Lucas 19
pdo (PDO) vs BKJ
1 Towono i Yesu mendamo ai inie langkai Yeriko, Umono koleko-leko tumondaꞌo sala ai inie langkai laꞌa.
1 E Jesus entrou e passou por Jericó.
2 Lehea nio aso ponggawano toposima henu suugi, neeno ai Sakeu.
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu, que era chefe entre os publicanos, e ele era rico.
3 Umono mokosumueꞌo i Yesu, kanggo lano pokosueꞌo akono umono owu-owundu ka orao mia lehea.
3 E ele procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque ele era de pequena estatura.
4 Gagi umono melulu meseꞌelumiiro, kano pomone ai puꞌuno kau ara kano sueꞌokaa i Yesu henu minggi lumaloo sala laꞌa.
4 E ele correndo adiante, subiu em uma árvore de sicômoro para vê-lo; porque ele estava por passar naquele caminho.
5 Towono i Yesu hawe ai puꞌuno kau ara laꞌa, Nopesonge kano potae, “Oo Sakeu, pongkadoto petii, akono ineheRo Ue Ala Iaku merato ai rahamu.”
5 E Jesus ao chegar naquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje eu devo pousar em tua casa.
6 Mongkado-kado ai Sakeu metii kaa mangaꞌu ngako tumarimaꞌiro i Yesu ai rahano.
6 E, apressando-se, ele desceu e recebeu-o com júbilo.
7 Lowono mia henu kumiteo kegagiaꞌa laꞌa koꞌise-ise, rompotae, “Eii, umono leko merato ai rahano mia ntehala.”
7 E, vendo isto, todos murmuravam, dizendo: Ele foi ser hóspede de um homem que é pecador.
8 Kanggo ai Sakeu menggoti ka motae ndi Ue Yesu, “Ue, entonga umbu ai agaaganggu nie minggi kupeweeangakeo ndi mia karampini, ka bainei henu huru kusetakio mongkono simano minggi kupokuleꞌo opaa lukano.”
8 E Zaqueu, ficando em pé, disse ao Senhor: Senhor, eis que a metade dos meus bens eu dou aos pobres, e se alguma coisa eu tenho tomado de algum homem por falsa acusação, o restituo quadruplicado.
9 Kanoꞌamba i Yesu motaeꞌakeo ai Sakeu, “Olo nie iiko ka lowono mia ai laro rahamu oto kinadudui, akono iiko mboꞌu inuleno i Burahima.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porque este também é filho de Abraão.
10 Akono Iaku, Ana Manusia, hawe mowusu ka kumaduduio mia henu tesampu.”
10 Porque o Filho do homem veio para buscar e salvar o que estava perdido.
11 Tekonairo da merorongoio ai Yesu mepau, Umono mompauꞌakero aso sirime. Akono tempo laꞌa Umono umbeda umbu ai Yerusale, ka romengkoꞌaraꞌara oto minggi pinamula PomparentaꞌaRo Ue Ala.
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e falou uma parábola, porque ele estava perto de Jerusalém, e porque eles pensavam que o reino de Deus havia de aparecer imediatamente.
12 Nopotae helinie, “Nio aso mia umbu ai inuleno datu lumeko olai ai inie langkaino datu kano inengka gagi datu. Umari laꞌa umono olo mekule momparenta ai inieno.
12 Portanto ele disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, para receber um reino e retornar.
13 Ambono pewungguako, nopeboio hopulo atano kano weeꞌakeo teꞌoꞌasoro doi wulaa. Nopotaeꞌakero, ‘Aimpebalu-baluto ako doi sie hawe kaku pekule.’
13 E ele chamando os seus dez servos, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Kanggo mia ai inieno laꞌa memokokatongakeo mia henu minggi inengka gagi datu laꞌa. Gagi towono nopewungguꞌako, umboro montena baꞌopioꞌiro lumeko ndi datu langkai henu minggi umengkaho mia laꞌa gagi datu ai wutero, rompotae, ‘Laki mebehe mia laꞌa gagi datu ai iniemami.’
14 Mas os seus cidadãos odiavam-no, e enviaram um mensageiro após ele, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 Napono laro mebehe, mia umbu ai inuleno datu laꞌa loꞌoka inengka gagi datu, kanoꞌamba mekule ai inieno. Haweno lehea notenaꞌo mia meboio kohopulo atano kano toꞌorio opio saro rompohawe umbu ai pebalu-baluro sombo mia.
15 E aconteceu que, ele retornando depois de ter recebido o reino, ordenou que fossem chamados os servos a quem ele entregara o dinheiro, para que ele pudesse saber quanto cada homem ganhara negociando.
