Neemias 5

Di Heilich Shrift (PDC) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nau's voah en grohsah ufruah gmacht bei di mennah un iahra veivah geyyich iahra Yiddishi breedah.
1 Então se levantou grande clamor do povo e de suas mulheres contra os judeus, seus irmãos.
2 Es voahra dayl es ksawt henn, “Es sinn feel funn uns un unsah boova un mayt; miah braucha ess-sach so es miah levendich bleiva kenna.”
2 Porque havia os que diziam: — Somos muitos, nós, os nossos filhos e as nossas filhas. Precisamos conseguir trigo, para que possamos comer e continuar vivos.
3 Anri henn ksawt, “Miah henn missa unsah feldah, vei-goahra un haymeda uf du fa geld layna, so es miah ess-sach kawfa henn kenna deich dee hungahs-noht.”
3 Também houve os que diziam: — Nós tivemos de hipotecar as nossas terras, as nossas vinhas e as nossas casas, para conseguirmos trigo em meio a esta fome.
4 Un alsnoch anri voahra am sawwa, “Miah henn missa geld layna fa em kaynich sei tax betzawla uf unsah feldah un vei-goahra.
4 Houve ainda os que diziam: — Pegamos dinheiro emprestado até para pagar ao rei o tributo sobre as nossas terras e as nossas vinhas.
5 Nau unsah flaysh un bloot is grawt vi unsah breedah iahres, un unsah kinnah sinn yusht so goot es iahri. Doch missa miah unsah boova un mayt uf du fa bunds-gnechta vadda, un dayl funn unsah mayt sinn nau shund bunds-mawda. Miah kenna nix du diveyya veil unsah feldah un vei-goahra zu anri heahra.”
5 Nós somos da mesma carne que os nossos compatriotas, e os nossos filhos são tão bons como os deles. No entanto, eis que sujeitamos os nossos filhos e as nossas filhas para serem escravos. Algumas de nossas filhas já estão reduzidas à escravidão. Não podemos fazer nada para evitar isso, pois os nossos campos e as nossas vinhas já são de outros.
6 Vo ich iahra glawk keaht habb, voah ich oahrich bays.
6 Fiquei muito irritado ao ouvir estas palavras e o clamor deles.
7 Ich habb dee sacha ivvah-gedenkt, un habb di evvahshti un foah-gengah fasholda un ksawt zu eena, “Diah sind am indressa nemma funn eiyah aykni breedah!” No habb ich en grohsi fasamling zammah groofa veyyich demm.
7 Depois de ter pensado bem a respeito disso, repreendi os nobres e magistrados e lhes disse: — Vocês são exploradores, cada um para com o seu irmão! E convoquei uma grande assembleia contra eles.
8 Un ich habb ksawt, “So veit es es meeklich voah, henn miah unsah Yiddishi breedah zrikk gekawft es fakawft voahra zu di Heida. Nau sind diah am eiyah breedah fakawfa zu unsah aykni leit.” Si voahra gans shtill un henn nix sawwa kenna.
8 Disse-lhes: — Nós, de acordo com as nossas posses, resgatamos os judeus, nossos compatriotas, que foram vendidos aos gentios. E agora vocês estão querendo vender os seus compatriotas, para que tenhamos de comprá-los outra vez? Então eles se calaram e não acharam o que responder.
9 No habb ich ksawt, “Vass diah am du sind is nett goot. Seddet diah nett in di furcht funn unsah Gott lawfa, so es miah nett fashohmd vadda fannich di Heida, dee es unsah feinda sinn?
9 Disse mais: — Não é bom o que vocês estão fazendo. Não é fato que vocês deviam andar no temor do nosso Deus, para evitar a vergonha diante de nossos inimigos, os gentios?
10 Ich un mei breedah un mei gnechta sinn aw am geld un frucht naus layna. Avvah vella shtobba indressa nemma funn eena.
10 Também eu, os meus companheiros e os meus servos lhes demos dinheiro emprestado e trigo. Mas, por favor, vamos parar com esta exploração.
11 Gevvet zrikk zu eena grawt heit, iahra feldah, un vei-goahra, un ayl-goahra un iahra heisah, un aw's hunnaht dayl fumm geld, frucht, neiyah vei un ayl es diah am nemma sind funn eena.”
