1 Samuel 17

Tjukurpa Palya (PJT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Kaya wati Pilitjiyanya nguraṟa tjuṯa warmaḻarira anu tawunu ini Tjakulakutu manta panya Judah-lakutu Israelkunu tjuṯa pungkunytjikitja. Munuya ilaringkula putingka ngura tjunu ngura ini Ipitja-Tamimila ngura ini Tjakula pulala Atjikala nguṟurpa.
1 Ora, os filisteus ajuntaram as suas forças para a guerra e congregaram-se em Socó, que pertence a Judá, e acamparam entre Socó e Azeca, em Efes-Damim.
2 — ausente —
2 Saul, porém, e os homens de Israel se ajuntaram e acamparam no vale de Elá, e ordenaram a batalha contra os filisteus.
3 — ausente —
3 Os filisteus estavam num monte de um lado, e os israelitas estavam num monte do outro lado; e entre eles o vale.
4 Ka wati nyara palula tjanala tjungutja wati tjangaṟa waṟa puḻka mulapa nyinangi 3 metre nguwanpa. Nyara paluṟu panya ini Kalaitjanya tawunu ini Kaatjanya nguraṟa.
4 Então saiu do arraial dos filisteus um campeão, cujo nome era Golias, de Gate, que tinha de altura seis côvados e um palmo.
5 Paluṟu ayananguṟu palyantja mukaṯa wituwitu katangka kanyiningi munu kuuta ngapartji palu puṟunypaṯu ayananguṟu palyantja kuṉpu puḻka kanyiningi 57 kilogram.
5 Trazia na cabeça um capacete de bronze, e vestia uma couraça escameada, cujo peso era de cinco mil siclos de bronze.
6 Munu paluṟu tjaḻpangka kuḻu palu puṟunypaṯu ayana wituwitu tjunkula kanyiningi. Munu tjaṉangka kuḻaṯa waṟa karpintja kanyiningi.
6 Também trazia grevas de bronze nas pernas, e um dardo de bronze entre os ombros.
7 Ka palumpa kuḻaṯa waṟa mulapa waṯa puḻkatjara. Waṯa paluṟu ayananguṟu palyantja kuṉpu mulapa 7 kilogram. Ka wati kutjupangku Kalaitjala kuranyu ankula palumpa kuṯitji katipai.
7 A haste da sua lança era como o órgão de um tear, e a ponta da sua lança pesava seiscentos siclos de ferro; adiante dele ia o seu escudeiro.
8 Ka tjangaṟa panya Kalaitjalu ngaṟala mirara wangkangi wati Israelkunu tjuṯangka, “Awa! Ngayuku nyura tjaṯuringanyi ngayunya pungkunytjikitja? Wiya, ngayuluṉa miriputju alatjiṯu ka nyura wiya nguwanpa Saulaku kutju waṟkaripai. Palu wati kuṉpuyanku nyuralanguṟu ngurkantaṟa ngalya-iyala ngayula pikaringkunytjaku
8 Ele, pois, de pé, clamava às fileiras de Israel e dizia-lhes: Por que saístes a ordenar a batalha? Não sou eu filisteu, e vós servos de Saul? Escolhei dentre vós um homem que desça a mim.
9 Ka paluṟu ngayunya iluntankunyangkampa warmaḻa nyanga ngayuku tjuṯa nyurampariku, palu ngayulu wati palunya iluntankunyangkampa nyura nganampariku.”
9 Se ele puder pelejar comigo e matar-me, seremos vossos servos; porem, se eu prevalecer contra ele e o matar, então sereis nossos servos, e nos servireis.
10 Munu tjangaṟa panya paluṟu kaṉany-kaṉanytju wangkangi, “Iii! Walangkuwi pikaṯi palunya ngalya-walatjura ngayunya pungkunytjaku kaṉa palunya wiyalku alatjiṯu.”
