga e partiu, conforme Jessé lhe havia ordenado. Chegou ao acampamento na hora em que, com grito de batalha, o exército estava saindo para suas posições de combate.
21 Munuya wati panya Israelkunu tjuṯangku ngura tjananku wantikatira wimaṟungka ngalya-ukalingu tjanalakutu, kaya Pilitjiyanya nguraṟa tjuṯa ngapartji ngalya-pitjangiṯu, munuya nguṟurpa ngaṟangu pikakitja, munuyanku ngaparku nyangangi.
21 Israel e os filisteus estavam se posicionando em linha de batalha, frente a frente.
22 Ka Davidalu mai ungkukatingu wati tjanampa mai aṯunymankupai, munu wirtjapakaṉu kuṯa tjuṯa tjapiṟa kulintjikitja, “Palya nyura?”
22 Davi deixou o que havia trazido com o responsável pelos suprimentos, correu para a linha de batalha para saber como estavam seus irmãos.
23 Ka Davidanya ngaṟala kuṯa tjuṯangka wangkanyangka wati Pilitjiyanya nguraṟa wati panya Kalaitjanya ngalya-kuranyuringu tjanalakutu munu mirangu wati Israelkunu kutju ngalya-walatjunkunytjaku paluṟu pulanku pungkunytjikitjangku. Ka Davidalu miranyangka kulinu. |src="co01016b.TIF" size="col" loc="p" ref="17:23"
23 Enquanto conversava com eles, Golias, o guerreiro filisteu de Gate, avançou e lançou seu desafio habitual; e Davi o ouviu.
24 Kaya Israelkunu tjuṯangku wati panya Kalaitjanya ngaṟala miranyangka kuliṟa nguḻu maḻaku ma-wirtjapakaṉu ngurakutu.
24 Quando os israelitas viram o homem, todos fugiram com muito medo.
25 Munuyanku ngaparku wangkangi, “Panya paluṟu rawangku tjiṉṯu winkingku nganaṉanya nguḻutjingaṟa pikangku wangkanyi. Ka Saulalu nganaṉala wangkangu alatji, ‘Wati kutjupangku tjinguṟu ankula palunya iluntankunyangkampa ngayulu palunya wiṟu mulapalta ungkuku, munuṉa ngayuku uṉṯalpa kuri aḻṯinytjaku ungkuku. Ka paluṟu munu palumpa walytjapiti uwankarangku ngayunya tax mani rawangku ungkunytja wiyaringkuku.’ Alatji Saulalu wangkara kalkuṉu.”
25 Os israelitas diziam entre si: "Vocês viram aquele homem? Ele veio desafiar Israel. O rei dará grandes riquezas a quem o matar. Também lhe dará sua filha em casamento e isentará de impostos em Israel a família de seu pai".
26 Ka Davidalu wati tjaultji kutju ila ngaṟanyangka tjapinu munu wangkangu, “Wati warmaḻa nyarangkulanya puḻkaṟa nguḻutjingaṟa kuraṉi aṉangu Israelkunu tjuṯa. Ka uti wati kutjupangku wati nyara palunya iluntankuku, ka piṟuku ngalya-ngaṟala ngalytjurmaṟa miranytja wiyaringkuku. Palu nganampa Mayatjangku nyaa ungkuku wati kutjupangku palunya iluntankunyangka?”
26 Davi perguntou aos soldados que estavam ali ao seu lado: "O que receberá o homem que matar esse filisteu e salvar a honra de Israel? Quem é esse filisteu incircunciso para desafiar os exércitos do Deus vivo? "
27 Ka wati tjaultji paluṟu Davidala tjukurpa panya palunyaṯu wangkangu, panya mayatja Saulalu ungkunytjikitjangku kalkuntja.
