Mateus 27
Di Heilich Shrift (PDC) vs ARA
1 Vo meiyets kumma is, henn awl di hohchen-preeshtah un di eldishti sich fasammeld un henn dess fashvetzt. Si henn grohda geyyich Jesus fa een doht macha.
1 Ao romper o dia, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Un si henn een gebunna, henn en vekk kfiaht un en ivvah-gedrayt zumm Pontius Pilawtus, da govvenah.
2 e, amarrando-o, levaram-no e o entregaram ao governador Pilatos.
3 Vo da Judas, deah vo een farohda hott, ksenna hott es Jesus fadamd voah fa doht gmacht vadda, hott's een kshpeit, un eah hott di dreisich shtikkah geld zrikk gebrocht zu di hohchen-preeshtah un di eldishti,
3 Então, Judas, o que o traiu, vendo que Jesus fora condenado, tocado de remorso, devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e aos anciãos, dizendo:
4 un hott ksawt, “Ich habb ksindicht veil ich unshuldich bloot farohda habb.” Si henn ksawt, “Vass is sell zu uns? Gay un gebb selvaht acht uf sell.”
4 Pequei, traindo sangue inocente. Eles, porém, responderam: Que nos importa? Isso é contigo.
5 Un eah hott di shtikkah geld uf da bodda kshmissa im tempel un is naus ganga. No is eah ganga un hott sich kanka.
5 Então, Judas, atirando para o santuário as moedas de prata, retirou-se e foi enforcar-se.
6 No henn di hohchen-preeshtah's geld gnumma un henn ksawt, “Miah daufa dess geld nett in di tempel-box du veil's bloot geld is.”
6 E os principais sacerdotes, tomando as moedas, disseram: Não é lícito deitá-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 No henn si's ivvah-kshvetzt, un henn en feld gekawft mitt em geld fa fremdi leit fagrawva.
7 E, tendo deliberado, compraram com elas o campo do oleiro, para cemitério de forasteiros.
8 Fasell hayst sell feld heit noch, es Bloot-Feld.
8 Por isso, aquele campo tem sido chamado, até ao dia de hoje, Campo de Sangue.
9 No voahra em brofayt Jeremia sei vadda voah kumma vo eah ksawt hott, “Un si henn di dreisich shtikkah silvah gnumma, sell voah da price vass di kinnah funn Israel uf een gedu henn,
9 Então, se cumpriu o que foi dito por intermédio do profeta Jeremias: Tomaram as trinta moedas de prata, preço em que foi estimado aquele a quem alguns dos filhos de Israel avaliaram;
10 un henn en begraybnis feld gekawft funn aym es eahdichi heffa macht, vi da Hah mich gebodda hott fa du.”
10 e as deram pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.
11 Nau hott Jesus fannich em govvenah kshtanna, un da govvenah hott een kfrohkt, “Bisht du da Kaynich funn di Yudda?” Jesus hott ksawt zu eem, “Yau, du hosht so ksawt.”
11 Jesus estava em pé ante o governador; e este o interrogou, dizendo: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: Tu o dizes.
12 Avvah vo eah pshuldicht voah bei di hohchen-preeshtah un di eldishti hott eah eena nett gandvat.
12 E, sendo acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, nada respondeu.
13 No hott da Pilawtus ksawt zu eem, “Heahsht du nett vi feel sacha es si zeiya geyyich dich?”
13 Então, lhe perguntou Pilatos: Não ouves quantas acusações te fazem?
14 Avvah eah hott eem goah nett andvat gevva, un sell hott da govvenah oahrich vunnahra gmacht.
14 Jesus não respondeu nem uma palavra, vindo com isto a admirar-se grandemente o governador.
15 Nau am Ohshtah-Fesht hott da govvenah gvaynlich als aynah es eikshtekt voah frei gevva zu di leit, ennich ebbah es si henn vella.
15 Ora, por ocasião da festa, costumava o governador soltar ao povo um dos presos, conforme eles quisessem.
16 Un an selli zeit henn si aynah datt kohva es greislich veesht voah bei em nohma, Barabbas.
16 Naquela ocasião, tinham eles um preso muito conhecido, chamado Barrabás.
17 Nau vo si fasammeld voahra hott da Pilawtus ksawt zu eena, “Veah vellet diah havva es ich frei gebb zu eich, da Barabbas adda Jesus, deah vo Christus hayst?”
17 Estando, pois, o povo reunido, perguntou-lhes Pilatos: A quem quereis que eu vos solte, a Barrabás ou a Jesus, chamado Cristo?