10 Disse mais o filisteu: Desafio hoje as fileiras de Israel; dai-me um homem, para que nós dois pelejemos.
11 Ka paluṟu mirara pauntjingaṟa wangkanyangka Saulanya tjana kuliṟa puḻkaṟa nguḻuringkula tjititingangi.
11 Ouvindo, então, Saul e todo o Israel estas palavras do filisteu, desalentaram-se, e temeram muito.
12 Ka Davidaku mama Jesse-nya wati panya Ipaṟakunu tawunu Bethlehemanya nguraṟa manta panya Judah-la nguṟurpa nyinangi. Wati tjiḻpi paluṟu katja 8-tjara.
12 Ora, Davi era filho de um homem efrateu, de Belém de Judá, cujo nome era Jessé, que tinha oito filhos; e nos dias de Saul este homem era já velho e avançado em idade entre os homens.
13 — ausente —
13 Os três filhos mais velhos de Jessé tinham seguido a Saul à guerra; eram os nomes de seus três filhos que foram à guerra: Eliabe, o primogênito, o segundo Abinadabe, e o terceiro Samá:
14 — ausente —
14 Davi era o mais moço; os três maiores seguiram a Saul,
15 Paluṟu panya palumpa mamaku tjiipi tjuṯa aṯunymankupai ngura Bethlehemala itingka munu kutjupa-aṟa ankula kuṯa tjuṯa nyakupai tjana pikakitja paṯaṟa nyinanyangka, munu nyakula maḻaku ankupai ngurakutu tjiipi panya tjuṯa kanyintjikitja.
15 mas Davi ia e voltava de Saul, para apascentar as ovelhas de seu pai em Belém.
16 Ka wati panya Kalaitjanya mungawinki tiṯutjara mungartji tiṯutjara tjiṉṯu 40-aṟa alatjiṯu ngaṟala ngalytjurmaṟa mirara wangkangi alatji, “Wati pala nyurampa tjuṯayanku ngalya-walatjura ngayunya pitjala pungkunytjaku.”
16 Chegava-se, pois, o filisteu pela manhã e à tarde; e apresentou-se por quarenta dias.
17 Ka tjiṉṯu kutjupa Jesse-lu wangkangu Davidala, “Kuṯanya tjana nyara warmaḻa tjuṯangka tjungu nyinanyi patu, ka walangku wanyu mai nyanga tjanampa ma-kati. Nyangatja mai uṉinypa pauntja 10 kilogram munu mai nyuma 10-pa.
17 Disse então Jessé a Davi, seu filho: Toma agora para teus irmãos uma refa deste grão tostado e estes dez pães, e corre a levá-los ao arraial, a teus irmãos.
18 Munu tjiitja nyanga tjuṯa kuḻu katira nyuntumpa kuṯa tjuṯaku mayatja uwa. Munu tjanala ma-tjapila, ‘Palya nyura nyinanyi?’ Munu tjana wangkanyangka kuliṟa pitjalaṉi tjakultjura.”
18 Leva, também, estes dez queijos ao seu comandante de mil; e verás como passam teus irmãos, e trarás notícias deles.
19 Kaya mayatja Saulanya tjana Davidaku kuṯa tjuṯa kuḻuya wati warmaḻa winkitjara paṯaṟa nyinangi wimaṟu ngura ini Iilala Pilitjiyanya nguraṟa tjuṯa pungkunytjikitja.
19 Ora, estavam Saul, e eles, e todos os homens de Israel no vale de Elá, pelejando contra os filisteus.
20 Ka Davidalu palumpa mamangka wangaṉarangku kulinu munu munga-mungangka pakaṟa wati kutjupa aḻṯingu pitjala tjiipi kanyintjaku. Munu mai panya tjuṯa mantjiṟa anu warmaḻa tjuṯaku ngurakutu. Munu tjanampa ngurangka wirkaṟa ma-nyangu tjana pikakitja ma-pakannyangka. Tjanayanku kuṉpuringkunytjikitja mirara waṉingi.
20 Davi então se levantou de madrugada e, deixando as ovelhas com um guarda, carregou-se e partiu, como Jessé lhe ordenara; e chegou ao arraial quando o exército estava saindo em ordem de batalha e dava gritos de guerra.
