1 Samuel 17
Tjukurpa Palya (PJT) vs ARA
1 Kaya wati Pilitjiyanya nguraṟa tjuṯa warmaḻarira anu tawunu ini Tjakulakutu manta panya Judah-lakutu Israelkunu tjuṯa pungkunytjikitja. Munuya ilaringkula putingka ngura tjunu ngura ini Ipitja-Tamimila ngura ini Tjakula pulala Atjikala nguṟurpa.
1 Ajuntaram os filisteus as suas tropas para a guerra, e congregaram-se em Socó, que está em Judá, e acamparam-se entre Socó e Azeca, em Efes-Damim.
2 — ausente —
2 Porém Saul e os homens de Israel se ajuntaram, e acamparam no vale de Elá, e ali ordenaram a batalha contra os filisteus.
3 — ausente —
3 Estavam estes num monte do lado dalém, e os israelitas, no outro monte do lado daquém; e, entre eles, o vale.
4 Ka wati nyara palula tjanala tjungutja wati tjangaṟa waṟa puḻka mulapa nyinangi 3 metre nguwanpa. Nyara paluṟu panya ini Kalaitjanya tawunu ini Kaatjanya nguraṟa.
4 Então, saiu do arraial dos filisteus um homem guerreiro, cujo nome era Golias, de Gate, da altura de seis côvados e um palmo.
5 Paluṟu ayananguṟu palyantja mukaṯa wituwitu katangka kanyiningi munu kuuta ngapartji palu puṟunypaṯu ayananguṟu palyantja kuṉpu puḻka kanyiningi 57 kilogram.
5 Trazia na cabeça um capacete de bronze e vestia uma couraça de escamas cujo peso era de cinco mil siclos de bronze.
6 Munu paluṟu tjaḻpangka kuḻu palu puṟunypaṯu ayana wituwitu tjunkula kanyiningi. Munu tjaṉangka kuḻaṯa waṟa karpintja kanyiningi.
6 Trazia caneleiras de bronze nas pernas e um dardo de bronze entre os ombros.
7 Ka palumpa kuḻaṯa waṟa mulapa waṯa puḻkatjara. Waṯa paluṟu ayananguṟu palyantja kuṉpu mulapa 7 kilogram. Ka wati kutjupangku Kalaitjala kuranyu ankula palumpa kuṯitji katipai.
7 A haste da sua lança era como o eixo do tecelão, e a ponta da sua lança, de seiscentos siclos de ferro; e diante dele ia o escudeiro.
8 Ka tjangaṟa panya Kalaitjalu ngaṟala mirara wangkangi wati Israelkunu tjuṯangka, “Awa! Ngayuku nyura tjaṯuringanyi ngayunya pungkunytjikitja? Wiya, ngayuluṉa miriputju alatjiṯu ka nyura wiya nguwanpa Saulaku kutju waṟkaripai. Palu wati kuṉpuyanku nyuralanguṟu ngurkantaṟa ngalya-iyala ngayula pikaringkunytjaku
8 Parou, clamou às tropas de Israel e disse-lhes: Para que saís, formando-vos em linha de batalha? Não sou eu filisteu, e vós, servos de Saul? Escolhei dentre vós um homem que desça contra mim.
9 Ka paluṟu ngayunya iluntankunyangkampa warmaḻa nyanga ngayuku tjuṯa nyurampariku, palu ngayulu wati palunya iluntankunyangkampa nyura nganampariku.”
9 Se ele puder pelejar comigo e me ferir, seremos vossos servos; porém, se eu o vencer e o ferir, então, sereis nossos servos e nos servireis.
10 Munu tjangaṟa panya paluṟu kaṉany-kaṉanytju wangkangi, “Iii! Walangkuwi pikaṯi palunya ngalya-walatjura ngayunya pungkunytjaku kaṉa palunya wiyalku alatjiṯu.”
