Neemias 5
Di Heilich Shrift (PDC) vs ARIB
1 Nau's voah en grohsah ufruah gmacht bei di mennah un iahra veivah geyyich iahra Yiddishi breedah.
1 Então se levantou um grande clamor do povo e de suas mulheres contra os judeus, seus irmãos.
2 Es voahra dayl es ksawt henn, “Es sinn feel funn uns un unsah boova un mayt; miah braucha ess-sach so es miah levendich bleiva kenna.”
2 Pois havia alguns que diziam: Nós, nossos filhos e nossas filhas somos muitos; que se nos dê trigo, para que comamos e vivamos.
3 Anri henn ksawt, “Miah henn missa unsah feldah, vei-goahra un haymeda uf du fa geld layna, so es miah ess-sach kawfa henn kenna deich dee hungahs-noht.”
3 Também havia os que diziam: Estamos empenhando nossos campos, as nossas vinhas e as nossas casas, para conseguirmos trigo durante esta fome.
4 Un alsnoch anri voahra am sawwa, “Miah henn missa geld layna fa em kaynich sei tax betzawla uf unsah feldah un vei-goahra.
4 Havia ainda outros que diziam: Temos tomado dinheiro emprestado até para o tributo do rei sobre os nossos campos e as nossas vinhas.
5 Nau unsah flaysh un bloot is grawt vi unsah breedah iahres, un unsah kinnah sinn yusht so goot es iahri. Doch missa miah unsah boova un mayt uf du fa bunds-gnechta vadda, un dayl funn unsah mayt sinn nau shund bunds-mawda. Miah kenna nix du diveyya veil unsah feldah un vei-goahra zu anri heahra.”
5 Ora, a nossa carne é como a carne de nossos irmãos, e nossos filhos como os filhos deles; e eis que estamos sujeitando nossos filhos e nossas filhas para serem servos, e algumas de nossas filhas já estão reduzidas à escravidão. Não está em nosso poder evitá-lo, pois outros têm os nossos campos e as nossas vinhas.
6 Vo ich iahra glawk keaht habb, voah ich oahrich bays.
6 Ouvindo eu, pois, o seu clamor, e estas palavras, muito me indignei.
7 Ich habb dee sacha ivvah-gedenkt, un habb di evvahshti un foah-gengah fasholda un ksawt zu eena, “Diah sind am indressa nemma funn eiyah aykni breedah!” No habb ich en grohsi fasamling zammah groofa veyyich demm.
7 Então consultei comigo mesmo; depois contendi com do nobres e com os magistrados, e disse-lhes: Estais tomando juros, cada um de seu irmão. E ajuntei contra eles uma grande assembléia.
8 Un ich habb ksawt, “So veit es es meeklich voah, henn miah unsah Yiddishi breedah zrikk gekawft es fakawft voahra zu di Heida. Nau sind diah am eiyah breedah fakawfa zu unsah aykni leit.” Si voahra gans shtill un henn nix sawwa kenna.
8 E disse-lhes: Nós, segundo as nossas posses, temos resgatado os judeus, nossos irmãos, que foram vendidos às nações; e vós venderíeis os vossos irmãos, ou seriam vendidos a nós? Então se calaram, e não acharam o que responder.
9 No habb ich ksawt, “Vass diah am du sind is nett goot. Seddet diah nett in di furcht funn unsah Gott lawfa, so es miah nett fashohmd vadda fannich di Heida, dee es unsah feinda sinn?
9 Disse mais: Não é bom o que fazeis; porventura não devíeis andar no temor do nosso Deus, por causa do opróbrio dos povos, os nosso inimigos?
10 Ich un mei breedah un mei gnechta sinn aw am geld un frucht naus layna. Avvah vella shtobba indressa nemma funn eena.
10 Também eu, meus irmãos e meus moços lhes temos emprestado dinheiro e trigo. Deixemos, peço-vos este ganho.
11 Gevvet zrikk zu eena grawt heit, iahra feldah, un vei-goahra, un ayl-goahra un iahra heisah, un aw's hunnaht dayl fumm geld, frucht, neiyah vei un ayl es diah am nemma sind funn eena.”
