Marcos 6

Di Heilich Shrift (PDC) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 No is Jesus vekk ganga funn datt un is in sei aykni nochbahshaft kumma mitt sei yingah.
1 E, partindo dali, chegou à sua terra, e os seus discípulos o seguiram.
2 Uf em Sabbat-Dawk hott eah ohkfanga si lanna in di Yudda-gmay, un feel es een keaht henn voahra fashtaund un henn ksawt, “Vo hott eah awl dess grikt? Vass is dee veisheit vo eem gevva is, es eah so vundahboahri sacha dutt?
2 E, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo- o, se admiravam, dizendo: De onde lhe vêm essas coisas? E que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Is dess nett da shreinah, di Maria iahra boo, un da broodah fumm Jakobus un em Joses un em Judas un em Simon? Un sinn nett sei shveshtahra do bei uns?” Un si voahra ausfix mitt eem.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, e de José, e de Judas, e de Simão? E não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Un Jesus hott zu eena ksawt, “Leit gukka nuff zumma brofayt ivvahrawlich es vi yusht in sei aykni nochbahshaft, unnich sei aykni leit un in seim aykna haus.”
4 E Jesus lhes dizia: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 Un eah hott kenn mechtichi sacha du kenna datt, es vi yusht poah leit hayla bei sei hend uf si du.
5 E não podia fazer ali obras maravilhosas; somente curou alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Un eah hott sich fashtaund ivvah iahra unglawva. Un eah is naus ganga un hott gebreddicht unnich di leit datt rumm vo in di glenni shtett gvoond henn.
6 E estava admirado da incredulidade deles. E percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.
7 No hott eah di zvelfa zu sich groofa un hott si naus kshikt, zvay bei zvay, un hott eena macht gevva ivvah di unsauvahra geishtah.
7 Chamou a si os doze, e começou a enviá-los de dois a dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos,
8 Eah hott eena ksawt es si sella nix mitt sich uf da vayk nemma es vi yusht en shtokk; kenn sakk fa sacha nei du, kenn broht, kenn geld in iahra sekk.
8 e ordenou-lhes que nada tomassem para o caminho, senão um bordão; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no cinto;
9 Eah hott eena ksawt fa shoo veahra, avvah fa nett zvay hemmah veahra.
9 mas que calçassem sandálias e que não vestissem duas túnicas.
10 No hott eah eena ksawt, “Vann diah in en haus gaynd, bleivet datt biss diah sellah blatz falosset.
10 E dizia-lhes: Na casa em que entrardes, ficai nela até partirdes dali.
11 Un vann diah eiyets anna kummet vo si eich nett einemma un nett abheicha, shidlet da shtawb funn eiyah fees fa en zeiknis geyyich si vann diah falosset. Voahlich, ich sawk eich, di shtett funn Sodom un Gomorra zayla vennichah kshtrohft vadda im gerichts-dawk es selli shtett.”
11 E, quando alguns vos não receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade vos digo que haverá mais tolerância no Dia do Juízo para Sodoma e Gomorra do que para os daquela cidade.
12 So sinn di yingah naus ganga un henn gebreddicht es leit missa boos du un vekk funn iahra sinda drayya.
12 E, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse.
13 Un si henn feel baysi geishtah raus gedrivva, un henn aw feel granki leit ksalbt mitt ayl un henn si kayld.
13 E expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Da kaynich, Herodes, hott keaht funn demm, fa Jesus sei nohma is nau bekand vadda. Eah hott ksawt, “Da Johannes da Dawfah is uf kshtanna funn di dohda un sell is favass es so en graft am shaffa is in eem.”
14 E ouviu isso o rei Herodes (porque o nome de Jesus se tornara notório) e disse: João, o que batizava, ressuscitou dos mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
15 Avvah dayl henn ksawt, “Dess is da Elias.” Un anri henn ksawt, “Dess is en brofayt es vi ayns funn di alda brofayda.”
15 Outros diziam: É Elias. E diziam outros: É um profeta ou como um dos profetas.
16 Avvah vo da Herodes keaht hott difunn, hott eah ksawt, “Da Johannes, deah vo ich da kobb abkshnidda habb, is uf kshtanna funn di dohda.”
16 Herodes, porém, ouvindo isso, disse: Este é João, que mandei degolar; ressuscitou dos mortos.
17 Fa da Herodes hott leit naus kshikt katt fa da Johannes fesht nemma, un si henn een eikshtekt. Da Herodes hott dess gedu fa di Herodias, seim broodah Philippus sei fraw, veil see nau em Herodes sei fraw voah.
17 Porquanto o mesmo Herodes mandara prender a João e encerrá-lo manietado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de Filipe, seu irmão, porquanto tinha casado com ela.
