Neemias 13

Di Heilich Shrift (PDC) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Uf sellah dawk voah's Buch Mosi laut glaysa so es di leit's heahra henn kenna. Datt drinn henn si kfunna nunnah kshrivva es kenn Ammoniddah adda Moabiddah selayva in di fasamling funn Gott kumma sella.
1 Naquele dia, se leu para o povo no Livro de Moisés; achou-se escrito que os amonitas e os moabitas não entrassem jamais na congregação de Deus,
2 Sell voah veil si di Kinnah-Israel nett ohgedroffa henn mitt broht un vassah, avvah henn da Bileam gedunga fa en fluch uf si du. (Avvah unsah Gott hott da fluch in en sayya gedrayt.)
2 porquanto não tinham saído ao encontro dos filhos de Israel com pão e água; antes, assalariaram contra eles Balaão para os amaldiçoar; mas o nosso Deus converteu a maldição em bênção.
3 Vo di leit dess ksetz keaht henn, henn si awl selli aus Israel gedu es ausahri voahra.
3 Ouvindo eles, o povo, esta lei, apartaram de Israel todo elemento misto.
4 Eb dess voah da Eliasib da preeshtah ivvah-saynah gmacht gvest ivvah di shtoah-shtubba fumm haus funn unsah Gott. Eah voah in difreind mitt em Tobia,
4 Ora, antes disto, Eliasibe, sacerdote, encarregado da câmara da casa do nosso Deus, se tinha aparentado com Tobias;
5 un hott eem en grohsi shtubb gevva es eahshtah gyoost voah fa sach shtoahra fa da tempel, so vi shpeis un insens opfahra, tempel-ksha, es zeyyadel fumm frucht, vei un ayl fa di Lefiddah, di singah, di doah-heedah un di kshenkah fa di preeshtah.
5 e fizera para este uma câmara grande, onde dantes se depositavam as ofertas de manjares, o incenso, os utensílios e os dízimos dos cereais, do vinho e do azeite, que se ordenaram para os levitas, cantores e porteiros, como também contribuições para os sacerdotes.
6 Avvah diveil es awl dess am ohgay voah, voah ich nett in Jerusalem. Im zvay un dreisisht yoah fumm Artaxerxes, da kaynich funn Babylon, binn ich zrikk ganga zumm kaynich. Shpaydah habb ich een kfrohkt fa viddah zrikk gay,
6 Mas, quando isso aconteceu, não estive em Jerusalém, porque no trigésimo segundo ano de Artaxerxes, rei da Babilônia, eu fora ter com ele; mas ao cabo de certo tempo pedi licença ao rei e voltei para Jerusalém.
7 un ich binn zrikk in Jerusalem kumma. No habb ich auskfunna veyyich demm evil ding es da Eliasib gedu katt hott bei em Tobia en shtubb gevva im foah-hohf funn Gott sei haus.
7 Então, soube do mal que Eliasibe fizera para beneficiar a Tobias, fazendo-lhe uma câmara nos pátios da Casa de Deus.
8 Dess hott mich oahrich fa'eiyaht, un ich habb alles fumm Tobia sei haus aus di shtubb kshmissa.
8 Isso muito me indignou a tal ponto, que atirei todos os móveis da casa de Tobias fora da câmara.
9 No habb ich en gebott gevva es di shtubba rein gmacht sei sella, un habb awl's tempel-ksha funn Gott sei haus zrikk nei gedu, mitt di shpeis-opfahra un's insens.
9 Então, ordenei que se purificassem as câmaras e tornei a trazer para ali os utensílios da Casa de Deus, com as ofertas de manjares e o incenso.
10 Ich habb aw auskfunna es di Lefiddah iahra dayl nett grikt henn, un es awl di Lefiddah un singah es da deensht ausdrawwa henn sella, viddah zrikk ganga sinn zu iahra aykni feldah.
10 Também soube que os quinhões dos levitas não se lhes davam, de maneira que os levitas e os cantores, que faziam o serviço, tinham fugido cada um para o seu campo.
11 No habb ich di evvahshti fasholda, un habb si kfrohkt, “Favass is Gott sei haus fa'acht ganga glost?” Ich habb si no awl zammah groofa un si viddah an iahra deensht kshteld.
11 Então, contendi com os magistrados e disse: Por que se desamparou a Casa de Deus? Ajuntei os levitas e os cantores e os restituí a seus postos.
