Atos 28
Cohãcjʉ̃ Yere Yahuducuri Tju (PIRNT) vs ARC
1 Sa ye ti nʉcʉopʉ ʉsã ijipihtina majadʉca sana, ti nʉcʉo wamene masii. Malta wame tiri nʉcʉo ijiri.
1 Havendo escapado, então, souberam que a ilha se chamava Malta.
2 Ti nʉcʉo cjẽna masa ʉsãre quehnoano yeri. Sa yena ʉsã acoro weri bato yʉsʉa yʉhdʉari ʉsãre. Sa ye to cjẽna pehe peca wijiã tuhasa, ʉsãre sohma dutiri.
2 E os bárbaros usaram conosco de não pouca humanidade; porque, acendendo uma grande fogueira, nos recolheram a todos por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Pablo pecare ne cãhta, tu tiãri. Tiquiro tu tiãri bato ti peca puhiapʉ sañariquiro aña tutuaro asigʉ̃ wijia taro, Pablo omocapʉ bahque wahã sari yaha wero marieno.
3 E, havendo Paulo ajuntado uma quantidade de vides e pondo-as no fogo, uma víbora, fugindo do calor, lhe acometeu a mão.
4 Tiquiro bahque wahã sagʉ̃ ihñañe ti nʉcʉo cjẽna tiquina basi ohõ saha ni yahuducuri:
4 E os bárbaros, vendo-lhe a víbora pendurada na mão, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, visto como, escapando do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Sa niepegʉ̃ta Pablo añare pecapʉ wejẽ sitedoqueori. Tiquirore aña purĩedari. |src="CN02048B.TIF" size="span" copy="© 1978 David C. Cook Publishing Co." ref="Hechos 28.5"
5 Mas, sacudindo ele a víbora no fogo, não padeceu nenhum mal.
6 “Ipirota”, niñe, cohtemedi tiquina. Ne ipierari tiquirore. “Tiquiro yariaa waharota”, niñe tiquina cohtemedi. Tiquirore purĩedari. Yoari pje bato tiquirore ipieragʉ̃ ihñañe, tiquirore purĩedagʉ̃ ihñañe, sijoro tʉhoturi tiquina. “Ahriquiro cohãmana mehna cjʉ̃no ijiboaga” nimedi tiquina.
6 E eles esperavam que viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado já muito e vendo que nenhum incômodo lhe sobrevinha, mudando de parecer, diziam que era um deus.
7 Tiquina ba wahã sariro cahagãpʉ Publio wame tiriquiro ye weseri ijiri. Tiquiro ti nʉcʉo cjʉ̃no pʉhtoro ijiri. Sa yena ʉsãre tiquiro quehnoano yegʉ̃ ihtia deco waro tiquiro ya wʉhʉpʉ ijinii ʉsã.
7 E ali, próximo daquele mesmo lugar, havia umas herdades que pertenciam ao principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou benignamente por três dias.
8 Publio pacʉro yojoa mehna, ujuaye dohatiriquiro ijiri. Sa yero tiquiro cuñanopʉ cuñari. Sa yero Pablo dohatiriquiro ya tucũpʉ sajã, Cohãcjʉ̃re sini, tiquiro omocarine tiquiro bui duhu peo, quehnoa wahagʉ̃ yeri tiquirore.
8 Aconteceu estar de cama enfermo de febres e disenteria o pai de Públio, que Paulo foi ver, e, havendo orado, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Tiquiro quehnoa wahagʉ̃ ihñañe ijipihtiyequina apequina ti nʉcʉo cjẽna dohatiyequinare Pablo cahapʉ ne cãhtari. Tiquina sa ne cãhtagʉ̃ ihñano Pablo quehnoa wahagʉ̃ yeri tiquina gʉ̃hʉre.
9 Feito, pois, isto, vieram também ter com ele os demais que na ilha tinham enfermidades e sararam,
10 Came tiquina peyequina ʉsãre wapa marieno ohori. Ʉsã wahato panogã ijipihtiye ʉsã cahmeñene, ʉsã wahana ihyatire yucʉsapʉ dure sãri tiquina.
10 os quais nos distinguiram também com muitas honras; e, havendo de navegar, nos proveram das coisas necessárias.
