Mateus 27

Di Heilich Shrift (PDC) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Vo meiyets kumma is, henn awl di hohchen-preeshtah un di eldishti sich fasammeld un henn dess fashvetzt. Si henn grohda geyyich Jesus fa een doht macha.
1 Ora, chegada a manhã, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Un si henn een gebunna, henn en vekk kfiaht un en ivvah-gedrayt zumm Pontius Pilawtus, da govvenah.
2 e, maniatando-o, levaram-no e o entregaram a Pilatos, o governador.
3 Vo da Judas, deah vo een farohda hott, ksenna hott es Jesus fadamd voah fa doht gmacht vadda, hott's een kshpeit, un eah hott di dreisich shtikkah geld zrikk gebrocht zu di hohchen-preeshtah un di eldishti,
3 Então Judas, aquele que o traíra, vendo que Jesus fora condenado, devolveu, compungido, as trinta moedas de prata aos anciãos, dizendo:
4 un hott ksawt, “Ich habb ksindicht veil ich unshuldich bloot farohda habb.” Si henn ksawt, “Vass is sell zu uns? Gay un gebb selvaht acht uf sell.”
4 Pequei, traindo o sangue inocente. Responderam eles: Que nos importa? Seja isto lá contigo.
5 Un eah hott di shtikkah geld uf da bodda kshmissa im tempel un is naus ganga. No is eah ganga un hott sich kanka.
5 E tendo ele atirado para dentro do santuário as moedas de prata, retirou-se, e foi enforcar-se.
6 No henn di hohchen-preeshtah's geld gnumma un henn ksawt, “Miah daufa dess geld nett in di tempel-box du veil's bloot geld is.”
6 Os principais sacerdotes, pois, tomaram as moedas de prata, e disseram: Não é lícito metê-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 No henn si's ivvah-kshvetzt, un henn en feld gekawft mitt em geld fa fremdi leit fagrawva.
7 E, tendo deliberado em conselho, compraram com elas o campo do oleiro, para servir de cemitério para os estrangeiros.
8 Fasell hayst sell feld heit noch, es Bloot-Feld.
8 Por isso tem sido chamado aquele campo, até o dia de hoje, Campo de Sangue.
9 No voahra em brofayt Jeremia sei vadda voah kumma vo eah ksawt hott, “Un si henn di dreisich shtikkah silvah gnumma, sell voah da price vass di kinnah funn Israel uf een gedu henn,
9 Cumpriu-se, então, o que foi dito pelo profeta Jeremias: Tomaram as trinta moedas de prata, preço do que foi avaliado, a quem certos filhos de Israel avaliaram,
10 un henn en begraybnis feld gekawft funn aym es eahdichi heffa macht, vi da Hah mich gebodda hott fa du.”
10 e deram-nas pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.
11 Nau hott Jesus fannich em govvenah kshtanna, un da govvenah hott een kfrohkt, “Bisht du da Kaynich funn di Yudda?” Jesus hott ksawt zu eem, “Yau, du hosht so ksawt.”
11 Jesus, pois, ficou em pé diante do governador; e este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.
12 Avvah vo eah pshuldicht voah bei di hohchen-preeshtah un di eldishti hott eah eena nett gandvat.
12 Mas ao ser acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, nada respondeu.
13 No hott da Pilawtus ksawt zu eem, “Heahsht du nett vi feel sacha es si zeiya geyyich dich?”
13 Perguntou-lhe então Pilatos: Não ouves quantas coisas testificam contra ti?
14 Avvah eah hott eem goah nett andvat gevva, un sell hott da govvenah oahrich vunnahra gmacht.
14 E Jesus não lhe respondeu a uma pergunta sequer; de modo que o governador muito se admirava.
15 Nau am Ohshtah-Fesht hott da govvenah gvaynlich als aynah es eikshtekt voah frei gevva zu di leit, ennich ebbah es si henn vella.
15 Ora, por ocasião da festa costumava o governador soltar um preso, escolhendo o povo aquele que quisesse.
16 Un an selli zeit henn si aynah datt kohva es greislich veesht voah bei em nohma, Barabbas.
16 Nesse tempo tinham um preso notório, chamado Barrabás.
17 Nau vo si fasammeld voahra hott da Pilawtus ksawt zu eena, “Veah vellet diah havva es ich frei gebb zu eich, da Barabbas adda Jesus, deah vo Christus hayst?”
17 Portanto, estando o povo reunido, perguntou-lhe Pilatos: Qual quereis que vos solte? Barrabás, ou Jesus, chamado o Cristo?
