Lucas 15

Cohãcjʉ̃ Yere Yahuducuri Tju (PIRNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Sa ye ape deco peyequina wapa ne cohteyequina apequina “Ñañequina”, tiquina niñequina mehna Jesure tʉhoye ahtahye.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Tiquina sa yegʉ̃ ihñañe fariseo masa, judio masare buheyequina gʉ̃hʉ Jesure ihña tuhtiye, ohõ saha niahye tiquina basi:
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Tiquina sa ni yahuducugʉ̃ Jesu tiquiro tʉhotuye mehna ohõ saha ni, queoye mehna buheahye tiquinare:
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 —‍¿Cien oveja cʉoriquiro ihcãquiro oveja butigʉ̃ ihñano dʉhse yerotari tiquiro? Ohõ saha yerota. Tiquiro noventa y nueve ovejare tiquina ihyariropʉ cũ, butiriquirore macano waharota. Ovejare bocaropʉ duhurota.
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Tiquirore bocaro bucuerota. Sa yero tiquiro butiriquirore wʉa peo, tiquiro ya wʉhʉpʉ ne tojoaa waharota.
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 Ne tojoa sa, tiquiro cahapʉ ijiyequinare, tiquiro acayere piji cahmecoanota. “Yaquiro oveja butiriquirore boca tuhasaʉ. Sa yena yʉhʉ mehna bucueya”, ninota tiquiro tiquinare.
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Poto niita niaja mʉsare. Noventa y nueve oveja peyequina tiquina ijiro sahata, peyequina masa ohõ saha ni tʉhoture: “Ñano yeraja. Sa yegʉ yʉhʉ ñañene bʉjʉa witisi. Quehnoañe pehere camesasi yʉhʉ”, ni, tʉhoture peyequina masa. Tiquina sa ni tʉhotugʉ̃ ihñañe ʉhmʉse cjẽna Cohãcjʉ̃ cahapʉ ijiyequina bucuerare. Apequiro pehere bucuere. Butiriquiro oveja ihcãquirota butiriro sahata tiquiro upʉro tiquirore bocariro sahata ihcãquiro ñariquiro tiquiro ñañene bʉjʉa witigʉ̃, quehnoañe pehere camesagʉ̃ ihñañe, Cohãcjʉ̃ cahapʉ ijiyequina tutuaro bucuere, niahye Jesu.
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Sa ni yahu tuhasa, queoye mehna yahu nemoahye tja:
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Ti cjoere boca tuhasa, ticoro cahapʉ ijiyequinare, ticoro mehna cjẽnare piji cahmecoanota. “Niñeru cjoe yʉhʉre butiri cjoere bocaʉ. Sa yena yʉhʉ mehna bucueya”, ninota ticoro.
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Potota niita niaja mʉsare. Sata ihcãquiro ñariquiro tiquiro ñañene bʉjʉa witigʉ̃ quehnoañe pehere camesagʉ̃ Cohãcjʉ̃ yequina angele pehe tutuaro bucueeta, niahye Jesu.
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Sa ni yahu tuhasa Jesu queoye mehna yahu nemoahye tja:
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 Dʉhsariquiro pehe ohõ saha niahye tiquiro pacʉrore: “Mai, mʉhʉ yariari bato mʉhʉ ohoatire yʉhʉre ohoya”, niahye tiquiro pacʉrore. Tiquiro sa nigʉ̃ tiquina pacʉro pʉaropʉreta tiquiro pohnene itiahye tiquiro cʉorire.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 Meheñe decorigã bato dʉhsariquiro tiquiro yere ijipihtiyere ne, yoaropʉ ape yehpapʉ wahaa wahahye. Topʉ esaro tʉho masieniquiro yero saha ye, tiquiro niñerure, tiquiro yere ye site peho cãhye.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Tiquiro ye site pehori bato ti yehpapʉre ne ihyaye mariedi pje iji dʉcahye. Sa yero tiquiro ʉjʉa ahbahye.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Sa yero ti yehpa cjẽ dahrayere macahye. Tiquiro bocagʉ̃ tiquiro pʉhtoro yesea cohteriquiro sõahye tiquirore.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 Sa yero tiquiro yeseare nu, tiquina ihyayere ihya duamahye. Tiquiro sa ihya duepegʉ̃ta ti ihyayere to cjẽna ohoerahye tiquirore.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 Sa ye tiquiro topʉ wacũahye. “Yʉhʉ pacʉre dahra cohteyequina pehe bʉjʉye ihyayere ihyare. Tiquina ihya dʉhari gʉ̃hʉ bʉjʉye dʉhsare. Tiquina sa quehnoano yʉhdʉri watoa yʉhʉ pehe ohõpʉ ijigʉ, ʉjʉa ahbagʉ niaga.