10 Disse mais o filisteu: Hoje, afronto as tropas de Israel. Dai-me um homem, para que ambos pelejemos.
11 Ka paluṟu mirara pauntjingaṟa wangkanyangka Saulanya tjana kuliṟa puḻkaṟa nguḻuringkula tjititingangi.
11 Ouvindo Saul e todo o Israel estas palavras do filisteu, espantaram-se e temeram muito.
12 Ka Davidaku mama Jesse-nya wati panya Ipaṟakunu tawunu Bethlehemanya nguraṟa manta panya Judah-la nguṟurpa nyinangi. Wati tjiḻpi paluṟu katja 8-tjara.
12 Davi era filho daquele efrateu de Belém de Judá cujo nome era Jessé, que tinha oito filhos; nos dias de Saul, era já velho e adiantado em anos entre os homens.
13 — ausente —
13 Apresentaram-se os três filhos mais velhos de Jessé a Saul e o seguiram à guerra; chamavam-se: Eliabe, o primogênito, o segundo, Abinadabe, e o terceiro, Samá.
14 — ausente —
14 Davi era o mais moço; só os três maiores seguiram Saul.
15 Paluṟu panya palumpa mamaku tjiipi tjuṯa aṯunymankupai ngura Bethlehemala itingka munu kutjupa-aṟa ankula kuṯa tjuṯa nyakupai tjana pikakitja paṯaṟa nyinanyangka, munu nyakula maḻaku ankupai ngurakutu tjiipi panya tjuṯa kanyintjikitja.
15 Davi, porém, ia a Saul e voltava, para apascentar as ovelhas de seu pai, em Belém.
16 Ka wati panya Kalaitjanya mungawinki tiṯutjara mungartji tiṯutjara tjiṉṯu 40-aṟa alatjiṯu ngaṟala ngalytjurmaṟa mirara wangkangi alatji, “Wati pala nyurampa tjuṯayanku ngalya-walatjura ngayunya pitjala pungkunytjaku.”
16 Chegava-se, pois, o filisteu pela manhã e à tarde; e apresentou-se por quarenta dias.
17 Ka tjiṉṯu kutjupa Jesse-lu wangkangu Davidala, “Kuṯanya tjana nyara warmaḻa tjuṯangka tjungu nyinanyi patu, ka walangku wanyu mai nyanga tjanampa ma-kati. Nyangatja mai uṉinypa pauntja 10 kilogram munu mai nyuma 10-pa.
17 Disse Jessé a Davi, seu filho: Leva, peço-te, para teus irmãos um efa deste trigo tostado e estes dez pães e corre a levá-los ao acampamento, a teus irmãos.
18 Munu tjiitja nyanga tjuṯa kuḻu katira nyuntumpa kuṯa tjuṯaku mayatja uwa. Munu tjanala ma-tjapila, ‘Palya nyura nyinanyi?’ Munu tjana wangkanyangka kuliṟa pitjalaṉi tjakultjura.”
18 Porém estes dez queijos, leva-os ao comandante de mil; e visitarás teus irmãos, a ver se vão bem; e trarás uma prova de como passam.
19 Kaya mayatja Saulanya tjana Davidaku kuṯa tjuṯa kuḻuya wati warmaḻa winkitjara paṯaṟa nyinangi wimaṟu ngura ini Iilala Pilitjiyanya nguraṟa tjuṯa pungkunytjikitja.
19 Saul, e eles, e todos os homens de Israel estão no vale de Elá, pelejando com os filisteus.
20 Ka Davidalu palumpa mamangka wangaṉarangku kulinu munu munga-mungangka pakaṟa wati kutjupa aḻṯingu pitjala tjiipi kanyintjaku. Munu mai panya tjuṯa mantjiṟa anu warmaḻa tjuṯaku ngurakutu. Munu tjanampa ngurangka wirkaṟa ma-nyangu tjana pikakitja ma-pakannyangka. Tjanayanku kuṉpuringkunytjikitja mirara waṉingi.
20 Davi, pois, no dia seguinte, se levantou de madrugada, deixou as ovelhas com um guarda, carregou-se e partiu, como Jessé lhe ordenara; e chegou ao acampamento quando já as tropas saíam para formar-se em ordem de batalha e, a gritos, chamavam à peleja.
