Lucas 8
pdo (PDO) vs NTLH
1 Lano epie umari laꞌa i Yesu meronga hopulo ka oruo anaguruNo lumeko mompalele Kareba Moiko mongkono PomparentaꞌaRo Ue Ala ai sombo inie kaa sombo inie langkai.
1 Algum tempo depois Jesus saiu e viajou por cidades e povoados, anunciando a boa notícia do Reino de Deus . Os doze discípulos foram com ele,
2 Nio mboꞌu baꞌopioꞌiro irowai henu tumondaꞌo i Yesu. Umboro oto pinokolipa umbu ai penao mosaꞌa ka pinokotomba umbu ai hakiro. Umboro laꞌa ooto i Maria henu ninee Madalena henu pinokolipa umbu ai opitu penao mosaꞌa.
2 e também algumas mulheres que haviam sido livradas de espíritos maus e curadas de doenças. Eram Maria, chamada Madalena, de quem tinham sido expulsos sete demônios;
3 Ai Yohana, somborino i Kusa, petewawo mia henu mpoꞌangga ai poꞌiangano datu Herode, ai Susana ka orao irowai mesueno. Ako nioro, rotulungio i Yesu kaa anaguruNo.
3 Joana, mulher de Cuza, que era alto funcionário do governo de Herodes; Susana e muitas outras mulheres que, com os seus próprios recursos, ajudavam Jesus e os seus discípulos.
4 Orao mia mengkohawe-hawe umbu ai orao inie langkai mai ndi Yesu. Tempono romenterombu, i Yesu mompauꞌakero sirime menggena unie,
4 Uma grande multidão, vinda de várias cidades, veio ver Jesus. Quando todos estavam reunidos, ele contou esta parábola :
5 “Nio aso mia henu melere leko morawo wuku pinaho, tekonaino morawo nio henu modonta ai wiwi sala. Wuku pinaho laꞌa nololaꞌango mia kaa nokaango manu-manu hawe pinggo.Mia henu morawo wuku pinaho|alt="Orang yang menabur benih" src="LB00094B.TIF" size="span" copy="Louise Bass" ref="8:5"
5 — Certo homem saiu para semear. E, quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, onde foram pisadas pelas pessoas e comidas pelos passarinhos.
6 Kaa mboꞌu nio henu modonta ai wute mewasu-wasu. Tempono mesabi wuku pinaho laꞌa molau akono wuteno mosuꞌi.
6 Outras sementes caíram num lugar onde havia muitas pedras, e, quando começaram a brotar, as plantas secaram porque não havia umidade.
7 Nio mboꞌu henu modonta ai laro seko. Akono tuwu meronga seko, wuku pinaho laꞌa teꞌasisi hawe maate.
7 Outra parte caiu no meio de espinhos, que cresceram junto com as plantas e as sufocaram.
8 Kanggo nio mboꞌu wuku pinaho laꞌa henu modonta ai wute monuwo, kano tuwu kolangka-langkai ka mewue aso etu lukano.”
8 Mas algumas sementes caíram em terra boa. As plantas cresceram e produziram cem grãos para cada semente. E Jesus terminou, dizendo:
9 Anaguruno i Yesu mpesikeno ndi Yesu mbio pengkonoano sirime laꞌa.
9 Os discípulos de Jesus perguntaram o que ele queria dizer com essa parábola .
10 I Yesu sumangkiꞌiro, “Ikomiu oto pinowea pandeꞌa kai mentoꞌorio menggena mbio pomparentaRo Ue Ala, kaa ulaꞌa lano pinauꞌako ndi mia orao. Kanggo mia mesue pinaguruꞌako sirime, karo mpeꞌiꞌindoongo, kanggo laro mentoꞌorio mbio henu tegagi kaa romperorongoiakeo kanggo laro mentoꞌorio.”
10 Jesus respondeu:
11 “Tinieto pengkonoano sirime laꞌa, wuku pinaho laꞌa ooto pauRo Ue Ala.
11 — O que essa parábola quer dizer é o seguinte: a semente é a mensagem de Deus.
12 Wuku pinaho henu modonta ai wiwi sala laꞌa menggena pauRo Ue Ala henu norongoio mia. Kanggo hawe Ueno Onisu rumontungo pauRo Ue Ala laꞌa umbu ai aroaro, hawe karo tai kinadudui akono laro pompeꞌalo-alo ndi PauRo Ue Ala.
