Marcos 6

Di Heilich Shrift (PDC) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 No is Jesus vekk ganga funn datt un is in sei aykni nochbahshaft kumma mitt sei yingah.
1 Jesus saiu dali e foi para a sua cidade, acompanhado dos seus discípulos.
2 Uf em Sabbat-Dawk hott eah ohkfanga si lanna in di Yudda-gmay, un feel es een keaht henn voahra fashtaund un henn ksawt, “Vo hott eah awl dess grikt? Vass is dee veisheit vo eem gevva is, es eah so vundahboahri sacha dutt?
2 Quando chegou o sábado, começou a ensinar na sinagoga, e muitos dos que o ouviam ficavam admirados. "De onde lhe vêm estas coisas? ", perguntavam eles. "Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E estes milagres que ele faz?
3 Is dess nett da shreinah, di Maria iahra boo, un da broodah fumm Jakobus un em Joses un em Judas un em Simon? Un sinn nett sei shveshtahra do bei uns?” Un si voahra ausfix mitt eem.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? Não estão aqui conosco as suas irmãs? " E ficavam escandalizados por causa dele.
4 Un Jesus hott zu eena ksawt, “Leit gukka nuff zumma brofayt ivvahrawlich es vi yusht in sei aykni nochbahshaft, unnich sei aykni leit un in seim aykna haus.”
4 Jesus lhes disse: "Só em sua própria terra, entre seus parentes e em sua própria casa, é que um profeta não tem honra".
5 Un eah hott kenn mechtichi sacha du kenna datt, es vi yusht poah leit hayla bei sei hend uf si du.
5 E não pôde fazer ali nenhum milagre, exceto impor as mãos sobre alguns doentes e curá-los.
6 Un eah hott sich fashtaund ivvah iahra unglawva. Un eah is naus ganga un hott gebreddicht unnich di leit datt rumm vo in di glenni shtett gvoond henn.
6 E ficou admirado com a incredulidade deles. Então Jesus passou a percorrer os povoados, ensinando.
7 No hott eah di zvelfa zu sich groofa un hott si naus kshikt, zvay bei zvay, un hott eena macht gevva ivvah di unsauvahra geishtah.
7 Chamando os Doze para junto de si, enviou-os de dois em dois e deu-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 Eah hott eena ksawt es si sella nix mitt sich uf da vayk nemma es vi yusht en shtokk; kenn sakk fa sacha nei du, kenn broht, kenn geld in iahra sekk.
8 Estas foram as suas instruções: "Não levem nada pelo caminho, a não ser um bordão. Não levem pão, nem saco de viagem, nem dinheiro em seus cintos;
9 Eah hott eena ksawt fa shoo veahra, avvah fa nett zvay hemmah veahra.
9 calcem sandálias, mas não levem túnica extra;
10 No hott eah eena ksawt, “Vann diah in en haus gaynd, bleivet datt biss diah sellah blatz falosset.
10 sempre que entrarem numa casa, fiquem ali até partirem;
11 Un vann diah eiyets anna kummet vo si eich nett einemma un nett abheicha, shidlet da shtawb funn eiyah fees fa en zeiknis geyyich si vann diah falosset. Voahlich, ich sawk eich, di shtett funn Sodom un Gomorra zayla vennichah kshtrohft vadda im gerichts-dawk es selli shtett.”
11 e, se algum povoado não os receber nem os ouvir, sacudam a poeira dos seus pés quando saírem de lá, como testemunho contra eles".
12 So sinn di yingah naus ganga un henn gebreddicht es leit missa boos du un vekk funn iahra sinda drayya.
12 Eles saíram e pregaram ao povo que se arrependesse.
13 Un si henn feel baysi geishtah raus gedrivva, un henn aw feel granki leit ksalbt mitt ayl un henn si kayld.
13 Expulsavam muitos demônios, ungiam muitos doentes com óleo e os curavam.
14 Da kaynich, Herodes, hott keaht funn demm, fa Jesus sei nohma is nau bekand vadda. Eah hott ksawt, “Da Johannes da Dawfah is uf kshtanna funn di dohda un sell is favass es so en graft am shaffa is in eem.”
