Neemias 13

Di Heilich Shrift (PDC) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Uf sellah dawk voah's Buch Mosi laut glaysa so es di leit's heahra henn kenna. Datt drinn henn si kfunna nunnah kshrivva es kenn Ammoniddah adda Moabiddah selayva in di fasamling funn Gott kumma sella.
1 Naquele dia leu-se o livro de Moisés, na presença do povo, e achou-se escrito nele que os amonitas e os moabitas não entrassem jamais na assembléias de Deus;
2 Sell voah veil si di Kinnah-Israel nett ohgedroffa henn mitt broht un vassah, avvah henn da Bileam gedunga fa en fluch uf si du. (Avvah unsah Gott hott da fluch in en sayya gedrayt.)
2 porquanto não tinham saído ao encontro dos filhos de Israel com pão e água, mas contra eles assalariaram Balaão para os amaldiçoar; contudo o nosso Deus converteu a maldição em benção.
3 Vo di leit dess ksetz keaht henn, henn si awl selli aus Israel gedu es ausahri voahra.
3 Ouvindo eles esta lei, apartaram de Israel toda a multidão mista.
4 Eb dess voah da Eliasib da preeshtah ivvah-saynah gmacht gvest ivvah di shtoah-shtubba fumm haus funn unsah Gott. Eah voah in difreind mitt em Tobia,
4 Ora, antes disto Eliasibe, sacerdote, encarregado das câmaras da casa de nosso Deus, se aparentara com Tobias,
5 un hott eem en grohsi shtubb gevva es eahshtah gyoost voah fa sach shtoahra fa da tempel, so vi shpeis un insens opfahra, tempel-ksha, es zeyyadel fumm frucht, vei un ayl fa di Lefiddah, di singah, di doah-heedah un di kshenkah fa di preeshtah.
5 e lhe fizera uma câmara grande, onde dantes se recolhiam as ofertas de cereais, o incenso, os utensílios, os dízimos dos cereais, do mosto e do azeite, que eram dados por ordenança aos levitas, aos cantores e aos porteiros, como também as ofertas alçadas para os sacerdotes.
6 Avvah diveil es awl dess am ohgay voah, voah ich nett in Jerusalem. Im zvay un dreisisht yoah fumm Artaxerxes, da kaynich funn Babylon, binn ich zrikk ganga zumm kaynich. Shpaydah habb ich een kfrohkt fa viddah zrikk gay,
6 Mas durante todo este tempo não estava eu em Jerusalém, porque no ano trinta e dois de Artaxerxes, rei da Babilônia, fui ter com o rei; mas a cabo de alguns dias pedi licença ao rei,
7 un ich binn zrikk in Jerusalem kumma. No habb ich auskfunna veyyich demm evil ding es da Eliasib gedu katt hott bei em Tobia en shtubb gevva im foah-hohf funn Gott sei haus.
7 e vim a Jerusalém; e soube do mal que Eliasibe fizera em servir a Tobias, preparando-lhe uma câmara nos átrios da casa de Deus.
8 Dess hott mich oahrich fa'eiyaht, un ich habb alles fumm Tobia sei haus aus di shtubb kshmissa.
8 Isso muito me desagradou; pelo que lancei todos os móveis da casa de Tobias fora da câmara.
9 No habb ich en gebott gevva es di shtubba rein gmacht sei sella, un habb awl's tempel-ksha funn Gott sei haus zrikk nei gedu, mitt di shpeis-opfahra un's insens.
9 Então, por minha ordem purificaram as câmaras; e tornei a trazer para ali os utensílios da casa de Deus, juntamente com as ofertas de cereais e o incenso.
10 Ich habb aw auskfunna es di Lefiddah iahra dayl nett grikt henn, un es awl di Lefiddah un singah es da deensht ausdrawwa henn sella, viddah zrikk ganga sinn zu iahra aykni feldah.
10 Também soube que os quinhões dos levitas não se lhes davam, de maneira que os levitas e os cantores, que faziam o serviço, tinham fugido cada um para o seu campo.
11 No habb ich di evvahshti fasholda, un habb si kfrohkt, “Favass is Gott sei haus fa'acht ganga glost?” Ich habb si no awl zammah groofa un si viddah an iahra deensht kshteld.
11 Então contendi com os magistrados e disse: Por que se abandonou a casa de Deus? Eu, pois, ajuntei os levitas e os cantores e os restaurei no seu posto.
