Lucas 16

pdo (PDO) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 I Yesu motae mboꞌu ndi anaguruNo, “Nio aso mia suugi mompeꞌue aso topoꞌurusu doi ka agaagano. Mia suugi laꞌa rumongoio lele motae topoꞌurusu doi ka agaagano laꞌa oto nosia-siaꞌo doi ka agaagano.
1 E dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de dissipar os seus bens.
2 Gagi mia suugi laꞌa meboio topoꞌurusu doi ka agaagano kano potae, ‘Ooto kurongoio lele motae lano mentee inanggamu. Oto kaku peboiko ka minggi kupenaohakomu. Kanggo seꞌeluno kupoꞌema kau ukiꞌo lowono doi ka agaaganggu henu au urusuꞌo kau amba weeꞌakune.’
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: Que é isto que ouço de ti? Dá contas da tua mordomia, porque já não poderás ser mais meu mordomo.
3 Topoꞌurusu doi ka agaaga kopau-pau ai laro aroano, ‘Gagi mbiokee henu kupowowau hilinie? Akono ponggawanggu laꞌa matantu nopenaohakune. Moꞌangga ai lere laku moroso, ka moꞌema-ema iakukaa mboꞌu mokokohenu.
3 E o mordomo disse consigo: Que farei, pois que o meu senhor me tira a mordomia? Cavar, não posso; de mendigar, tenho vergonha.
4 Nio akalanggu baku pinenaohako umbu ai anggaꞌanggu nie. Iaku minggi mowusu mia henu behe tumarimaꞌAku ai raharo.’
4 Eu sei o que hei de fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Kanoꞌamba topoꞌurusu doi ka agaaga laꞌa meboio teꞌoꞌaso mia henu mepasua ndi ponggawano. Umono mesikeno ndi mia henu amba-ambano, ‘Opiokee pasuamu ndi ponggawanggu?’
5 E, chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Sumangki mia laꞌa, ‘Aso etu kusi boka saitu.’ Kano potae mboꞌu ndi mia laꞌa, ‘Tinie sura pasuamu, pentoroto ka ukiꞌo serio gagi lima pulu kusi tokaa.’
6 E ele respondeu: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e assentando-te já, escreve cinqüenta.
7 Kanoꞌamba nopotae ndi mia henu koꞌoruo, ‘Opiokee pasuamu?’ Sumangki mia laꞌa, ‘Aso sowu karu batari.’ Nopotae mboꞌu ndi mia laꞌa, ‘Tinie sura pasuamu, ukiꞌo serio gagi oalu etu karu tokaa.’
7 Disse depois a outro: E tu, quanto deves? E ele respondeu: Cem alqueires de trigo. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e escreve oitenta.
8 Towono mia suugi laꞌa rumongoio mbio henu nowowauo topoꞌurusu doi ka agaaga henu megaupi laꞌa, nopotae, ‘O petia, ikoka suꞌu lalompande.’ ”
8 E louvou aquele senhor o injusto mordomo por haver procedido prudentemente, porque os filhos deste mundo são mais prudentes na sua geração do que os filhos da luz.
9 Ooto kaKu pesuꞌuio motae ndi ikomiu, “Pakeoto sugiꞌa ai tolino nie mpowusu wali-walimiu, gagi bano sugiꞌamiu ai tolino nie oto pinggo, ikomiu minggi tinarima ai raha henu lalau tampulaꞌano.”
9 E eu vos digo: Granjeai amigos com as riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 “Sombo mia henu metenunu ai laro kara-kara henu dedeiki oloka metenunu mboꞌu ai laro kara-kara henu langkai. Kanggo sombo mia henu megaupi ai laro kara-kara henu dedeiki, umono megaupi mboꞌu ai laro kara-kara henu langkai.
10 Quem é fiel no mínimo, também é fiel no muito; quem é injusto no mínimo, também é injusto no muito.
11 Gagi bano lau pineꞌalo-alo umurusuꞌo agaaga ai tolino nie, matantu Ue Ala mboꞌu laRolei meꞌalo-alo komiu agaagaRo henu ai suruga.
11 Pois, se nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Ka bano ikomiu lano metenunu moꞌurusu agaagano mia tolino, aineikee henu behe moweeꞌakomiu tuwua lano huru tampula?
12 E, se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 Lalau ata henu poli momparakai oruo ponggawa. Akono bano menggena ulaꞌa minggi nomokokatoꞌakeo henu asono ka nopehohawaꞌo henu mesueno, ba umono minggi metenunu ndi henu asono kaa lano periongo henu mesueno. Lai mebisa mpesomba ndi umboro Ue Ala ka mpesombaio doi.”
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque, ou há de odiar um e amar o outro, ou se há de chegar a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Tempono to Parisi rumongoio pompaguruno i Yesu laꞌa, rompoꞌawaꞌakeO, akono mangaꞌuro io doi.