14 O rei Herodes ouviu falar dessas coisas, pois o nome de Jesus havia se tornado bem conhecido. Algumas pessoas estavam dizendo: "João Batista ressuscitou dos mortos! Por isso estão operando nele poderes miraculosos".
15 Avvah dayl henn ksawt, “Dess is da Elias.” Un anri henn ksawt, “Dess is en brofayt es vi ayns funn di alda brofayda.”
15 Outros diziam: "Ele é Elias". E ainda outros afirmavam: "Ele é um profeta, como um dos antigos profetas".
16 Avvah vo da Herodes keaht hott difunn, hott eah ksawt, “Da Johannes, deah vo ich da kobb abkshnidda habb, is uf kshtanna funn di dohda.”
16 Mas quando Herodes ouviu essas coisas, disse: "João, o homem a quem decapitei, ressuscitou dos mortos! "
17 Fa da Herodes hott leit naus kshikt katt fa da Johannes fesht nemma, un si henn een eikshtekt. Da Herodes hott dess gedu fa di Herodias, seim broodah Philippus sei fraw, veil see nau em Herodes sei fraw voah.
17 Pois o próprio Herodes tinha dado ordens para que prendessem João, o amarrassem e o colocassem na prisão, por causa de Herodias, mulher de Filipe, seu irmão, com a qual se casara.
18 Da Johannes hott ksawt katt zu em Herodes, “Es is nett recht es du deim broodah sei fraw gnumma hosht.”
18 Porquanto João dizia a Herodes: "Não te é permitido viver com a mulher do teu irmão".
19 Un di Herodias hott en hass katt geyyich da Johannes, un see hott vella een doht macha. Avvah see hott nett kenna,
19 Assim, Herodias o odiava e queria matá-lo. Mas não podia fazê-lo,
20 veil da Herodes sich kfeicht hott veyyich em Johannes. Eah hott gvist es da Johannes en gerechtah un en heilichah mann voah, un fasell hott eah eem nix gedu. Vann eah da Johannes abkeicht hott is eah ganga un hott feel sacha gedu. Eah hott een als geahn abkeicht.
20 porque Herodes temia a João e o protegia, sabendo que ele era um homem justo e santo; e quando o ouvia, ficava perplexo. Mesmo assim gostava de ouvi-lo.
21 Avvah's is en zeit kumma vo da Herodes uf sei yeahs-dawk en grohs essa gmacht hott fa di haychshta ivvah-saynah, di haychshta greeks-gnechta, un fa di reichshta mennah in Galilaya.
21 Finalmente chegou uma ocasião oportuna. No seu aniversário, Herodes ofereceu um banquete aos seus líderes mais importantes, aos comandantes militares e às principais personalidades da Galiléia.
22 Un vo di Herodias iahra dochtah rei kumma is un hott gedanst, hott da Herodes un di anra am dish dess goot geglicha. No hott da kaynich zu em maydel ksawt, “Frohk mich fa ennich ebbes es du vitt, un ich gebb diah's.”
22 Quando a filha de Herodias entrou e dançou, agradou a Herodes e aos convidados. O rei disse à jovem: "Peça-me qualquer coisa que você quiser, e eu lhe darei".
23 Un eah hott kshvoahra zu iahra, “Vass-evvah es du frohksht difoah gevvich diah, biss gans nuff an dihelft funn meim kaynich-reich.”
23 E prometeu-lhe sob juramento: "Seja o que for que me pedir, eu lhe darei, até a metade do meu reino".
24 Un see is naus ganga un hott iahra maemm kfrohkt, “Vass soll ich frohwa difoah?” Un iahra maemm hott ksawt, “Da kobb fumm Johannes da Dawfah.”
24 Ela saiu e disse à sua mãe: "Que pedirei? " "A cabeça de João Batista", respondeu ela.
25 Un see hott sich gedummeld un is kshvind viddah rei kumma zu em kaynich un hott ksawt, “Ich vill havva es du miah grawt da kobb fumm Johannes da Dawfah gebsht uf en dellah.”
25 Imediatamente a jovem apressou-se em apresentar-se ao rei com o pedido: "Desejo que me dês agora mesmo a cabeça de João Batista num prato".
26 No voah da kaynich oahrich bedreebt, avvah veil eah kshvoahra katt hott un aw veyyich sei psuch-leit, hott eah nett vella zrikk gay uf sei vatt zu iahra.