12 Gans Juda hott no's zeyyadel fumm frucht, vei un ayl rei in's shtoah-haus gebrocht.
12 Então todo o Judá trouxe para os celeiros os dízimos dos cereais, do mosto e do azeite.
13 Ich habb no da preeshtah Selemia, da shrift-geleahrah Zadok un da Pedaia, en Lefiddah, ivvah di shtoah-shtubba ksetzt. Un ich habb da Hanan iahra mitt-helfah gmacht. Eah voah em Sakkur sei boo un da Sakkur voah em Matthania sei boo. Ich habb dess gedu veil dee mennah shtandhaftich voahra, un si henn gedraut sei kenna fa's sach ausdayla zu iahra breedah.
13 E por tesoureiros pus sobre os celeiros Selemias, o sacerdote, e Zadoque, o escrivão, e Pedaías, dentre os levitas, e como ajudante deles Hanã, filho de Zacur, filho de Matanias, porque foram achados fiéis; e se lhes encarregou de fazerem a distribuição entre seus irmãos.
14 Denk an mich fa dess, oh mei Gott, un reib nett aus vass ich so shtandhaftich gedu habb fa's haus funn mei Gott un da deensht datt drinn.
14 Por isto, Deus meu, lembra-te de mim, e não risques as beneficências que eu tenho feito para a casa do meu Deus e para o serviço dela.
15 In selli dawwa habb ich mennah ksenna an di vei-pressa shaffa uf em Sabbat-Dawk. Un ich habb anri ksenna iahra aysla lawda mitt frucht, vei, drauva, feiya un alli sadda anna sach. Si voahra am awl dess sach rei in Jerusalem bringa uf em Sabbat-Dawk. So habb ich si gvand geyyich ess-sach fakawfa uf sellah dawk.
15 Naqueles dias vi em Judá homens que pisavam lugares no sábado, e traziam molhos, que carregavam sobre jumentos; vi também vinho, uvas e figos, e toda sorte de cargas, que eles traziam a Jerusalém no dia de sábado; e protestei contra eles quanto ao dia em que estavam vendendo mantimentos.
16 Mennah funn Tyrus es in Jerusalem gvoond henn voahra am fish un alli sadda annah sach rei bringa in Jerusalem uf em Sabbat-Dawk, un am's fakawfa zu di leit funn Juda.
16 E em Jerusalém habitavam homens de Tiro, os quais traziam peixes e toda sorte de mercadorias, que vendiam no sábado aos filhos de Judá, e em Jerusalém.
17 Ich habb di evvahshti funn Juda fasholda un habb ksawt zu eena, “Vass is dess gottlohs ding es diah am du sind bei da Sabbat-Dawk nett halda?
17 Então contendi com os nobres de Judá, e lhes disse: Que mal é este que fazeis, profanando o dia de sábado?
18 Henn nett eiyah foah-feddah dess naymlich ding gedu, un deich sell hott unsah Gott awl deah druvvel uf uns un uf dee shtatt gebrocht? Diah sind am may zann ufshtadda geyyich Israel bei da Sabbat-Dawk nett halda.”
18 Porventura não fizeram vossos pais assim, e não trouxe nosso Deus todo este mal sobre nós e sobre esta cidade? Contudo vós ainda aumentais a ira sobre Israel, profanando o sábado.
19 Vo's am dunkel vadda voah an di doahra funn Jerusalem eb da Sabbat-Dawk, habb ich's gebott gevva es di doahra zu gmacht sei sella un nett uf gmacht vadda biss da Sabbat-Dawk ivvah is. Ich habb samm funn mei gnechta an di doahra gedu fa sayna es kenn loht rei kumd uf em Sabbat-Dawk.
19 E sucedeu que, ao começar a fazer-se escuro nas portas de Jerusalém, antes do sábado, eu ordenei que elas fossem fechadas, e mandei que não as abrissem até passar o sábado e pus às portas alguns de meus moços, para que nenhuma carga entrasse no dia de sábado.
20 Ay adda zvay mohl henn di kawfah un handlah funn alli sadda sach draus autseit Jerusalem kshlohfa.
20 Então os negociantes e os vendedores de toda sorte de mercadorias passaram a noite fora de Jerusalém, uma ou duas vezes.