14 E os fariseus, que eram avarentos, ouviam todas estas coisas, e zombavam dele.
15 Kanggo i Yesu motaeꞌakero, “Ikomiu mokomenteeꞌo koroimiu ai arono mia mesue, kanggo Ue Ala tumoꞌorio mbio henu nio ai laro aroamiu. Akono mbio henu romentengiriꞌakeo mia Romokokatoꞌakeo Ue Ala.
15 E disse-lhes: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações, porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 Songkaro i Musa kaa lowono surano nabi, mpihe pinake hawe ai tempono i Yohane Mpuupodolo. Mompamula tempo laꞌa Kareba Moiko mongkono PomparentaꞌaRo Ue Ala mpihe pinalele kaa mia merokuhi karo tepondamo ai laro PomparentaꞌaRo Ue Ala.
16 A lei e os profetas duraram até João; desde então é anunciado o reino de Deus, e todo o homem emprega força para entrar nele.
17 Kanggo da moruana langi kaa wawontolino puuta kaseko aso titi umbu ai songkaro i Musa lano gagi.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 Bainei notepobindaꞌakeo somborino kaa mesombori mboꞌu saru irowai mesueno, tama laꞌa mososabo. Kaa bainei mesombori saru irowai henu notepobindaꞌakeo somborino, tama laꞌa mososabo mboꞌu.”
18 Qualquer que deixa sua mulher, e casa com outra, adultera; e aquele que casa com a repudiada pelo marido, adultera também.
19 Kanoꞌamba i Yesu paguruꞌiro mboꞌu ako sirime nie, “Nio aso mia suugi henu mpihe meparewa moiko kaa masuli. Manangai tinuwuno ka mowowau posaraꞌa sombo olo.
19 Ora, havia um homem rico, e vestia-se de púrpura e de linho finíssimo, e vivia todos os dias regalada e esplendidamente.
20 Nio mboꞌu aso mia karampini henu moꞌema-ema neeno ai Lasaru henu mereke aso koroino, pinolero ai pangaso rahano mia suugi laꞌa.
20 Havia também um certo mendigo, chamado Lázaro, que jazia cheio de chagas à porta daquele;
21 I Lasaru mokompongga toreano kaanga henu modonta umbu ai wawo megano mia suugi laꞌa. Kanggo henu takau mokoburu io dahu hawe sumilaꞌeo rekeno.
21 E desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as chagas.
22 Kanoꞌamba maate mia karampini laꞌa ka romewaweo malaꞌeka ai poꞌianga pinelangkai ai awino i Burahima ai suruga.
22 E aconteceu que o mendigo morreu, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Mia suugi laꞌa maate mboꞌu kano kinaburu. Tekonai marasai ngako nohoringo ai laro naraka, umono mesonge kano sueꞌo umbu ai olaingano i Burahima mentoro ka nio i Lasaru ai horino.
23 E no inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão, e Lázaro no seu seio.
24 Kano petulura mia suugi laꞌa, ‘O Uma Burahima, pehohawaꞌaku! Iakuto takau marasai ai laro apui naraka nie. Tenaꞌoto i Lasaru sie dumalongo tongisono ai laro uwoi ka mai wahaꞌo elonggu, kano morini-rini!’
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e manda a Lázaro, que molhe na água a ponta do seu dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Kanggo nosangkiꞌo i Burahima, ‘O ana, pewowoloꞌo tempono au tuwu ai tolino. Ikoto tuwu manangai kanggo i Lasaru tuwu marasai. Hilinie endea umono mohawe manangaiꞌa ka serio iiko marasai.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro somente males; e agora este é consolado e tu atormentado.
26 Ka mboꞌu ai olondo nie oto winowau wingke henu onalo, gagi lakibisa mesaki serio kaa iko lau bisa mai endea.’
26 E, além disso, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá passar para cá.
27 Mia suugi laꞌa motae mboꞌu, ‘Bano helilaꞌa kupoꞌema suꞌu ndi ikomiu uma, tenaꞌoto umono lumeko ai raharo umanggu.
27 E disse ele: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 Akono danio olimo iropo peꞌaso komponggu. Tenaꞌo i Lasaru lumeko mompotoꞌoriꞌakero karo indoro mpendamo ai poꞌianga henu marasaiꞌa nie.’
28 Pois tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.
29 Kanggo i Burahima motae, ‘Ndi umboro nio sura songkaro i Musa kaa suraro nabi. Poꞌinengiroto karo meleluꞌo mbio henu teꞌuki lehea.’
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 Sumangki mia suugi laꞌa, ‘Lano sangka bano butu ulaꞌa. Kanggo bano nio aso mia henuto maate lumeko ndi umboro, iro minggi mentesisi.’
30 E disse ele: Não, pai Abraão; mas, se algum dentre os mortos fosse ter com eles, arrepender-se-iam.
31 Kanggo nopotae i Burahima ndi mia suugi laꞌa, ‘Taꞌalu umboro laro mentondaꞌo mbio henu teꞌuki ai laro songkaro i Musa ka suraro nabi, larolei pompeꞌalo-alo maupo nio mia henu muule lumeko mompauꞌakero.’ ”
31 Porém, Abraão lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que algum dos mortos ressuscite.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.