Marcos 6
Di Heilich Shrift (PDC) vs ARIB
1 No is Jesus vekk ganga funn datt un is in sei aykni nochbahshaft kumma mitt sei yingah.
1 Saiu Jesus dali, e foi para a sua terra, e os seus discípulos o seguiam.
2 Uf em Sabbat-Dawk hott eah ohkfanga si lanna in di Yudda-gmay, un feel es een keaht henn voahra fashtaund un henn ksawt, “Vo hott eah awl dess grikt? Vass is dee veisheit vo eem gevva is, es eah so vundahboahri sacha dutt?
2 Ora, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se maravilhavam, dizendo: Donde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe é dada? e como se fazem tais milagres por suas mãos?
3 Is dess nett da shreinah, di Maria iahra boo, un da broodah fumm Jakobus un em Joses un em Judas un em Simon? Un sinn nett sei shveshtahra do bei uns?” Un si voahra ausfix mitt eem.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? e não estão aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se dele.
4 Un Jesus hott zu eena ksawt, “Leit gukka nuff zumma brofayt ivvahrawlich es vi yusht in sei aykni nochbahshaft, unnich sei aykni leit un in seim aykna haus.”
4 Então Jesus lhes dizia: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra, entre os seus parentes, e na sua própria casa.
5 Un eah hott kenn mechtichi sacha du kenna datt, es vi yusht poah leit hayla bei sei hend uf si du.
5 E não podia fazer ali nenhum milagre, a não ser curar alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Un eah hott sich fashtaund ivvah iahra unglawva. Un eah is naus ganga un hott gebreddicht unnich di leit datt rumm vo in di glenni shtett gvoond henn.
6 E admirou-se da incredulidade deles. Em seguida percorria as aldeias circunvizinhas, ensinando.
7 No hott eah di zvelfa zu sich groofa un hott si naus kshikt, zvay bei zvay, un hott eena macht gevva ivvah di unsauvahra geishtah.
7 E chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e dava-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Eah hott eena ksawt es si sella nix mitt sich uf da vayk nemma es vi yusht en shtokk; kenn sakk fa sacha nei du, kenn broht, kenn geld in iahra sekk.
8 ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, senão apenas um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro no cinto;
9 Eah hott eena ksawt fa shoo veahra, avvah fa nett zvay hemmah veahra.
9 mas que fossem calçados de sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 No hott eah eena ksawt, “Vann diah in en haus gaynd, bleivet datt biss diah sellah blatz falosset.
10 Dizia-lhes mais: Onde quer que entrardes numa casa, ficai nela até sairdes daquele lugar.
11 Un vann diah eiyets anna kummet vo si eich nett einemma un nett abheicha, shidlet da shtawb funn eiyah fees fa en zeiknis geyyich si vann diah falosset. Voahlich, ich sawk eich, di shtett funn Sodom un Gomorra zayla vennichah kshtrohft vadda im gerichts-dawk es selli shtett.”
11 E se qualquer lugar não vos receber, nem os homens vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho conta eles.
12 So sinn di yingah naus ganga un henn gebreddicht es leit missa boos du un vekk funn iahra sinda drayya.
12 Então saíram e pregaram que todos se arrependessem;
13 Un si henn feel baysi geishtah raus gedrivva, un henn aw feel granki leit ksalbt mitt ayl un henn si kayld.
13 e expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Da kaynich, Herodes, hott keaht funn demm, fa Jesus sei nohma is nau bekand vadda. Eah hott ksawt, “Da Johannes da Dawfah is uf kshtanna funn di dohda un sell is favass es so en graft am shaffa is in eem.”
14 E soube disso o rei Herodes {porque o nome de Jesus se tornara célebre}, e disse: João, o Batista, ressuscitou dos mortos; e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
15 Avvah dayl henn ksawt, “Dess is da Elias.” Un anri henn ksawt, “Dess is en brofayt es vi ayns funn di alda brofayda.”
15 Mas outros diziam: É Elias. E ainda outros diziam: É profeta como um dos profetas.
16 Avvah vo da Herodes keaht hott difunn, hott eah ksawt, “Da Johannes, deah vo ich da kobb abkshnidda habb, is uf kshtanna funn di dohda.”
16 Herodes, porém, ouvindo isso, dizia: É João, aquele a quem eu mandei degolar: ele ressuscitou.
17 Fa da Herodes hott leit naus kshikt katt fa da Johannes fesht nemma, un si henn een eikshtekt. Da Herodes hott dess gedu fa di Herodias, seim broodah Philippus sei fraw, veil see nau em Herodes sei fraw voah.
17 Porquanto o próprio Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe; porque ele se havia casado com ela.
18 Da Johannes hott ksawt katt zu em Herodes, “Es is nett recht es du deim broodah sei fraw gnumma hosht.”
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito ter a mulher de teu irmão.