21 Munuya wati panya Israelkunu tjuṯangku ngura tjananku wantikatira wimaṟungka ngalya-ukalingu tjanalakutu, kaya Pilitjiyanya nguraṟa tjuṯa ngapartji ngalya-pitjangiṯu, munuya nguṟurpa ngaṟangu pikakitja, munuyanku ngaparku nyangangi.
21 Os israelitas e filisteus se puseram em ordem, fileira contra fileira.
22 Ka Davidalu mai ungkukatingu wati tjanampa mai aṯunymankupai, munu wirtjapakaṉu kuṯa tjuṯa tjapiṟa kulintjikitja, “Palya nyura?”
22 Davi, deixando o que trouxera aos cuidados do guarda da bagagem, correu à batalha; e, chegando, perguntou a seus irmãos se estavam bem.
23 Ka Davidanya ngaṟala kuṯa tjuṯangka wangkanyangka wati Pilitjiyanya nguraṟa wati panya Kalaitjanya ngalya-kuranyuringu tjanalakutu munu mirangu wati Israelkunu kutju ngalya-walatjunkunytjaku paluṟu pulanku pungkunytjikitjangku. Ka Davidalu miranyangka kulinu. |src="co01016b.TIF" size="col" loc="p" ref="17:23"
23 Estando Davi ainda a falar com eles, eis que vinha subindo do exército dos filisteus o duelista, cujo nome era Golias, o filisteu de Gate; e falou as mesmas coisas que antes falara, e Davi o ouviu.
24 Kaya Israelkunu tjuṯangku wati panya Kalaitjanya ngaṟala miranyangka kuliṟa nguḻu maḻaku ma-wirtjapakaṉu ngurakutu.
24 Todos os israelitas, vendo aquele homem, fugiam de diante dele, e temiam grandemente,
25 Munuyanku ngaparku wangkangi, “Panya paluṟu rawangku tjiṉṯu winkingku nganaṉanya nguḻutjingaṟa pikangku wangkanyi. Ka Saulalu nganaṉala wangkangu alatji, ‘Wati kutjupangku tjinguṟu ankula palunya iluntankunyangkampa ngayulu palunya wiṟu mulapalta ungkuku, munuṉa ngayuku uṉṯalpa kuri aḻṯinytjaku ungkuku. Ka paluṟu munu palumpa walytjapiti uwankarangku ngayunya tax mani rawangku ungkunytja wiyaringkuku.’ Alatji Saulalu wangkara kalkuṉu.”
25 e diziam uns aos outros: Vistes aquele homem que subiu? Pois subiu para afrontar a Israel. A quem o matar, o rei o cumulará de grandes riquezas, e lhe dará por mulher a filha, e à casa de seu pai isentará de impostos em Israel.
26 Ka Davidalu wati tjaultji kutju ila ngaṟanyangka tjapinu munu wangkangu, “Wati warmaḻa nyarangkulanya puḻkaṟa nguḻutjingaṟa kuraṉi aṉangu Israelkunu tjuṯa. Ka uti wati kutjupangku wati nyara palunya iluntankuku, ka piṟuku ngalya-ngaṟala ngalytjurmaṟa miranytja wiyaringkuku. Palu nganampa Mayatjangku nyaa ungkuku wati kutjupangku palunya iluntankunyangka?”
26 Então, falou Davi aos homens que estavam consigo, dizendo: Que farão àquele homem que ferir a este filisteu e tirar a afronta de sobre Israel? Quem é, pois, esse incircunciso filisteu, para afrontar os exércitos do Deus vivo?
27 Ka wati tjaultji paluṟu Davidala tjukurpa panya palunyaṯu wangkangu, panya mayatja Saulalu ungkunytjikitjangku kalkuntja.
27 E o povo lhe repetiu as mesmas palavras, dizendo: Assim farão ao homem que o ferir.
28 Ka Davidaku kuṯa Iliyapalu kulinu paluṟu tjaultjingka wangkanyangka munu mirpaṉarira palunya wangkangi, “Nyaakun tjaultji tjuṯangka ngaṟala wangkanyi? Nyuntu uti anama ngurakutu tjiipi panya tjuṯa kanyintjikitja. Kuran pitjangu wati Israelkunu tjuṯa tjananku pikangku pungkunyangka nyakunytjikitja wati warmaḻa Pilitjiyanya nguraṟa tjuṯangku.”