11 Ihtia asʉ̃ ti nʉcʉopʉ ʉsã ijiri bato yucʉsa mehna wahaʉ ʉsã. Tia yucʉsa ehquẽapʉ pʉaro cohãmana Cástor, Pólux wame tiyequina tiquina queoye ducuri. Alejandríapʉ ahtaria ijiri tia. Pohecʉ ijiro puno ti nʉcʉopʉ tia yucʉsa pahsari.
11 Três meses depois, partimos num navio de Alexandria, que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 Waha, Siracusa wame tiri macapʉ esana, ihtia deco waro ti macare ijii ʉsã.
12 E, chegando a Siracusa, ficamos ali três dias,
13 Ti macare wijia, waha, Regio wame tiri macapʉ ʉsã esaʉ. Ape decopʉ surpʉ wihnono ahta, ʉsãre wẽdoqueori. Pʉa deco bato Puteoli wame tiri macapʉ esaʉ.
13 donde, indo costeando, viemos a Régio; e, soprando, um dia depois, um vento do sul, chegamos no segundo dia a Putéoli,
14 Topʉ Jesu yequina meheñequinagã ʉsãre piti cari.
14 onde, achando alguns irmãos, nos rogaram que por sete dias ficássemos com eles; e depois nos dirigimos a Roma.
15 To cjẽna Jesu yequina pehe Romapʉ ʉsã esatire tʉhoye, Apio wame tiropʉ doeri cjẽne duaropʉ ʉsãre piti cari. Apequina Jesu yequina ihtia wʉhʉ wame tiropʉ ʉsãre piti cari. Tiquina sa piti cagʉ̃ ihñano Pablo bucueye mehna Cohãcjʉ̃re “Quehnoare”, ni, quehnoano jeri sãa wahari.
15 E de lá, ouvindo os irmãos novas de nós, nos saíram ao encontro à Praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, vendo-os, deu graças a Deus e tomou ânimo.
16 Romapʉ ʉsã esari bato peresu tiquina yeriquinare to cjʉ̃nore peresu cohteyequina pʉhtorore yahuri. Sa yahuepegʉ̃ta Pablo pehere ihcãquirota cũri to cjẽna pʉhtoa. Sa yero tiquirore ihcãquiro surara cohteri.
16 E, logo que chegamos a Roma, o centurião entregou os presos ao general dos exércitos; mas a Paulo se lhe permitiu morar por sua conta, com o soldado que o guardava.
17 Ihtia deco bato Pablo judio masa pʉhtoa mehna cahmecoano taro, tiquinare pijiri. Tiquina cahmecoari bato tiquiro tiquinare yahuri:
17 E aconteceu que, três dias depois, Paulo convocou os principais dos judeus e, juntos eles, lhes disse: Varões irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo ou contra os ritos paternos, vim, contudo, preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos,
18 Tiquina sa yegʉ̃ Roma cjẽna yʉhʉre sinitu, yʉhʉ ñano yerarigʉ yʉhʉ ijigʉ̃ yʉhʉre “Buhiri tiriquiro ijire”, ni masiedari. “¿Ne yabe buhiri wejẽboagari mari tiquirore?” nidi yʉhʉre tiquina. Sa ye yʉhʉre sinituyequina pehe yʉhʉre wio duamedi.
18 os quais, havendo-me examinado, queriam soltar- me, por não haver em mim crime algum de morte.
19 Judio masa pehe yʉhʉre wio dutierari. Sa yegʉ yʉhʉ acayere judio masare yʉhʉre tiquina yerire yahu duerapegʉta “Ijipihtiyequina pʉhtorore yʉhʉ yerire poto yahu duaja yʉhʉ”, ni sinii yʉhʉ. Judio masa yʉhʉre tiquina wio dueragʉ̃ ihñagʉ “Romapʉ yahuro cahmene yʉhʉre”, nii yʉhʉ.
