Marcos 6
Di Heilich Shrift (PDC) vs NVT
1 No is Jesus vekk ganga funn datt un is in sei aykni nochbahshaft kumma mitt sei yingah.
1 Jesus deixou essa região e voltou com seus discípulos para Nazaré, cidade onde tinha morado.
2 Uf em Sabbat-Dawk hott eah ohkfanga si lanna in di Yudda-gmay, un feel es een keaht henn voahra fashtaund un henn ksawt, “Vo hott eah awl dess grikt? Vass is dee veisheit vo eem gevva is, es eah so vundahboahri sacha dutt?
2 No sábado seguinte, começou a ensinar na sinagoga, e muitos dos que o ouviam se admiraram e perguntavam: “De onde vem tanta sabedoria e poder para realizar esses milagres?
3 Is dess nett da shreinah, di Maria iahra boo, un da broodah fumm Jakobus un em Joses un em Judas un em Simon? Un sinn nett sei shveshtahra do bei uns?” Un si voahra ausfix mitt eem.
3 Não é esse o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? Suas irmãs moram aqui, entre nós”. E sentiam-se muito ofendidos.
4 Un Jesus hott zu eena ksawt, “Leit gukka nuff zumma brofayt ivvahrawlich es vi yusht in sei aykni nochbahshaft, unnich sei aykni leit un in seim aykna haus.”
4 Então Jesus lhes disse: “Um profeta recebe honra em toda parte, menos em sua cidade e entre seus parentes e sua própria família”.
5 Un eah hott kenn mechtichi sacha du kenna datt, es vi yusht poah leit hayla bei sei hend uf si du.
5 Por isso, não pôde realizar milagres ali, exceto pôr as mãos sobre alguns enfermos e curá-los.
6 Un eah hott sich fashtaund ivvah iahra unglawva. Un eah is naus ganga un hott gebreddicht unnich di leit datt rumm vo in di glenni shtett gvoond henn.
6 E ficou admirado com a incredulidade daquele povo. Então Jesus percorreu diversos povoados, ensinando a seus moradores.
7 No hott eah di zvelfa zu sich groofa un hott si naus kshikt, zvay bei zvay, un hott eena macht gevva ivvah di unsauvahra geishtah.
7 Reuniu os Doze e começou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos impuros.
8 Eah hott eena ksawt es si sella nix mitt sich uf da vayk nemma es vi yusht en shtokk; kenn sakk fa sacha nei du, kenn broht, kenn geld in iahra sekk.
8 Instruiu-os a não levar coisa alguma na viagem, exceto um cajado. Não poderiam levar alimento, nem bolsa de viagem, nem dinheiro.
9 Eah hott eena ksawt fa shoo veahra, avvah fa nett zvay hemmah veahra.
9 Poderiam calçar sandálias, mas não levar uma muda de roupa extra.
10 No hott eah eena ksawt, “Vann diah in en haus gaynd, bleivet datt biss diah sellah blatz falosset.
10 Disse ele: “Onde quer que forem, fiquem na mesma casa até partirem da cidade.
11 Un vann diah eiyets anna kummet vo si eich nett einemma un nett abheicha, shidlet da shtawb funn eiyah fees fa en zeiknis geyyich si vann diah falosset. Voahlich, ich sawk eich, di shtett funn Sodom un Gomorra zayla vennichah kshtrohft vadda im gerichts-dawk es selli shtett.”
11 Mas, se algum povoado se recusar a recebê-los ou a ouvi-los, ao saírem, sacudam a poeira dos pés como sinal de reprovação”.
12 So sinn di yingah naus ganga un henn gebreddicht es leit missa boos du un vekk funn iahra sinda drayya.
12 Então eles partiram, dizendo a todos que encontravam que se arrependessem.
13 Un si henn feel baysi geishtah raus gedrivva, un henn aw feel granki leit ksalbt mitt ayl un henn si kayld.
13 Expulsaram muitos demônios e curaram muitos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Da kaynich, Herodes, hott keaht funn demm, fa Jesus sei nohma is nau bekand vadda. Eah hott ksawt, “Da Johannes da Dawfah is uf kshtanna funn di dohda un sell is favass es so en graft am shaffa is in eem.”
