Lucas 19

pdo (PDO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Towono i Yesu mendamo ai inie langkai Yeriko, Umono koleko-leko tumondaꞌo sala ai inie langkai laꞌa.
1 Jesus entrou em Jericó e estava atravessando a cidade.
2 Lehea nio aso ponggawano toposima henu suugi, neeno ai Sakeu.
2 Morava ali um homem rico, chamado Zaqueu, que era chefe dos cobradores de impostos.
3 Umono mokosumueꞌo i Yesu, kanggo lano pokosueꞌo akono umono owu-owundu ka orao mia lehea.
3 Ele estava tentando ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, pois Zaqueu era muito baixo.
4 Gagi umono melulu meseꞌelumiiro, kano pomone ai puꞌuno kau ara kano sueꞌokaa i Yesu henu minggi lumaloo sala laꞌa.
4 Então correu adiante da multidão e subiu numa figueira brava para ver Jesus, que devia passar por ali.
5 Towono i Yesu hawe ai puꞌuno kau ara laꞌa, Nopesonge kano potae, “Oo Sakeu, pongkadoto petii, akono ineheRo Ue Ala Iaku merato ai rahamu.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse a Zaqueu:
6 Mongkado-kado ai Sakeu metii kaa mangaꞌu ngako tumarimaꞌiro i Yesu ai rahano.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu na sua casa, com muita alegria.
7 Lowono mia henu kumiteo kegagiaꞌa laꞌa koꞌise-ise, rompotae, “Eii, umono leko merato ai rahano mia ntehala.”
7 Todos os que viram isso começaram a resmungar: — Este homem foi se hospedar na casa de um pecador!
8 Kanggo ai Sakeu menggoti ka motae ndi Ue Yesu, “Ue, entonga umbu ai agaaganggu nie minggi kupeweeangakeo ndi mia karampini, ka bainei henu huru kusetakio mongkono simano minggi kupokuleꞌo opaa lukano.”
8 Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: — Escute, Senhor, eu vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguém, vou devolver quatro vezes mais.
9 Kanoꞌamba i Yesu motaeꞌakeo ai Sakeu, “Olo nie iiko ka lowono mia ai laro rahamu oto kinadudui, akono iiko mboꞌu inuleno i Burahima.
9 Então Jesus disse:
10 Akono Iaku, Ana Manusia, hawe mowusu ka kumaduduio mia henu tesampu.”
10 Porque o
11 Tekonairo da merorongoio ai Yesu mepau, Umono mompauꞌakero aso sirime. Akono tempo laꞌa Umono umbeda umbu ai Yerusale, ka romengkoꞌaraꞌara oto minggi pinamula PomparentaꞌaRo Ue Ala.
11 Jesus contou uma parábola para os que ouviram o que ele tinha dito. Agora ele estava perto de Jerusalém, e por isso eles estavam pensando que o Reino de Deus ia aparecer logo.
12 Nopotae helinie, “Nio aso mia umbu ai inuleno datu lumeko olai ai inie langkaino datu kano inengka gagi datu. Umari laꞌa umono olo mekule momparenta ai inieno.
12 Então Jesus disse:
13 Ambono pewungguako, nopeboio hopulo atano kano weeꞌakeo teꞌoꞌasoro doi wulaa. Nopotaeꞌakero, ‘Aimpebalu-baluto ako doi sie hawe kaku pekule.’
13 Antes de viajar, chamou dez dos seus empregados, deu a cada um uma moeda de ouro e disse: “Vejam o que vocês conseguem ganhar com este dinheiro, até a minha volta.”
14 Kanggo mia ai inieno laꞌa memokokatongakeo mia henu minggi inengka gagi datu laꞌa. Gagi towono nopewungguꞌako, umboro montena baꞌopioꞌiro lumeko ndi datu langkai henu minggi umengkaho mia laꞌa gagi datu ai wutero, rompotae, ‘Laki mebehe mia laꞌa gagi datu ai iniemami.’
14 — Acontece que o povo do seu país o odiava e por isso mandou atrás dele uma comissão para dizer que não queriam que aquele homem fosse feito rei deles.
15 Napono laro mebehe, mia umbu ai inuleno datu laꞌa loꞌoka inengka gagi datu, kanoꞌamba mekule ai inieno. Haweno lehea notenaꞌo mia meboio kohopulo atano kano toꞌorio opio saro rompohawe umbu ai pebalu-baluro sombo mia.
15 — O homem foi feito rei e voltou para casa. Aí mandou chamar os empregados a quem tinha dado o dinheiro, para saber quanto haviam conseguido ganhar.
16 Ata henu koꞌaso hawe ka motae, ‘Oo datu, iakuto mobalu-balu ako aso doi wulaa henu ai weeꞌakune ka hilinie iakuto mohawe hopulo doi wulaa.’
