Lucas 15
Cohãcjʉ̃ Yere Yahuducuri Tju (PIRNT) vs ACF
1 Sa ye ape deco peyequina wapa ne cohteyequina apequina “Ñañequina”, tiquina niñequina mehna Jesure tʉhoye ahtahye.
1 E Chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Tiquina sa yegʉ̃ ihñañe fariseo masa, judio masare buheyequina gʉ̃hʉ Jesure ihña tuhtiye, ohõ saha niahye tiquina basi:
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Tiquina sa ni yahuducugʉ̃ Jesu tiquiro tʉhotuye mehna ohõ saha ni, queoye mehna buheahye tiquinare:
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 —¿Cien oveja cʉoriquiro ihcãquiro oveja butigʉ̃ ihñano dʉhse yerotari tiquiro? Ohõ saha yerota. Tiquiro noventa y nueve ovejare tiquina ihyariropʉ cũ, butiriquirore macano waharota. Ovejare bocaropʉ duhurota.
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 Tiquirore bocaro bucuerota. Sa yero tiquiro butiriquirore wʉa peo, tiquiro ya wʉhʉpʉ ne tojoaa waharota.
5 E achando-a, a põe sobre os seus ombros, jubiloso;
6 Ne tojoa sa, tiquiro cahapʉ ijiyequinare, tiquiro acayere piji cahmecoanota. “Yaquiro oveja butiriquirore boca tuhasaʉ. Sa yena yʉhʉ mehna bucueya”, ninota tiquiro tiquinare.
6 E, chegando a casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Poto niita niaja mʉsare. Noventa y nueve oveja peyequina tiquina ijiro sahata, peyequina masa ohõ saha ni tʉhoture: “Ñano yeraja. Sa yegʉ yʉhʉ ñañene bʉjʉa witisi. Quehnoañe pehere camesasi yʉhʉ”, ni, tʉhoture peyequina masa. Tiquina sa ni tʉhotugʉ̃ ihñañe ʉhmʉse cjẽna Cohãcjʉ̃ cahapʉ ijiyequina bucuerare. Apequiro pehere bucuere. Butiriquiro oveja ihcãquirota butiriro sahata tiquiro upʉro tiquirore bocariro sahata ihcãquiro ñariquiro tiquiro ñañene bʉjʉa witigʉ̃, quehnoañe pehere camesagʉ̃ ihñañe, Cohãcjʉ̃ cahapʉ ijiyequina tutuaro bucuere, niahye Jesu.
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Sa ni yahu tuhasa, queoye mehna yahu nemoahye tja:
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até a achar?
9 Ti cjoere boca tuhasa, ticoro cahapʉ ijiyequinare, ticoro mehna cjẽnare piji cahmecoanota. “Niñeru cjoe yʉhʉre butiri cjoere bocaʉ. Sa yena yʉhʉ mehna bucueya”, ninota ticoro.
9 E achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Potota niita niaja mʉsare. Sata ihcãquiro ñariquiro tiquiro ñañene bʉjʉa witigʉ̃ quehnoañe pehere camesagʉ̃ Cohãcjʉ̃ yequina angele pehe tutuaro bucueeta, niahye Jesu.
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Sa ni yahu tuhasa Jesu queoye mehna yahu nemoahye tja:
11 E disse: Um certo homem tinha dois filhos;
12 Dʉhsariquiro pehe ohõ saha niahye tiquiro pacʉrore: “Mai, mʉhʉ yariari bato mʉhʉ ohoatire yʉhʉre ohoya”, niahye tiquiro pacʉrore. Tiquiro sa nigʉ̃ tiquina pacʉro pʉaropʉreta tiquiro pohnene itiahye tiquiro cʉorire.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me pertence. E ele repartiu por eles a fazenda.
13 Meheñe decorigã bato dʉhsariquiro tiquiro yere ijipihtiyere ne, yoaropʉ ape yehpapʉ wahaa wahahye. Topʉ esaro tʉho masieniquiro yero saha ye, tiquiro niñerure, tiquiro yere ye site peho cãhye.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Tiquiro ye site pehori bato ti yehpapʉre ne ihyaye mariedi pje iji dʉcahye. Sa yero tiquiro ʉjʉa ahbahye.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Sa yero ti yehpa cjẽ dahrayere macahye. Tiquiro bocagʉ̃ tiquiro pʉhtoro yesea cohteriquiro sõahye tiquirore.
15 E foi, e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos, a apascentar porcos.
16 Sa yero tiquiro yeseare nu, tiquina ihyayere ihya duamahye. Tiquiro sa ihya duepegʉ̃ta ti ihyayere to cjẽna ohoerahye tiquirore.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 Sa ye tiquiro topʉ wacũahye. “Yʉhʉ pacʉre dahra cohteyequina pehe bʉjʉye ihyayere ihyare. Tiquina ihya dʉhari gʉ̃hʉ bʉjʉye dʉhsare. Tiquina sa quehnoano yʉhdʉri watoa yʉhʉ pehe ohõpʉ ijigʉ, ʉjʉa ahbagʉ niaga.