11 Restituí-lhes hoje os seus campos, as suas vinhas, os seus olivais e as suas casas, como também a centésima parte do dinheiro, do trigo, do mosto e do azeite, que deles tendes exigido.
12 No henn si ksawt, “Miah gevva's alles zrikk, un foddahra nix may funn eena. Miah zayla du vi du sawksht.” Ich habb no di preeshtah bei groofa un habb di evvahshti un foah-gengah gmacht shveahra fa du vass si fashprocha henn.
12 Então disseram: Nós lho restituiremos, e nada lhes pediremos; faremos assim como dizes. Então, chamando os sacerdotes, fi-los jurar que fariam conforme prometeram.
13 No habb ich di runsla in mei glaydah auskshiddeld un habb ksawt, “So loss Gott alli-ebbah ausshidla funn sei haus un sell vass eah aykend, vann eah nett dutt vass eah fashprocha hott. Loss een auskshiddeld sei un leah gmacht sei.” No hott di gans fasamling ksawt, “Amen,” un si henn da Hah glohbt. Un di leit henn gedu vi si fashprocha henn.
13 Também sacudi as minhas vestes, e disse: Assim sacuda Deus da sua casa e do seu trabalho todo homem que não cumprir esta promessa; assim mesmo seja ele sacudido e despojado. E toda a congregação disse: Amém! E louvaram ao Senhor; e o povo fez conforme a sua promessa.
14 Un funn di zeit es ich govvenah gmacht voah im land Juda; naymlich, fumm zvansisht yoah biss es zvay un dreisisht yoah fumm Artaxerxes sei reich—zvelf yoah—habb ich un mei breedah kenn ess-sach gessa es alawbt voah fa em govvenah sei kosht.
14 Além disso, desde o dia em que fui nomeado seu governador na terra de Judá, desde o ano vinte até o anos trinta e dois do rei Artaxerxes, isto é, por doze anos, nem eu nem meus irmãos comemos o pão devido ao governador.
15 Avvah selli es govvenahs voahra eb ich henn en shveah gvicht uf di leit gedu. Si henn fatzich shtikkah silvah gnumma funn eena un aw ess-sach un vei. Iahra hilf hott aw di leit veesht nunnah gedrikt kalda. Avvah ich habb nett so gedu veil ich Gott kfircht habb.
15 Mas os primeiros governadores, que foram antes de mim, oprimiram o povo, e tomaram-lhe pão e vinho e, além disso, quarenta siclos de prata; e até os seus moços dominavam sobre o povo. Porém eu assim não fiz, por causa do temor de Deus.
16 In blatz funn sell habb ich mich ufkalda mitt di eahvet funn dee mavvah. Awl mei mennah voahra fasammeld do fa shaffa, un miah henn kenn land gekawft.
16 Também eu prossegui na obra deste muro, e terra nenhuma compramos; e todos os meus moços se ajuntaram ali para a obra.
17 Un noch en ding, en hunnaht un fuftzich Yudda un evvahshti henn am meim dish gessa, nayvich selli es zu uns kumma sinn funn di heida um uns rumm.
17 Sentavam-se à minha mesa cento e cinqüenta homens dentre os judeus e os magistrados, além dos que vinham ter conosco dentre as nações que estavam ao redor de nós.
18 Alli dawk voah ay ox, sex shayni shohf un edlichi hinkel kshlachta fa mich, un alli zeyya dawk voah feel vei raus gebrocht funn alli sadda. Un fa awl dess, habb ich kenn ess-sach gnumma es alawbt voah fa em govvenah sei kosht, veil di leit iahra lasht shund shveah genunk voah.
18 Ora, o que se preparava para cada dia era um boi e seis ovelhas escolhidas; também se preparavam aves e, de dez em dez dias, provisão de toda qualidade de vinho. Todavia, nem por isso exigi o pão devido ao governador, porquanto a servidão deste povo era pesada.
19 Denk an mich mitt gnawt, oh mei Gott, fa alles es ich gedu habb fa dee leit.
19 Lembra-te de mim para teu bem, ó meu Deus, e de tudo quanto tenho feito em prol deste povo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.