18 Fa eah hott gvist es si Jesus ivvah-gedrayt henn zu eem fa auseeva.
18 Porque sabia que, por inveja, o tinham entregado.
19 Un aw, diveil es eah uf em richtah-shtool kokt hott, hott sei fraw eem vatt kshikt un hott ksawt, “Du solsht nix zu du havva mitt sellem gerechta mann, fa ich habb oahrich glidda ivvah een heit imma drohm.”
19 E, estando ele no tribunal, sua mulher mandou dizer-lhe: Não te envolvas com esse justo; porque hoje, em sonho, muito sofri por seu respeito.
20 Nau di hohchen-preeshtah un di eldishti henn di leit fashvetzt es si frohwa sella fa da Barabbas gay lossa un Jesus doht macha.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo a que pedisse Barrabás e fizesse morrer Jesus.
21 No hott da govvenah viddah kfrohkt, “Vels funn dee zvay vellet diah havva es ich frei dray zu eich?” Un si henn ksawt, “Da Barabbas.”
21 De novo, perguntou-lhes o governador: Qual dos dois quereis que eu vos solte? Responderam eles: Barrabás!
22 Da Pilawtus hott no ksawt zu eena, “Vass soll ich dann du mitt Jesus es Christus hayst?” Si henn awl ksawt, “Loss een gegreitzicht vadda.”
22 Replicou-lhes Pilatos: Que farei, então, de Jesus, chamado Cristo? Seja crucificado! Responderam todos.
23 Un eah hott ksawt, “Favass, vass eviles hott eah gedu?” Avvah si henn yusht may naus gegrisha, “Loss een gegreitzicht vadda.”
23 Que mal fez ele? Perguntou Pilatos. Porém cada vez clamavam mais: Seja crucificado!
24 No vo da Pilawtus ksenna hott es eah neiyets anna kumd mitt eena, un es en ufruah am shteahra voah, hott eah vassah gnumma un hott sei hend gvesha fannich di leit, un hott ksawt, “Ich binn frei funn demm mann sei bloot, dess is uf eiyah shuldra, saynet ditzu.”
24 Vendo Pilatos que nada conseguia, antes, pelo contrário, aumentava o tumulto, mandando vir água, lavou as mãos perante o povo, dizendo: Estou inocente do sangue deste [justo]; fique o caso convosco!
25 Un di leit henn awl ksawt, “Sei bloot is uf uns un uf unsah kinnah.”
25 E o povo todo respondeu: Caia sobre nós o seu sangue e sobre nossos filhos!
26 No hott eah da Barabbas frei gevva fa si, un noch demm es eah Jesus gayshla glost hott, hott eah een ivvah-gedrayt fa gegreitzicht vadda.
26 Então, Pilatos lhes soltou Barrabás; e, após haver açoitado a Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 No henn em Govvenah sei greeks-gnechta Jesus in's richt-haus gnumma un di gans drubb greeks-gnechta henn sich fasammeld fannich eem.
27 Logo a seguir, os soldados do governador, levando Jesus para o pretório, reuniram em torno dele toda a coorte.
28 Un si henn eem sei glaydah abgnumma un henn eem en rohdah mandel ohgedu.
28 Despojando-o das vestes, cobriram-no com um manto escarlate;
29 Un si henn en krohn kflochta funn danna un henn en uf sei kobb gedu un henn en hohlah shtokk in sei rechtsi hand gedu. No henn si fannich een anna gegneet un henn een fashpott un henn ksawt, “Vi gayt's, Yudda Kaynich!”
29 tecendo uma coroa de espinhos, puseram-lha na cabeça e, na mão direita, um caniço; e, ajoelhando-se diante dele, o escarneciam, dizendo: Salve, rei dos judeus!
30 No henn si uf een kshpautzt, un henn da hohl shtokk gnumma un henn eem uf da kobb kshlauwa.
30 E, cuspindo nele, tomaram o caniço e davam-lhe com ele na cabeça.
31 Un vo si een moll fashpott katt henn, henn si da mandel abgnumma funn eem, un henn eem sei aykni glaydah ohgedu, un henn een naus kfiaht fa een greitzicha.
31 Depois de o terem escarnecido, despiram-lhe o manto e o vestiram com as suas próprias vestes. Em seguida, o levaram para ser crucificado.
32 Un vi si am gay voahra mitt eem sinn si zu en mann funn Kyrene kumma es Simon kaysa hott. Si henn een gmacht Jesus sei greitz drawwa.
