Lucas 14
Di Heilich Shrift (PDC) vs NAA
1 Moll ay Sabbat-Dawk vo eah ganga is fa's essa an en ivvah-saynah sei haus es en Pharisayah voah, henn si een gvatsht fa sayna vass eah du zayld.
1 Num sábado, ao entrar Jesus na casa de um dos principais fariseus para tomar uma refeição, eles o estavam observando.
2 Un yusht so shuah, datt voah en mann fannich eem es grank voah mitt vassah-sucht.
2 E eis que diante dele se achava um homem hidrópico.
3 No hott Jesus kshvetzt zu di shrift-geleahrah un di Pharisayah un hott ksawt, “Is es alawbt es ma hayla dauf uf em Sabbat-Dawk adda nett?”
3 Então Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou:
4 Avvah si henn nix ksawt. No hott eah da mann gnumma, hott en kayld un hott een gay glost.
4 Eles, porém, não disseram nada. Então Jesus pegou na mão daquele homem, curou-o e o mandou embora.
5 Un eah hott ksawt zu eena, “Vels funn eich, vann eiyah aysel adda ox in en brunna fald, gayt nett grawt un zeekt een raus uf em Sabbat-Dawk?”
5 A seguir, Jesus lhes perguntou:
6 Un si henn nix sawwa kenna zu demm.
6 A isto nada puderam responder.
7 Vo eah ksenna hott es dee vo kaysa voahra di feddahshta bletz am dish gnumma henn, hott eah eena dess gleichnis fazayld:
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, Jesus contou-lhes uma parábola:
8 “Vann diah an en hochtzich essa kaysa vaddet, hokket eich nett an di feddahshta bletz am dish, adda fleicht voah ebbah kaysa es haychah ohksenna is es du.
8 — Quando alguém convidá-lo para um casamento, não sente no lugar de honra, pois pode haver um convidado mais importante do que você.
9 No kumd sellah vo eich awl zvay kaysa katt hott un sawkt zu diah, ‘Gebb demm mann dei blatz,’ un du musht dich no shemma un nunnah anna niddahra blatz gay.
9 Então aquele que convidou os dois dirá a você: “Dê o lugar a este aqui.” Então você irá, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 Avvah vann du kaysa bisht, gay un hokk dich an en niddahra blatz, so es da haus-faddah kumma kann un sawwa zu diah, ‘Freind, hokk dich do ruff an en feddahshtah blatz.’ No bisht du haychah ohksenna bei awl selli vo am dish hokka mitt diah.
10 Pelo contrário, quando alguém convidá-lo, vá sentar no último lugar, para que, quando vier aquele que o convidou, diga a você: “Amigo, venha sentar num lugar melhor.” Isso será uma honra para você diante de todos os demais convidados.
11 Fa veah sich selvaht uf haybt deah zayld nunnah gedu vadda, un veah sich daymeedich hald, deah zayld uf kohva vadda.”
11 Porque todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 No hott eah aw kshvetzt zumm mann vo een kaysa hott un hott ksawt zu eem, “Vann du en middawk adda ohvet-essa machsht, hays nett dei freind, dei breedah, dei freindshaft adda dei reichi nochbahra, adda si haysa dich zrikk un du bisht betzawld.
12 Depois Jesus disse ao que o havia convidado:
13 Avvah vann du en essa machsht, hays di oahma, di fagribbelda, di lohma, di blinda,
13 Pelo contrário, ao dar um banquete, convide os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos,
14 un no vasht du ksaykend veil si dich nett zrikk betzawla kenna. Du vasht betzawld an di uffashtayung funn di gerechta.”
14 e você será bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensá-lo. A sua recompensa você receberá na ressurreição dos justos.
15 Vo ayns funn dee vo am dish kokt hott dess keaht hott, hott eah ksawt zu eem, “Ksaykend sinn selli vo broht essa zayla im Kaynich-Reich funn Gott!”
15 Ao ouvir tais palavras, um dos que estavam à mesa com Jesus lhe disse: — Bem-aventurado aquele que participar do banquete no Reino de Deus.