21 Munuya wati panya Israelkunu tjuṯangku ngura tjananku wantikatira wimaṟungka ngalya-ukalingu tjanalakutu, kaya Pilitjiyanya nguraṟa tjuṯa ngapartji ngalya-pitjangiṯu, munuya nguṟurpa ngaṟangu pikakitja, munuyanku ngaparku nyangangi.
21 Os israelitas e os filisteus se punham em ordem de batalha, fileira contra fileira.
22 Ka Davidalu mai ungkukatingu wati tjanampa mai aṯunymankupai, munu wirtjapakaṉu kuṯa tjuṯa tjapiṟa kulintjikitja, “Palya nyura?”
22 E Davi, deixando na mão do guarda da bagagem a carga que trouxera, correu às fileiras; e, chegando, perguntou a seus irmãos se estavam bem.
23 Ka Davidanya ngaṟala kuṯa tjuṯangka wangkanyangka wati Pilitjiyanya nguraṟa wati panya Kalaitjanya ngalya-kuranyuringu tjanalakutu munu mirangu wati Israelkunu kutju ngalya-walatjunkunytjaku paluṟu pulanku pungkunytjikitjangku. Ka Davidalu miranyangka kulinu. |src="co01016b.TIF" size="col" loc="p" ref="17:23"
23 Enquanto ainda falava com eles, eis que veio subindo do exército dos filisteus o campeão, cujo nome era Golias, o filisteu de Gate, e falou conforme aquelas palavras; e Davi as ouviu.
24 Kaya Israelkunu tjuṯangku wati panya Kalaitjanya ngaṟala miranyangka kuliṟa nguḻu maḻaku ma-wirtjapakaṉu ngurakutu.
24 E todos os homens de Israel, vendo aquele homem, fugiam, de diante dele, tomados de pavor.
25 Munuyanku ngaparku wangkangi, “Panya paluṟu rawangku tjiṉṯu winkingku nganaṉanya nguḻutjingaṟa pikangku wangkanyi. Ka Saulalu nganaṉala wangkangu alatji, ‘Wati kutjupangku tjinguṟu ankula palunya iluntankunyangkampa ngayulu palunya wiṟu mulapalta ungkuku, munuṉa ngayuku uṉṯalpa kuri aḻṯinytjaku ungkuku. Ka paluṟu munu palumpa walytjapiti uwankarangku ngayunya tax mani rawangku ungkunytja wiyaringkuku.’ Alatji Saulalu wangkara kalkuṉu.”
25 Diziam os homens de Israel: Vistes aquele homem que subiu? pois subiu para desafiar a Israel. Ao homem, pois, que o matar, o rei cumulará de grandes riquezas, e lhe dará a sua filha, e fará livre a casa de seu pai em Israel.
26 Ka Davidalu wati tjaultji kutju ila ngaṟanyangka tjapinu munu wangkangu, “Wati warmaḻa nyarangkulanya puḻkaṟa nguḻutjingaṟa kuraṉi aṉangu Israelkunu tjuṯa. Ka uti wati kutjupangku wati nyara palunya iluntankuku, ka piṟuku ngalya-ngaṟala ngalytjurmaṟa miranytja wiyaringkuku. Palu nganampa Mayatjangku nyaa ungkuku wati kutjupangku palunya iluntankunyangka?”
26 Então falou Davi aos homens que se achavam perto dele, dizendo: Que se fará ao homem que matar a esse filisteu, e tirar a afronta de sobre Israel? pois quem é esse incircunciso filisteu, para afrontar os exércitos do Deus vivo?
27 Ka wati tjaultji paluṟu Davidala tjukurpa panya palunyaṯu wangkangu, panya mayatja Saulalu ungkunytjikitjangku kalkuntja.
27 E o povo lhe repetiu aquela palavra, dizendo: Assim se fará ao homem que o matar.
28 Ka Davidaku kuṯa Iliyapalu kulinu paluṟu tjaultjingka wangkanyangka munu mirpaṉarira palunya wangkangi, “Nyaakun tjaultji tjuṯangka ngaṟala wangkanyi? Nyuntu uti anama ngurakutu tjiipi panya tjuṯa kanyintjikitja. Kuran pitjangu wati Israelkunu tjuṯa tjananku pikangku pungkunyangka nyakunytjikitja wati warmaḻa Pilitjiyanya nguraṟa tjuṯangku.”