32 Ao saírem, encontraram um cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a carregar-lhe a cruz.
33 Un vo si an en blatz kumma sinn es Golgotha kaysa hott (sell maynd da blatz funn en shkoll),
33 E, chegando a um lugar chamado Gólgota, que significa Lugar da Caveira,
34 henn si eem essich ohgebodda es gmixt voah mitt gall. Avvah vo eah's fasucht katt hott, hott eah kens gedrunka.
34 deram-lhe a beber vinho com fel; mas ele, provando-o, não o quis beber.
35 Un vo si een gegreitzicht katt henn, henn si sei glaydah fadayld un henn's lohs gezowwa fa sayna veah di glaydah grikt. No is es voah kumma vass da brofayt ksawt hott, “Si henn mei glaydah fadayld un henn's lohs gezowwa fa sayna veah mei mandel grikt.”
35 Depois de o crucificarem, repartiram entre si as suas vestes, tirando a sorte.
36 No henn si sich anna kokt un henn een gvatsht.
36 E, assentados ali, o guardavam.
37 Un ovvich sei kobb henn si kshrivva favass es eah gegreitzicht is vadda. Es hott glaysa, “DESS IS JESUS, DA KAYNICH FUNN DI YUDDA.”
37 Por cima da sua cabeça puseram escrita a sua acusação: Este é Jesus, o Rei dos Judeus .
38 No voahra zvay rawvah gegreitzicht mitt eem, aynah uf di rechts seit un aynah uf di lings seit.
38 E foram crucificados com ele dois ladrões, um à sua direita, e outro à sua esquerda.
39 Un selli vo fabei ganga sinn henn iahra kebb kshiddeld, henn gleshtaht un henn ksawt,
39 Os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça e dizendo:
40 “Du, vo da tempel zammah reisa kansht un en viddah ufbauwa in drei dawk, helf diah selvaht. Vann du Gottes Sohn bisht, kumm runnah fumm greitz.”
40 Ó tu que destróis o santuário e em três dias o reedificas! Salva-te a ti mesmo, se és Filho de Deus, e desce da cruz!
41 So henn aw di hohchen-preeshtah un di shrift-geleahrah un di eldishti een fashpott un henn ksawt,
41 De igual modo, os principais sacerdotes, com os escribas e anciãos, escarnecendo, diziam:
42 “Eah hott anri kolfa avvah eah kann sich selvaht nett helfa. Vann eah da Kaynich funn Israel is, loss een nau runnah kumma fumm greitz, no glawva miah's.
42 Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar-se. É rei de Israel! Desça da cruz, e creremos nele.
43 Eah hott Gott gedraut. Loss Gott een lohs lossa vann eah eem kfellich is, fa eah hott ksawt, ‘Ich binn Gottes Sohn.’”
43 Confiou em Deus; pois venha livrá-lo agora, se, de fato, lhe quer bem; porque disse: Sou Filho de Deus.
44 Un di rawvah vo gegreitzicht voahra mitt eem henn een aw fashpott vi sell.
44 E os mesmos impropérios lhe diziam também os ladrões que haviam sido crucificados com ele.
45 Nau funn zvelf oowah biss drei oowah voah's dunkel ivvah's gans land.
45 Desde a hora sexta até à hora nona, houve trevas sobre toda a terra.
46 No, so an di drei oowah rumm hott Jesus naus gegrisha mitt en laudi shtimm, “Eli, Eli, lama asabthani?” Sell is, “Mei Gott, mei Gott, favass hosht du mich falossa?”
46 Por volta da hora nona, clamou Jesus em alta voz, dizendo: Eli, Eli, lamá sabactâni? O que quer dizer: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
47 Un samm funn dee vo datt kshtanna henn, henn's keaht un henn ksawt, “Deah mann is am roofa fa da Elias.”
47 E alguns dos que ali estavam, ouvindo isto, diziam: Ele chama por Elias.
48 Un ayns funn eena is dabbah kshprunga un hott en sponge kfild mitt essich, hott's uf en shtekka kshtekt, un hott eem's gevva fa drinka.
48 E, logo, um deles correu a buscar uma esponja e, tendo-a embebido de vinagre e colocado na ponta de um caniço, deu-lhe a beber.
49 Avvah di anra henn ksawt, “Voaht, vella moll sayna eb da Elias kumd fa eem helfa.”
49 Os outros, porém, diziam: Deixa, vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 No hott Jesus viddah laut naus groofa un hott sei geisht ufgevva.
50 E Jesus, clamando outra vez com grande voz, entregou o espírito.
51 Un grawt no, is es curtain im tempel in zvay grissa funn gans ovva biss gans unna, un di eaht hott kshiddeld, un di shtay sinn fashpalda.