19 Mas, opondo-se os judeus, foi-me forçoso apelar para César, não tendo, contudo, de que acusar a minha nação.
20 Sa yegʉ mʉsare ahrire yahu duagʉ pijii. Cristo marine yʉhdʉoatiquiro judio masa tiquina cohteriquiro yere yʉhʉ yahuri buhiri yʉhʉ peresupʉ ijiaja. Sa yegʉ tire mʉsare yahugʉ tʉhʉ pijii, nidi Pablo judio masa pʉhtoare.
20 Por esta causa vos chamei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou com esta cadeia.
21 Tiquiro sa nigʉ̃ tʉhoye tiquina pehe tiquirore yahuri:
21 Então, eles lhe disseram: Nós não recebemos acerca de ti cartas algumas da Judeia, nem veio aqui algum dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse de ti mal algum.
22 Tiquina sa yahuerapegʉ̃ta mʉhʉ ya curuare ijipihtiropʉ masa ñano tiquina yahuducugʉ̃ ʉsã masiaja. Sa masina mʉhʉ buheyere mʉhʉ yahugʉ̃ tʉho duaja ʉsã, nidi tiquina tiquirore.
22 No entanto, bem quiséramos ouvir de ti o que sentes; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda parte se fala contra ela.
23 Sa ni tuhasa, “Ape decopʉ ijiihna”, nidi tiquina. Ape decopʉ Pablo mehna cahmecoa mʉhtariquina yʉhdʉoro masa peyequina tiquiro ijiropʉ wihiri. Ñami cjũnogã Cohãcjʉ̃ tiquiro pʉhtoro ijiyere quehnoañe buheyere tiquiro buhe dʉca, tee ñamipʉ buhe duhuri. Cohãcjʉ̃ dutiyere Moisepʉre tiquiro cũrire, Cohãcjʉ̃ yere yahu mʉhtariquina tiquina ojoari gʉ̃hʉre buheri. Sa buhero, tiquinare Jesure masigʉ̃ ye duaro nimedi Pablo.
23 E, havendo-lhe eles assinalado um dia, muitos foram ter com ele à pousada, aos quais declarava com bom testemunho o Reino de Deus e procurava persuadi-los à fé de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas, desde pela manhã até à tarde.
24 Ihquẽquina tiquiro buherire cahmedi. Sa cahmepegʉ̃ta apequina pehe tʉho duerari.
24 E alguns criam no que se dizia, mas outros não criam.
25 Sa ye tiquina basi pʉa curua tu wa, wahaye tee nidi. Tiquina wahato pano Pablo Isaia tiquiro yahuducurire yahuri. Ohõ saha nidi tiquinare:
25 E, como ficaram entre si discordes, se despediram, dizendo Paulo esta palavra: Bem falou o Espírito Santo a nossos pais pelo profeta Isaías,
26 — ausente —
26 dizendo: Vai a este povo e dize: De ouvido, ouvireis e de maneira nenhuma entendereis; e, vendo, vereis e de maneira nenhuma percebereis.
27 — ausente —
27 Porquanto o coração deste povo está endurecido, e com os ouvidos ouviram pesadamente e fecharam os olhos, para que nunca com os olhos vejam, nem com os ouvidos ouçam, nem do coração entendam, e se convertam, e eu os cure.
28 Tiquiro sa nidi bato Pablo yahu nemori:
28 Seja-vos, pois, notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles a ouvirão.
29 Tiquiro sa nigʉ̃ tʉhoye judio masa tire tiquina basi tutuaro cahme dʉse tini wia, wijiari.
29 E, havendo ele dito isto, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.
30 Pʉa cʉhma waro Pablo apequina wasori wʉhʉpʉ, tiquiro ijiye wapa wapa yeati wʉhʉpʉ ijiri. Topʉ ijiro, ijipihtiyequina ti wʉhʉpʉ wihiyequinare bucueye mehna piti cari tiquiro.
30 E Paulo ficou dois anos inteiros na sua própria habitação que alugara e recebia todos quantos vinham vê-lo,
31 Sa yero tiquiro cuero marieno Cohãcjʉ̃ pʉhtoro ijiyere, mari pʉhtoro Jesucristo ye gʉ̃hʉre buhee tiri. Tiquiro sa buhegʉ̃ ne apequina tiquirore “Buheracãhña”, nieda tiri.
31 pregando o Reino de Deus e ensinando com toda a liberdade as coisas pertencentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.