Mateus 27
Di Heilich Shrift (PDC) vs NAA
1 Vo meiyets kumma is, henn awl di hohchen-preeshtah un di eldishti sich fasammeld un henn dess fashvetzt. Si henn grohda geyyich Jesus fa een doht macha.
1 Ao romper o dia, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Un si henn een gebunna, henn en vekk kfiaht un en ivvah-gedrayt zumm Pontius Pilawtus, da govvenah.
2 e, amarrando-o, levaram-no e o entregaram ao governador Pilatos.
3 Vo da Judas, deah vo een farohda hott, ksenna hott es Jesus fadamd voah fa doht gmacht vadda, hott's een kshpeit, un eah hott di dreisich shtikkah geld zrikk gebrocht zu di hohchen-preeshtah un di eldishti,
3 Então Judas, que o traiu, vendo que Jesus havia sido condenado, tocado de remorso, devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e aos anciãos, dizendo:
4 un hott ksawt, “Ich habb ksindicht veil ich unshuldich bloot farohda habb.” Si henn ksawt, “Vass is sell zu uns? Gay un gebb selvaht acht uf sell.”
4 — Pequei, traindo sangue inocente. Eles, porém, responderam: — Que nos importa? Isso é com você.
5 Un eah hott di shtikkah geld uf da bodda kshmissa im tempel un is naus ganga. No is eah ganga un hott sich kanka.
5 Então Judas, atirando as moedas de prata para dentro do templo, retirou-se e se enforcou.
6 No henn di hohchen-preeshtah's geld gnumma un henn ksawt, “Miah daufa dess geld nett in di tempel-box du veil's bloot geld is.”
6 E os principais sacerdotes, pegando as moedas, disseram: — Não é lícito colocá-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 No henn si's ivvah-kshvetzt, un henn en feld gekawft mitt em geld fa fremdi leit fagrawva.
7 E, tendo deliberado, compraram com elas o campo do oleiro, para cemitério de forasteiros.
8 Fasell hayst sell feld heit noch, es Bloot-Feld.
8 Por isso, aquele campo é chamado, até o dia de hoje, Campo de Sangue.
9 No voahra em brofayt Jeremia sei vadda voah kumma vo eah ksawt hott, “Un si henn di dreisich shtikkah silvah gnumma, sell voah da price vass di kinnah funn Israel uf een gedu henn,
9 Então se cumpriu o que foi dito por meio do profeta Jeremias: “Pegaram as trinta moedas de prata, preço em que foi estimado aquele a quem alguns dos filhos de Israel avaliaram,
10 un henn en begraybnis feld gekawft funn aym es eahdichi heffa macht, vi da Hah mich gebodda hott fa du.”
10 e as deram pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.”
11 Nau hott Jesus fannich em govvenah kshtanna, un da govvenah hott een kfrohkt, “Bisht du da Kaynich funn di Yudda?” Jesus hott ksawt zu eem, “Yau, du hosht so ksawt.”
11 Jesus estava em pé diante do governador, e este o interrogou, dizendo: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
12 Avvah vo eah pshuldicht voah bei di hohchen-preeshtah un di eldishti hott eah eena nett gandvat.
12 E, sendo acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, Jesus nada respondeu.
13 No hott da Pilawtus ksawt zu eem, “Heahsht du nett vi feel sacha es si zeiya geyyich dich?”
13 Então Pilatos perguntou: — Não está ouvindo quantas acusações fazem contra você?
14 Avvah eah hott eem goah nett andvat gevva, un sell hott da govvenah oahrich vunnahra gmacht.
14 Mas Jesus não respondeu nem uma palavra, a ponto de o governador ficar muito admirado.
15 Nau am Ohshtah-Fesht hott da govvenah gvaynlich als aynah es eikshtekt voah frei gevva zu di leit, ennich ebbah es si henn vella.
15 Ora, por ocasião da festa, o governador costumava soltar ao povo um preso, conforme eles quisessem.
16 Un an selli zeit henn si aynah datt kohva es greislich veesht voah bei em nohma, Barabbas.
16 Naquela ocasião, eles tinham um preso muito conhecido, chamado Barrabás.
17 Nau vo si fasammeld voahra hott da Pilawtus ksawt zu eena, “Veah vellet diah havva es ich frei gebb zu eich, da Barabbas adda Jesus, deah vo Christus hayst?”
