Lucas 15

Cohãcjʉ̃ Yere Yahuducuri Tju (PIRNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Sa ye ape deco peyequina wapa ne cohteyequina apequina “Ñañequina”, tiquina niñequina mehna Jesure tʉhoye ahtahye.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 Tiquina sa yegʉ̃ ihñañe fariseo masa, judio masare buheyequina gʉ̃hʉ Jesure ihña tuhtiye, ohõ saha niahye tiquina basi:
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 Tiquina sa ni yahuducugʉ̃ Jesu tiquiro tʉhotuye mehna ohõ saha ni, queoye mehna buheahye tiquinare:
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 —‍¿Cien oveja cʉoriquiro ihcãquiro oveja butigʉ̃ ihñano dʉhse yerotari tiquiro? Ohõ saha yerota. Tiquiro noventa y nueve ovejare tiquina ihyariropʉ cũ, butiriquirore macano waharota. Ovejare bocaropʉ duhurota.
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 Tiquirore bocaro bucuerota. Sa yero tiquiro butiriquirore wʉa peo, tiquiro ya wʉhʉpʉ ne tojoaa waharota.
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 Ne tojoa sa, tiquiro cahapʉ ijiyequinare, tiquiro acayere piji cahmecoanota. “Yaquiro oveja butiriquirore boca tuhasaʉ. Sa yena yʉhʉ mehna bucueya”, ninota tiquiro tiquinare.
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 Poto niita niaja mʉsare. Noventa y nueve oveja peyequina tiquina ijiro sahata, peyequina masa ohõ saha ni tʉhoture: “Ñano yeraja. Sa yegʉ yʉhʉ ñañene bʉjʉa witisi. Quehnoañe pehere camesasi yʉhʉ”, ni, tʉhoture peyequina masa. Tiquina sa ni tʉhotugʉ̃ ihñañe ʉhmʉse cjẽna Cohãcjʉ̃ cahapʉ ijiyequina bucuerare. Apequiro pehere bucuere. Butiriquiro oveja ihcãquirota butiriro sahata tiquiro upʉro tiquirore bocariro sahata ihcãquiro ñariquiro tiquiro ñañene bʉjʉa witigʉ̃, quehnoañe pehere camesagʉ̃ ihñañe, Cohãcjʉ̃ cahapʉ ijiyequina tutuaro bucuere, niahye Jesu.
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 Sa ni yahu tuhasa, queoye mehna yahu nemoahye tja:
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Ti cjoere boca tuhasa, ticoro cahapʉ ijiyequinare, ticoro mehna cjẽnare piji cahmecoanota. “Niñeru cjoe yʉhʉre butiri cjoere bocaʉ. Sa yena yʉhʉ mehna bucueya”, ninota ticoro.
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 Potota niita niaja mʉsare. Sata ihcãquiro ñariquiro tiquiro ñañene bʉjʉa witigʉ̃ quehnoañe pehere camesagʉ̃ Cohãcjʉ̃ yequina angele pehe tutuaro bucueeta, niahye Jesu.
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Sa ni yahu tuhasa Jesu queoye mehna yahu nemoahye tja:
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 Dʉhsariquiro pehe ohõ saha niahye tiquiro pacʉrore: “Mai, mʉhʉ yariari bato mʉhʉ ohoatire yʉhʉre ohoya”, niahye tiquiro pacʉrore. Tiquiro sa nigʉ̃ tiquina pacʉro pʉaropʉreta tiquiro pohnene itiahye tiquiro cʉorire.
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 Meheñe decorigã bato dʉhsariquiro tiquiro yere ijipihtiyere ne, yoaropʉ ape yehpapʉ wahaa wahahye. Topʉ esaro tʉho masieniquiro yero saha ye, tiquiro niñerure, tiquiro yere ye site peho cãhye.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 Tiquiro ye site pehori bato ti yehpapʉre ne ihyaye mariedi pje iji dʉcahye. Sa yero tiquiro ʉjʉa ahbahye.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Sa yero ti yehpa cjẽ dahrayere macahye. Tiquiro bocagʉ̃ tiquiro pʉhtoro yesea cohteriquiro sõahye tiquirore.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 Sa yero tiquiro yeseare nu, tiquina ihyayere ihya duamahye. Tiquiro sa ihya duepegʉ̃ta ti ihyayere to cjẽna ohoerahye tiquirore.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 Sa ye tiquiro topʉ wacũahye. “Yʉhʉ pacʉre dahra cohteyequina pehe bʉjʉye ihyayere ihyare. Tiquina ihya dʉhari gʉ̃hʉ bʉjʉye dʉhsare. Tiquina sa quehnoano yʉhdʉri watoa yʉhʉ pehe ohõpʉ ijigʉ, ʉjʉa ahbagʉ niaga.