12 As sementes que caíram na beira do caminho são as pessoas que ouvem a mensagem. Porém o Diabo chega e tira a mensagem do coração delas para que não creiam e não sejam salvas.
13 Wuku pinaho henu modonta ai wute mewasu menggena PauRo Ue Ala henu tempono romerongoio mia, momoiko romentarimaꞌo. Kanggo PauRo Ue Ala laꞌa lano mehaka ai laro aroaro. Butu saraikaa ropompeꞌalo-alo kaa tempono hawe masusaꞌa, tetadi pompeꞌalo-aloro.
13 As sementes que caíram onde havia muitas pedras são as pessoas que ouvem a mensagem e a recebem com muita alegria. Elas não têm raízes e por isso creem somente por algum tempo; e, quando chega a tentação, abandonam tudo.
14 Wuku pinaho henu modonta ai laro rui menggena PauRo Ue Ala henu romerongoio mia, kanggo umboro konanta-nanta ako tuwuaro, sugiꞌa ka manangaia. Gagi lowono sie mebisiꞌiro karo laro mewue henu moiko.
14 As sementes que caíram no meio dos espinhos são as pessoas que ouvem a mensagem. Porém as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida aumentam e sufocam essas pessoas. Por isso os frutos que elas produzem nunca amadurecem.
15 Wuku pinaho henu modonta ai wute monuwo menggena PauRo Ue Ala henu romerongoio mia, karo menaaꞌo ai laro aroaro henu takau moiko. Umboro mewue mpihe akono moroso pompeꞌalo-aloro.”
15 E as sementes que caíram em terra boa são aquelas pessoas que ouvem e guardam a mensagem no seu coração bom e obediente; e, porque são fiéis, produzem frutos.
16 Kanoꞌamba i Yesu tumiangiakero mboꞌu sirime nie, “Lalau mia henu mokomeleaꞌo palita kanoꞌamba pupungakeo ako gumba ba numaaꞌo ai totono poturia. Kanggo olo numaaꞌo ai wawono dalika, kano lowono mia henu mendamo ai laro raha laꞌa sumueꞌo mowineno.Dalika|alt="Penyimpanan pelita" src="WA04002b.tif" size="col" copy="Graham Wade" ref="8:16"
16 Jesus continuou:
17 Akono lowono henu hilinie lano tetoꞌori matantu amba tetoꞌori kaa lowono henu hilinie tewuni, amba minggi winungge kaa sinue suꞌu.
17 Pois tudo o que está escondido será descoberto, e tudo o que está em segredo será conhecido e revelado.
18 Ooto usie, kai pesuꞌuio temomoiko ba helinde ikomiu merongoio PauRo Ue Ala. Akono sombo mia henu tumarimaꞌo PauRo Ue Ala, Ue Ala minggi tumiangiakeo pandeꞌa kano takau tumoꞌorio. Kanggo sombo mia henu lano tumarimaꞌo pauRo Ue Ala, napono nopewowoloꞌo motae notoꞌorio tedei, usie mboꞌu minggi Roꞌaleo Ue Ala umbu ndi umono.”
18 — Portanto, tomem cuidado e vejam como vocês ouvem. Porque quem tem receberá mais; mas quem não tem, até o que pensa que tem será tirado dele.
19 IneNo kaa baꞌopioꞌiro petiano i Yesu hawe minggi tepohaweꞌakeo i Yesu kanggo laro tepohawe ako oraono mia.
19 A mãe e os irmãos de Jesus vieram até o lugar onde ele estava, mas, por causa da multidão, não conseguiam chegar perto dele.
20 Oto kano nio mia lehea motaeꞌakeo ndi Yesu, “Guru, ineMiu kaa petiaMiu nio ai bungkuno. Umboro minggi tepohaweꞌakoMiu.”
20 Então alguém disse a Jesus: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem falar com o senhor.
21 Kanggo i Yesu motae ndi umboro, “IneNggu kaa petiaNggu ooto umboro henu rumongoio kaa lumeluꞌo pauRo Ue Ala.”
21 Mas Jesus disse a todos:
22 Ai aso olo i Yesu saru anaguruNo mpeꞌula ai bangka. I Yesu motae ndi umboro, “Maito kato mpebangka meleko ai sakino towa.” Pewungguako iroto.