28 Eliabe, seu irmão mais velho, ouviu-o quando falava àqueles homens; pelo que se acendeu a sua ira contra Davi, e disse: Por que desceste aqui, e a quem deixaste aquelas poucas ovelhas no deserto? Eu conheço a tua presunção, e a maldade do teu coração; pois desceste para ver a peleja.
29 Ka Davidalu wangkangu, “Wiya. Ngayuluṉa kutjupa kutjupa kurantja wiyaṯu. Tjapiningi kutjuṉa.”
29 Respondeu Davi: Que fiz eu agora? porventura não há razão para isso?
30 Ka Davidalu tjaultji kutjupangka piṟuku tjapinu, ka tjukurpa panya palunyaṯu wangkangu panya tjaultji kutjupangku ngaṉmanytju wangkanytjanya.
30 E virou-se dele para outro, e repetiu as suas perguntas; e o povo lhe respondeu como da primeira vez.
31 Ka tjaultji panya paluṟu Davidala kulintjatjanungku ankula Saulala tjakultjunu, ka paluṟu Davidanya aḻṯinytjaku wituṉu.
31 Então, ouvidas as palavras que Davi falara, foram elas referidas a Saul, que mandou chamá-lo.
32 Ka paluṟu wirkaṟa Saulala wangkangu, “Utila wati nyara palunya nguḻu wiyangku rapangku pungama. Wanti kaṉa ngayulu palunya iluntara.” Alatji Davidalu wangkangu.
32 E Davi disse a Saul: Não desfaleça o coração de ninguém por causa dele; teu servo irá, e pelejará contra este filisteu.
33 Ka Saulalu palula wangkangu, “Wiya nyuntu yangupala kuḻunypa, nyuntu puṯu palunya punganyi. Wati kuṉpu puḻka mulapa nyaratja. Paluṟu tjaultji rawa mulapa nyinanytja tjitjinguṟu alatjiṯu.”
33 Saul, porém, disse a Davi: Não poderás ir contra esse filisteu para pelejar com ele, pois tu ainda és moço, e ele homem de guerra desde a sua mocidade.
34 Ka Davidalu wangkangu Saulala, “Ngayulu ngayuku mamaku tjiipi aṯunymankupai, ka lionpangku munu bearangku pitjala tjiipi patjaṟa katipai,
34 Então disse Davi a Saul: Teu servo apascentava as ovelhas de seu pai, e sempre que vinha um leão, ou um urso, e tomava um cordeiro do rebanho,
35 — ausente —
35 eu saía após ele, e o matava, e lho arrancava da boca; levantando-se ele contra mim, segurava-o pela queixada, e o feria e matava.
36 — ausente —
36 O teu servo matava tanto ao leão como ao urso; e este incircunciso filisteu será como um deles, porquanto afrontou os exércitos do Deus vivo.
37 Panya ngaṉmanytjuṉi ngayunya Mayatja Godalu wankaṟunu liontu bearangku patjantjaku-tawara munuṉi palu puṟunypaṯu kuwari wankaṟunkuku wati nyara tjangaṟa paluṟu ngayunya iluntankunytjaku-tawara.”
37 Disse mais Davi: O Senhor, que me livrou das garras do leão, e das garras do urso, me livrará da mão deste filisteu. Então disse Saul a Davi: Vai, e o Senhor seja contigo.
38 — ausente —
38 E vestiu a Davi da sua própria armadura, pôs-lhe sobre a cabeça um capacete de bronze, e o vestiu de uma couraça.
39 — ausente —
39 Davi cingiu a espada sobre a armadura e procurou em vão andar, pois não estava acostumado àquilo. Então disse Davi a Saul: Não posso andar com isto, pois não estou acostumado. E Davi tirou aquilo de sobre si.