27 Repetiram a Davi o que haviam comentado e lhe disseram: "Isto é o que receberá o homem que matá-lo".
28 Ka Davidaku kuṯa Iliyapalu kulinu paluṟu tjaultjingka wangkanyangka munu mirpaṉarira palunya wangkangi, “Nyaakun tjaultji tjuṯangka ngaṟala wangkanyi? Nyuntu uti anama ngurakutu tjiipi panya tjuṯa kanyintjikitja. Kuran pitjangu wati Israelkunu tjuṯa tjananku pikangku pungkunyangka nyakunytjikitja wati warmaḻa Pilitjiyanya nguraṟa tjuṯangku.”
28 Quando Eliabe, o irmão mais velho, ouviu Davi falando com os soldados, ficou muito irritado com ele e perguntou: "Por que você veio até aqui? Com quem deixou aquelas poucas ovelhas no deserto? Sei que você é presunçoso e como seu coração é mau; você veio só para ver a batalha".
29 Ka Davidalu wangkangu, “Wiya. Ngayuluṉa kutjupa kutjupa kurantja wiyaṯu. Tjapiningi kutjuṉa.”
29 E disse Davi: "O que fiz agora? Será que não posso nem mesmo conversar? "
30 Ka Davidalu tjaultji kutjupangka piṟuku tjapinu, ka tjukurpa panya palunyaṯu wangkangu panya tjaultji kutjupangku ngaṉmanytju wangkanytjanya.
30 Ele então se virou para outro e perguntou a mesma coisa, e os homens responderam-lhe como antes.
31 Ka tjaultji panya paluṟu Davidala kulintjatjanungku ankula Saulala tjakultjunu, ka paluṟu Davidanya aḻṯinytjaku wituṉu.
31 As palavras de Davi chegaram aos ouvidos de Saul, que o mandou chamar.
32 Ka paluṟu wirkaṟa Saulala wangkangu, “Utila wati nyara palunya nguḻu wiyangku rapangku pungama. Wanti kaṉa ngayulu palunya iluntara.” Alatji Davidalu wangkangu.
32 Davi disse a Saul: "Ninguém deve ficar com o coração abatido por causa desse filisteu; teu servo irá e lutará com ele".
33 Ka Saulalu palula wangkangu, “Wiya nyuntu yangupala kuḻunypa, nyuntu puṯu palunya punganyi. Wati kuṉpu puḻka mulapa nyaratja. Paluṟu tjaultji rawa mulapa nyinanytja tjitjinguṟu alatjiṯu.”
33 Respondeu Saul: "Você não tem condições de lutar contra este filisteu; você é apenas um rapaz, e ele é um guerreiro desde a mocidade".
34 Ka Davidalu wangkangu Saulala, “Ngayulu ngayuku mamaku tjiipi aṯunymankupai, ka lionpangku munu bearangku pitjala tjiipi patjaṟa katipai,
34 Davi, entretanto, disse a Saul: "Teu servo toma conta das ovelhas de seu pai. Quando aparece um leão ou um urso e leva uma ovelha do rebanho,
35 — ausente —
35 eu vou atrás dele, atinjo-o com golpes e livro a ovelha de sua boca. Quando se vira contra mim, eu o pego pela juba, atinjo-o com golpes até matá-lo.
36 — ausente —
36 Teu servo é capaz de matar tanto um leão quanto um urso; esse filisteu incircunciso será como um deles, pois desafiou os exércitos do Deus vivo.
37 Panya ngaṉmanytjuṉi ngayunya Mayatja Godalu wankaṟunu liontu bearangku patjantjaku-tawara munuṉi palu puṟunypaṯu kuwari wankaṟunkuku wati nyara tjangaṟa paluṟu ngayunya iluntankunytjaku-tawara.”
37 O Senhor que me livrou das garras do leão e das garras do urso me livrará das mãos desse filisteu". Diante disso Saul disse a Davi: "Vá, e que o Senhor esteja com você".
38 — ausente —
38 Então Saul vestiu Davi com sua própria túnica. Colocou-lhe uma armadura e um capacete de bronze na cabeça.
39 — ausente —
39 Davi prendeu sua espada sobre a túnica e tentou andar, pois não estava acostumado àquilo. E disse a Saul: "Não consigo andar com isto, pois não estou acostumado". Assim tirou tudo aquilo,
40 Munu Davidalu tjukara munu tjangaya paluṟunku mantjiṟa ma-pakaṉu, munu karuwanu ma-itipirira puḻi wiṟuly-wiṟulypa kutjara maṉkurpa mantjiṟa yakutjangka tjarpatjunu munu wati panya palulakutu ma-ilaringu Kalaitjalakutu.