17 Estando, pois, o povo reunido, Pilatos lhes perguntou: — Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?
18 Fa eah hott gvist es si Jesus ivvah-gedrayt henn zu eem fa auseeva.
18 Porque sabia que era por inveja que eles tinham entregado Jesus.
19 Un aw, diveil es eah uf em richtah-shtool kokt hott, hott sei fraw eem vatt kshikt un hott ksawt, “Du solsht nix zu du havva mitt sellem gerechta mann, fa ich habb oahrich glidda ivvah een heit imma drohm.”
19 E, estando Pilatos sentado no tribunal, a mulher dele mandou dizer-lhe: — Não se envolva com esse justo, porque hoje, em sonho, sofri muito por causa dele.
20 Nau di hohchen-preeshtah un di eldishti henn di leit fashvetzt es si frohwa sella fa da Barabbas gay lossa un Jesus doht macha.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo a que pedisse Barrabás e condenasse Jesus à morte.
21 No hott da govvenah viddah kfrohkt, “Vels funn dee zvay vellet diah havva es ich frei dray zu eich?” Un si henn ksawt, “Da Barabbas.”
21 De novo, o governador perguntou: — Qual dos dois vocês querem que eu solte? Eles responderam: — Barrabás!
22 Da Pilawtus hott no ksawt zu eena, “Vass soll ich dann du mitt Jesus es Christus hayst?” Si henn awl ksawt, “Loss een gegreitzicht vadda.”
22 Pilatos lhes perguntou: — Que farei, então, com Jesus, chamado Cristo? Todos responderam: — Que seja crucificado!
23 Un eah hott ksawt, “Favass, vass eviles hott eah gedu?” Avvah si henn yusht may naus gegrisha, “Loss een gegreitzicht vadda.”
23 Pilatos continuou: — Que mal ele fez? Porém eles gritavam cada vez mais: — Que seja crucificado!
24 No vo da Pilawtus ksenna hott es eah neiyets anna kumd mitt eena, un es en ufruah am shteahra voah, hott eah vassah gnumma un hott sei hend gvesha fannich di leit, un hott ksawt, “Ich binn frei funn demm mann sei bloot, dess is uf eiyah shuldra, saynet ditzu.”
24 Vendo Pilatos que nada conseguia e que, ao contrário, o tumulto aumentava, mandou trazer água e lavou as mãos diante do povo, dizendo: — Estou inocente do sangue deste homem; fique o caso com vocês!
25 Un di leit henn awl ksawt, “Sei bloot is uf uns un uf unsah kinnah.”
25 E o povo todo respondeu: — Que o sangue dele caia sobre nós e sobre os nossos filhos!
26 No hott eah da Barabbas frei gevva fa si, un noch demm es eah Jesus gayshla glost hott, hott eah een ivvah-gedrayt fa gegreitzicht vadda.
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 No henn em Govvenah sei greeks-gnechta Jesus in's richt-haus gnumma un di gans drubb greeks-gnechta henn sich fasammeld fannich eem.
27 Logo a seguir, os soldados do governador, levando Jesus para o Pretório, reuniram em torno dele toda a tropa.
28 Un si henn eem sei glaydah abgnumma un henn eem en rohdah mandel ohgedu.
28 Tiraram a roupa de Jesus e o vestiram com um manto escarlate.
29 Un si henn en krohn kflochta funn danna un henn en uf sei kobb gedu un henn en hohlah shtokk in sei rechtsi hand gedu. No henn si fannich een anna gegneet un henn een fashpott un henn ksawt, “Vi gayt's, Yudda Kaynich!”
29 E, tecendo uma coroa de espinhos, a puseram na cabeça dele, e colocaram um caniço na sua mão direita. E, ajoelhando-se diante dele, zombavam, dizendo: — Salve, rei dos judeus!
30 No henn si uf een kshpautzt, un henn da hohl shtokk gnumma un henn eem uf da kobb kshlauwa.
30 E, cuspindo nele, pegaram o caniço e batiam na sua cabeça.
31 Un vo si een moll fashpott katt henn, henn si da mandel abgnumma funn eem, un henn eem sei aykni glaydah ohgedu, un henn een naus kfiaht fa een greitzicha.
31 Depois de terem zombado dele, tiraram-lhe o manto e o vestiram com as suas próprias roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 Un vi si am gay voahra mitt eem sinn si zu en mann funn Kyrene kumma es Simon kaysa hott. Si henn een gmacht Jesus sei greitz drawwa.