16 O primeiro chegou e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei dez.”
17 Datu laꞌa motaeꞌakeo, ‘Mentee winowaumu sie, iiko ata henu moiko. Akono iiko metenunu ai laro kara-kara henu dedeiki, iiko minggi momparenta ai hopulo inie langkai.’
17 — “Muito bem!” — respondeu ele. — “Você é um bom empregado! E, porque foi fiel em coisas pequenas, você vai ser o governador de dez cidades.”
18 Kanoꞌamba ata henu koꞌoruo hawe ka motae, ‘Oo datu, iakuto mobalu-balu ako aso doi wulaa henu ai weeꞌakune ka hilinie iakuto mohawe olimo doi wulaa.’
18 — O segundo empregado veio e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei cinco.”
19 Nopotae ndi ata laꞌa, ‘Iiko minggi momparenta ai olimo inie langkai.’
19 — “Você vai ser o governador de cinco cidades!” — disse o patrão.
20 Kanoꞌamba ata henu mesueno hawe ka motae, ‘Oo datu tinie doi wulaamiu, loꞌoka kutongoho ai laro lenso.
20 — O outro empregado chegou e disse: “Patrão, aqui está a sua moeda. Eu a embrulhei num lenço e a escondi.
21 Kumomeeꞌakomiu datu, akono ikomiu mia mosia. Ikomiu umaleo mbio henu lanoꞌo henumiu ka mesowi henu lano huru ai merawoho.’
21 Tive medo do senhor, porque sei que é um homem duro, que tira dos outros o que não é seu e colhe o que não plantou.”
22 Datu laꞌa motae ndi umono, ‘Eii iiko ata henu moluwe, iaku minggi dumosako menggena paumu laꞌa. Ikoto tumoꞌorio motae iaku nie mosia, henu umaleo mbio henu lanoꞌo henunggu ka mesowi henu lano huru kurawoho.
22 — Ele respondeu: “Você é um mau empregado! Vou usar as suas próprias palavras para julgá-lo. Você sabia que sou um homem duro, que tiro dos outros o que não é meu e colho o que não plantei.
23 Bano menggena ulaꞌa akombio lai peweangakeo doinggu ndi mia henu moꞌutangakeo doi kakupohawe sarono?’
23 Então por que você não pôs o meu dinheiro no banco? Assim, quando eu voltasse da viagem, receberia o dinheiro com juros.”
24 Kanoꞌamba datu laꞌa mepau ndi mia henu mpenggoti ai horino, ‘Aleo doi henu nio ndi umono ka weeꞌakeo ndi atanggu henu mompeꞌue hopulo doi wulaa laꞌa.’
24 — E disse para os que estavam ali: “Tirem dele a moeda e deem ao que tem dez.”
25 Kanggo umboro mpotae, ‘O Datu, umono oto mompeꞌue hopulo doi wulaa.’
25 Eles responderam:
26 Nosangkiꞌo datu laꞌa, ‘Kupauꞌakomiu, sombo mia henu metenunu umanggaꞌo mbio henu Roweeꞌakeo Ue Ala ndi umono minggi pinowea mboꞌu. Kanggo bainei henu lano metenunu umanggaꞌo mbio henu nopinowea, mbio henu danio ndi umono minggi inalo mboꞌu.
26 — E o patrão disse:
27 Hilinie waweo ramai umboro henu mokokatongakune ka henu tai mebeheaku gagi daturo ka pepateiroto ai aronggu!’ ”
27 E agora tragam aqui os meus inimigos, que não queriam que eu fosse o rei deles, e os matem na minha frente.”
28 UmariNo mompauꞌakero sirime laꞌa, i Yesu meseꞌelungiro koleko-leko ai aroro meꞌeka ai Yerusale.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante deles para Jerusalém.
29 Towono umbeda ai inie Bepage ka Betania ai Torukuno Saitu, i Yesu tumenaꞌo oruo anaguruNo.
29 Quando iam chegando aos povoados de Betfagé e Betânia, que ficam perto do monte das Oliveiras, enviou dois discípulos na frente,
30 Nopotae, “Lekoto ai inie ai aromiu laꞌa, baimpendamoto teꞌingga, ikomiu minggi humaweꞌo anano kalide ambono huru pinengarai henu inonggo umbeda rahano mia. Wowoho onggono ka waweo ramai.Kalide henu monguro|alt="Keledai yang muda" src="HK00033B.TIF" size="span" copy="Horace Knowles" ref="19:30"
30 com a seguinte ordem:
31 Bano nio mia mesikeno ndi ikomiu, ‘Akombio kai mewowoho onggono?’ Sangkiꞌo menggena unie, ‘Ue Yesu paraluꞌo.’ ”
31 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele.