26 O rei ficou muito aflito, mas por causa do seu juramento e dos convidados, não quis negar o pedido à jovem.
27 Un grawt hott da kaynich en greeks-gnecht ksawt fa naus gay un em Johannes sei kobb hohla. Eah is naus ganga un hott em Johannes sei kobb abkshnidda in di jail,
27 Assim enviou imediatamente um carrasco com ordens para trazer a cabeça de João. O homem foi, decapitou João na prisão
28 un hott en rei gebrocht uf en dellah, un hott en zumm maydel gevva. Un's maydel hott en zu iahra maemm gevva.
28 e trouxe sua cabeça num prato. Ele a entregou à jovem, e esta a deu à sua mãe.
29 Vo em Johannes sei yingah keaht henn funn demm, sinn si kumma un henn em Johannes sei leib gnumma un henn's in en grawb glaykt.
29 Tendo ouvido isso, os discípulos de João vieram, levaram o seu corpo e o colocaram num túmulo.
30 Di aposhtla sinn no viddah zrikk kumma zu Jesus, un henn eem alles ksawt es si gedu henn un es si di leit gland henn.
30 Os apóstolos reuniram-se a Jesus e lhe relataram tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Un eah hott ksawt zu eena, “Kummet vekk bei eich selvaht in di vildahnis un roowet veil.” Fa feel leit voahra am kumma un am gay, un si henn kenn zeit katt fa sich selvaht, even nett fa essa.
31 Havia muita gente indo e vindo, a ponto de eles não terem tempo para comer. Jesus lhes disse: "Venham comigo para um lugar deserto e descansem um pouco".
32 Un si sinn vekk ganga imma boat un sinn naus bei sich selvaht vo kenn leit voahra.
32 Assim, eles se afastaram num barco para um lugar deserto.
33 Avvah's voahra feel leit es si ksenna henn gay, un es si gekend henn. Dee sinn no kshteaht shpringa funn awl di shtett, un sinn anna kumma eb dee vo im boat voahra.
33 Mas muitos dos que os viram retirar-se, tendo-os reconhecido, correram a pé de todas as cidades e chegaram lá antes deles.
34 Un vi Jesus aus em boat kumma is voahra feel leit datt, un eah hott si oahrich gedavvaht veil si voahra es vi shohf unni en heedah. No hott eah ohkfanga feel sacha auslayya zu eena.
34 Quando Jesus saiu do barco e viu uma grande multidão, teve compaixão deles, porque eram como ovelhas sem pastor. Então começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Un vo's ohvet vadda is, sinn sei yingah zu eem kumma un henn ksawt, “Dess is en vildahnis un's is shpoht nau.
35 Já era tarde e, por isso, os seus discípulos aproximaram-se dele e disseram: "Este é um lugar deserto, e já é tarde.
36 Shikk di leit fatt so es si rumm heah an di bletz un in di shtetlen gay kenna un sich ebbes kawfa fa essa.”
36 Manda embora o povo para que possa ir aos campos e povoados vizinhos comprar algo para comer".
37 Avvah eah hott eena ksawt, “Gevvet diah eena ebbes zu essa.” No henn si ksawt zu eem, “Sella miah zvay hunnaht grosha veaht broht kawfa un eena's gevva fa essa?”
37 Ele, porém, respondeu: "Dêem-lhes vocês algo para comer". Eles lhe disseram: "Isto exigiria duzentos denários! Devemos gastar tanto dinheiro em pão e dar-lhes de comer? "
38 No hott eah si kfrohkt, “Vi feel layb broht hend diah? Gaynd moll un finnet aus.” Un vo si gegukt katt henn sinn si kumma un henn ksawt, “Fimf layb un zvay fish.”
38 Perguntou ele: "Quantos pães vocês têm? Verifiquem". Quando ficaram sabendo, disseram: "Cinco pães e dois peixes".
39 No hott eah eena ksawt si sella sich awl in drubba fasamla, un uf's gree graws hokka.
39 Então Jesus ordenou que fizessem todo o povo assentar-se em grupos na grama verde.
40 So henn si sich anna kokt in drubba funn fuftzich un drubba funn en hunnaht.
40 Assim, eles se assentaram em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Jesus hott no di fimf layb broht un zvay fish gnumma un hott nuff noch em Himmel gegukt un hott gedankt. Eah hott's broht no gebrocha un hott's zu di yingah gevva so es si's ausdayla unnich di leit. Di zvay fish hott eah aw ausgedayld unnich eena awl.