18 Fa eah hott gvist es si Jesus ivvah-gedrayt henn zu eem fa auseeva.
18 Pois sabia que por inveja o haviam entregado.
19 Un aw, diveil es eah uf em richtah-shtool kokt hott, hott sei fraw eem vatt kshikt un hott ksawt, “Du solsht nix zu du havva mitt sellem gerechta mann, fa ich habb oahrich glidda ivvah een heit imma drohm.”
19 E estando ele assentado no tribunal, sua mulher mandou dizer-lhe: Não te envolvas na questão desse justo, porque muito sofri hoje em sonho por causa dele.
20 Nau di hohchen-preeshtah un di eldishti henn di leit fashvetzt es si frohwa sella fa da Barabbas gay lossa un Jesus doht macha.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram as multidões a que pedissem Barrabás e fizessem morrer Jesus.
21 No hott da govvenah viddah kfrohkt, “Vels funn dee zvay vellet diah havva es ich frei dray zu eich?” Un si henn ksawt, “Da Barabbas.”
21 O governador, pois, perguntou-lhes: Qual dos dois quereis que eu vos solte? E disseram: Barrabás.
22 Da Pilawtus hott no ksawt zu eena, “Vass soll ich dann du mitt Jesus es Christus hayst?” Si henn awl ksawt, “Loss een gegreitzicht vadda.”
22 Tornou-lhes Pilatos: Que farei então de Jesus, que se chama Cristo? Disseram todos: Seja crucificado.
23 Un eah hott ksawt, “Favass, vass eviles hott eah gedu?” Avvah si henn yusht may naus gegrisha, “Loss een gegreitzicht vadda.”
23 Pilatos, porém, disse: Pois que mal fez ele? Mas eles clamavam ainda mais: Seja crucificado.
24 No vo da Pilawtus ksenna hott es eah neiyets anna kumd mitt eena, un es en ufruah am shteahra voah, hott eah vassah gnumma un hott sei hend gvesha fannich di leit, un hott ksawt, “Ich binn frei funn demm mann sei bloot, dess is uf eiyah shuldra, saynet ditzu.”
24 Ao ver Pilatos que nada conseguia, mas pelo contrário que o tumulto aumentava, mandando trazer água, lavou as mãos diante da multidão, dizendo: Sou inocente do sangue deste homem; seja isso lá convosco.
25 Un di leit henn awl ksawt, “Sei bloot is uf uns un uf unsah kinnah.”
25 E todo o povo respondeu: O seu sangue caia sobre nós e sobre nossos filhos.
26 No hott eah da Barabbas frei gevva fa si, un noch demm es eah Jesus gayshla glost hott, hott eah een ivvah-gedrayt fa gegreitzicht vadda.
26 — ausente —
27 No henn em Govvenah sei greeks-gnechta Jesus in's richt-haus gnumma un di gans drubb greeks-gnechta henn sich fasammeld fannich eem.
27 Nisso os soldados do governador levaram Jesus ao pretório, e reuniram em torno dele toda a corte.
28 Un si henn eem sei glaydah abgnumma un henn eem en rohdah mandel ohgedu.
28 E, despindo-o, vestiram-lhe um manto escarlate;
29 Un si henn en krohn kflochta funn danna un henn en uf sei kobb gedu un henn en hohlah shtokk in sei rechtsi hand gedu. No henn si fannich een anna gegneet un henn een fashpott un henn ksawt, “Vi gayt's, Yudda Kaynich!”
29 e tecendo uma coroa de espinhos, puseram-lha na cabeça, e na mão direita uma cana, e ajoelhando-se diante dele, o escarneciam, dizendo: Salve, rei dos judeus!
30 No henn si uf een kshpautzt, un henn da hohl shtokk gnumma un henn eem uf da kobb kshlauwa.
30 E, cuspindo nele, tiraram-lhe a cana, e davam-lhe com ela na cabeça.
31 Un vo si een moll fashpott katt henn, henn si da mandel abgnumma funn eem, un henn eem sei aykni glaydah ohgedu, un henn een naus kfiaht fa een greitzicha.
31 Depois de o terem escarnecido, despiram-lhe o manto, puseram-lhe as suas vestes, e levaram-no para ser crucificado.
32 Un vi si am gay voahra mitt eem sinn si zu en mann funn Kyrene kumma es Simon kaysa hott. Si henn een gmacht Jesus sei greitz drawwa.
32 Ao saírem, encontraram um homem cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a levar a cruz de Jesus.
33 Un vo si an en blatz kumma sinn es Golgotha kaysa hott (sell maynd da blatz funn en shkoll),
33 Quando chegaram ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer, lugar da Caveira,
34 henn si eem essich ohgebodda es gmixt voah mitt gall. Avvah vo eah's fasucht katt hott, hott eah kens gedrunka.
