Lucas 15

Cohãcjʉ̃ Yere Yahuducuri Tju (PIRNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Sa ye ape deco peyequina wapa ne cohteyequina apequina “Ñañequina”, tiquina niñequina mehna Jesure tʉhoye ahtahye.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Tiquina sa yegʉ̃ ihñañe fariseo masa, judio masare buheyequina gʉ̃hʉ Jesure ihña tuhtiye, ohõ saha niahye tiquina basi:
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Tiquina sa ni yahuducugʉ̃ Jesu tiquiro tʉhotuye mehna ohõ saha ni, queoye mehna buheahye tiquinare:
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 —‍¿Cien oveja cʉoriquiro ihcãquiro oveja butigʉ̃ ihñano dʉhse yerotari tiquiro? Ohõ saha yerota. Tiquiro noventa y nueve ovejare tiquina ihyariropʉ cũ, butiriquirore macano waharota. Ovejare bocaropʉ duhurota.
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 Tiquirore bocaro bucuerota. Sa yero tiquiro butiriquirore wʉa peo, tiquiro ya wʉhʉpʉ ne tojoaa waharota.
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 Ne tojoa sa, tiquiro cahapʉ ijiyequinare, tiquiro acayere piji cahmecoanota. “Yaquiro oveja butiriquirore boca tuhasaʉ. Sa yena yʉhʉ mehna bucueya”, ninota tiquiro tiquinare.
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Poto niita niaja mʉsare. Noventa y nueve oveja peyequina tiquina ijiro sahata, peyequina masa ohõ saha ni tʉhoture: “Ñano yeraja. Sa yegʉ yʉhʉ ñañene bʉjʉa witisi. Quehnoañe pehere camesasi yʉhʉ”, ni, tʉhoture peyequina masa. Tiquina sa ni tʉhotugʉ̃ ihñañe ʉhmʉse cjẽna Cohãcjʉ̃ cahapʉ ijiyequina bucuerare. Apequiro pehere bucuere. Butiriquiro oveja ihcãquirota butiriro sahata tiquiro upʉro tiquirore bocariro sahata ihcãquiro ñariquiro tiquiro ñañene bʉjʉa witigʉ̃, quehnoañe pehere camesagʉ̃ ihñañe, Cohãcjʉ̃ cahapʉ ijiyequina tutuaro bucuere, niahye Jesu.
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Sa ni yahu tuhasa, queoye mehna yahu nemoahye tja:
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Ti cjoere boca tuhasa, ticoro cahapʉ ijiyequinare, ticoro mehna cjẽnare piji cahmecoanota. “Niñeru cjoe yʉhʉre butiri cjoere bocaʉ. Sa yena yʉhʉ mehna bucueya”, ninota ticoro.
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Potota niita niaja mʉsare. Sata ihcãquiro ñariquiro tiquiro ñañene bʉjʉa witigʉ̃ quehnoañe pehere camesagʉ̃ Cohãcjʉ̃ yequina angele pehe tutuaro bucueeta, niahye Jesu.
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Sa ni yahu tuhasa Jesu queoye mehna yahu nemoahye tja:
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 Dʉhsariquiro pehe ohõ saha niahye tiquiro pacʉrore: “Mai, mʉhʉ yariari bato mʉhʉ ohoatire yʉhʉre ohoya”, niahye tiquiro pacʉrore. Tiquiro sa nigʉ̃ tiquina pacʉro pʉaropʉreta tiquiro pohnene itiahye tiquiro cʉorire.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 Meheñe decorigã bato dʉhsariquiro tiquiro yere ijipihtiyere ne, yoaropʉ ape yehpapʉ wahaa wahahye. Topʉ esaro tʉho masieniquiro yero saha ye, tiquiro niñerure, tiquiro yere ye site peho cãhye.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Tiquiro ye site pehori bato ti yehpapʉre ne ihyaye mariedi pje iji dʉcahye. Sa yero tiquiro ʉjʉa ahbahye.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Sa yero ti yehpa cjẽ dahrayere macahye. Tiquiro bocagʉ̃ tiquiro pʉhtoro yesea cohteriquiro sõahye tiquirore.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Sa yero tiquiro yeseare nu, tiquina ihyayere ihya duamahye. Tiquiro sa ihya duepegʉ̃ta ti ihyayere to cjẽna ohoerahye tiquirore.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 Sa ye tiquiro topʉ wacũahye. “Yʉhʉ pacʉre dahra cohteyequina pehe bʉjʉye ihyayere ihyare. Tiquina ihya dʉhari gʉ̃hʉ bʉjʉye dʉhsare. Tiquina sa quehnoano yʉhdʉri watoa yʉhʉ pehe ohõpʉ ijigʉ, ʉjʉa ahbagʉ niaga.