41 Tomando os cinco pães e os dois peixes e, olhando para o céu, deu graças e partiu os pães. Em seguida, entregou-os aos seus discípulos para que os servissem ao povo. E também dividiu os dois peixes entre todos eles.
42 Un si henn awl gessa biss si satt voahra.
42 Todos comeram e ficaram satisfeitos,
43 Un si henn zvelf keahb-foll shtikkah broht un fish ufglaysa.
43 e os discípulos recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Un selli vo gessa henn voahra baut fimf dausend mennah.
44 Os que comeram foram cinco mil homens.
45 No grawt hott eah sei yingah ksawt fa in's boat nei gay, un nivvah uf di annah seit in Bethsaida gay, diveil es eah zrikk bleibt un shikt di leit fatt.
45 Logo em seguida, Jesus insistiu com os discípulos para que entrassem no barco e fossem adiante dele para Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Un noch demm es eah si fatt kshikt katt hott is eah nuff in di hivla ganga fa bayda.
46 Tendo-a despedido, subiu a um monte para orar.
47 Un vo ohvet kumma is voah's boat draus im say un eah voah laynich hinna uf em land.
47 Ao anoitecer, o barco estava no meio do mar, e Jesus se achava sozinho em terra.
48 Un eah hott ksenna es si in druvvel voahra, fa da vind voah geyyich si, un si henn's boat nett zeeya kenna geyyich da vind. No baut di fiaht vatsh funn di nacht is eah zu eena kumma un eah voah am lawfa uf em say. Eah hott an eena fabei gay vella,
48 Ele viu os discípulos remando com dificuldade, porque o vento soprava contra eles. Alta madrugada, Jesus dirigiu-se a eles, andando sobre o mar; e estava já a ponto de passar por eles.
49 avvah vo si een ksenna henn am lawfa uf em say, henn si gmaynd es is en kshpukk, un si henn naus gegrisha.
49 Quando o viram andando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma. Então gritaram,
50 Fa si henn awl een ksenna un voahra fagelshtaht. Avvah eah hott grawt kshvetzt zu eena un hott ksawt, “Seind gedrohsht, es is mich, feichet eich nett.”
50 pois todos o tinham visto e ficam aterrorizados. Mas Jesus imediatamente lhes disse: "Coragem! Sou eu! Não tenham medo! "
51 No is eah in's boat nei ganga mitt eena un da vind hott ufkeaht blohsa. Un si voahra vundahboah fashtaund un henn gvunnaht,
51 Então subiu no barco para junto deles, e o vento se acalmou; e eles ficaram atônitos,
52 veil si nett fashtanna katt henn veyyich di layb broht un veil iahra hatza hatt voahra.
52 pois não tinham entendido o milagre dos pães. Seus corações estavam endurecidos.
53 Un vo si nivvah uf di annah seit kumma sinn, sinn si an's land funn Genezareth kumma, un henn's boat fesht gmacht am land nohch.
53 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré e ali amarraram o barco.
54 Un vo si aus em boat sinn, grawt henn di leit een gekend.
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu Jesus.
55 Si sinn ivvah di gans nochbahshaft kshprunga fa di granka uf iahra beddah hohla, un si zu em blatz nemma vo si keaht henn es eah voah.
55 Eles percorriam toda aquela região e levavam os doentes em macas, para onde ouviam que ele estava.
56 Un vo-evvah es eah hee kumma is, in di glenna un di grohsa shtett, adda draus in di landshaft, datt henn si di granka in di market-bletz glaykt, un henn een kfrohkt eb si yusht da sohm funn sei glaydah ohrayya daufa. Un awl selli es een ohgraykt henn voahra kayld.
56 E aonde quer que ele fosse, povoados, cidades ou campos, levavam os doentes para as praças. Suplicavam-lhe que pudessem pelo menos tocar na borda do seu manto; e todos os que nele tocavam eram curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.