19 Un di Herodias hott en hass katt geyyich da Johannes, un see hott vella een doht macha. Avvah see hott nett kenna,
19 Por isso Herodias lhe guardava rancor e queria matá-lo, mas não podia;
20 veil da Herodes sich kfeicht hott veyyich em Johannes. Eah hott gvist es da Johannes en gerechtah un en heilichah mann voah, un fasell hott eah eem nix gedu. Vann eah da Johannes abkeicht hott is eah ganga un hott feel sacha gedu. Eah hott een als geahn abkeicht.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo, e o guardava em segurança; e, ao ouvi-lo, ficava muito perplexo, contudo de boa mente o escutava.
21 Avvah's is en zeit kumma vo da Herodes uf sei yeahs-dawk en grohs essa gmacht hott fa di haychshta ivvah-saynah, di haychshta greeks-gnechta, un fa di reichshta mennah in Galilaya.
21 Chegado, porém, um dia oportuno quando Herodes no seu aniversário natalício ofereceu um banquete aos grandes da sua corte, aos principais da Galiléia,
22 Un vo di Herodias iahra dochtah rei kumma is un hott gedanst, hott da Herodes un di anra am dish dess goot geglicha. No hott da kaynich zu em maydel ksawt, “Frohk mich fa ennich ebbes es du vitt, un ich gebb diah's.”
22 entrou a filha da mesma Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos convivas. Então o rei disse à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Un eah hott kshvoahra zu iahra, “Vass-evvah es du frohksht difoah gevvich diah, biss gans nuff an dihelft funn meim kaynich-reich.”
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja metade do meu reino.
24 Un see is naus ganga un hott iahra maemm kfrohkt, “Vass soll ich frohwa difoah?” Un iahra maemm hott ksawt, “Da kobb fumm Johannes da Dawfah.”
24 Tendo ela saído, perguntou a sua mãe: Que pedirei? Ela respondeu: A cabeça de João, o Batista.
25 Un see hott sich gedummeld un is kshvind viddah rei kumma zu em kaynich un hott ksawt, “Ich vill havva es du miah grawt da kobb fumm Johannes da Dawfah gebsht uf en dellah.”
25 E tornando logo com pressa à presença do rei, pediu, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João, o Batista.
26 No voah da kaynich oahrich bedreebt, avvah veil eah kshvoahra katt hott un aw veyyich sei psuch-leit, hott eah nett vella zrikk gay uf sei vatt zu iahra.
26 Ora, entristeceu-se muito o rei; todavia, por causa dos seus juramentos e por causa dos que estavam à mesa, não lha quis negar.
27 Un grawt hott da kaynich en greeks-gnecht ksawt fa naus gay un em Johannes sei kobb hohla. Eah is naus ganga un hott em Johannes sei kobb abkshnidda in di jail,
27 O rei, pois, enviou logo um soldado da sua guarda com ordem de trazer a cabeça de João. Então ele foi e o degolou no cárcere,
28 un hott en rei gebrocht uf en dellah, un hott en zumm maydel gevva. Un's maydel hott en zu iahra maemm gevva.
28 e trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem, e a jovem a deu à sua mãe.
29 Vo em Johannes sei yingah keaht henn funn demm, sinn si kumma un henn em Johannes sei leib gnumma un henn's in en grawb glaykt.
29 Quando os seus discípulos ouviram isso, vieram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Di aposhtla sinn no viddah zrikk kumma zu Jesus, un henn eem alles ksawt es si gedu henn un es si di leit gland henn.
30 Reuniram-se os apóstolos com Jesus e contaram-lhe tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Un eah hott ksawt zu eena, “Kummet vekk bei eich selvaht in di vildahnis un roowet veil.” Fa feel leit voahra am kumma un am gay, un si henn kenn zeit katt fa sich selvaht, even nett fa essa.
31 Ao que ele lhes disse: Vinde vós, à parte, para um lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que vinham e iam, e não tinham tempo nem para comer.
32 Un si sinn vekk ganga imma boat un sinn naus bei sich selvaht vo kenn leit voahra.
32 Retiraram-se, pois, no barco para um lugar deserto, à parte.
33 Avvah's voahra feel leit es si ksenna henn gay, un es si gekend henn. Dee sinn no kshteaht shpringa funn awl di shtett, un sinn anna kumma eb dee vo im boat voahra.
33 Muitos, porém, os viram partir, e os reconheceram; e para lá correram a pé de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles.
34 Un vi Jesus aus em boat kumma is voahra feel leit datt, un eah hott si oahrich gedavvaht veil si voahra es vi shohf unni en heedah. No hott eah ohkfanga feel sacha auslayya zu eena.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Un vo's ohvet vadda is, sinn sei yingah zu eem kumma un henn ksawt, “Dess is en vildahnis un's is shpoht nau.
