Neemias 13
Di Heilich Shrift (PDC) vs BKJ
1 Uf sellah dawk voah's Buch Mosi laut glaysa so es di leit's heahra henn kenna. Datt drinn henn si kfunna nunnah kshrivva es kenn Ammoniddah adda Moabiddah selayva in di fasamling funn Gott kumma sella.
1 Naquele dia, eles leram o livro de Moisés aos ouvidos do povo; e achou-se escrito, que o amonita e o moabita não deveriam jamais entrar na congregação de Deus;
2 Sell voah veil si di Kinnah-Israel nett ohgedroffa henn mitt broht un vassah, avvah henn da Bileam gedunga fa en fluch uf si du. (Avvah unsah Gott hott da fluch in en sayya gedrayt.)
2 porque eles não atenderam os filhos de Israel com pão e com água, mas contra eles contrataram Balaão, para que ele pudesse lhes amaldiçoar; todavia, o nosso Deus tornou a maldição em bênção.
3 Vo di leit dess ksetz keaht henn, henn si awl selli aus Israel gedu es ausahri voahra.
3 Ora, sucedeu, quando eles tinham ouvido a lei, que eles se separaram de Israel e se misturaram à multidão.
4 Eb dess voah da Eliasib da preeshtah ivvah-saynah gmacht gvest ivvah di shtoah-shtubba fumm haus funn unsah Gott. Eah voah in difreind mitt em Tobia,
4 E diante disso, Eliasibe, o sacerdote, tendo a supervisão da câmara da casa do nosso Deus, estava aliado a Tobias;
5 un hott eem en grohsi shtubb gevva es eahshtah gyoost voah fa sach shtoahra fa da tempel, so vi shpeis un insens opfahra, tempel-ksha, es zeyyadel fumm frucht, vei un ayl fa di Lefiddah, di singah, di doah-heedah un di kshenkah fa di preeshtah.
5 e ele havia lhe preparado uma grande câmara, onde anteriormente eles lançavam as ofertas de carne, o incenso, e os vasos, e os dízimos do grão, o vinho novo, e o azeite, os quais foram ordenados a serem dados aos levitas, e aos cantores, e aos porteiros; e as ofertas dos sacerdotes.
6 Avvah diveil es awl dess am ohgay voah, voah ich nett in Jerusalem. Im zvay un dreisisht yoah fumm Artaxerxes, da kaynich funn Babylon, binn ich zrikk ganga zumm kaynich. Shpaydah habb ich een kfrohkt fa viddah zrikk gay,
6 Em todo esse tempo, porém, eu não estava em Jerusalém; porque no trigésimo segundo ano de Artaxerxes, rei de Babilônia, adentrei eu ao rei e, depois de certos dias, obtive licença da parte do rei;
7 un ich binn zrikk in Jerusalem kumma. No habb ich auskfunna veyyich demm evil ding es da Eliasib gedu katt hott bei em Tobia en shtubb gevva im foah-hohf funn Gott sei haus.
7 e vim até Jerusalém, e entendi o mal que Eliasibe fizera para Tobias, ao lhe preparar uma câmara nos átrios da casa de Deus.
8 Dess hott mich oahrich fa'eiyaht, un ich habb alles fumm Tobia sei haus aus di shtubb kshmissa.
8 E isto me angustiou muito; por isso lancei todos utensílios da casa de Tobias fora da câmara.
9 No habb ich en gebott gevva es di shtubba rein gmacht sei sella, un habb awl's tempel-ksha funn Gott sei haus zrikk nei gedu, mitt di shpeis-opfahra un's insens.
9 Então por minha ordem limparam as câmaras; e para lá eu trouxe de volta os vasos da casa de Deus, com a oferta de carne e o incenso.
10 Ich habb aw auskfunna es di Lefiddah iahra dayl nett grikt henn, un es awl di Lefiddah un singah es da deensht ausdrawwa henn sella, viddah zrikk ganga sinn zu iahra aykni feldah.
10 E eu percebi que as porções dos levitas não haviam sido entregues a eles; porquanto os levitas e os cantores, que faziam a obra, haviam fugido, cada um para o seu campo.
11 No habb ich di evvahshti fasholda, un habb si kfrohkt, “Favass is Gott sei haus fa'acht ganga glost?” Ich habb si no awl zammah groofa un si viddah an iahra deensht kshteld.
11 Então eu contendi com os governantes, e disse: Por que a casa de Deus está abandonada? E eu reuni a todos, e coloquei-os nos seus lugares.