40 Munu Davidalu tjukara munu tjangaya paluṟunku mantjiṟa ma-pakaṉu, munu karuwanu ma-itipirira puḻi wiṟuly-wiṟulypa kutjara maṉkurpa mantjiṟa yakutjangka tjarpatjunu munu wati panya palulakutu ma-ilaringu Kalaitjalakutu.
40 Então tomou na mão o seu cajado, escolheu do ribeiro cinco seixos lisos e pô-los no alforje de pastor que trazia, a saber, no surrão, e, tomando na mão a sua funda, foi-se chegando ao filisteu.
41 Ka wati paluṟu ngapartji ngalya-ilaringuṯu, ka tjaultji panya palumpa kuṯitji katipai palula kuranyu tjunguṯu pitjalinangi.
41 O filisteu também vinha se aproximando de Davi, tendo a: sua frente o seu escudeiro.
42 — ausente —
42 Quando o filisteu olhou e viu a Davi, desprezou-o, porquanto era mancebo, ruivo, e de gentil aspecto.
43 — ausente —
43 Disse o filisteu a Davi: Sou eu algum cão, para tu vires a mim com paus? E o filisteu, pelos seus deuses, amaldiçoou a Davi.
44 Munu Kalaitjalu mirara wangkangu Davidanya, “Walaltatju pitja kaṉanta pungkula waṉi tjuḻpungku inuṟangku ngalkuntjaku.”
44 Disse mais o filisteu a Davi: Vem a mim, e eu darei a tua carne às aves do céu e às bestas do campo.
45 Ka Davidalu Kalaitjanya alatji wangkangu, “Munta, nyuntu-mantin tjuḻatjara kuḻaṯatjara pitjanyi ngayunya iluntankunytjikitja, palu ngayulu nyuntula pikaringkunyangka Mayatja Godalu witulya puḻkangku ngayunya alpamilaṉi, Israelkunu tjuṯaku panya mayatjangku. Ka nyuntu tjananya kuraṟampa palunya kuḻu kuraṉi.
45 Davi, porém, lhe respondeu: Tu vens a mim com espada, com lança e com escudo; mas eu venho a ti em nome do Senhor dos exércitos, o Deus dos exércitos de Israel, a quem tens afrontado.
46 Ka kuwari paluṟu ngayunya alpamilaṉi nyuntunya wiyantjaku. Ngayulu nyuntunya atuṟa punkatjingaṟa kata kaṯalku munuṉa kutjupa pala tjuṯa kuḻu tjunguṟa wiyalku uwankara tjuḻpungku inuṟa tjuṯangku ngalkuntjaku. Kaya nyanga palulanguṟu manta winkitjangku kulilku panya Israelkunu tjuṯaku God kuṉpu puḻkanya.
46 Hoje mesmo o Senhor te entregará na minha mão; ferir-te-ei, e tirar-te-ei a cabeça; os cadáveres do arraial dos filisteus darei hoje mesmo às aves do céu e às feras da terra; para que toda a terra saiba que há Deus em Israel;
47 Ka aṉangu nyangantu kulilku Mayatja Godalu tjulangka kuḻaṯangka wankalpai wiya. Paluṟu tiṯutjara alatjiṯu waintaripai pikangka munulanya kuwari paluṟu alpamilalku nyuranya pungkula wiyantjaku.” Alatji Davidalu Kalaitjala wangkangu.
47 e para que toda esta assembléia saiba que o Senhor salva, não com espada, nem com lança; pois do Senhor é a batalha, e ele vos entregará em nossas mãos.
48 Ka wati panya paluṟu Davidalakutu ngalya-ilaringu, ka Davidanya mapalku palulakutu ma-wirtjapakaṉu.
48 Quando o filisteu se levantou e veio chegando para se defrontar com Davi, este se apressou e correu ao combate, a encontrar-se com o filisteu.
49 Munu puḻi yakutjanguṟu mantjinu munu tjangayangka tjunkula uritjingaṟa Kalaitjanya ngalya atuṉu, ka puḻi palula tjarpangu alatjiṯu, ka yunpanguṟu mantangka punkaṉu.|src="co01026b.TIF" size="col" loc="p" ref="17:49"
49 E Davi, metendo a mão no alforje, tirou dali uma pedra e com a funda lha atirou, ferindo o filisteu na testa; a pedra se lhe cravou na testa, e ele caiu com o rosto em terra.