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Yojopʉre yʉhʉ pacʉ cahapʉ tojoagʉtja. Yʉhʉ pacʉ cahapʉ esagʉ ohõ saha niitja tiquirore: ‘Mai, Cohãcjʉ̃re ñano yei. Mʉhʉ gʉ̃hʉre ñano yei.
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Ñagʉ ijiaja yʉhʉ. Mʉhʉ macʉ yero saha ijibogʉ ijieraja yʉhʉ. Mʉhʉre dahra cohteriquiro yero saha yeya yʉhʉre’, niitja yʉhʉ pacʉre”, ni tʉhotuahye tiquiro.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Sa ni tʉhoturota wahcãdʉca, tiquiro pacʉro cahapʉ tojoaa wahahye. Topʉ tiquiro esariquiro tojoa tagʉ̃ tiquiro pacʉro pehe yoaropʉta tiquiro macʉnore ihñahye.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 “Mai, Cohãcjʉ̃re ñano yei. Mʉhʉ gʉ̃hʉre ñano yei. Ñagʉ ijiaja yʉhʉ. Mʉhʉ macʉ yero saha ijibogʉ ijieraja yʉhʉ”, niahye tiquiro pacʉrore.
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Tiquiro sa nigʉ̃ tʉhoro pacʉro pehe dahra cohteyequinare pijiahye. “Sojaro mehna, quehnoa yʉhdʉari suhtirore ne cãhtaya. Sa yena yʉhʉ macʉre sãaña. Sãa tuhasa, tiquiro omoca sañari behtore sãa, dahpo suhti gʉ̃hʉre sãaña.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 Sãa tuhasa, dihi tiriquirogãre wecʉgãre wejẽña. Bose deco yeihna mari.
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 Ahriquiro yʉhʉ macʉ yariariquiro yero saha wahariquiro ijire. Sa wahaeperota yojopʉre catire tiquiro. Tiquiro butimediquirore pari turi bocaʉ. Sa yena bose deco yeihna mari”, niahye tiquiro pacʉro. Tiquiro sa nidi bato bose deco dahre dʉcahye tiquina.
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 ’Ti pjere tiquiro wahmino pehe wesepʉ ijiahye. Wesepʉ ijiriquiro cohe tojoa taro wʉhʉ cahapʉ esaro, tiquina basayere tʉhoahye tiquiro.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Tʉhoro, ihcãquiro dahra cohteriquirore pijio, tiquirore sinituahye tiquiro: “¿Dʉhse ijiro boro basaye niari?” niahye tiquiro dahra cohteriquirore.
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 “Mʉhʉ bahʉ coheri. Tiquiro quehnoariquiro, catiriquiro tiquiro cohegʉ̃ mʉhʉ pacʉ dihi tiriquirogãre wecʉgãre wejẽ dutiri”, ni yʉhtiahye dahra cohteriquiro.
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Tiquiro sa ni yahugʉ̃ tiquiro wahmino pehe tutuaro usuaro, wʉhʉpʉ sajãedahye. Tiquiro sajãedagʉ̃ ihñano tiquiro pacʉro sopecahapʉ wijia ta, “Sajã taya”, ni, pijimahye tiquiro macʉnore.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Tiquiro sa pijigʉ̃ macʉno yʉhtiahye. “Tʉhoya mai. Yoari pje mʉhʉre dahra cohteriquiro yero saha mʉhʉre yedohomi. Sa yegʉ mʉhʉ dutiyere ne ihcã taha yʉhdʉdʉcaerʉ. Yʉhʉ mʉhʉre dahra cohtepegʉ̃ta yʉhʉre ne ohoerari mʉhʉ. Ne ihcãquiro wahiquirogãre ne ohoerari mʉhʉ yʉhʉre yʉhʉ piti tiyequina mehna yʉhʉ bose deco dahreatire.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 Sa yero ahriquiro mʉhʉ macʉ pehe ñañequina numia mehna mʉhʉ yere ye site pehoñohti. Tire ye site peho tuhasa, wʉhʉpʉ tiquiro tojoa wihigʉ̃ dihi tiriquirogãre wecʉgãre wejẽ dutiñohti mʉhʉ tiquiro ihyatiquirore”, niahye tiquiro wahmino pehe pacʉrore.
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 “Macʉ, yʉhʉ mehna ijipihtiye decori mʉhʉ ijigʉ̃ ijipihtiye yʉhʉ cʉoye mʉhʉ ye ijire.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Mʉhʉ bahʉ pehe yariariquiro yero saha wahari marine. Sa ye yojopʉre tiquiro catiriquiro ijire. Tiquiro butiriquiro yero saha ijiri. Tiquiro sa wahari bato yojopʉre tiquirore bocaʉ. Sa yero tiquiro tojoa wihigʉ̃ mari bose deco ye bucuegʉ̃ quehnoare”, niahye tiquiro macʉnore, niahye Jesu tiquinare.
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.