34 deram-lhe a beber vinho misturado com fel; mas ele, provando-o, não quis beber.
35 Un vo si een gegreitzicht katt henn, henn si sei glaydah fadayld un henn's lohs gezowwa fa sayna veah di glaydah grikt. No is es voah kumma vass da brofayt ksawt hott, “Si henn mei glaydah fadayld un henn's lohs gezowwa fa sayna veah mei mandel grikt.”
35 Então, depois de o crucificarem, repartiram as vestes dele, lançando sortes, {para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Repartiram entre si as minhas vestes, e sobre a minha túnica deitaram sortes.}
36 No henn si sich anna kokt un henn een gvatsht.
36 E, sentados, ali o guardavam.
37 Un ovvich sei kobb henn si kshrivva favass es eah gegreitzicht is vadda. Es hott glaysa, “DESS IS JESUS, DA KAYNICH FUNN DI YUDDA.”
37 Puseram-lhe por cima da cabeça a sua acusação escrita: ESTE É JESUS, O REI DOS JUDEUS.
38 No voahra zvay rawvah gegreitzicht mitt eem, aynah uf di rechts seit un aynah uf di lings seit.
38 Então foram crucificados com ele dois salteadores, um à direita, e outro à esquerda.
39 Un selli vo fabei ganga sinn henn iahra kebb kshiddeld, henn gleshtaht un henn ksawt,
39 E os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça
40 “Du, vo da tempel zammah reisa kansht un en viddah ufbauwa in drei dawk, helf diah selvaht. Vann du Gottes Sohn bisht, kumm runnah fumm greitz.”
40 e dizendo: Tu, que destróis o santuário e em três dias o reedificas, salva-te a ti mesmo; se és Filho de Deus, desce da cruz.
41 So henn aw di hohchen-preeshtah un di shrift-geleahrah un di eldishti een fashpott un henn ksawt,
41 De igual modo também os principais sacerdotes, com os escribas e anciãos, escarnecendo, diziam:
42 “Eah hott anri kolfa avvah eah kann sich selvaht nett helfa. Vann eah da Kaynich funn Israel is, loss een nau runnah kumma fumm greitz, no glawva miah's.
42 A outros salvou; a si mesmo não pode salvar. Rei de Israel é ele; desça agora da cruz, e creremos nele;
43 Eah hott Gott gedraut. Loss Gott een lohs lossa vann eah eem kfellich is, fa eah hott ksawt, ‘Ich binn Gottes Sohn.’”
43 confiou em Deus, livre-o ele agora, se lhe quer bem; porque disse: Sou Filho de Deus.
44 Un di rawvah vo gegreitzicht voahra mitt eem henn een aw fashpott vi sell.
44 O mesmo lhe lançaram em rosto também os salteadores que com ele foram crucificados.
45 Nau funn zvelf oowah biss drei oowah voah's dunkel ivvah's gans land.
45 E, desde a hora sexta, houve trevas sobre toda a terra, até a hora nona.
46 No, so an di drei oowah rumm hott Jesus naus gegrisha mitt en laudi shtimm, “Eli, Eli, lama asabthani?” Sell is, “Mei Gott, mei Gott, favass hosht du mich falossa?”
46 Cerca da hora nona, bradou Jesus em alta voz, dizendo: Eli, Eli, lamá sabactani; isto é, Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
47 Un samm funn dee vo datt kshtanna henn, henn's keaht un henn ksawt, “Deah mann is am roofa fa da Elias.”
47 Alguns dos que ali estavam, ouvindo isso, diziam: Ele chama por Elias.
48 Un ayns funn eena is dabbah kshprunga un hott en sponge kfild mitt essich, hott's uf en shtekka kshtekt, un hott eem's gevva fa drinka.
48 E logo correu um deles, tomou uma esponja, ensopou-a em vinagre e, pondo-a numa cana, dava-lhe de beber.
49 Avvah di anra henn ksawt, “Voaht, vella moll sayna eb da Elias kumd fa eem helfa.”
49 Os outros, porém, disseram: Deixa, vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 No hott Jesus viddah laut naus groofa un hott sei geisht ufgevva.
50 De novo bradou Jesus com grande voz, e entregou o espírito.
51 Un grawt no, is es curtain im tempel in zvay grissa funn gans ovva biss gans unna, un di eaht hott kshiddeld, un di shtay sinn fashpalda.