12 Gans Juda hott no's zeyyadel fumm frucht, vei un ayl rei in's shtoah-haus gebrocht.
12 Então, todo o Judá trouxe o dízimo do grão e do vinho novo e do óleo aos celeiros.
13 Ich habb no da preeshtah Selemia, da shrift-geleahrah Zadok un da Pedaia, en Lefiddah, ivvah di shtoah-shtubba ksetzt. Un ich habb da Hanan iahra mitt-helfah gmacht. Eah voah em Sakkur sei boo un da Sakkur voah em Matthania sei boo. Ich habb dess gedu veil dee mennah shtandhaftich voahra, un si henn gedraut sei kenna fa's sach ausdayla zu iahra breedah.
13 E eu fiz tesoureiros sobre os celeiros, Selemias, o sacerdote, e a Zadoque, o escriba, e dos levitas, Pedaías; e próximo a eles estava Hanã, o filho de Zacur, o filho de Matanias; porque se tinham achado fiéis, e o seu ofício era distribuir aos seus irmãos.
14 Denk an mich fa dess, oh mei Gott, un reib nett aus vass ich so shtandhaftich gedu habb fa's haus funn mei Gott un da deensht datt drinn.
14 Lembra-te de mim, ó Deus meu, acerca disso, e não apagues as boas obras que eu tenho feito para a casa do meu Deus, e para os seus ofícios.
15 In selli dawwa habb ich mennah ksenna an di vei-pressa shaffa uf em Sabbat-Dawk. Un ich habb anri ksenna iahra aysla lawda mitt frucht, vei, drauva, feiya un alli sadda anna sach. Si voahra am awl dess sach rei in Jerusalem bringa uf em Sabbat-Dawk. So habb ich si gvand geyyich ess-sach fakawfa uf sellah dawk.
15 Naqueles dias eu vi em Judá alguns pisoteando lagares no shabat, e trazendo feixes que carregavam sobre os jumentos; como também vinho, uvas, e figos, e toda sorte de cargas, as quais eles traziam para Jerusalém no dia do shabat; e eu testifiquei contra eles no dia em que vendiam mantimentos.
16 Mennah funn Tyrus es in Jerusalem gvoond henn voahra am fish un alli sadda annah sach rei bringa in Jerusalem uf em Sabbat-Dawk, un am's fakawfa zu di leit funn Juda.
16 Também habitavam ali homens de Tiro, os quais traziam peixes, e toda sorte de mercadorias, e vendiam no shabat para os filhos de Judá, e em Jerusalém.
17 Ich habb di evvahshti funn Juda fasholda un habb ksawt zu eena, “Vass is dess gottlohs ding es diah am du sind bei da Sabbat-Dawk nett halda?
17 Então contendi com os nobres de Judá, e lhes disse: Que maldade é esta que fazeis, profanando o dia do shabat?
18 Henn nett eiyah foah-feddah dess naymlich ding gedu, un deich sell hott unsah Gott awl deah druvvel uf uns un uf dee shtatt gebrocht? Diah sind am may zann ufshtadda geyyich Israel bei da Sabbat-Dawk nett halda.”
18 Não fizeram assim os vossos pais, e não trouxe o nosso Deus este mal sobre nós, e sobre esta cidade? Todavia trazeis mais ira sobre Israel ao profanares o shabat.
19 Vo's am dunkel vadda voah an di doahra funn Jerusalem eb da Sabbat-Dawk, habb ich's gebott gevva es di doahra zu gmacht sei sella un nett uf gmacht vadda biss da Sabbat-Dawk ivvah is. Ich habb samm funn mei gnechta an di doahra gedu fa sayna es kenn loht rei kumd uf em Sabbat-Dawk.
19 E sucedeu que, quando os portões de Jerusalém começaram a ficar escuros antes do shabat, eu ordenei que os portões fossem fechados, e instruí que não fossem abertos até passar o shabat; e alguns dos meus servos se puseram junto aos portões, para que nenhuma carga entrasse no dia do shabat.
20 Ay adda zvay mohl henn di kawfah un handlah funn alli sadda sach draus autseit Jerusalem kshlohfa.
20 Assim, os mercadores e vendedores de toda mercadoria se alojavam fora de Jerusalém uma ou duas vezes.
21 Avvah ich habb si gvand un kfrohkt, “Favass bleivet diah ivvah-nacht an di mavvah? Vann diah dess viddah doond dann layk ich eich di hand oh.” Funn datt on sinn si nimmi bei kumma uf em Sabbat-Dawk.