22 Certo dia Jesus subiu num barco com os seus discípulos e disse: Então eles partiram.
23 Tekonairo mpebangka, i Yesu tekoturi. Bingkosako nio angi maꞌo mepuuri ai towa ka uwoi mendamo ai laro bangka, oto karo pohawe abalaa kaa minggi saabu bangkaro.
23 Enquanto estavam atravessando o lago, Jesus dormiu. Um vento muito forte começou a soprar sobre o lago, e o barco foi ficando cheio de água, de modo que todos estavam em perigo.
24 AnaguruNo lumikeio i Yesu, karompotae, “Guru, guru, ikitoto minggi mesaabu!”
24 Aí os discípulos chegaram perto de Jesus e o acordaram, dizendo: — Mestre, Mestre! Nós vamos morrer! Jesus se levantou e deu uma ordem ao vento e à tempestade. Eles pararam, e tudo ficou calmo.
25 Kanoꞌamba i Yesu motae ndi umboro, “Mombio kai tai pompeꞌalo-alo ndi Iaku?”
25 Então ele disse aos discípulos: Mas eles estavam admirados e com medo e diziam uns aos outros: — Que homem é este? Ele manda até no vento e nas ondas, e eles obedecem!
26 Kanoꞌamba i Yesu ka anaguruNo pebangka mpotilalo hawe ai wute Gerasa ai sakino towa Galilea.
26 Jesus e os discípulos chegaram à região de Gerasa, no lado leste do lago da Galileia.
27 Tempono i Yesu metii umbu ai bangka, nio aso tama henu rompendamohio penao mosaꞌa hawe tumowokio i Yesu. Mia laꞌa umbu ai inie langkai. Oto epie lano peparewa ka lano behe moꞌia ai raha kanggo ineheno moꞌia ai puuwesu ponaꞌanga mia maate.
27 Assim que Jesus saiu do barco, um homem daquela cidade foi encontrar-se com ele. Esse homem estava dominado por demônios. Fazia muito tempo que ele andava sem roupas e não morava numa casa, mas vivia nos túmulos do cemitério.
28 Towono tama laꞌa sumueꞌo i Yesu, umono kumora kaa menggolutu ai arono i Yesu kano pepau mekora, “Ikomiu minggi mbionganggukee o Yesu AnaRo Ue Ala Henu Pinelangkai? Kupoꞌema ndi Ikomiu indo bobarasa aku!”
28 Quando viu Jesus, o homem deu um grito, caiu no chão diante dele e disse bem alto: — Jesus, Filho do Deus Altíssimo! O que o senhor quer de mim? Por favor, não me castigue!
29 Mia henu rompendamohio penao mosaꞌa laꞌa motae menggena ulaꞌa akono i Yesu oto tumenaꞌiro penao mosaꞌa mpeluarako umbu ai koroino. Menggoeto umono rompendamohio penao mosaꞌa, gagi maupo kaeno ka kareno inonggo ako rante ka umono ginagai takau, umono da poli mokobiteho ranteno kano waweo penao mosaꞌa ai konde molimbo.
29 Ele disse isso porque Jesus havia mandado o espírito mau sair dele. Esse espírito o havia agarrado muitas vezes. As pessoas chegaram até a amarrar os pés e as mãos do homem com correntes de ferro, mas ele as quebrava, e o demônio o levava para o deserto.
30 I Yesu mesikeno ndi tama laꞌa, “Aineikee neemu?” Nosangkiꞌo, “Neenggu ai ‘Legio’,” pengkonoano “masowu-sowu.” Nosangkiꞌo menggena ulaꞌa akono oto orao penao mosaꞌa mendamo ai koroino.
30 Jesus perguntou a ele: — O meu nome é Multidão! — respondeu ele. (Ele disse isso porque muitos demônios tinham entrado nele.)