11 Peço que hoje mesmo vocês lhes restituam as suas terras, as suas vinhas, os seus olivais e as suas casas, bem como a porcentagem do dinheiro, do trigo, do vinho e do azeite, que vocês exigiram deles.
12 No henn si ksawt, “Miah gevva's alles zrikk, un foddahra nix may funn eena. Miah zayla du vi du sawksht.” Ich habb no di preeshtah bei groofa un habb di evvahshti un foah-gengah gmacht shveahra fa du vass si fashprocha henn.
12 Eles responderam: — Vamos restituir e nada pediremos deles. Faremos o que você está dizendo. Então chamei os sacerdotes e, na presença destes, fiz com que jurassem que fariam o que prometeram.
13 No habb ich di runsla in mei glaydah auskshiddeld un habb ksawt, “So loss Gott alli-ebbah ausshidla funn sei haus un sell vass eah aykend, vann eah nett dutt vass eah fashprocha hott. Loss een auskshiddeld sei un leah gmacht sei.” No hott di gans fasamling ksawt, “Amen,” un si henn da Hah glohbt. Un di leit henn gedu vi si fashprocha henn.
13 Também sacudi o meu manto e disse: — Que Deus faça o mesmo, sacudindo para fora de sua casa e de seu trabalho todo aquele que não cumprir esta promessa! Que assim seja sacudido e despojado. E toda a congregação respondeu: — Amém! E louvaram o
14 Un funn di zeit es ich govvenah gmacht voah im land Juda; naymlich, fumm zvansisht yoah biss es zvay un dreisisht yoah fumm Artaxerxes sei reich—zvelf yoah—habb ich un mei breedah kenn ess-sach gessa es alawbt voah fa em govvenah sei kosht.
14 Também desde o dia em que fui nomeado governador na terra de Judá, desde o vigésimo ano até o trigésimo segundo ano do reinado de Artaxerxes, doze anos, nem eu nem os meus companheiros comemos o pão que me cabia como governador.
15 Avvah selli es govvenahs voahra eb ich henn en shveah gvicht uf di leit gedu. Si henn fatzich shtikkah silvah gnumma funn eena un aw ess-sach un vei. Iahra hilf hott aw di leit veesht nunnah gedrikt kalda. Avvah ich habb nett so gedu veil ich Gott kfircht habb.
15 Mas os primeiros governadores, que estiveram antes de mim, oprimiram o povo e tomaram dele pão e vinho, além de quarenta moedas de prata. Até os seus servos dominavam sobre o povo. Eu, porém, não fiz assim, por causa do temor de Deus.
16 In blatz funn sell habb ich mich ufkalda mitt di eahvet funn dee mavvah. Awl mei mennah voahra fasammeld do fa shaffa, un miah henn kenn land gekawft.
16 Pelo contrário, também trabalhei na reconstrução da muralha, sem comprar nenhuma terra. E todos os meus servos se ajuntaram ali para a obra.
17 Un noch en ding, en hunnaht un fuftzich Yudda un evvahshti henn am meim dish gessa, nayvich selli es zu uns kumma sinn funn di heida um uns rumm.
17 Também hospedei cento e cinquenta homens dos judeus e dos magistrados, além daqueles das nações vizinhas que vinham até nós.
18 Alli dawk voah ay ox, sex shayni shohf un edlichi hinkel kshlachta fa mich, un alli zeyya dawk voah feel vei raus gebrocht funn alli sadda. Un fa awl dess, habb ich kenn ess-sach gnumma es alawbt voah fa em govvenah sei kosht, veil di leit iahra lasht shund shveah genunk voah.
18 O que se preparava para cada dia era um boi e seis ovelhas escolhidas. Também à minha custa eram preparadas aves e, de dez em dez dias, muito vinho de todos os tipos. Nem por isso exigi o pão devido ao governador, porque a servidão deste povo era grande.
19 Denk an mich mitt gnawt, oh mei Gott, fa alles es ich gedu habb fa dee leit.
19 “Lembra-te de mim para meu bem, ó meu Deus, e de tudo o que fiz por este povo.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.