21 Avvah ich habb si gvand un kfrohkt, “Favass bleivet diah ivvah-nacht an di mavvah? Vann diah dess viddah doond dann layk ich eich di hand oh.” Funn datt on sinn si nimmi bei kumma uf em Sabbat-Dawk.
21 Protestei, pois, contra eles, dizendo-lhes: Por que passais a noite defronte do muro? Se outra vez o fizerdes, hei de lançar mão em vós. Daquele tempo em diante não vieram no sábado.
22 No habb ich di Lefiddah ksawt fa gay un sich rein macha, un gay di doahra vatsha so es da Sabbat-Dawk heilich kalda vatt. Denk an mich aw fa dess, oh mei Gott, un veis dei grohsi bamhatzichkeit un leevi zu miah.
22 Também ordenei aos levitas que se purificassem, e viessem guardar as portas, para santificar o sábado. Nisso também, Deus meu, lembra-te de mim, e perdoa-me segundo a abundância da tua misericórdia.
23 In selli dawwa habb ich aw ksenna es di Yudda ausahri veibsleit keiyaht katt henn funn Asdod, Ammon un Moab.
23 Vi também naqueles dias judeus que tinham casado com mulheres asdoditas, amonitas, e moabitas;
24 Dihelft funn iahra kinnah henn di shprohch funn Asdod kshvetzt, adda ayn's funn di anra leit iahra shprohcha, un henn di Yudda shprohch nett shvetza kenna.
24 e seus filhos falavam no meio asdodita, e não podiam falar judaico, senão segundo a língua de seu povo.
25 Ich habb si fasholda un en fluch uf si groofa. Ich habb samm funn di mennah kshlauwa un iahra hoah raus grobt. Ich habb si gmacht in Gott sei nohma shveahra un habb ksawt, “Diah sellet eiyah mayt nett lossa iahra boova heiyahra, un aw nett iahra mayt eiyah boova adda eich heiyahra.
25 Contendi com eles, e os amaldiçoei; espanquei alguns deles e, arrancando-lhes os cabelos, os fiz jurar por Deus, e lhes disse: Não darei vossas filhas a seus filhos, e não tomareis suas filhas para vossos filhos, nem para vós mesmos.
26 Voah's nett deich sacha vi dess es da Solomon, da kaynich funn Israel, ksindicht hott? Es voah kenn kaynich vi een unnich di feel heida. Eah voah beleebt bei sei Gott, un Gott hott een kaynich gmacht ivvah gans Israel. Avvah even eah voah in sinda nei kfiaht bei ausahri veibsleit.
26 Não pecou nisso Salomão, rei de Israel? Entre muitas nações não havia rei semelhante a ele, e ele era amado de seu Deus, e Deus o constituiu rei sobre todo o Israel. Contudo mesmo a ele as mulheres estrangeiras o fizeram pecar.
27 Missa miah nau heahra es diah aw am dess gottlohs ding du sind, bei nett shtandhaftich sei zu unsah Gott un ausahri veibsleit heiyahra?”
27 E dar-vos-íamos nós ouvidos, para fazermos todo este grande mal, esta infidelidade contra o nosso Deus, casando com mulheres estrangeiras?
28 Ayns fumm hohchen-preeshtah Eliasib sei boova, da Joiada, hott en boo katt es keiyaht voah zumm Sanballat sei maydel, un da Sanballat voah en Horoniddah. So habb ich da Joiada vekk gyawkt funn miah.
28 Também um dos filhos de Joiada, filho do sumo sacerdote Eliasibe, era genro de Sambalate, o horonita, pelo que o afugentei de mim.
29 Denk an si, oh mei Gott, veil si da preeshtah-deensht unrein gmacht henn, un aw's bund funn di preeshtah un Lefiddah.
29 (falta este versículo)
30 So habb ich di preeshtah un Lefiddah greinicht funn alles fremdes, un habb si eiksetzt zumm deensht so es alli-ebbah sei eahvet katt hott.
30 Assim os purifiquei de tudo que era estrangeiro, e determinei os cargos para os sacerdotes e para os levitas, cada um na sua função;
31 Ich habb aw kseikt es opfah-hols gevva vatt an di recht zeit un aw's eahsht-frucht. Denk an mich mitt gnawt, oh mei Gott.
31 como também o que diz respeito à oferta da lenha em tempos determinados, e bem assim às primícias. Lembra-te de mim, Deus meu, para o meu bem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.