14 Logo o rei Herodes ouviu falar de Jesus, pois todos comentavam a seu respeito. Alguns diziam: “João Batista ressuscitou dos mortos. Por isso tem poder para fazer esses milagres”.
15 Avvah dayl henn ksawt, “Dess is da Elias.” Un anri henn ksawt, “Dess is en brofayt es vi ayns funn di alda brofayda.”
15 Outros diziam: “É Elias”. Ainda outros diziam: “É um profeta, como os profetas de antigamente”.
16 Avvah vo da Herodes keaht hott difunn, hott eah ksawt, “Da Johannes, deah vo ich da kobb abkshnidda habb, is uf kshtanna funn di dohda.”
16 Quando Herodes ouviu falar de Jesus, disse: “João, o homem a quem decapitei, voltou dos mortos!”.
17 Fa da Herodes hott leit naus kshikt katt fa da Johannes fesht nemma, un si henn een eikshtekt. Da Herodes hott dess gedu fa di Herodias, seim broodah Philippus sei fraw, veil see nau em Herodes sei fraw voah.
17 O rei havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias. Ela era esposa de seu irmão, Filipe, mas Herodes tinha se casado com ela.
18 Da Johannes hott ksawt katt zu em Herodes, “Es is nett recht es du deim broodah sei fraw gnumma hosht.”
18 João dizia a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com a esposa de seu irmão”.
19 Un di Herodias hott en hass katt geyyich da Johannes, un see hott vella een doht macha. Avvah see hott nett kenna,
19 Por isso Herodias guardava rancor de João e queria matá-lo, mas não podia fazê-lo,
20 veil da Herodes sich kfeicht hott veyyich em Johannes. Eah hott gvist es da Johannes en gerechtah un en heilichah mann voah, un fasell hott eah eem nix gedu. Vann eah da Johannes abkeicht hott is eah ganga un hott feel sacha gedu. Eah hott een als geahn abkeicht.
20 pois Herodes o respeitava e o protegia, sabendo que ele era um homem justo e santo. Herodes ficava muito perturbado sempre que falava com João, mas mesmo assim gostava de ouvi-lo.
21 Avvah's is en zeit kumma vo da Herodes uf sei yeahs-dawk en grohs essa gmacht hott fa di haychshta ivvah-saynah, di haychshta greeks-gnechta, un fa di reichshta mennah in Galilaya.
21 Finalmente, no aniversário de Herodes, Herodias teve a oportunidade que procurava. Ele deu uma festa para os membros do alto escalão do governo, para seus oficiais militares e para os cidadãos mais importantes da Galileia.
22 Un vo di Herodias iahra dochtah rei kumma is un hott gedanst, hott da Herodes un di anra am dish dess goot geglicha. No hott da kaynich zu em maydel ksawt, “Frohk mich fa ennich ebbes es du vitt, un ich gebb diah's.”
22 Sua filha, também chamada Herodias, entrou e apresentou uma dança que agradou muito Herodes e seus convidados. “Peça-me qualquer coisa que deseje, e eu lhe darei”, disse o rei à moça.
23 Un eah hott kshvoahra zu iahra, “Vass-evvah es du frohksht difoah gevvich diah, biss gans nuff an dihelft funn meim kaynich-reich.”
23 E prometeu, sob juramento: “Eu lhe darei o que pedir, até metade do meu reino!”.
24 Un see is naus ganga un hott iahra maemm kfrohkt, “Vass soll ich frohwa difoah?” Un iahra maemm hott ksawt, “Da kobb fumm Johannes da Dawfah.”
24 Ela saiu e perguntou à mãe: “O que devo pedir?”. A mãe lhe disse: “Peça a cabeça de João Batista!”.
25 Un see hott sich gedummeld un is kshvind viddah rei kumma zu em kaynich un hott ksawt, “Ich vill havva es du miah grawt da kobb fumm Johannes da Dawfah gebsht uf en dellah.”
25 A moça voltou depressa ao rei e disse: “Quero a cabeça de João Batista agora mesmo num prato!”.
26 No voah da kaynich oahrich bedreebt, avvah veil eah kshvoahra katt hott un aw veyyich sei psuch-leit, hott eah nett vella zrikk gay uf sei vatt zu iahra.