21 Então eu testifiquei contra eles, e disse-lhes: Por que vos alojeis próximo da muralha? Se outra vez o fizerdes, lançarei mãos sobre vós. Daquela hora em diante eles não vieram mais no shabat.
22 No habb ich di Lefiddah ksawt fa gay un sich rein macha, un gay di doahra vatsha so es da Sabbat-Dawk heilich kalda vatt. Denk an mich aw fa dess, oh mei Gott, un veis dei grohsi bamhatzichkeit un leevi zu miah.
22 E eu ordenei aos levitas que eles deveriam se purificar, e que deveriam vir e guardar os portões, para santificar o dia do shabat. Lembra-te de mim, ó Deus meu, acerca disso, e poupa-me de acordo com a grandeza da tua misericórdia.
23 In selli dawwa habb ich aw ksenna es di Yudda ausahri veibsleit keiyaht katt henn funn Asdod, Ammon un Moab.
23 Naqueles dias, vi também os judeus que haviam se casado com esposas de Asdode, de Amom, e de Moabe;
24 Dihelft funn iahra kinnah henn di shprohch funn Asdod kshvetzt, adda ayn's funn di anra leit iahra shprohcha, un henn di Yudda shprohch nett shvetza kenna.
24 e os seus filhos falavam metade na fala de Asdode, e não conseguiam falar na língua dos judeus, mas de acordo com a língua de cada povo.
25 Ich habb si fasholda un en fluch uf si groofa. Ich habb samm funn di mennah kshlauwa un iahra hoah raus grobt. Ich habb si gmacht in Gott sei nohma shveahra un habb ksawt, “Diah sellet eiyah mayt nett lossa iahra boova heiyahra, un aw nett iahra mayt eiyah boova adda eich heiyahra.
25 E eu contendi com eles, e os amaldiçoei, e feri alguns deles, e arranquei-lhes os cabelos, e fiz com que eles jurassem por Deus, dizendo: Vós não dareis as vossas filhas aos filhos deles, tampouco tomareis as filhas deles para os vossos filhos, ou para vós mesmos.
26 Voah's nett deich sacha vi dess es da Solomon, da kaynich funn Israel, ksindicht hott? Es voah kenn kaynich vi een unnich di feel heida. Eah voah beleebt bei sei Gott, un Gott hott een kaynich gmacht ivvah gans Israel. Avvah even eah voah in sinda nei kfiaht bei ausahri veibsleit.
26 Não pecou Salomão, rei de Israel, por estas coisas? Todavia, entre muitas nações não havia rei como ele, que fosse amado pelo seu Deus, e Deus o fez rei sobre todo o Israel; contudo, as mulheres estrangeiras o fizeram pecar.
27 Missa miah nau heahra es diah aw am dess gottlohs ding du sind, bei nett shtandhaftich sei zu unsah Gott un ausahri veibsleit heiyahra?”
27 Então, atentaremos a vós para fazer todo este grande mal, para transgredir contra o nosso Deus ao vos casardes com esposas estrangeiras?
28 Ayns fumm hohchen-preeshtah Eliasib sei boova, da Joiada, hott en boo katt es keiyaht voah zumm Sanballat sei maydel, un da Sanballat voah en Horoniddah. So habb ich da Joiada vekk gyawkt funn miah.
28 E um dos filhos de Joiada, o filho de Eliasibe, o sumo sacerdote, era genro de Sambalate, o horonita; por isso eu o afugentei de mim.
29 Denk an si, oh mei Gott, veil si da preeshtah-deensht unrein gmacht henn, un aw's bund funn di preeshtah un Lefiddah.
29 Lembra-te deles, ó Deus meu, pois contaminaram o sacerdócio, e o pacto do sacerdócio, e dos levitas.
30 So habb ich di preeshtah un Lefiddah greinicht funn alles fremdes, un habb si eiksetzt zumm deensht so es alli-ebbah sei eahvet katt hott.
30 Assim, eu os purifiquei de todos os estrangeiros, e indiquei os guardas dos sacerdotes e dos levitas, cada um na sua ocupação;
31 Ich habb aw kseikt es opfah-hols gevva vatt an di recht zeit un aw's eahsht-frucht. Denk an mich mitt gnawt, oh mei Gott.
31 e para a oferta de lenha, nos tempos determinados e para os primeiros frutos. Lembra-te de mim, ó Deus meu, para o bem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.