18 Da Johannes hott ksawt katt zu em Herodes, “Es is nett recht es du deim broodah sei fraw gnumma hosht.”
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 Un di Herodias hott en hass katt geyyich da Johannes, un see hott vella een doht macha. Avvah see hott nett kenna,
19 E Herodias o espiava e queria matá-lo, mas não podia;
20 veil da Herodes sich kfeicht hott veyyich em Johannes. Eah hott gvist es da Johannes en gerechtah un en heilichah mann voah, un fasell hott eah eem nix gedu. Vann eah da Johannes abkeicht hott is eah ganga un hott feel sacha gedu. Eah hott een als geahn abkeicht.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo; e guardava-o com segurança e fazia muitas coisas, atendendo-o, e de boa vontade o ouvia.
21 Avvah's is en zeit kumma vo da Herodes uf sei yeahs-dawk en grohs essa gmacht hott fa di haychshta ivvah-saynah, di haychshta greeks-gnechta, un fa di reichshta mennah in Galilaya.
21 E, chegando uma ocasião favorável em que Herodes, no dia do seu aniversário, dava uma ceia aos grandes, e tribunos, e príncipes da Galileia,
22 Un vo di Herodias iahra dochtah rei kumma is un hott gedanst, hott da Herodes un di anra am dish dess goot geglicha. No hott da kaynich zu em maydel ksawt, “Frohk mich fa ennich ebbes es du vitt, un ich gebb diah's.”
22 entrou a filha da mesma Herodias, e dançou, e agradou a Herodes e aos que estavam com ele à mesa. Disse, então, o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Un eah hott kshvoahra zu iahra, “Vass-evvah es du frohksht difoah gevvich diah, biss gans nuff an dihelft funn meim kaynich-reich.”
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, até metade do meu reino.
24 Un see is naus ganga un hott iahra maemm kfrohkt, “Vass soll ich frohwa difoah?” Un iahra maemm hott ksawt, “Da kobb fumm Johannes da Dawfah.”
24 E, saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? E ela disse: A cabeça de João Batista.
25 Un see hott sich gedummeld un is kshvind viddah rei kumma zu em kaynich un hott ksawt, “Ich vill havva es du miah grawt da kobb fumm Johannes da Dawfah gebsht uf en dellah.”
25 E, entrando apressadamente, pediu ao rei, dizendo: Quero que, imediatamente, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 No voah da kaynich oahrich bedreebt, avvah veil eah kshvoahra katt hott un aw veyyich sei psuch-leit, hott eah nett vella zrikk gay uf sei vatt zu iahra.
26 E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Un grawt hott da kaynich en greeks-gnecht ksawt fa naus gay un em Johannes sei kobb hohla. Eah is naus ganga un hott em Johannes sei kobb abkshnidda in di jail,
27 E, enviando logo o rei o executor, mandou que lhe trouxessem ali a cabeça de João. E ele foi e degolou-o na prisão.
28 un hott en rei gebrocht uf en dellah, un hott en zumm maydel gevva. Un's maydel hott en zu iahra maemm gevva.
28 E trouxe a cabeça num prato e deu-a à jovem, e esta a deu à sua mãe.
29 Vo em Johannes sei yingah keaht henn funn demm, sinn si kumma un henn em Johannes sei leib gnumma un henn's in en grawb glaykt.
29 E os seus discípulos, tendo ouvido isso, foram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Di aposhtla sinn no viddah zrikk kumma zu Jesus, un henn eem alles ksawt es si gedu henn un es si di leit gland henn.
30 E os apóstolos ajuntaram-se a Jesus e contaram-lhe tudo, tanto o que tinham feito como o que tinham ensinado.
31 Un eah hott ksawt zu eena, “Kummet vekk bei eich selvaht in di vildahnis un roowet veil.” Fa feel leit voahra am kumma un am gay, un si henn kenn zeit katt fa sich selvaht, even nett fa essa.
31 E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, a um lugar deserto, e repousai um pouco. Porque havia muitos que iam, e vinham, e não tinham tempo para comer.
32 Un si sinn vekk ganga imma boat un sinn naus bei sich selvaht vo kenn leit voahra.
32 E foram sós num barco para um lugar deserto.
33 Avvah's voahra feel leit es si ksenna henn gay, un es si gekend henn. Dee sinn no kshteaht shpringa funn awl di shtett, un sinn anna kumma eb dee vo im boat voahra.
33 E a multidão viu-os partir, e muitos os conheceram, e correram para lá, a pé, de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles, e aproximavam-se deles.
34 Un vi Jesus aus em boat kumma is voahra feel leit datt, un eah hott si oahrich gedavvaht veil si voahra es vi shohf unni en heedah. No hott eah ohkfanga feel sacha auslayya zu eena.
34 E Jesus, saindo, viu uma grande multidão, e teve compaixão deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Un vo's ohvet vadda is, sinn sei yingah zu eem kumma un henn ksawt, “Dess is en vildahnis un's is shpoht nau.
35 E, como o dia fosse já muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele e lhe disseram: O lugar é deserto, e o dia está já muito adiantado;
36 Shikk di leit fatt so es si rumm heah an di bletz un in di shtetlen gay kenna un sich ebbes kawfa fa essa.”
36 despede-os, para que vão aos campos e aldeias circunvizinhas e comprem pão para si, porque não têm o que comer.