50 Uwa nyangatja Davidalu Kalaitjanya tjangayangka kutju atuṟa iluntanu tjuḻangka wiya.
50 Assim Davi prevaleceu contra o filisteu com uma funda e com uma pedra; feriu-o e o matou; e não havia espada na mão de Davi.
51 Munu paluṟu palulakutu mapalku wirtjapakaṟa tjula panya palumpa mantjinu munu kata kaṯaṉu. Kaya Pilitjiyanya nguraṟa tjuṯangku palunya kata kaṯannyangka nyakula nguḻu wirtjapakaṉu. |src="CO01028B.TIF" size="col" loc="p" ref="17:51"
51 Correu, pois, Davi, pôs-se em pé sobre o filisteu e, tomando a espada dele e tirando-a da bainha, o matou, decepando-lhe com ela a cabeça. Vendo então os filisteus que o seu campeão estava morto, fugiram.
52 Kaya Israelku tjaultji tjuṯangku munu Judah-ku tjaultji tjuṯangku puḻkaṟa mirara nguḻuṟa ma-watarparaṉu warmaḻa panya tjuṯa ngura ini Kaatjalakutu munu tawunu ini Ikaṟantakutu. Munuya uwankara alatjiṯu iluntara wiyalkatingi, kaya ilunytja iwarangka ma-ngarira waṉaningi tawunu ini Tjaaṟaimalanguṟu tawunu ini Ikaṟantakutu munu Kaatjalakutu kuḻu.
52 Então os homens de Israel e de Judá se levantaram gritando, e perseguiram os filisteus até a entrada de Gai e até as portas de Ecrom; e caíram os feridos dos filisteus pelo caminho de Saraim até Gate e até Ecrom.
53 Munuya wiyaringkula ngapari pitjala Pilitjiyanya nguraṟa tjuṯaku ngura uḻṯungka tjarpara kutjupa kutjupa uwankara tjana wantikatinytja mantjiṟa katingu tjanampa ngurakutu.
53 Depois voltaram os filhos de Israel de perseguirem os filisteus, e despojaram os seus arraiais.
54 Ka Davidalu Kalaitjanya kata mantjiṟa katingu Jerusalemalakutu munu palumpa panya ulytja tjuṯa kuḻu paluṟu mantjinu munu palumpa tiintangkalta tjunkula wantingu.
54 Davi tomou a cabeça do filisteu e a trouxe a Jerusalém; porém pôs as armas dele na sua tenda.
55 Ka Saulalu Davidanya pika ankunyangka nyangangi wati Kalaitjaku, munu paluṟu wati tjaultji tjuṯaku mayatjangka tjapinu wati ini Apanala. “Wati nyanga yangupalampa nganaku katja?”
55 Quando Saul viu Davi sair e encontrar-se com o filisteu, perguntou a Abner, o chefe do exército: De quem é filho esse jovem, Abner? Respondeu Abner: Vive a tua alma, ó rei, que não sei.
56 Ka Saulalu wituṉu, “Ankula tjapiṟa kulila.”
56 Disse então o rei: Pergunta, pois, de quem ele é filho.
57 Ka Davidanya ngurakutu maḻaku aṟuringu wati panya Kalaitjanya iluntankunytjatjanu kata winkitjara. Ka wati panya Apananya palulakutu ngaparikatingu munu palunya katingu Saulalakutu kata winkitjara.
57 Voltando, pois, Davi de ferir o filisteu, Abner o tomou consigo, e o trouxe à presença de Saul, trazendo Davi na mão a cabeça do filisteu.
58 Ka Saulalu tjapinu Davidanya, “Wati ngana! Wanyuṉi tjakultjura! Nganaku katjan?”
58 E perguntou-lhe Saul: De quem és filho, jovem? Respondeu Davi: Filho de teu servo Jessé, belemita.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.