40 e em seguida pegou seu cajado, escolheu no riacho cinco pedras lisas, colocou-as na bolsa, isto é, no seu alforje de pastor e, com sua atiradeira na mão, aproximou-se do filisteu.
41 Ka wati paluṟu ngapartji ngalya-ilaringuṯu, ka tjaultji panya palumpa kuṯitji katipai palula kuranyu tjunguṯu pitjalinangi.
41 Enquanto isso, o filisteu, com seu escudeiro à frente, vinha se aproximando de Davi.
42 — ausente —
42 Olhou para Davi com desprezo, viu que era só um rapaz, ruivo e de boa aparência, e fez pouco caso dele.
43 — ausente —
43 E disse a Davi: "Por acaso sou um cão para que você venha contra mim com pedaços de pau? " E o filisteu amaldiçoou Davi invocando seus deuses,
44 Munu Kalaitjalu mirara wangkangu Davidanya, “Walaltatju pitja kaṉanta pungkula waṉi tjuḻpungku inuṟangku ngalkuntjaku.”
44 e disse: "Venha aqui, e darei sua carne às aves do céu e aos animais do campo! "
45 Ka Davidalu Kalaitjanya alatji wangkangu, “Munta, nyuntu-mantin tjuḻatjara kuḻaṯatjara pitjanyi ngayunya iluntankunytjikitja, palu ngayulu nyuntula pikaringkunyangka Mayatja Godalu witulya puḻkangku ngayunya alpamilaṉi, Israelkunu tjuṯaku panya mayatjangku. Ka nyuntu tjananya kuraṟampa palunya kuḻu kuraṉi.
45 E Davi disse ao filisteu: "Você vem contra mim com espada, com lança e com dardo, mas eu vou contra você em nome do Senhor dos Exércitos, o Deus dos exércitos de Israel, a quem você desafiou.
46 Ka kuwari paluṟu ngayunya alpamilaṉi nyuntunya wiyantjaku. Ngayulu nyuntunya atuṟa punkatjingaṟa kata kaṯalku munuṉa kutjupa pala tjuṯa kuḻu tjunguṟa wiyalku uwankara tjuḻpungku inuṟa tjuṯangku ngalkuntjaku. Kaya nyanga palulanguṟu manta winkitjangku kulilku panya Israelkunu tjuṯaku God kuṉpu puḻkanya.
46 Hoje mesmo o Senhor o entregará nas minhas mãos, e eu o matarei e cortarei a sua cabeça. Hoje mesmo darei os cadáveres do exército filisteu às aves do céu e aos animais selvagens, e toda a terra saberá que há Deus em Israel.
47 Ka aṉangu nyangantu kulilku Mayatja Godalu tjulangka kuḻaṯangka wankalpai wiya. Paluṟu tiṯutjara alatjiṯu waintaripai pikangka munulanya kuwari paluṟu alpamilalku nyuranya pungkula wiyantjaku.” Alatji Davidalu Kalaitjala wangkangu.
47 Todos que estão aqui saberão que não é por espada ou por lança que o Senhor concede vitória; pois a batalha é do Senhor, e ele entregará todos vocês em nossas mãos".
48 Ka wati panya paluṟu Davidalakutu ngalya-ilaringu, ka Davidanya mapalku palulakutu ma-wirtjapakaṉu.
48 Quando o filisteu começou a vir na direção de Davi, este correu depressa na direção da linha de batalha para enfrentá-lo.
49 Munu puḻi yakutjanguṟu mantjinu munu tjangayangka tjunkula uritjingaṟa Kalaitjanya ngalya atuṉu, ka puḻi palula tjarpangu alatjiṯu, ka yunpanguṟu mantangka punkaṉu.|src="co01026b.TIF" size="col" loc="p" ref="17:49"
49 Retirando uma pedra de seu alforje ele a arremessou com a atiradeira e atingiu o filisteu na testa, de tal modo que ela ficou encravada, e ele caiu com o rosto no chão.