12 Gans Juda hott no's zeyyadel fumm frucht, vei un ayl rei in's shtoah-haus gebrocht.
12 Então, todo o Judá trouxe os dízimos dos cereais, do vinho e do azeite aos depósitos.
13 Ich habb no da preeshtah Selemia, da shrift-geleahrah Zadok un da Pedaia, en Lefiddah, ivvah di shtoah-shtubba ksetzt. Un ich habb da Hanan iahra mitt-helfah gmacht. Eah voah em Sakkur sei boo un da Sakkur voah em Matthania sei boo. Ich habb dess gedu veil dee mennah shtandhaftich voahra, un si henn gedraut sei kenna fa's sach ausdayla zu iahra breedah.
13 Por tesoureiros dos depósitos pus Selemias, o sacerdote, Zadoque, o escrivão, e, dentre os levitas, Pedaías; como assistente deles, Hanã, filho de Zacur, filho de Matanias; porque foram achados fiéis, e se lhes encarregou que repartissem as porções para seus irmãos.
14 Denk an mich fa dess, oh mei Gott, un reib nett aus vass ich so shtandhaftich gedu habb fa's haus funn mei Gott un da deensht datt drinn.
14 Por isto, Deus meu, lembra-te de mim e não apagues as beneficências que eu fiz à casa de meu Deus e para o seu serviço.
15 In selli dawwa habb ich mennah ksenna an di vei-pressa shaffa uf em Sabbat-Dawk. Un ich habb anri ksenna iahra aysla lawda mitt frucht, vei, drauva, feiya un alli sadda anna sach. Si voahra am awl dess sach rei in Jerusalem bringa uf em Sabbat-Dawk. So habb ich si gvand geyyich ess-sach fakawfa uf sellah dawk.
15 Naqueles dias, vi em Judá os que pisavam lagares ao sábado e traziam trigo que carregavam sobre jumentos; como também vinho, uvas e figos e toda sorte de cargas, que traziam a Jerusalém no dia de sábado; e protestei contra eles por venderem mantimentos neste dia.
16 Mennah funn Tyrus es in Jerusalem gvoond henn voahra am fish un alli sadda annah sach rei bringa in Jerusalem uf em Sabbat-Dawk, un am's fakawfa zu di leit funn Juda.
16 Também habitavam em Jerusalém tírios que traziam peixes e toda sorte de mercadorias, que no sábado vendiam aos filhos de Judá e em Jerusalém.
17 Ich habb di evvahshti funn Juda fasholda un habb ksawt zu eena, “Vass is dess gottlohs ding es diah am du sind bei da Sabbat-Dawk nett halda?
17 Contendi com os nobres de Judá e lhes disse: Que mal é este que fazeis, profanando o dia de sábado?
18 Henn nett eiyah foah-feddah dess naymlich ding gedu, un deich sell hott unsah Gott awl deah druvvel uf uns un uf dee shtatt gebrocht? Diah sind am may zann ufshtadda geyyich Israel bei da Sabbat-Dawk nett halda.”
18 Acaso, não fizeram vossos pais assim, e não trouxe o nosso Deus todo este mal sobre nós e sobre esta cidade? E vós ainda trazeis ira maior sobre Israel, profanando o sábado.
19 Vo's am dunkel vadda voah an di doahra funn Jerusalem eb da Sabbat-Dawk, habb ich's gebott gevva es di doahra zu gmacht sei sella un nett uf gmacht vadda biss da Sabbat-Dawk ivvah is. Ich habb samm funn mei gnechta an di doahra gedu fa sayna es kenn loht rei kumd uf em Sabbat-Dawk.
19 Dando já sombra as portas de Jerusalém antes do sábado, ordenei que se fechassem; e determinei que não se abrissem, senão após o sábado; às portas coloquei alguns dos meus moços, para que nenhuma carga entrasse no dia de sábado.
20 Ay adda zvay mohl henn di kawfah un handlah funn alli sadda sach draus autseit Jerusalem kshlohfa.
20 Então, os negociantes e os vendedores de toda sorte de mercadorias pernoitaram fora de Jerusalém, uma ou duas vezes.
21 Avvah ich habb si gvand un kfrohkt, “Favass bleivet diah ivvah-nacht an di mavvah? Vann diah dess viddah doond dann layk ich eich di hand oh.” Funn datt on sinn si nimmi bei kumma uf em Sabbat-Dawk.
