Neemias 5
Di Heilich Shrift (PDC) vs VC
1 Nau's voah en grohsah ufruah gmacht bei di mennah un iahra veivah geyyich iahra Yiddishi breedah.
1 Entretanto, os homens do povo e suas mulheres fizeram ouvir lamentações muito fortes contra os judeus, seus irmãos.
2 Es voahra dayl es ksawt henn, “Es sinn feel funn uns un unsah boova un mayt; miah braucha ess-sach so es miah levendich bleiva kenna.”
2 Havia alguns que diziam: Nós, nossos filhos e filhas, somos numerosos; precisamos de trigo, para que possamos comer e viver.
3 Anri henn ksawt, “Miah henn missa unsah feldah, vei-goahra un haymeda uf du fa geld layna, so es miah ess-sach kawfa henn kenna deich dee hungahs-noht.”
3 Havia outros que diziam: Somos obrigados a empenhar nossas terras, nossas vinhas e nossas casas para termos trigo durante a fome.
4 Un alsnoch anri voahra am sawwa, “Miah henn missa geld layna fa em kaynich sei tax betzawla uf unsah feldah un vei-goahra.
4 Outros ainda: Tivemos de tomar dinheiro emprestado para pagar o tributo ao rei, empenhando nossas vinhas e nossos campos.
5 Nau unsah flaysh un bloot is grawt vi unsah breedah iahres, un unsah kinnah sinn yusht so goot es iahri. Doch missa miah unsah boova un mayt uf du fa bunds-gnechta vadda, un dayl funn unsah mayt sinn nau shund bunds-mawda. Miah kenna nix du diveyya veil unsah feldah un vei-goahra zu anri heahra.”
5 E, no entanto, somos da mesma raça que nossos irmãos; nossos filhos não são diferentes dos deles; e eis que foi preciso escravizar nossos filhos e filhas; mesmo agora, entre nossas filhas, há algumas que já são escravas. E nada podemos fazer, porque nossos campos e nossas vinhas passaram já à mão de outros.
6 Vo ich iahra glawk keaht habb, voah ich oahrich bays.
6 Estes lamentos e reclamações irritaram-me profundamente.
7 Ich habb dee sacha ivvah-gedenkt, un habb di evvahshti un foah-gengah fasholda un ksawt zu eena, “Diah sind am indressa nemma funn eiyah aykni breedah!” No habb ich en grohsi fasamling zammah groofa veyyich demm.
7 Depois de ter refletido, censurei as pessoas importantes e os magistrados: Por que, lhes disse eu, cobrais usuras de vossos irmãos? Convoquei então por causa deles uma grande assembléia,
8 Un ich habb ksawt, “So veit es es meeklich voah, henn miah unsah Yiddishi breedah zrikk gekawft es fakawft voahra zu di Heida. Nau sind diah am eiyah breedah fakawfa zu unsah aykni leit.” Si voahra gans shtill un henn nix sawwa kenna.
8 e disse-lhes: Nossos irmãos judeus, que tinham sido vendidos às nações, nós os resgatamos segundo nossa posse. E vós vendeis vossos irmãos? É a nós que eles seriam vendidos! Calaram-se, não encontrando o que responder.
9 No habb ich ksawt, “Vass diah am du sind is nett goot. Seddet diah nett in di furcht funn unsah Gott lawfa, so es miah nett fashohmd vadda fannich di Heida, dee es unsah feinda sinn?
9 Eu continuei: O que estais fazendo não é correto! Não devíeis caminhar no temor de nosso Deus, para evitar o insulto das nações que são nossas inimigas?
10 Ich un mei breedah un mei gnechta sinn aw am geld un frucht naus layna. Avvah vella shtobba indressa nemma funn eena.
10 Eu mesmo, com meus irmãos e servos, nós emprestamos prata e trigo. Pois bem! Abandonemos o que nos devem.
11 Gevvet zrikk zu eena grawt heit, iahra feldah, un vei-goahra, un ayl-goahra un iahra heisah, un aw's hunnaht dayl fumm geld, frucht, neiyah vei un ayl es diah am nemma sind funn eena.”