28 Ouvindo-o Eliabe, seu irmão mais velho, falar àqueles homens, acendeu-se-lhe a ira contra Davi, e disse: Por que desceste aqui? E a quem deixaste aquelas poucas ovelhas no deserto? Bem conheço a tua presunção e a tua maldade; desceste apenas para ver a peleja.
29 Ka Davidalu wangkangu, “Wiya. Ngayuluṉa kutjupa kutjupa kurantja wiyaṯu. Tjapiningi kutjuṉa.”
29 Respondeu Davi: Que fiz eu agora? Fiz somente uma pergunta.
30 Ka Davidalu tjaultji kutjupangka piṟuku tjapinu, ka tjukurpa panya palunyaṯu wangkangu panya tjaultji kutjupangku ngaṉmanytju wangkanytjanya.
30 Desviou-se dele para outro e falou a mesma coisa; e o povo lhe tornou a responder como dantes.
31 Ka tjaultji panya paluṟu Davidala kulintjatjanungku ankula Saulala tjakultjunu, ka paluṟu Davidanya aḻṯinytjaku wituṉu.
31 Ouvidas as palavras que Davi falara, anunciaram-nas a Saul, que mandou chamá-lo.
32 Ka paluṟu wirkaṟa Saulala wangkangu, “Utila wati nyara palunya nguḻu wiyangku rapangku pungama. Wanti kaṉa ngayulu palunya iluntara.” Alatji Davidalu wangkangu.
32 Davi disse a Saul: Não desfaleça o coração de ninguém por causa dele; teu servo irá e pelejará contra o filisteu.
33 Ka Saulalu palula wangkangu, “Wiya nyuntu yangupala kuḻunypa, nyuntu puṯu palunya punganyi. Wati kuṉpu puḻka mulapa nyaratja. Paluṟu tjaultji rawa mulapa nyinanytja tjitjinguṟu alatjiṯu.”
33 Porém Saul disse a Davi: Contra o filisteu não poderás ir para pelejar com ele; pois tu és ainda moço, e ele, guerreiro desde a sua mocidade.
34 Ka Davidalu wangkangu Saulala, “Ngayulu ngayuku mamaku tjiipi aṯunymankupai, ka lionpangku munu bearangku pitjala tjiipi patjaṟa katipai,
34 Respondeu Davi a Saul: Teu servo apascentava as ovelhas de seu pai; quando veio um leão ou um urso e tomou um cordeiro do rebanho,
35 — ausente —
35 eu saí após ele, e o feri, e livrei o cordeiro da sua boca; levantando-se ele contra mim, agarrei-o pela barba, e o feri, e o matei.
36 — ausente —
36 O teu servo matou tanto o leão como o urso; este incircunciso filisteu será como um deles, porquanto afrontou os exércitos do Deus vivo.
37 Panya ngaṉmanytjuṉi ngayunya Mayatja Godalu wankaṟunu liontu bearangku patjantjaku-tawara munuṉi palu puṟunypaṯu kuwari wankaṟunkuku wati nyara tjangaṟa paluṟu ngayunya iluntankunytjaku-tawara.”
37 Disse mais Davi: O Senhor me livrou das garras do leão e das do urso; ele me livrará das mãos deste filisteu. Então, disse Saul a Davi: Vai-te, e o Senhor seja contigo.
38 — ausente —
38 Saul vestiu a Davi da sua armadura, e lhe pôs sobre a cabeça um capacete de bronze, e o vestiu de uma couraça.
39 — ausente —
39 Davi cingiu a espada sobre a armadura e experimentou andar, pois jamais a havia usado; então, disse Davi a Saul: Não posso andar com isto, pois nunca o usei. E Davi tirou aquilo de sobre si.