16 Ata henu koꞌaso hawe ka motae, ‘Oo datu, iakuto mobalu-balu ako aso doi wulaa henu ai weeꞌakune ka hilinie iakuto mohawe hopulo doi wulaa.’
16 Então, veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Datu laꞌa motaeꞌakeo, ‘Mentee winowaumu sie, iiko ata henu moiko. Akono iiko metenunu ai laro kara-kara henu dedeiki, iiko minggi momparenta ai hopulo inie langkai.’
17 E ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque tu foste fiel sobre o pouco, tu terás autoridade sobre dez cidades.
18 Kanoꞌamba ata henu koꞌoruo hawe ka motae, ‘Oo datu, iakuto mobalu-balu ako aso doi wulaa henu ai weeꞌakune ka hilinie iakuto mohawe olimo doi wulaa.’
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Nopotae ndi ata laꞌa, ‘Iiko minggi momparenta ai olimo inie langkai.’
19 E ele disse da mesma forma a este: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 Kanoꞌamba ata henu mesueno hawe ka motae, ‘Oo datu tinie doi wulaamiu, loꞌoka kutongoho ai laro lenso.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei em um lenço;
21 Kumomeeꞌakomiu datu, akono ikomiu mia mosia. Ikomiu umaleo mbio henu lanoꞌo henumiu ka mesowi henu lano huru ai merawoho.’
21 porque eu tive medo de ti, porque és homem severo; tiras o que não puseste, e colhes o que não semeaste.
22 Datu laꞌa motae ndi umono, ‘Eii iiko ata henu moluwe, iaku minggi dumosako menggena paumu laꞌa. Ikoto tumoꞌorio motae iaku nie mosia, henu umaleo mbio henu lanoꞌo henunggu ka mesowi henu lano huru kurawoho.
22 E ele disse-lhe: Pela tua própria boca eu te julgarei, servo mau. Sabias que eu sou homem severo, que eu tomo o que não pus e colho o que não semeei;
23 Bano menggena ulaꞌa akombio lai peweangakeo doinggu ndi mia henu moꞌutangakeo doi kakupohawe sarono?’
23 por que então tu não pusestes o meu dinheiro no banco, pois na minha vinda, eu poderia ter exigido o meu com a usura?
24 Kanoꞌamba datu laꞌa mepau ndi mia henu mpenggoti ai horino, ‘Aleo doi henu nio ndi umono ka weeꞌakeo ndi atanggu henu mompeꞌue hopulo doi wulaa laꞌa.’
24 E disse aos que estavam com ele: Tomai dele a mina e dai-a ao que tem dez minas.
25 Kanggo umboro mpotae, ‘O Datu, umono oto mompeꞌue hopulo doi wulaa.’
25 (E eles disseram-lhe: Senhor, ele tem dez minas).
26 Nosangkiꞌo datu laꞌa, ‘Kupauꞌakomiu, sombo mia henu metenunu umanggaꞌo mbio henu Roweeꞌakeo Ue Ala ndi umono minggi pinowea mboꞌu. Kanggo bainei henu lano metenunu umanggaꞌo mbio henu nopinowea, mbio henu danio ndi umono minggi inalo mboꞌu.
26 Pois eu vos digo: Que todo aquele que tiver lhe será dado, mas ao que não tiver até o que ele tem lhe será tomado.
27 Hilinie waweo ramai umboro henu mokokatongakune ka henu tai mebeheaku gagi daturo ka pepateiroto ai aronggu!’ ”
27 Mas estes meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 UmariNo mompauꞌakero sirime laꞌa, i Yesu meseꞌelungiro koleko-leko ai aroro meꞌeka ai Yerusale.
28 E, tendo dito isto, ele prosseguiu adiante, subindo para Jerusalém.
29 Towono umbeda ai inie Bepage ka Betania ai Torukuno Saitu, i Yesu tumenaꞌo oruo anaguruNo.
29 E aconteceu que, chegando ele perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
30 Nopotae, “Lekoto ai inie ai aromiu laꞌa, baimpendamoto teꞌingga, ikomiu minggi humaweꞌo anano kalide ambono huru pinengarai henu inonggo umbeda rahano mia. Wowoho onggono ka waweo ramai.Kalide henu monguro|alt="Keledai yang muda" src="HK00033B.TIF" size="span" copy="Horace Knowles" ref="19:30"
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte de vós, e aí, ao entrardes, achareis amarrado um jumentinho em que nenhum homem jamais montou; soltai-o e trazei-o.