21 Protestei, pois, contra eles e lhes disse: Por que passais a noite defronte do muro? Se outra vez o fizerdes, lançarei mão sobre vós. Daí em diante não tornaram a vir no sábado.
22 No habb ich di Lefiddah ksawt fa gay un sich rein macha, un gay di doahra vatsha so es da Sabbat-Dawk heilich kalda vatt. Denk an mich aw fa dess, oh mei Gott, un veis dei grohsi bamhatzichkeit un leevi zu miah.
22 Também mandei aos levitas que se purificassem e viessem guardar as portas, para santificar o dia de sábado. Também nisto, Deus meu, lembra-te de mim; e perdoa-me segundo a abundância da tua misericórdia.
23 In selli dawwa habb ich aw ksenna es di Yudda ausahri veibsleit keiyaht katt henn funn Asdod, Ammon un Moab.
23 Vi também, naqueles dias, que judeus haviam casado com mulheres asdoditas, amonitas e moabitas.
24 Dihelft funn iahra kinnah henn di shprohch funn Asdod kshvetzt, adda ayn's funn di anra leit iahra shprohcha, un henn di Yudda shprohch nett shvetza kenna.
24 Seus filhos falavam meio asdodita e não sabiam falar judaico, mas a língua de seu respectivo povo.
25 Ich habb si fasholda un en fluch uf si groofa. Ich habb samm funn di mennah kshlauwa un iahra hoah raus grobt. Ich habb si gmacht in Gott sei nohma shveahra un habb ksawt, “Diah sellet eiyah mayt nett lossa iahra boova heiyahra, un aw nett iahra mayt eiyah boova adda eich heiyahra.
25 Contendi com eles, e os amaldiçoei, e espanquei alguns deles, e lhes arranquei os cabelos, e os conjurei por Deus, dizendo: Não dareis mais vossas filhas a seus filhos e não tomareis mais suas filhas, nem para vossos filhos nem para vós mesmos.
26 Voah's nett deich sacha vi dess es da Solomon, da kaynich funn Israel, ksindicht hott? Es voah kenn kaynich vi een unnich di feel heida. Eah voah beleebt bei sei Gott, un Gott hott een kaynich gmacht ivvah gans Israel. Avvah even eah voah in sinda nei kfiaht bei ausahri veibsleit.
26 Não pecou nisto Salomão, rei de Israel? Todavia, entre muitas nações não havia rei semelhante a ele, e ele era amado do seu Deus, e Deus o constituiu rei sobre todo o Israel. Não obstante isso, as mulheres estrangeiras o fizeram cair no pecado.
27 Missa miah nau heahra es diah aw am dess gottlohs ding du sind, bei nett shtandhaftich sei zu unsah Gott un ausahri veibsleit heiyahra?”
27 Dar-vos-íamos nós ouvidos, para fazermos todo este grande mal, prevaricando contra o nosso Deus, casando com mulheres estrangeiras?
28 Ayns fumm hohchen-preeshtah Eliasib sei boova, da Joiada, hott en boo katt es keiyaht voah zumm Sanballat sei maydel, un da Sanballat voah en Horoniddah. So habb ich da Joiada vekk gyawkt funn miah.
28 Um dos filhos de Joiada, filho do sumo sacerdote Eliasibe, era genro de Sambalate, o horonita, pelo que o afugentei de mim.
29 Denk an si, oh mei Gott, veil si da preeshtah-deensht unrein gmacht henn, un aw's bund funn di preeshtah un Lefiddah.
29 Lembra-te deles, Deus meu, pois contaminaram o sacerdócio, como também a aliança sacerdotal e levítica.
30 So habb ich di preeshtah un Lefiddah greinicht funn alles fremdes, un habb si eiksetzt zumm deensht so es alli-ebbah sei eahvet katt hott.
30 Limpei-os, pois, de toda estrangeirice e designei o serviço dos sacerdotes e dos levitas, cada um no seu mister,
31 Ich habb aw kseikt es opfah-hols gevva vatt an di recht zeit un aw's eahsht-frucht. Denk an mich mitt gnawt, oh mei Gott.
31 como também o fornecimento de lenha em tempos determinados, bem como as primícias. Lembra-te de mim, Deus meu, para o meu bem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.