40 Munu Davidalu tjukara munu tjangaya paluṟunku mantjiṟa ma-pakaṉu, munu karuwanu ma-itipirira puḻi wiṟuly-wiṟulypa kutjara maṉkurpa mantjiṟa yakutjangka tjarpatjunu munu wati panya palulakutu ma-ilaringu Kalaitjalakutu.
40 Tomou o seu cajado na mão, e escolheu para si cinco pedras lisas do ribeiro, e as pôs no alforje de pastor, que trazia, a saber, no surrão; e, lançando mão da sua funda, foi-se chegando ao filisteu.
41 Ka wati paluṟu ngapartji ngalya-ilaringuṯu, ka tjaultji panya palumpa kuṯitji katipai palula kuranyu tjunguṯu pitjalinangi.
41 O filisteu também se vinha chegando a Davi; e o seu escudeiro ia adiante dele.
42 — ausente —
42 Olhando o filisteu e vendo a Davi, o desprezou, porquanto era moço ruivo e de boa aparência.
43 — ausente —
43 Disse o filisteu a Davi: Sou eu algum cão, para vires a mim com paus? E, pelos seus deuses, amaldiçoou o filisteu a Davi.
44 Munu Kalaitjalu mirara wangkangu Davidanya, “Walaltatju pitja kaṉanta pungkula waṉi tjuḻpungku inuṟangku ngalkuntjaku.”
44 Disse mais o filisteu a Davi: Vem a mim, e darei a tua carne às aves do céu e às bestas-feras do campo.
45 Ka Davidalu Kalaitjanya alatji wangkangu, “Munta, nyuntu-mantin tjuḻatjara kuḻaṯatjara pitjanyi ngayunya iluntankunytjikitja, palu ngayulu nyuntula pikaringkunyangka Mayatja Godalu witulya puḻkangku ngayunya alpamilaṉi, Israelkunu tjuṯaku panya mayatjangku. Ka nyuntu tjananya kuraṟampa palunya kuḻu kuraṉi.
45 Davi, porém, disse ao filisteu: Tu vens contra mim com espada, e com lança, e com escudo; eu, porém, vou contra ti em nome do Senhor dos Exércitos, o Deus dos exércitos de Israel, a quem tens afrontado.
46 Ka kuwari paluṟu ngayunya alpamilaṉi nyuntunya wiyantjaku. Ngayulu nyuntunya atuṟa punkatjingaṟa kata kaṯalku munuṉa kutjupa pala tjuṯa kuḻu tjunguṟa wiyalku uwankara tjuḻpungku inuṟa tjuṯangku ngalkuntjaku. Kaya nyanga palulanguṟu manta winkitjangku kulilku panya Israelkunu tjuṯaku God kuṉpu puḻkanya.
46 Hoje mesmo, o Senhor te entregará nas minhas mãos; ferir-te-ei, tirar-te-ei a cabeça e os cadáveres do arraial dos filisteus darei, hoje mesmo, às aves dos céus e às bestas-feras da terra; e toda a terra saberá que há Deus em Israel.
47 Ka aṉangu nyangantu kulilku Mayatja Godalu tjulangka kuḻaṯangka wankalpai wiya. Paluṟu tiṯutjara alatjiṯu waintaripai pikangka munulanya kuwari paluṟu alpamilalku nyuranya pungkula wiyantjaku.” Alatji Davidalu Kalaitjala wangkangu.
47 Saberá toda esta multidão que o Senhor salva, não com espada, nem com lança; porque do Senhor é a guerra, e ele vos entregará nas nossas mãos.
48 Ka wati panya paluṟu Davidalakutu ngalya-ilaringu, ka Davidanya mapalku palulakutu ma-wirtjapakaṉu.
48 Sucedeu que, dispondo-se o filisteu a encontrar-se com Davi, este se apressou e, deixando as suas fileiras, correu de encontro ao filisteu.
49 Munu puḻi yakutjanguṟu mantjinu munu tjangayangka tjunkula uritjingaṟa Kalaitjanya ngalya atuṉu, ka puḻi palula tjarpangu alatjiṯu, ka yunpanguṟu mantangka punkaṉu.|src="co01026b.TIF" size="col" loc="p" ref="17:49"
49 Davi meteu a mão no alforje, e tomou dali uma pedra, e com a funda lha atirou, e feriu o filisteu na testa; a pedra encravou-se-lhe na testa, e ele caiu com o rosto em terra.