37 Avvah eah hott eena ksawt, “Gevvet diah eena ebbes zu essa.” No henn si ksawt zu eem, “Sella miah zvay hunnaht grosha veaht broht kawfa un eena's gevva fa essa?”
37 Ele, porém, respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Iremos nós e compraremos duzentos dinheiros de pão para lhes darmos de comer?
38 No hott eah si kfrohkt, “Vi feel layb broht hend diah? Gaynd moll un finnet aus.” Un vo si gegukt katt henn sinn si kumma un henn ksawt, “Fimf layb un zvay fish.”
38 E ele disse-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. E, sabendo-o eles, disseram: Cinco pães e dois peixes.
39 No hott eah eena ksawt si sella sich awl in drubba fasamla, un uf's gree graws hokka.
39 E ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em grupos, sobre a erva verde.
40 So henn si sich anna kokt in drubba funn fuftzich un drubba funn en hunnaht.
40 E assentaram-se repartidos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 Jesus hott no di fimf layb broht un zvay fish gnumma un hott nuff noch em Himmel gegukt un hott gedankt. Eah hott's broht no gebrocha un hott's zu di yingah gevva so es si's ausdayla unnich di leit. Di zvay fish hott eah aw ausgedayld unnich eena awl.
41 E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, e abençoou, e partiu os pães, e deu- os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles. E repartiu os dois peixes por todos.
42 Un si henn awl gessa biss si satt voahra.
42 E todos comeram e ficaram fartos,
43 Un si henn zvelf keahb-foll shtikkah broht un fish ufglaysa.
43 e levantaram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Un selli vo gessa henn voahra baut fimf dausend mennah.
44 E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.
45 No grawt hott eah sei yingah ksawt fa in's boat nei gay, un nivvah uf di annah seit in Bethsaida gay, diveil es eah zrikk bleibt un shikt di leit fatt.
45 E logo obrigou os seus discípulos a subir para o barco, e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Un noch demm es eah si fatt kshikt katt hott is eah nuff in di hivla ganga fa bayda.
46 E, tendo-os despedido, foi ao monte para orar.
47 Un vo ohvet kumma is voah's boat draus im say un eah voah laynich hinna uf em land.
47 E, sobrevindo a tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 Un eah hott ksenna es si in druvvel voahra, fa da vind voah geyyich si, un si henn's boat nett zeeya kenna geyyich da vind. No baut di fiaht vatsh funn di nacht is eah zu eena kumma un eah voah am lawfa uf em say. Eah hott an eena fabei gay vella,
48 E, vendo que se fatigavam a remar, porque o vento lhes era contrário, perto da quarta vigília da noite, aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar adiante deles,
49 avvah vo si een ksenna henn am lawfa uf em say, henn si gmaynd es is en kshpukk, un si henn naus gegrisha.
49 mas, quando eles o viram andar sobre o mar, pensaram que era um fantasma e deram grandes gritos.
50 Fa si henn awl een ksenna un voahra fagelshtaht. Avvah eah hott grawt kshvetzt zu eena un hott ksawt, “Seind gedrohsht, es is mich, feichet eich nett.”
50 Porque todos o viram e perturbaram-se; mas logo falou com eles e disse-lhes: Tende bom ânimo, sou eu; não temais.
51 No is eah in's boat nei ganga mitt eena un da vind hott ufkeaht blohsa. Un si voahra vundahboah fashtaund un henn gvunnaht,
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento se aquietou; e, entre si, ficaram muito assombrados e maravilhados,
52 veil si nett fashtanna katt henn veyyich di layb broht un veil iahra hatza hatt voahra.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 Un vo si nivvah uf di annah seit kumma sinn, sinn si an's land funn Genezareth kumma, un henn's boat fesht gmacht am land nohch.
53 E, quando já estavam no outro lado, dirigiram-se à terra de Genesaré e ali atracaram.
54 Un vo si aus em boat sinn, grawt henn di leit een gekend.
54 E, saindo eles do barco, logo o reconheceram;
55 Si sinn ivvah di gans nochbahshaft kshprunga fa di granka uf iahra beddah hohla, un si zu em blatz nemma vo si keaht henn es eah voah.
55 e, percorrendo toda a terra em redor, começaram a trazer em leitos, onde quer que sabiam que ele estava, os que se achavam enfermos.
56 Un vo-evvah es eah hee kumma is, in di glenna un di grohsa shtett, adda draus in di landshaft, datt henn si di granka in di market-bletz glaykt, un henn een kfrohkt eb si yusht da sohm funn sei glaydah ohrayya daufa. Un awl selli es een ohgraykt henn voahra kayld.
56 E, onde quer que entrava, ou em cidade, ou em aldeias, ou no campo, apresentavam os enfermos nas praças e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste, e todos os que lhe tocavam saravam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.