51 E eis que o véu do santuário se rasgou em dois, de alto a baixo; a terra tremeu, as pedras se fenderam,
52 Di grayvah voahra uf gmacht, un feel funn di heilicha es kshtauva voahra sinn uf kshtanna.
52 os sepulcros se abriram, e muitos corpos de santos que tinham dormido foram ressuscitados;
53 Si sinn aus di grayvah kumma noch demm es Jesus ufkshtanna is funn di dohda, un sinn nei in di heilich shtatt ganga vo feel leit si ksenna henn.
53 e, saindo dos sepulcros, depois da ressurreição dele, entraram na cidade santa, e apareceram a muitos.
54 Vo da haychsht greeks-gnecht un selli vo bei eem voahra fa vatsha ivvah Jesus, di eaht ksenna henn shidla un ksenna henn vass am blatz nemma voah, henn si sich fashtaund un henn ksawt, “Voahlich dess voah da Sohn Gottes!”
54 ora, o centurião e os que com ele guardavam Jesus, vendo o terremoto e as coisas que aconteciam, tiveram grande temor, e disseram: Verdadeiramente este era filho de Deus.
55 Es voahra aw feel veibsleit datt am vatsha funn shtikk vekk. Si voahra Jesus nohch kumma gvest funn Galilaya un henn eem abgvoaht.
55 Também estavam ali, olhando de longe, muitas mulheres que tinham seguido Jesus desde a Galiléia para o ouvir;
56 Unnich denna veibsleit voahra di Maria Magdalena, di annah Maria vo di maemm voah fumm Jakobus un em Joses, un aw di maemm fumm Zebedeus sei boova.
56 entre as quais se achavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Vo's ohvets voah is en reichah mann funn Arimathia kumma es Joseph kaysa hott, un es aw en yingah voah funn Jesus.
57 Ao cair da tarde, veio um homem rico de Arimatéia, chamado José, que também era discípulo de Jesus.
58 Eah is zumm Pilawtus ganga un hott kfrohkt fa Jesus sei leib. No hott da Pilawtus vatt kshikt es es leib gevva sei soll zu eem.
58 Esse foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que lhe fosse entregue.
59 Un da Joseph hott sei leib gnumma un hott's in en sauvah duch gvikkeld,
59 E José, tomando o corpo, envolveu-o num pano limpo, de linho,
60 un hott's in sei ayya nei grawb glaykt es aus en felsa kakt voah. Un eah hott en grohsah shtay fanna droh grold fa di deah zumm grawb zu macha, no is eah vekk ganga.
60 e depositou-o no seu sepulcro novo, que havia aberto em rocha; e, rodando uma grande pedra para a porta do sepulcro, retirou-se.
61 Di Maria Magdalena un di annah Maria henn datt fanna am grawb kokt.
61 Mas achavam-se ali Maria Madalena e a outra Maria, sentadas defronte do sepulcro.
62 Da neksht dawk, sell is, da dawk noch em risht-dawk, sinn di hohchen-preeshtah un di Pharisayah zammah fasammeld fannich em Pilawtus
62 No dia seguinte, isto é, o dia depois da preparação, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus perante Pilatos,
63 un henn ksawt zu eem, “Es is uns bei kfalla vass deah fafiahrah ksawt katt hott vo eah noch levendich voah. Eah hott ksawt, ‘Noch drei dawk zayl ich viddah uf shtay.’
63 e disseram: Senhor, lembramo-nos de que aquele embusteiro, quando ainda vivo, afirmou: Depois de três dias ressurgirei.
64 Fasell shikk vatt es es grawb gvatsht vatt biss noch em dridda dawk, adda sei yingah mechta gay in di nacht un een vekk shtayla un di leit sawwa, ‘Eah is uf kshtanna funn di dohda,’ un dee letsht unvoahret veah graysah es di eahsht.”
64 Manda, pois, que o sepulcro seja guardado com segurança até o terceiro dia; para não suceder que, vindo os discípulos, o furtem e digam ao povo: Ressurgiu dos mortos; e assim o último embuste será pior do que o primeiro.
65 Da Pilawtus hott ksawt zu eena, “Nemmet greeks-gnechta un gaynd un machet's so fesht es diah kennet.”
65 Disse-lhes Pilatos: Tendes uma guarda; ide, tornai-o seguro, como entendeis.
66 No sinn si ganga un henn da shtay fannich di deah fumm grawb fesht gmacht un henn greeks-gnechta datt glost fa's grawb vatsha.
66 Foram, pois, e tornaram seguro o sepulcro, selando a pedra, e deixando ali a guarda.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.