32 Ao saírem, encontraram um cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a carregar a cruz de Jesus.
33 Un vo si an en blatz kumma sinn es Golgotha kaysa hott (sell maynd da blatz funn en shkoll),
33 E, chegando a um lugar chamado Gólgota, que significa “Lugar da Caveira”,
34 henn si eem essich ohgebodda es gmixt voah mitt gall. Avvah vo eah's fasucht katt hott, hott eah kens gedrunka.
34 deram vinho com fel para Jesus beber; mas ele, provando-o, não quis beber.
35 Un vo si een gegreitzicht katt henn, henn si sei glaydah fadayld un henn's lohs gezowwa fa sayna veah di glaydah grikt. No is es voah kumma vass da brofayt ksawt hott, “Si henn mei glaydah fadayld un henn's lohs gezowwa fa sayna veah mei mandel grikt.”
35 Depois de o crucificarem, repartiram entre si as roupas dele, tirando a sorte.
36 No henn si sich anna kokt un henn een gvatsht.
36 E, assentados ali, o guardavam.
37 Un ovvich sei kobb henn si kshrivva favass es eah gegreitzicht is vadda. Es hott glaysa, “DESS IS JESUS, DA KAYNICH FUNN DI YUDDA.”
37 Por cima da cabeça de Jesus puseram por escrito a acusação contra ele: “ Este é Jesus, o Rei dos Judeus ”.
38 No voahra zvay rawvah gegreitzicht mitt eem, aynah uf di rechts seit un aynah uf di lings seit.
38 E dois ladrões foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Un selli vo fabei ganga sinn henn iahra kebb kshiddeld, henn gleshtaht un henn ksawt,
39 Os que iam passando blasfemavam contra ele, balançando a cabeça e dizendo:
40 “Du, vo da tempel zammah reisa kansht un en viddah ufbauwa in drei dawk, helf diah selvaht. Vann du Gottes Sohn bisht, kumm runnah fumm greitz.”
40 — Ei, você que destrói o santuário e em três dias o reedifica! Salve a si mesmo, se você é o Filho de Deus, e desça da cruz!
41 So henn aw di hohchen-preeshtah un di shrift-geleahrah un di eldishti een fashpott un henn ksawt,
41 De igual modo, os principais sacerdotes com os escribas e anciãos, zombando, diziam:
42 “Eah hott anri kolfa avvah eah kann sich selvaht nett helfa. Vann eah da Kaynich funn Israel is, loss een nau runnah kumma fumm greitz, no glawva miah's.
42 — Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar. É rei de Israel! Que ele desça da cruz, e então creremos nele.
43 Eah hott Gott gedraut. Loss Gott een lohs lossa vann eah eem kfellich is, fa eah hott ksawt, ‘Ich binn Gottes Sohn.’”
43 Confiou em Deus; pois que Deus venha livrá-lo agora, se, de fato, lhe quer bem; porque ele disse: “Sou Filho de Deus.”
44 Un di rawvah vo gegreitzicht voahra mitt eem henn een aw fashpott vi sell.
44 Também os ladrões que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
45 Nau funn zvelf oowah biss drei oowah voah's dunkel ivvah's gans land.
45 A partir do meio-dia, houve trevas sobre toda a terra até as três horas da tarde.
46 No, so an di drei oowah rumm hott Jesus naus gegrisha mitt en laudi shtimm, “Eli, Eli, lama asabthani?” Sell is, “Mei Gott, mei Gott, favass hosht du mich falossa?”
46 Por volta de três horas da tarde, Jesus clamou em alta voz, dizendo:
47 Un samm funn dee vo datt kshtanna henn, henn's keaht un henn ksawt, “Deah mann is am roofa fa da Elias.”
47 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isto, diziam: — Ele chama por Elias.
48 Un ayns funn eena is dabbah kshprunga un hott en sponge kfild mitt essich, hott's uf en shtekka kshtekt, un hott eem's gevva fa drinka.
48 E, logo, um deles correu a buscar uma esponja e, tendo-a embebido em vinagre e colocado na ponta de um caniço, deu-lhe de beber.
49 Avvah di anra henn ksawt, “Voaht, vella moll sayna eb da Elias kumd fa eem helfa.”
49 Os outros, porém, diziam: — Espere! Vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 No hott Jesus viddah laut naus groofa un hott sei geisht ufgevva.
50 E Jesus, clamando outra vez em alta voz, entregou o espírito.
51 Un grawt no, is es curtain im tempel in zvay grissa funn gans ovva biss gans unna, un di eaht hott kshiddeld, un di shtay sinn fashpalda.