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Yojopʉre yʉhʉ pacʉ cahapʉ tojoagʉtja. Yʉhʉ pacʉ cahapʉ esagʉ ohõ saha niitja tiquirore: ‘Mai, Cohãcjʉ̃re ñano yei. Mʉhʉ gʉ̃hʉre ñano yei.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Ñagʉ ijiaja yʉhʉ. Mʉhʉ macʉ yero saha ijibogʉ ijieraja yʉhʉ. Mʉhʉre dahra cohteriquiro yero saha yeya yʉhʉre’, niitja yʉhʉ pacʉre”, ni tʉhotuahye tiquiro.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 Sa ni tʉhoturota wahcãdʉca, tiquiro pacʉro cahapʉ tojoaa wahahye. Topʉ tiquiro esariquiro tojoa tagʉ̃ tiquiro pacʉro pehe yoaropʉta tiquiro macʉnore ihñahye.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 “Mai, Cohãcjʉ̃re ñano yei. Mʉhʉ gʉ̃hʉre ñano yei. Ñagʉ ijiaja yʉhʉ. Mʉhʉ macʉ yero saha ijibogʉ ijieraja yʉhʉ”, niahye tiquiro pacʉrore.
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Tiquiro sa nigʉ̃ tʉhoro pacʉro pehe dahra cohteyequinare pijiahye. “Sojaro mehna, quehnoa yʉhdʉari suhtirore ne cãhtaya. Sa yena yʉhʉ macʉre sãaña. Sãa tuhasa, tiquiro omoca sañari behtore sãa, dahpo suhti gʉ̃hʉre sãaña.
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 Sãa tuhasa, dihi tiriquirogãre wecʉgãre wejẽña. Bose deco yeihna mari.
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 Ahriquiro yʉhʉ macʉ yariariquiro yero saha wahariquiro ijire. Sa wahaeperota yojopʉre catire tiquiro. Tiquiro butimediquirore pari turi bocaʉ. Sa yena bose deco yeihna mari”, niahye tiquiro pacʉro. Tiquiro sa nidi bato bose deco dahre dʉcahye tiquina.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 ’Ti pjere tiquiro wahmino pehe wesepʉ ijiahye. Wesepʉ ijiriquiro cohe tojoa taro wʉhʉ cahapʉ esaro, tiquina basayere tʉhoahye tiquiro.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Tʉhoro, ihcãquiro dahra cohteriquirore pijio, tiquirore sinituahye tiquiro: “¿Dʉhse ijiro boro basaye niari?” niahye tiquiro dahra cohteriquirore.
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 “Mʉhʉ bahʉ coheri. Tiquiro quehnoariquiro, catiriquiro tiquiro cohegʉ̃ mʉhʉ pacʉ dihi tiriquirogãre wecʉgãre wejẽ dutiri”, ni yʉhtiahye dahra cohteriquiro.
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 Tiquiro sa ni yahugʉ̃ tiquiro wahmino pehe tutuaro usuaro, wʉhʉpʉ sajãedahye. Tiquiro sajãedagʉ̃ ihñano tiquiro pacʉro sopecahapʉ wijia ta, “Sajã taya”, ni, pijimahye tiquiro macʉnore.
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 Tiquiro sa pijigʉ̃ macʉno yʉhtiahye. “Tʉhoya mai. Yoari pje mʉhʉre dahra cohteriquiro yero saha mʉhʉre yedohomi. Sa yegʉ mʉhʉ dutiyere ne ihcã taha yʉhdʉdʉcaerʉ. Yʉhʉ mʉhʉre dahra cohtepegʉ̃ta yʉhʉre ne ohoerari mʉhʉ. Ne ihcãquiro wahiquirogãre ne ohoerari mʉhʉ yʉhʉre yʉhʉ piti tiyequina mehna yʉhʉ bose deco dahreatire.
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 Sa yero ahriquiro mʉhʉ macʉ pehe ñañequina numia mehna mʉhʉ yere ye site pehoñohti. Tire ye site peho tuhasa, wʉhʉpʉ tiquiro tojoa wihigʉ̃ dihi tiriquirogãre wecʉgãre wejẽ dutiñohti mʉhʉ tiquiro ihyatiquirore”, niahye tiquiro wahmino pehe pacʉrore.
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 “Macʉ, yʉhʉ mehna ijipihtiye decori mʉhʉ ijigʉ̃ ijipihtiye yʉhʉ cʉoye mʉhʉ ye ijire.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Mʉhʉ bahʉ pehe yariariquiro yero saha wahari marine. Sa ye yojopʉre tiquiro catiriquiro ijire. Tiquiro butiriquiro yero saha ijiri. Tiquiro sa wahari bato yojopʉre tiquirore bocaʉ. Sa yero tiquiro tojoa wihigʉ̃ mari bose deco ye bucuegʉ̃ quehnoare”, niahye tiquiro macʉnore, niahye Jesu tiquinare.
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.