50 Uwa nyangatja Davidalu Kalaitjanya tjangayangka kutju atuṟa iluntanu tjuḻangka wiya.
50 Assim Davi venceu o filisteu com uma atiradeira e uma pedra; sem espada na mão ele derrubou o filisteu e o matou.
51 Munu paluṟu palulakutu mapalku wirtjapakaṟa tjula panya palumpa mantjinu munu kata kaṯaṉu. Kaya Pilitjiyanya nguraṟa tjuṯangku palunya kata kaṯannyangka nyakula nguḻu wirtjapakaṉu. |src="CO01028B.TIF" size="col" loc="p" ref="17:51"
51 Davi correu e se pôs de pé sobre ele; e desembainhando a espada do filisteu acabou de matá-lo, cortando-lhe a cabeça com ela. Quando os filisteus viram que seu guerreiro estava morto, recuaram e fugiram.
52 Kaya Israelku tjaultji tjuṯangku munu Judah-ku tjaultji tjuṯangku puḻkaṟa mirara nguḻuṟa ma-watarparaṉu warmaḻa panya tjuṯa ngura ini Kaatjalakutu munu tawunu ini Ikaṟantakutu. Munuya uwankara alatjiṯu iluntara wiyalkatingi, kaya ilunytja iwarangka ma-ngarira waṉaningi tawunu ini Tjaaṟaimalanguṟu tawunu ini Ikaṟantakutu munu Kaatjalakutu kuḻu.
52 Então os homens de Israel e de Judá deram o grito de guerra e perseguiram os filisteus até a entrada de Gate, e até as portas de Ecrom. Cadáveres de filisteus ficaram espalhados ao longo da estrada de Saaraim até Gate e Ecrom.
53 Munuya wiyaringkula ngapari pitjala Pilitjiyanya nguraṟa tjuṯaku ngura uḻṯungka tjarpara kutjupa kutjupa uwankara tjana wantikatinytja mantjiṟa katingu tjanampa ngurakutu.
53 Quando os israelitas voltaram da perseguição aos filisteus, levaram tudo o que havia no acampamento deles.
54 Ka Davidalu Kalaitjanya kata mantjiṟa katingu Jerusalemalakutu munu palumpa panya ulytja tjuṯa kuḻu paluṟu mantjinu munu palumpa tiintangkalta tjunkula wantingu.
54 Davi pegou a cabeça do filisteu, levou-a para Jerusalém e guardou as armas do filisteu em sua própria tenda.
55 Ka Saulalu Davidanya pika ankunyangka nyangangi wati Kalaitjaku, munu paluṟu wati tjaultji tjuṯaku mayatjangka tjapinu wati ini Apanala. “Wati nyanga yangupalampa nganaku katja?”
55 Quando Saul viu Davi avançando para enfrentar o filisteu, perguntou a Abner, o comandante do exército: "Abner, quem é o pai daquele rapaz? " Abner respondeu: "Juro por tua vida, ó rei, que eu não sei".
56 Ka Saulalu wituṉu, “Ankula tjapiṟa kulila.”
56 E o rei ordenou-lhe: "Descubra quem é o pai dele".
57 Ka Davidanya ngurakutu maḻaku aṟuringu wati panya Kalaitjanya iluntankunytjatjanu kata winkitjara. Ka wati panya Apananya palulakutu ngaparikatingu munu palunya katingu Saulalakutu kata winkitjara.
57 Logo que Davi voltou, depois de ter matado o filisteu, Abner levou-o perante Saul. Davi ainda segurava a cabeça de Golias.
58 Ka Saulalu tjapinu Davidanya, “Wati ngana! Wanyuṉi tjakultjura! Nganaku katjan?”
58 E Saul lhe perguntou: "De quem você é filho, meu jovem? " Respondeu Davi: "Sou filho de teu servo Jessé, de Belém".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.