31 Bano nio mia mesikeno ndi ikomiu, ‘Akombio kai mewowoho onggono?’ Sangkiꞌo menggena unie, ‘Ue Yesu paraluꞌo.’ ”
31 E, se algum homem vos perguntar: Por que o soltais? Assim lhe direis: Porque o Senhor precisa dele.
32 Kanoꞌamba melekoꞌiroto anaguruNo laꞌa, ka romehaweꞌo lowono gagi menggena mbio henu nopauꞌo i Yesu.
32 E, indo os que haviam sido enviados, acharam como ele lhes havia dito.
33 Tekonairo mowowo onggono anano kalide laꞌa, ueno motaeꞌakero, “Akombio kai mewowoho onggono kalide sie?”
33 E, soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Rosangkiꞌo, “Ue Yesu paraluꞌo.”
34 E eles disseram: O Senhor precisa dele.
35 Kanoꞌamba romewaweo anano kalide laꞌa ndi Yesu, karo empehio pentoroꞌano ako kalambiro ka romentulungio i Yesu mewueꞌakeo ai kalide laꞌa.
35 E trouxeram-no a Jesus; e lançando suas vestimentas no jumentinho, eles puseram Jesus em cima.
36 Tempono i Yesu mengaraio kalide laꞌa mia orao mewolaꞌo kalambiro ai sala henu nolaloo i Yesu.
36 E, enquanto ele ia, eles estendiam no caminho as suas vestes.
37 Tempono i Yesu umbeda ai Yerusale, ai sala monturungako umbu ai Torukuno Saitu, anaguruNo ka lowono mia henu mpihe tumondaꞌiro mompamula memangaꞌu ka umunde-undeꞌiRo Ue Ala ako suara langkai akono lowono tandangkohali-hali henuto romesueꞌo.
37 E, quando ele já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as poderosas obras que eles tinham visto,
38 Rompotae,
38 dizendo: Abençoado seja o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Baꞌopioꞌiro to Parisi umbu ai olono mia orao laꞌa mpotae ndi Yesu, “Guru, tenaꞌiroto karo mengkomino.”
39 E alguns dos fariseus, do meio da multidão, disseram-lhe: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Nopotae i Yesu, “Peꞌale-aleoto! Baro mengkomino, wasu niire olo mengkumora.”
40 E, ele respondendo, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras imediatamente clamarão.
41 Tempono i Yesu oto umbeda ngako umbu ai Yerusale, Nokiteo inie langkai laꞌa, ka Nopeꞌiwikio,
41 E, quando ele ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 Nopotae, “Wainto ngako ikomiu mia Yerusale! Moikono olo nie aimentoꞌorio helinde kai tepomoiko mboꞌu saru Ue Ala ka peꞌaso miamu, kanggo hilinie ikomiu laimentoꞌorio!
42 dizendo: Se tu conhecesses, ao menos neste teu dia, as coisas que pertencem à tua paz! Mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Minggi hawe tempono uwelimiu mebolilingo iniemiu ako wala ka sumapoi komiu ka mpihe umewa komiu umbu ai lowono poꞌianga.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos lançarão uma trincheira sobre ti, e te sitiarão, e te manterão em cada lado,
44 Umboro minggi mokoropukomiu oo Yerusale saru lowono mia ai inie langkaimiu, ka lalau napo teꞌaso wasu henu ropoꞌineengo tepoꞌapi. Unie tegagi akono laimentoꞌorio tempono Ue Ala hawe kumaduduikomiu.”
44 e te derrubarão no chão, a ti e a teus filhos que dentro de ti estiverem, e eles não deixarão em ti uma pedra sobre outra, pois tu não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Kanoꞌamba i Yesu mendamo ai puu Raha Mempori kano mompamula tumambaꞌiro henu mpoꞌasa-asa lehea.
45 E, ele entrando no templo, começou a expulsar todos os que ali vendiam e compravam,
46 Nopotaeꞌakero, “Nio teꞌuki ai laro Sura Tutulu, ‘RahaNggu minggi gagi poꞌianga pekakaiꞌa.’ Kanggo oto ai mebaliꞌo gagi pewuniaro mia henu mponako.”
46 dizendo-lhes: Está escrito: Minha casa é a casa de oração; mas vós a fizestes covil de ladrões.
47 Sombo olo i Yesu mompaguru ai Raha Mempori. Umboro kapala Petewawo Pesomba ka Guru Agama saru petewawo to Yahudi merokuhi karo bisa pasalaꞌo ka mpepateo i Yesu.
47 E ele ensinava diariamente no templo. Mas os principais sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam destruí-lo,
48 Kanggo laro mentoꞌorio bambio henu minggi romewowauo, akono lowono mia mpihe mpoꞌia ai horiNo ka inehero merorongoio pompaguruno i Yesu.
48 e não encontravam como fazê-lo, porque todo o povo ficava muito atento ao ouvi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.