31 Penao mosaꞌa laꞌira mpoꞌema ndi Yesu, kano indoro mentinamba leko ai wingke matea.
31 Aí os demônios começaram a pedir com insistência a Jesus que não os mandasse para o abismo .
32 Ai leeno tamungku umbeda umbu ai poꞌianga laꞌa nio orao ngako boe tekonai mpowusu kaanga. Onisu mosaꞌa laꞌira mpoꞌema ndi Yesu karo mebineheako mpendamo ai boe laꞌira kaa i Yesu tumarimaꞌo.
32 Muitos porcos estavam comendo num morro ali perto. Os demônios pediram com insistência a Jesus que os deixasse entrar nos porcos, e ele deixou.
33 Gagi onisu mosaꞌa laꞌira meluarako umbu ai tama laꞌa karo mpendamo ai boe laꞌira. Kanoꞌamba boe laꞌira mpolao leki wiwi wingke karo mpetoa ai towa hawe karo memate moꞌonu.
33 Então eles saíram do homem e entraram nos porcos, que se atiraram morro abaixo, para dentro do lago, e se afogaram.
34 Towono mia henu mpogagai boe laꞌira sumueꞌo mbio henu tegagi, rompelulu lumeko ai inie langkai ka inie petengi-tengino mompauꞌakero mia mbio henu sinuero.
34 Quando os homens que estavam tomando conta dos porcos viram o que havia acontecido, fugiram e espalharam a notícia na cidade e nos seus arredores.
35 Gagi mia laꞌira meleko minggi mengkiteo mbio henu tegagi. Toworo mehawe ndi Yesu, lehea romehaweꞌo tama henuto pinokolipa umbu ai penao mosaꞌa laꞌa oto mentoro umbeda ai kareno i Yesu. Tama laꞌa oto meparewa ka pompewowolono oto moiko. Masa memomee umboro ndi Yesu.
35 Muita gente foi ver o que havia acontecido. Quando chegaram perto de Jesus, viram o homem de quem haviam saído os demônios. E ficaram assustados porque ele estava sentado aos pés de Jesus, vestido e no seu perfeito juízo.
36 Pompakambi boe laꞌira henu sumueꞌo suꞌu mbio henu tegagi laꞌa mompauꞌakero helinde tama pinendamohiro penao mosaꞌa laꞌa pinokolipa.
36 Os que haviam visto tudo contaram ao povo como o homem tinha sido curado.
37 Akono romemomee, lowono mia henu moꞌia ai Gerasa motae ndi Yesu, “Lekoto kaa bintanggami.” Gagi i Yesu meꞌula ai bangka minggi mekule ai Galilea.
37 Aí toda a gente da região de Gerasa ficou com muito medo e pediu que Jesus saísse da terra deles. Então Jesus subiu no barco e foi embora.
38 Tama henu oto pinokolipa umbu ai penao mosaꞌa laꞌa moꞌema kano petonda ndi Yesu.
38 E o homem de quem os demônios tinham saído implorou a Jesus: — Me deixe ir com o senhor! Mas Jesus o mandou embora, dizendo:
39 “Pekuleto ka paleleꞌo lowono henuto Rowowauo Ue Ala ndi iko.”
39 — Volte para casa e conte o que Deus fez por você. Então o homem foi pela cidade, contando o que Jesus tinha feito por ele.
40 Pekuleno i Yesu umbu ai sakino towa Galilea, Umono oto romeꞌeꞌemango mia orao kaa umboro memangaꞌu mentowokio i Yesu.
40 Quando Jesus voltou para o lado oeste do lago, a multidão o recebeu com alegria, pois todos tinham ficado ali à espera dele.
41 Hawe aso mia petewawo Raha Pesombaꞌa neeno i Yairu. Umono menggolutu ai arono i Yesu ka moꞌema kano i Yesu lumeko ai rahano.
41 Então chegou um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga daquele lugar. Ele se jogou aos pés de Jesus e pediu com insistência que fosse até a sua casa
42 Akono anano henu aso-asono tekonai mahaki mapari. Ana laꞌa ana irowai, ka tinuwuno hopulo ka oruo ntaꞌu. Tekonai i Yesu lumeko ai rahano i Yairu orao mia mpeburo-buroso ai horiNo.
42 porque a sua filha única, de doze anos, estava morrendo. Enquanto Jesus ia caminhando, a multidão o apertava de todos os lados.