35 Estando a hora já muito adiantada, aproximaram-se dele seus discípulos e disseram: O lugar é deserto, e a hora já está muito adiantada;
36 Shikk di leit fatt so es si rumm heah an di bletz un in di shtetlen gay kenna un sich ebbes kawfa fa essa.”
36 despede-os, para que vão aos sítios e às aldeias, em redor, e comprem para si o que comer.
37 Avvah eah hott eena ksawt, “Gevvet diah eena ebbes zu essa.” No henn si ksawt zu eem, “Sella miah zvay hunnaht grosha veaht broht kawfa un eena's gevva fa essa?”
37 Ele, porém, lhes respondeu: Dai-lhes vós de comer. Então eles lhe perguntaram: Havemos de ir comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 No hott eah si kfrohkt, “Vi feel layb broht hend diah? Gaynd moll un finnet aus.” Un vo si gegukt katt henn sinn si kumma un henn ksawt, “Fimf layb un zvay fish.”
38 Ao que ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver. E, tendo-se informado, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 No hott eah eena ksawt si sella sich awl in drubba fasamla, un uf's gree graws hokka.
39 Então lhes ordenou que a todos fizessem reclinar-se, em grupos, sobre a relva verde.
40 So henn si sich anna kokt in drubba funn fuftzich un drubba funn en hunnaht.
40 E reclinaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Jesus hott no di fimf layb broht un zvay fish gnumma un hott nuff noch em Himmel gegukt un hott gedankt. Eah hott's broht no gebrocha un hott's zu di yingah gevva so es si's ausdayla unnich di leit. Di zvay fish hott eah aw ausgedayld unnich eena awl.
41 E tomando os cinco pães e os dois peixes, e erguendo os olhos ao céu, os abençoou; partiu os pães e os entregava a seus discípulos para lhos servirem; também repartiu os dois peixes por todos.
42 Un si henn awl gessa biss si satt voahra.
42 E todos comeram e se fartaram.
43 Un si henn zvelf keahb-foll shtikkah broht un fish ufglaysa.
43 Em seguida, recolheram doze cestos cheios dos pedaços de pão e de peixe.
44 Un selli vo gessa henn voahra baut fimf dausend mennah.
44 Ora, os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 No grawt hott eah sei yingah ksawt fa in's boat nei gay, un nivvah uf di annah seit in Bethsaida gay, diveil es eah zrikk bleibt un shikt di leit fatt.
45 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Un noch demm es eah si fatt kshikt katt hott is eah nuff in di hivla ganga fa bayda.
46 E, tendo-a despedido, foi ao monte para orar.
47 Un vo ohvet kumma is voah's boat draus im say un eah voah laynich hinna uf em land.
47 Chegada a tardinha, estava o barco no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Un eah hott ksenna es si in druvvel voahra, fa da vind voah geyyich si, un si henn's boat nett zeeya kenna geyyich da vind. No baut di fiaht vatsh funn di nacht is eah zu eena kumma un eah voah am lawfa uf em say. Eah hott an eena fabei gay vella,
48 E, vendo-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário, pela quarta vigília da noite, foi ter com eles, andando sobre o mar; e queria passar-lhes adiante;
49 avvah vo si een ksenna henn am lawfa uf em say, henn si gmaynd es is en kshpukk, un si henn naus gegrisha.
49 eles, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;
50 Fa si henn awl een ksenna un voahra fagelshtaht. Avvah eah hott grawt kshvetzt zu eena un hott ksawt, “Seind gedrohsht, es is mich, feichet eich nett.”
50 porque todos o viram e se assustaram; mas ele imediatamente falou com eles e disse-lhes: Tende ânimo; sou eu; não temais.
51 No is eah in's boat nei ganga mitt eena un da vind hott ufkeaht blohsa. Un si voahra vundahboah fashtaund un henn gvunnaht,
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram, no seu íntimo, grandemente pasmados;
52 veil si nett fashtanna katt henn veyyich di layb broht un veil iahra hatza hatt voahra.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães, antes o seu coração estava endurecido.
53 Un vo si nivvah uf di annah seit kumma sinn, sinn si an's land funn Genezareth kumma, un henn's boat fesht gmacht am land nohch.
53 E, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré, e ali atracaram.
54 Un vo si aus em boat sinn, grawt henn di leit een gekend.
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu a Jesus;
55 Si sinn ivvah di gans nochbahshaft kshprunga fa di granka uf iahra beddah hohla, un si zu em blatz nemma vo si keaht henn es eah voah.
55 e correndo eles por toda aquela região, começaram a levar nos leitos os que se achavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Un vo-evvah es eah hee kumma is, in di glenna un di grohsa shtett, adda draus in di landshaft, datt henn si di granka in di market-bletz glaykt, un henn een kfrohkt eb si yusht da sohm funn sei glaydah ohrayya daufa. Un awl selli es een ohgraykt henn voahra kayld.
56 Onde quer, pois, que entrava, fosse nas aldeias, nas cidades ou nos campos, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos a orla do seu manto; e todos os que a tocavam ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.