17 E, tornando em si, disse: Quantos jornaleiros de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Yojopʉre yʉhʉ pacʉ cahapʉ tojoagʉtja. Yʉhʉ pacʉ cahapʉ esagʉ ohõ saha niitja tiquirore: ‘Mai, Cohãcjʉ̃re ñano yei. Mʉhʉ gʉ̃hʉre ñano yei.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti;
19 Ñagʉ ijiaja yʉhʉ. Mʉhʉ macʉ yero saha ijibogʉ ijieraja yʉhʉ. Mʉhʉre dahra cohteriquiro yero saha yeya yʉhʉre’, niitja yʉhʉ pacʉre”, ni tʉhotuahye tiquiro.
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus jornaleiros.
20 Sa ni tʉhoturota wahcãdʉca, tiquiro pacʉro cahapʉ tojoaa wahahye. Topʉ tiquiro esariquiro tojoa tagʉ̃ tiquiro pacʉro pehe yoaropʉta tiquiro macʉnore ihñahye.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 “Mai, Cohãcjʉ̃re ñano yei. Mʉhʉ gʉ̃hʉre ñano yei. Ñagʉ ijiaja yʉhʉ. Mʉhʉ macʉ yero saha ijibogʉ ijieraja yʉhʉ”, niahye tiquiro pacʉrore.
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti, e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Tiquiro sa nigʉ̃ tʉhoro pacʉro pehe dahra cohteyequinare pijiahye. “Sojaro mehna, quehnoa yʉhdʉari suhtirore ne cãhtaya. Sa yena yʉhʉ macʉre sãaña. Sãa tuhasa, tiquiro omoca sañari behtore sãa, dahpo suhti gʉ̃hʉre sãaña.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa; e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão, e alparcas nos pés;
23 Sãa tuhasa, dihi tiriquirogãre wecʉgãre wejẽña. Bose deco yeihna mari.
23 E trazei o bezerro cevado, e matai-o; e comamos, e alegremo-nos;
24 Ahriquiro yʉhʉ macʉ yariariquiro yero saha wahariquiro ijire. Sa wahaeperota yojopʉre catire tiquiro. Tiquiro butimediquirore pari turi bocaʉ. Sa yena bose deco yeihna mari”, niahye tiquiro pacʉro. Tiquiro sa nidi bato bose deco dahre dʉcahye tiquina.
24 Porque este meu filho estava morto, e reviveu, tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 ’Ti pjere tiquiro wahmino pehe wesepʉ ijiahye. Wesepʉ ijiriquiro cohe tojoa taro wʉhʉ cahapʉ esaro, tiquina basayere tʉhoahye tiquiro.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e quando veio, e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 Tʉhoro, ihcãquiro dahra cohteriquirore pijio, tiquirore sinituahye tiquiro: “¿Dʉhse ijiro boro basaye niari?” niahye tiquiro dahra cohteriquirore.
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 “Mʉhʉ bahʉ coheri. Tiquiro quehnoariquiro, catiriquiro tiquiro cohegʉ̃ mʉhʉ pacʉ dihi tiriquirogãre wecʉgãre wejẽ dutiri”, ni yʉhtiahye dahra cohteriquiro.
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Tiquiro sa ni yahugʉ̃ tiquiro wahmino pehe tutuaro usuaro, wʉhʉpʉ sajãedahye. Tiquiro sajãedagʉ̃ ihñano tiquiro pacʉro sopecahapʉ wijia ta, “Sajã taya”, ni, pijimahye tiquiro macʉnore.
28 Mas ele se indignou, e não queria entrar.
29 Tiquiro sa pijigʉ̃ macʉno yʉhtiahye. “Tʉhoya mai. Yoari pje mʉhʉre dahra cohteriquiro yero saha mʉhʉre yedohomi. Sa yegʉ mʉhʉ dutiyere ne ihcã taha yʉhdʉdʉcaerʉ. Yʉhʉ mʉhʉre dahra cohtepegʉ̃ta yʉhʉre ne ohoerari mʉhʉ. Ne ihcãquiro wahiquirogãre ne ohoerari mʉhʉ yʉhʉre yʉhʉ piti tiyequina mehna yʉhʉ bose deco dahreatire.
29 E saindo o pai, instava com ele. Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo há tantos anos, sem nunca transgredir o teu mandamento, e nunca me deste um cabrito para alegrar-me com os meus amigos;
30 Sa yero ahriquiro mʉhʉ macʉ pehe ñañequina numia mehna mʉhʉ yere ye site pehoñohti. Tire ye site peho tuhasa, wʉhʉpʉ tiquiro tojoa wihigʉ̃ dihi tiriquirogãre wecʉgãre wejẽ dutiñohti mʉhʉ tiquiro ihyatiquirore”, niahye tiquiro wahmino pehe pacʉrore.
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 “Macʉ, yʉhʉ mehna ijipihtiye decori mʉhʉ ijigʉ̃ ijipihtiye yʉhʉ cʉoye mʉhʉ ye ijire.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas coisas são tuas;
32 Mʉhʉ bahʉ pehe yariariquiro yero saha wahari marine. Sa ye yojopʉre tiquiro catiriquiro ijire. Tiquiro butiriquiro yero saha ijiri. Tiquiro sa wahari bato yojopʉre tiquirore bocaʉ. Sa yero tiquiro tojoa wihigʉ̃ mari bose deco ye bucuegʉ̃ quehnoare”, niahye tiquiro macʉnore, niahye Jesu tiquinare.
32 Mas era justo alegrarmo-nos e folgarmos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; e tinha-se perdido, e achou-se.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.