43 Ai oloro mia orao laꞌira, nio aso irowai henu hopulo ka oruo ntaꞌu mahaki kereaꞌa. Pinggo oto lowono agaagano nopakeꞌo meꞌole ai sando kanggo lalau baineitokaa mia henu poli pokotombaꞌo.
43 Nisto, chegou uma mulher que fazia doze anos que estava com uma hemorragia. Ela havia gastado com os médicos tudo o que tinha, mas ninguém havia conseguido curá-la.
44 Irowai laꞌa umumbedahio i Yesu umbu ai bungkuNo kano danggiho tapuno ndole-ndole hawuno. Umari laꞌa masa tomba hakino.
44 Ela foi por trás de Jesus e tocou na barra da capa dele, e logo o sangue parou de escorrer.
45 I Yesu mesikeno, “Aineike dumanggihaKu?”
45 Aí Jesus perguntou: Todos negaram. Então Pedro disse: — Mestre, todo o povo está rodeando o senhor e o está apertando.
46 Kanggo i Yesu motae, “Nio mia dumanggihaKu. Kutoꞌorio akono nio pabawa meluarako umbu ai koroiNggu.”
46 Mas Jesus disse:
47 Irowai laꞌa oto notoꞌorio motae winowauno laꞌa oto tetoꞌori, oto kano wiiwi hawe menggolutu ai arono i Yesu. Kanoꞌamba nopepau ndi mia orao akombio kano danggiho i Yesu kaa motae hakino masa toomba.
47 Então a mulher, vendo que não podia mais ficar escondida, veio, tremendo, e se atirou aos pés de Jesus. E, diante de todos, contou a Jesus por que tinha tocado nele e como havia sido curada na mesma hora.
48 I Yesu motae ndi irowai laꞌa, “AnaNggu, ako pompeꞌalo-alomu ndi Iaku, hakimu toomba. Lekoto ai laro mangaꞌua.”
48 Aí Jesus disse:
49 Tekonaino i Yesu mepau, hawe aso mia tinena umbu ai rahano i Yairu motae, “Anamiu oto maate, tobuku mboꞌu pokomapariꞌo ai Guru lumeko ai rahamiu.”
49 Jesus ainda estava falando, quando chegou da casa de Jairo um empregado, que disse: — Seu Jairo, a menina já morreu. Não aborreça mais o Mestre.
50 Tempono i Yesu rumongoio pau laꞌa, Nopotae ndi Yairu, “Indo momee, masa pompeꞌalo-aloto ndi Iaku kaa anamu olo muule.”
50 Jesus ouviu isso e disse a Jairo:
51 Hawero ai rahano i Yairu, lalau mia henu nobeheakeo i Yesu mendamo ai bolongko butukaa ai Peturu, ai Yohane, ai Yakobu ka mia mosuꞌono ana-ana laꞌa.
51 Quando Jesus chegou à casa de Jairo, deixou que Pedro, João e Tiago entrassem com ele, além do pai e da mãe da menina, e mais ninguém.
52 Lowono mia lehea tekonai mpeꞌiwi mokokolaro ako ana-ana laꞌa oto maate. Kanggo i Yesu mepauꞌakero, “Indoto mpeꞌiwi. Ana-ana laꞌa lano maate, butukaa moturi.”
52 Todos os que estavam ali choravam e se lamentavam por causa da menina. Então Jesus disse:
53 Rompoꞌawaꞌakeo i Yesu, akono romentoꞌorio ana-ana laꞌa oto maate.
53 Aí começaram a caçoar dele porque sabiam que ela estava morta.
54 Kanoꞌamba i Yesu uminiꞌo kaeno ana-ana laꞌa ka motae, “Pewanguto ana!”
54 Mas Jesus foi, pegou-a pela mão e disse bem alto:
55 Gagi masa mepenao mboꞌu ana-ana laꞌa kaa masa menggoti. Umari laꞌa i Yesu tumenaꞌiro pakango.
55 Ela tornou a viver e se levantou imediatamente. Aí Jesus mandou que dessem comida a ela.
56 Mia mosuꞌono ana-ana laꞌa kohali-hali. Kanggo i Yesu lano beheꞌakero pauꞌo ndi baineitokaa mbio henu tegagi laꞌa.
56 Os seus pais ficaram muito admirados, mas Jesus mandou que não contassem a ninguém o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.