26 O rei muito se entristeceu com isso, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde negar o pedido.
27 Un grawt hott da kaynich en greeks-gnecht ksawt fa naus gay un em Johannes sei kobb hohla. Eah is naus ganga un hott em Johannes sei kobb abkshnidda in di jail,
27 Assim, enviou no mesmo instante um carrasco com ordens de cortar a cabeça de João e trazê-la. Ele decapitou João na prisão,
28 un hott en rei gebrocht uf en dellah, un hott en zumm maydel gevva. Un's maydel hott en zu iahra maemm gevva.
28 trouxe a cabeça num prato e a entregou à moça, que a levou à sua mãe.
29 Vo em Johannes sei yingah keaht henn funn demm, sinn si kumma un henn em Johannes sei leib gnumma un henn's in en grawb glaykt.
29 Quando os discípulos de João souberam o que havia acontecido, foram buscar o corpo e o colocaram numa sepultura.
30 Di aposhtla sinn no viddah zrikk kumma zu Jesus, un henn eem alles ksawt es si gedu henn un es si di leit gland henn.
30 Os apóstolos voltaram de sua missão e contaram a Jesus tudo que tinham feito e ensinado.
31 Un eah hott ksawt zu eena, “Kummet vekk bei eich selvaht in di vildahnis un roowet veil.” Fa feel leit voahra am kumma un am gay, un si henn kenn zeit katt fa sich selvaht, even nett fa essa.
31 Jesus lhes disse: “Vamos sozinhos até um lugar tranquilo para descansar um pouco”, pois tanta gente ia e vinha que eles não tinham tempo nem para comer.
32 Un si sinn vekk ganga imma boat un sinn naus bei sich selvaht vo kenn leit voahra.
32 Então saíram de barco para um lugar isolado, a fim de ficarem a sós.
33 Avvah's voahra feel leit es si ksenna henn gay, un es si gekend henn. Dee sinn no kshteaht shpringa funn awl di shtett, un sinn anna kumma eb dee vo im boat voahra.
33 Contudo, muitos os reconheceram e os viram partir, e pessoas de várias cidades correram e chegaram antes deles.
34 Un vi Jesus aus em boat kumma is voahra feel leit datt, un eah hott si oahrich gedavvaht veil si voahra es vi shohf unni en heedah. No hott eah ohkfanga feel sacha auslayya zu eena.
34 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão e teve compaixão dela, pois eram como ovelhas sem pastor. Então começou a lhes ensinar muitas coisas.
35 Un vo's ohvet vadda is, sinn sei yingah zu eem kumma un henn ksawt, “Dess is en vildahnis un's is shpoht nau.
35 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está tarde.
36 Shikk di leit fatt so es si rumm heah an di bletz un in di shtetlen gay kenna un sich ebbes kawfa fa essa.”
36 Mande as multidões embora, para que possam ir aos campos e povoados vizinhos e comprar algo para comer”.
37 Avvah eah hott eena ksawt, “Gevvet diah eena ebbes zu essa.” No henn si ksawt zu eem, “Sella miah zvay hunnaht grosha veaht broht kawfa un eena's gevva fa essa?”
37 Jesus, porém, disse: “Providenciem vocês mesmos alimento para eles”. “Precisaríamos de muito dinheiro
38 No hott eah si kfrohkt, “Vi feel layb broht hend diah? Gaynd moll un finnet aus.” Un vo si gegukt katt henn sinn si kumma un henn ksawt, “Fimf layb un zvay fish.”
38 “Quantos pães vocês têm?”, perguntou ele. “Vão verificar.” Eles voltaram e informaram: “Cinco pães e dois peixes”.
39 No hott eah eena ksawt si sella sich awl in drubba fasamla, un uf's gree graws hokka.
39 Então Jesus ordenou que fizessem a multidão sentar-se em grupos na grama verde.
40 So henn si sich anna kokt in drubba funn fuftzich un drubba funn en hunnaht.
40 Assim, eles se sentaram em grupos de cinquenta e de cem.
41 Jesus hott no di fimf layb broht un zvay fish gnumma un hott nuff noch em Himmel gegukt un hott gedankt. Eah hott's broht no gebrocha un hott's zu di yingah gevva so es si's ausdayla unnich di leit. Di zvay fish hott eah aw ausgedayld unnich eena awl.