51 Eis que o véu do santuário se rasgou em duas partes de alto a baixo; tremeu a terra, fenderam-se as rochas;
52 Di grayvah voahra uf gmacht, un feel funn di heilicha es kshtauva voahra sinn uf kshtanna.
52 abriram-se os sepulcros, e muitos corpos de santos, que dormiam, ressuscitaram;
53 Si sinn aus di grayvah kumma noch demm es Jesus ufkshtanna is funn di dohda, un sinn nei in di heilich shtatt ganga vo feel leit si ksenna henn.
53 e, saindo dos sepulcros depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa e apareceram a muitos.
54 Vo da haychsht greeks-gnecht un selli vo bei eem voahra fa vatsha ivvah Jesus, di eaht ksenna henn shidla un ksenna henn vass am blatz nemma voah, henn si sich fashtaund un henn ksawt, “Voahlich dess voah da Sohn Gottes!”
54 O centurião e os que com ele guardavam a Jesus, vendo o terremoto e tudo o que se passava, ficaram possuídos de grande temor e disseram: Verdadeiramente este era Filho de Deus.
55 Es voahra aw feel veibsleit datt am vatsha funn shtikk vekk. Si voahra Jesus nohch kumma gvest funn Galilaya un henn eem abgvoaht.
55 Estavam ali muitas mulheres, observando de longe; eram as que vinham seguindo a Jesus desde a Galileia, para o servirem;
56 Unnich denna veibsleit voahra di Maria Magdalena, di annah Maria vo di maemm voah fumm Jakobus un em Joses, un aw di maemm fumm Zebedeus sei boova.
56 entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mulher de Zebedeu.
57 Vo's ohvets voah is en reichah mann funn Arimathia kumma es Joseph kaysa hott, un es aw en yingah voah funn Jesus.
57 Caindo a tarde, veio um homem rico de Arimateia, chamado José, que era também discípulo de Jesus.
58 Eah is zumm Pilawtus ganga un hott kfrohkt fa Jesus sei leib. No hott da Pilawtus vatt kshikt es es leib gevva sei soll zu eem.
58 Este foi ter com Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus. Então, Pilatos mandou que lho fosse entregue.
59 Un da Joseph hott sei leib gnumma un hott's in en sauvah duch gvikkeld,
59 E José, tomando o corpo, envolveu-o num pano limpo de linho
60 un hott's in sei ayya nei grawb glaykt es aus en felsa kakt voah. Un eah hott en grohsah shtay fanna droh grold fa di deah zumm grawb zu macha, no is eah vekk ganga.
60 e o depositou no seu túmulo novo, que fizera abrir na rocha; e, rolando uma grande pedra para a entrada do sepulcro, se retirou.
61 Di Maria Magdalena un di annah Maria henn datt fanna am grawb kokt.
61 Achavam-se ali, sentadas em frente da sepultura, Maria Madalena e a outra Maria.
62 Da neksht dawk, sell is, da dawk noch em risht-dawk, sinn di hohchen-preeshtah un di Pharisayah zammah fasammeld fannich em Pilawtus
62 No dia seguinte, que é o dia depois da preparação, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus e, dirigindo-se a Pilatos,
63 un henn ksawt zu eem, “Es is uns bei kfalla vass deah fafiahrah ksawt katt hott vo eah noch levendich voah. Eah hott ksawt, ‘Noch drei dawk zayl ich viddah uf shtay.’
63 disseram-lhe: Senhor, lembramo-nos de que aquele embusteiro, enquanto vivia, disse: Depois de três dias ressuscitarei.
64 Fasell shikk vatt es es grawb gvatsht vatt biss noch em dridda dawk, adda sei yingah mechta gay in di nacht un een vekk shtayla un di leit sawwa, ‘Eah is uf kshtanna funn di dohda,’ un dee letsht unvoahret veah graysah es di eahsht.”
64 Ordena, pois, que o sepulcro seja guardado com segurança até ao terceiro dia, para não suceder que, vindo os discípulos, o roubem e depois digam ao povo: Ressuscitou dos mortos; e será o último embuste pior que o primeiro.
65 Da Pilawtus hott ksawt zu eena, “Nemmet greeks-gnechta un gaynd un machet's so fesht es diah kennet.”
65 Disse-lhes Pilatos: Aí tendes uma escolta; ide e guardai o sepulcro como bem vos parecer.
66 No sinn si ganga un henn da shtay fannich di deah fumm grawb fesht gmacht un henn greeks-gnechta datt glost fa's grawb vatsha.
66 Indo eles, montaram guarda ao sepulcro, selando a pedra e deixando ali a escolta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.