11 Devolvei-lhes desde já seus campos, suas vinhas, suas oliveiras e suas casas, bem como a porcentagem de prata, de trigo, de vinho e de azeite que exigistes deles como juros.
12 No henn si ksawt, “Miah gevva's alles zrikk, un foddahra nix may funn eena. Miah zayla du vi du sawksht.” Ich habb no di preeshtah bei groofa un habb di evvahshti un foah-gengah gmacht shveahra fa du vass si fashprocha henn.
12 Responderam eles: Devolveremos tudo, e nada mais lhes pediremos; faremos tudo o que dizes. Chamei então os sacerdotes, e os fiz jurar que procederiam assim.
13 No habb ich di runsla in mei glaydah auskshiddeld un habb ksawt, “So loss Gott alli-ebbah ausshidla funn sei haus un sell vass eah aykend, vann eah nett dutt vass eah fashprocha hott. Loss een auskshiddeld sei un leah gmacht sei.” No hott di gans fasamling ksawt, “Amen,” un si henn da Hah glohbt. Un di leit henn gedu vi si fashprocha henn.
13 E sacudi o pó de meu manto, dizendo: Que Deus assim sacuda de sua casa e de seus bens todo aquele que não cumprir com a sua palavra; que assim, expulso, fique também tal homem espoliado! Ao que toda a assembléia respondeu: Amém, louvando o Senhor. E o povo nada mais disse.
14 Un funn di zeit es ich govvenah gmacht voah im land Juda; naymlich, fumm zvansisht yoah biss es zvay un dreisisht yoah fumm Artaxerxes sei reich—zvelf yoah—habb ich un mei breedah kenn ess-sach gessa es alawbt voah fa em govvenah sei kosht.
14 Depois do dia em que o rei me estabeleceu como governador da região de Judá, isto é, depois do vigésimo até o trigésimo segundo ano do reinado do rei Artaxerxes, durante doze anos, nem eu nem meus irmãos comemos o pão do governador.
15 Avvah selli es govvenahs voahra eb ich henn en shveah gvicht uf di leit gedu. Si henn fatzich shtikkah silvah gnumma funn eena un aw ess-sach un vei. Iahra hilf hott aw di leit veesht nunnah gedrikt kalda. Avvah ich habb nett so gedu veil ich Gott kfircht habb.
15 Os antigos governadores, meus predecessores, cobrando o pão e o vinho à razão de quarenta siclos por dia, tinham sido uma carga para o povo, que também sofria as exações de seus servos. Mas, quanto a mim, o temor de Deus preservou-me de proceder assim.
16 In blatz funn sell habb ich mich ufkalda mitt di eahvet funn dee mavvah. Awl mei mennah voahra fasammeld do fa shaffa, un miah henn kenn land gekawft.
16 Eu mesmo colaborei no trabalho de reparação das muralhas. Não compramos campo algum, e meus servos puseram-se todos a trabalhar.
17 Un noch en ding, en hunnaht un fuftzich Yudda un evvahshti henn am meim dish gessa, nayvich selli es zu uns kumma sinn funn di heida um uns rumm.
17 Tinha eu ao meu encargo a alimentação de cento e cinqüenta homens, judeus e magistrados, além dos que nos vinham procurar das regiões vizinhas.
18 Alli dawk voah ay ox, sex shayni shohf un edlichi hinkel kshlachta fa mich, un alli zeyya dawk voah feel vei raus gebrocht funn alli sadda. Un fa awl dess, habb ich kenn ess-sach gnumma es alawbt voah fa em govvenah sei kosht, veil di leit iahra lasht shund shveah genunk voah.
18 Preparávamos cada dia um boi, seis carneiros escolhidos e aves, tudo à minha custa; e a cada dez dias se servia o vinho necessário em abundância. Entretanto, não reclamei a pensão do governador porque os trabalhos pesavam muito sobre o povo.
19 Denk an mich mitt gnawt, oh mei Gott, fa alles es ich gedu habb fa dee leit.
19 Lembrai-vos, ó meu Deus, de tudo o que eu fiz por este povo, e recompensai-me.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.