32 Kanoꞌamba melekoꞌiroto anaguruNo laꞌa, ka romehaweꞌo lowono gagi menggena mbio henu nopauꞌo i Yesu.
32 Eles foram e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Tekonairo mowowo onggono anano kalide laꞌa, ueno motaeꞌakero, “Akombio kai mewowoho onggono kalide sie?”
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os donos perguntaram: — Por que é que vocês estão desamarrando o animal?
34 Rosangkiꞌo, “Ue Yesu paraluꞌo.”
34 Eles responderam: — O Mestre precisa dele.
35 Kanoꞌamba romewaweo anano kalide laꞌa ndi Yesu, karo empehio pentoroꞌano ako kalambiro ka romentulungio i Yesu mewueꞌakeo ai kalide laꞌa.
35 Então eles levaram o jumentinho para Jesus, puseram as suas capas sobre o animal e ajudaram Jesus a montar.
36 Tempono i Yesu mengaraio kalide laꞌa mia orao mewolaꞌo kalambiro ai sala henu nolaloo i Yesu.
36 Conforme ele ia passando, o povo estendia as suas capas no caminho.
37 Tempono i Yesu umbeda ai Yerusale, ai sala monturungako umbu ai Torukuno Saitu, anaguruNo ka lowono mia henu mpihe tumondaꞌiro mompamula memangaꞌu ka umunde-undeꞌiRo Ue Ala ako suara langkai akono lowono tandangkohali-hali henuto romesueꞌo.
37 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém, na descida do monte das Oliveiras, uma grande multidão de seguidores ia com ele. E eles, cheios de alegria, começaram a louvar a Deus em voz alta por tudo o que tinham visto.
38 Rompotae,
38 Eles diziam: — Que Deus abençoe o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e
39 Baꞌopioꞌiro to Parisi umbu ai olono mia orao laꞌa mpotae ndi Yesu, “Guru, tenaꞌiroto karo mengkomino.”
39 Aí alguns fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: — Mestre, mande que os seus seguidores calem a boca!
40 Nopotae i Yesu, “Peꞌale-aleoto! Baro mengkomino, wasu niire olo mengkumora.”
40 Jesus respondeu:
41 Tempono i Yesu oto umbeda ngako umbu ai Yerusale, Nokiteo inie langkai laꞌa, ka Nopeꞌiwikio,
41 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém e viu a cidade, chorou com pena dela
42 Nopotae, “Wainto ngako ikomiu mia Yerusale! Moikono olo nie aimentoꞌorio helinde kai tepomoiko mboꞌu saru Ue Ala ka peꞌaso miamu, kanggo hilinie ikomiu laimentoꞌorio!
42 e disse:
43 Minggi hawe tempono uwelimiu mebolilingo iniemiu ako wala ka sumapoi komiu ka mpihe umewa komiu umbu ai lowono poꞌianga.
43 Pois chegarão os dias em que os inimigos vão cercá-la com rampas de ataque, e vão rodeá-la, e apertá-la de todos os lados.
44 Umboro minggi mokoropukomiu oo Yerusale saru lowono mia ai inie langkaimiu, ka lalau napo teꞌaso wasu henu ropoꞌineengo tepoꞌapi. Unie tegagi akono laimentoꞌorio tempono Ue Ala hawe kumaduduikomiu.”
44 Eles destruirão completamente você e todos os seus moradores. Não ficará uma pedra em cima da outra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio para salvá-la.
45 Kanoꞌamba i Yesu mendamo ai puu Raha Mempori kano mompamula tumambaꞌiro henu mpoꞌasa-asa lehea.
45 Jesus entrou no pátio do Templo e começou a expulsar dali os vendedores.
46 Nopotaeꞌakero, “Nio teꞌuki ai laro Sura Tutulu, ‘RahaNggu minggi gagi poꞌianga pekakaiꞌa.’ Kanggo oto ai mebaliꞌo gagi pewuniaro mia henu mponako.”
46 Ele lhes disse:
47 Sombo olo i Yesu mompaguru ai Raha Mempori. Umboro kapala Petewawo Pesomba ka Guru Agama saru petewawo to Yahudi merokuhi karo bisa pasalaꞌo ka mpepateo i Yesu.
47 Jesus ensinava no pátio do Templo todos os dias. Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes do povo queriam matá-lo.
48 Kanggo laro mentoꞌorio bambio henu minggi romewowauo, akono lowono mia mpihe mpoꞌia ai horiNo ka inehero merorongoio pompaguruno i Yesu.
48 Mas não achavam jeito de fazer isso, pois todos o escutavam com muita atenção.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.