51 Eis que o véu do santuário se rasgou em duas partes, de alto a baixo; a terra tremeu e as rochas se partiram;
52 Di grayvah voahra uf gmacht, un feel funn di heilicha es kshtauva voahra sinn uf kshtanna.
52 os túmulos se abriram, e muitos corpos de santos já falecidos ressuscitaram;
53 Si sinn aus di grayvah kumma noch demm es Jesus ufkshtanna is funn di dohda, un sinn nei in di heilich shtatt ganga vo feel leit si ksenna henn.
53 e, saindo dos túmulos depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa e apareceram a muitos.
54 Vo da haychsht greeks-gnecht un selli vo bei eem voahra fa vatsha ivvah Jesus, di eaht ksenna henn shidla un ksenna henn vass am blatz nemma voah, henn si sich fashtaund un henn ksawt, “Voahlich dess voah da Sohn Gottes!”
54 O centurião e os que com ele guardavam Jesus, vendo o terremoto e tudo o que se passava, ficaram possuídos de grande temor e disseram: — Verdadeiramente este era o Filho de Deus.
55 Es voahra aw feel veibsleit datt am vatsha funn shtikk vekk. Si voahra Jesus nohch kumma gvest funn Galilaya un henn eem abgvoaht.
55 Estavam ali muitas mulheres, observando de longe. Eram as que vinham seguindo Jesus desde a Galileia, para o servir.
56 Unnich denna veibsleit voahra di Maria Magdalena, di annah Maria vo di maemm voah fumm Jakobus un em Joses, un aw di maemm fumm Zebedeus sei boova.
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mulher de Zebedeu.
57 Vo's ohvets voah is en reichah mann funn Arimathia kumma es Joseph kaysa hott, un es aw en yingah voah funn Jesus.
57 Ao cair da tarde, veio um homem rico de Arimateia, chamado José, que era também discípulo de Jesus.
58 Eah is zumm Pilawtus ganga un hott kfrohkt fa Jesus sei leib. No hott da Pilawtus vatt kshikt es es leib gevva sei soll zu eem.
58 Este foi até Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que o corpo lhe fosse entregue.
59 Un da Joseph hott sei leib gnumma un hott's in en sauvah duch gvikkeld,
59 E José, levando o corpo, envolveu-o num lençol limpo de linho
60 un hott's in sei ayya nei grawb glaykt es aus en felsa kakt voah. Un eah hott en grohsah shtay fanna droh grold fa di deah zumm grawb zu macha, no is eah vekk ganga.
60 e o depositou no seu túmulo novo, que ele tinha mandado abrir na rocha; e, rolando uma grande pedra para a entrada do túmulo, foi embora.
61 Di Maria Magdalena un di annah Maria henn datt fanna am grawb kokt.
61 Estavam ali, sentadas em frente do túmulo, Maria Madalena e a outra Maria.
62 Da neksht dawk, sell is, da dawk noch em risht-dawk, sinn di hohchen-preeshtah un di Pharisayah zammah fasammeld fannich em Pilawtus
62 No dia seguinte, que é o dia depois da preparação, os principais sacerdotes e os fariseus se reuniram com Pilatos
63 un henn ksawt zu eem, “Es is uns bei kfalla vass deah fafiahrah ksawt katt hott vo eah noch levendich voah. Eah hott ksawt, ‘Noch drei dawk zayl ich viddah uf shtay.’
63 e lhe disseram: — Senhor, nós lembramos que aquele enganador, enquanto vivia, disse: “Depois de três dias ressuscitarei.”
64 Fasell shikk vatt es es grawb gvatsht vatt biss noch em dridda dawk, adda sei yingah mechta gay in di nacht un een vekk shtayla un di leit sawwa, ‘Eah is uf kshtanna funn di dohda,’ un dee letsht unvoahret veah graysah es di eahsht.”
64 Portanto, mande que o túmulo seja guardado com segurança até o terceiro dia, para que não aconteça que, vindo os discípulos dele, o roubem e depois digam ao povo: “Ressuscitou dos mortos.” E este último engano será pior do que o primeiro.
65 Da Pilawtus hott ksawt zu eena, “Nemmet greeks-gnechta un gaynd un machet's so fesht es diah kennet.”
65 Pilatos respondeu: — Uma escolta está à disposição de vocês. Vão e guardem o túmulo como bem entenderem.
66 No sinn si ganga un henn da shtay fannich di deah fumm grawb fesht gmacht un henn greeks-gnechta datt glost fa's grawb vatsha.
66 Indo eles, montaram guarda ao túmulo, selando a pedra e deixando ali a escolta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.