41 Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, à medida que ia partindo os pães, entregava-os aos discípulos para que os distribuíssem ao povo. Também dividiu os peixes para que todos recebessem uma porção.
42 Un si henn awl gessa biss si satt voahra.
42 Todos comeram à vontade,
43 Un si henn zvelf keahb-foll shtikkah broht un fish ufglaysa.
43 e os discípulos recolheram doze cestos com os pães e peixes que sobraram.
44 Un selli vo gessa henn voahra baut fimf dausend mennah.
44 Os que comeram foram cinco mil homens.
45 No grawt hott eah sei yingah ksawt fa in's boat nei gay, un nivvah uf di annah seit in Bethsaida gay, diveil es eah zrikk bleibt un shikt di leit fatt.
45 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem o mar até Betsaida, enquanto ele mandava o povo para casa.
46 Un noch demm es eah si fatt kshikt katt hott is eah nuff in di hivla ganga fa bayda.
46 Depois de se despedir de todos, subiu sozinho ao monte para orar.
47 Un vo ohvet kumma is voah's boat draus im say un eah voah laynich hinna uf em land.
47 Durante a noite, os discípulos estavam no barco, no meio do mar, e Jesus, sozinho em terra.
48 Un eah hott ksenna es si in druvvel voahra, fa da vind voah geyyich si, un si henn's boat nett zeeya kenna geyyich da vind. No baut di fiaht vatsh funn di nacht is eah zu eena kumma un eah voah am lawfa uf em say. Eah hott an eena fabei gay vella,
48 Ele viu que estavam em apuros, remando com força e lutando contra o vento e as ondas. Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles caminhando sobre o mar. Sua intenção era passar por eles,
49 avvah vo si een ksenna henn am lawfa uf em say, henn si gmaynd es is en kshpukk, un si henn naus gegrisha.
49 mas, quando o avistaram caminhando sobre as águas, gritaram de pavor, pensando que fosse um fantasma.
50 Fa si henn awl een ksenna un voahra fagelshtaht. Avvah eah hott grawt kshvetzt zu eena un hott ksawt, “Seind gedrohsht, es is mich, feichet eich nett.”
50 Ficaram todos aterrorizados ao vê-lo. Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
51 No is eah in's boat nei ganga mitt eena un da vind hott ufkeaht blohsa. Un si voahra vundahboah fashtaund un henn gvunnaht,
51 Em seguida, subiu no barco e o vento parou. Os discípulos ficaram admirados,
52 veil si nett fashtanna katt henn veyyich di layb broht un veil iahra hatza hatt voahra.
52 pois ainda não tinham entendido o milagre dos pães. O coração deles estava endurecido.
53 Un vo si nivvah uf di annah seit kumma sinn, sinn si an's land funn Genezareth kumma, un henn's boat fesht gmacht am land nohch.
53 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré. Levaram o barco até a margem
54 Un vo si aus em boat sinn, grawt henn di leit een gekend.
54 e desceram. As pessoas reconheceram Jesus assim que o viram.
55 Si sinn ivvah di gans nochbahshaft kshprunga fa di granka uf iahra beddah hohla, un si zu em blatz nemma vo si keaht henn es eah voah.
55 Quando ouviam que Jesus estava em algum lugar, corriam por toda a região, levando os enfermos em macas para onde sabiam que ele estava.
56 Un vo-evvah es eah hee kumma is, in di glenna un di grohsa shtett, adda draus in di landshaft, datt henn si di granka in di market-bletz glaykt, un henn een kfrohkt eb si yusht da sohm funn sei glaydah ohrayya daufa. Un awl selli es een ohgraykt henn voahra kayld.
56 Aonde quer que ele fosse — aos povoados, às cidades ou aos campos ao redor —, levavam os enfermos para as praças. Suplicavam que ele os deixasse pelo menos tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.