50 Uwa nyangatja Davidalu Kalaitjanya tjangayangka kutju atuṟa iluntanu tjuḻangka wiya.
50 Assim, prevaleceu Davi contra o filisteu, com uma funda e com uma pedra, e o feriu, e o matou; porém não havia espada na mão de Davi.
51 Munu paluṟu palulakutu mapalku wirtjapakaṟa tjula panya palumpa mantjinu munu kata kaṯaṉu. Kaya Pilitjiyanya nguraṟa tjuṯangku palunya kata kaṯannyangka nyakula nguḻu wirtjapakaṉu. |src="CO01028B.TIF" size="col" loc="p" ref="17:51"
51 Pelo que correu Davi, e, lançando-se sobre o filisteu, tomou-lhe a espada, e desembainhou-a, e o matou, cortando-lhe com ela a cabeça. Vendo os filisteus que era morto o seu herói, fugiram.
52 Kaya Israelku tjaultji tjuṯangku munu Judah-ku tjaultji tjuṯangku puḻkaṟa mirara nguḻuṟa ma-watarparaṉu warmaḻa panya tjuṯa ngura ini Kaatjalakutu munu tawunu ini Ikaṟantakutu. Munuya uwankara alatjiṯu iluntara wiyalkatingi, kaya ilunytja iwarangka ma-ngarira waṉaningi tawunu ini Tjaaṟaimalanguṟu tawunu ini Ikaṟantakutu munu Kaatjalakutu kuḻu.
52 Então, os homens de Israel e Judá se levantaram, e jubilaram, e perseguiram os filisteus, até Gate e até às portas de Ecrom. E caíram filisteus feridos pelo caminho, de Saaraim até Gate e até Ecrom.
53 Munuya wiyaringkula ngapari pitjala Pilitjiyanya nguraṟa tjuṯaku ngura uḻṯungka tjarpara kutjupa kutjupa uwankara tjana wantikatinytja mantjiṟa katingu tjanampa ngurakutu.
53 Então, voltaram os filhos de Israel de perseguirem os filisteus e lhes despojaram os acampamentos.
54 Ka Davidalu Kalaitjanya kata mantjiṟa katingu Jerusalemalakutu munu palumpa panya ulytja tjuṯa kuḻu paluṟu mantjinu munu palumpa tiintangkalta tjunkula wantingu.
54 Tomou Davi a cabeça do filisteu e a trouxe a Jerusalém; porém as armas dele pô-las Davi na sua tenda.
55 Ka Saulalu Davidanya pika ankunyangka nyangangi wati Kalaitjaku, munu paluṟu wati tjaultji tjuṯaku mayatjangka tjapinu wati ini Apanala. “Wati nyanga yangupalampa nganaku katja?”
55 Quando Saul viu sair Davi a encontrar-se com o filisteu, disse a Abner, o comandante do exército: De quem é filho este jovem, Abner? Respondeu Abner: Tão certo como tu vives, ó rei, não o sei.
56 Ka Saulalu wituṉu, “Ankula tjapiṟa kulila.”
56 Disse o rei: Pergunta, pois, de quem é filho este jovem.
57 Ka Davidanya ngurakutu maḻaku aṟuringu wati panya Kalaitjanya iluntankunytjatjanu kata winkitjara. Ka wati panya Apananya palulakutu ngaparikatingu munu palunya katingu Saulalakutu kata winkitjara.
57 Voltando Davi de haver ferido o filisteu, Abner o tomou e o levou à presença de Saul, trazendo ele na mão a cabeça do filisteu.
58 Ka Saulalu tjapinu Davidanya, “Wati ngana! Wanyuṉi tjakultjura! Nganaku katjan?”
58 Então, Saul lhe perguntou: De quem és filho, jovem? Respondeu Davi: Filho de teu servo Jessé, belemita.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.