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 Yojopʉre yʉhʉ pacʉ cahapʉ tojoagʉtja. Yʉhʉ pacʉ cahapʉ esagʉ ohõ saha niitja tiquirore: ‘Mai, Cohãcjʉ̃re ñano yei. Mʉhʉ gʉ̃hʉre ñano yei.
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 Ñagʉ ijiaja yʉhʉ. Mʉhʉ macʉ yero saha ijibogʉ ijieraja yʉhʉ. Mʉhʉre dahra cohteriquiro yero saha yeya yʉhʉre’, niitja yʉhʉ pacʉre”, ni tʉhotuahye tiquiro.
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 Sa ni tʉhoturota wahcãdʉca, tiquiro pacʉro cahapʉ tojoaa wahahye. Topʉ tiquiro esariquiro tojoa tagʉ̃ tiquiro pacʉro pehe yoaropʉta tiquiro macʉnore ihñahye.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 “Mai, Cohãcjʉ̃re ñano yei. Mʉhʉ gʉ̃hʉre ñano yei. Ñagʉ ijiaja yʉhʉ. Mʉhʉ macʉ yero saha ijibogʉ ijieraja yʉhʉ”, niahye tiquiro pacʉrore.
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 Tiquiro sa nigʉ̃ tʉhoro pacʉro pehe dahra cohteyequinare pijiahye. “Sojaro mehna, quehnoa yʉhdʉari suhtirore ne cãhtaya. Sa yena yʉhʉ macʉre sãaña. Sãa tuhasa, tiquiro omoca sañari behtore sãa, dahpo suhti gʉ̃hʉre sãaña.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 Sãa tuhasa, dihi tiriquirogãre wecʉgãre wejẽña. Bose deco yeihna mari.
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 Ahriquiro yʉhʉ macʉ yariariquiro yero saha wahariquiro ijire. Sa wahaeperota yojopʉre catire tiquiro. Tiquiro butimediquirore pari turi bocaʉ. Sa yena bose deco yeihna mari”, niahye tiquiro pacʉro. Tiquiro sa nidi bato bose deco dahre dʉcahye tiquina.
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 ’Ti pjere tiquiro wahmino pehe wesepʉ ijiahye. Wesepʉ ijiriquiro cohe tojoa taro wʉhʉ cahapʉ esaro, tiquina basayere tʉhoahye tiquiro.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 Tʉhoro, ihcãquiro dahra cohteriquirore pijio, tiquirore sinituahye tiquiro: “¿Dʉhse ijiro boro basaye niari?” niahye tiquiro dahra cohteriquirore.
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 “Mʉhʉ bahʉ coheri. Tiquiro quehnoariquiro, catiriquiro tiquiro cohegʉ̃ mʉhʉ pacʉ dihi tiriquirogãre wecʉgãre wejẽ dutiri”, ni yʉhtiahye dahra cohteriquiro.
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 Tiquiro sa ni yahugʉ̃ tiquiro wahmino pehe tutuaro usuaro, wʉhʉpʉ sajãedahye. Tiquiro sajãedagʉ̃ ihñano tiquiro pacʉro sopecahapʉ wijia ta, “Sajã taya”, ni, pijimahye tiquiro macʉnore.
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 Tiquiro sa pijigʉ̃ macʉno yʉhtiahye. “Tʉhoya mai. Yoari pje mʉhʉre dahra cohteriquiro yero saha mʉhʉre yedohomi. Sa yegʉ mʉhʉ dutiyere ne ihcã taha yʉhdʉdʉcaerʉ. Yʉhʉ mʉhʉre dahra cohtepegʉ̃ta yʉhʉre ne ohoerari mʉhʉ. Ne ihcãquiro wahiquirogãre ne ohoerari mʉhʉ yʉhʉre yʉhʉ piti tiyequina mehna yʉhʉ bose deco dahreatire.
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 Sa yero ahriquiro mʉhʉ macʉ pehe ñañequina numia mehna mʉhʉ yere ye site pehoñohti. Tire ye site peho tuhasa, wʉhʉpʉ tiquiro tojoa wihigʉ̃ dihi tiriquirogãre wecʉgãre wejẽ dutiñohti mʉhʉ tiquiro ihyatiquirore”, niahye tiquiro wahmino pehe pacʉrore.
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 “Macʉ, yʉhʉ mehna ijipihtiye decori mʉhʉ ijigʉ̃ ijipihtiye yʉhʉ cʉoye mʉhʉ ye ijire.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Mʉhʉ bahʉ pehe yariariquiro yero saha wahari marine. Sa ye yojopʉre tiquiro catiriquiro ijire. Tiquiro butiriquiro yero saha ijiri. Tiquiro sa wahari bato yojopʉre tiquirore bocaʉ. Sa yero tiquiro tojoa wihigʉ̃ mari bose deco ye bucuegʉ̃ quehnoare”, niahye tiquiro macʉnore, niahye Jesu tiquinare.
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.