16 Avvah eah hott ksawt zu eem, “En mann hott moll en grohs essa gmacht un hott feel leit kaysa.
16 Jesus, porém, respondeu:
17 No vo di zeit fa's essa kumma is hott eah sei gnecht naus kshikt fa sawwa zu selli vo kaysa voahra, ‘Kummet, fa alles is nau grisht.’
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: “Venham, porque tudo já está preparado.”
18 Avvah si henn awl ausredda gmacht. Da eahsht hott ksawt zu eem, ‘Ich habb en feld gekawft un ich muss naus gay un's sayna; ich bitt dich fa's nett geyyich mich hayva vann ich nett kumm.’
18 Mas todos eles, um por um, começaram a apresentar desculpas. O primeiro disse: “Comprei um campo e preciso ir vê-lo; peço que me desculpe.”
19 En anra hott ksawt, ‘Ich habb fimf oxa-fuahra gekawft, un vill gay si ivvah-gukka; ich hoff du vasht nett grikt veil ich nett kumm.’
19 Outro disse: “Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; peço que me desculpe.”
20 En anra hott ksawt, ‘Ich habb yusht keiyaht; fasell kann ich nett kumma.’
20 E outro disse: “Casei-me e, por isso, não posso ir.”
21 So is da gnecht zrikk un hott awl dess ksawt zu seim meishtah. No is eah bays vadda un hott ksawt zu seim gnecht, ‘Gay kshvind naus uf awl di grohsa un di glenni shtrohsa funn di shtatt un bring awl di oahma, di gegribbelda, di blinda un di lohma.’
21 — O servo voltou e, contou tudo ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: “Saia depressa para as ruas e becos da cidade e traga para cá os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.”
22 Shpaydah hott da gnecht ksawt zumm meishtah, ‘Vass du gebodda hosht is gedu, avvah's is alsnoch blatz.’
22 Mais tarde, o servo lhe disse: “Patrão, já fiz o que o senhor mandou, e ainda há lugar.”
23 Un da meishtah hott ksawt zumm gnecht, ‘Gay naus uf di grohsa un di glenna vayya un mach di leit rei kumma so es mei haus foll vatt.
23 Então o senhor disse ao servo: “Saia pelos caminhos e atalhos e obrigue todos a entrar, para que a minha casa fique cheia.
24 Fa ich sawk diah, kens funn selli leit vo kaysa voahra zayla essa am meim dish.’”
24 Porque digo a vocês que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.”
25 Nau en grohsi drubb leit voah bei eem un eah hott sich zu eena gedrayt un hott ksawt,
25 Grandes multidões acompanhavam Jesus, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 “Vann ennich ebbah zu miah kumd un hast nett sei faddah un muddah, sei fraw un kinnah un sei breedah un shveshtahra, un even sei ayya layva, dann kann eah nett ayns funn mei yingah sei.
26 — Se alguém vem a mim e não me ama mais do que ama o seu pai, a sua mãe, a sua mulher, os seus filhos, os seus irmãos, as suas irmãs e até a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Veah-evvah es nett sei ayya greitz drawkt un kumd miah nohch, kann nett mei yingah sei.
27 E quem não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 Vels funn eich, vann eah en gebei bauwa vill, hokt sich nett seahsht anna un fikkaht eb eah genunk hott fa's faddich macha?
28 Pois qual de vocês, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 Adda vann eah moll da fuddah drinn hott un kann's no nett faddich macha, dutt alli-ebbah es es saynd een fashpodda,
29 Para não acontecer que, tendo lançado os alicerces e não podendo terminar a construção, todos os que a virem zombem dele,
30 un sawkt, ‘Deah mann hott ohkfanga bauwa, avvah eah hott's nett faddich macha kenna.’
30 dizendo: “Este homem começou a construir e não pôde acabar.”
31 Adda vass fa'n kaynich es in da greek gayt geyyich en anra kaynich, hokt sich nett seahsht anna un denkt drivvah eb eah shteik genunk is mitt zeyya dausend fa da annah fechta vo geyyich een kumd mitt zvansich dausend?
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Un vann eah nett is, shikt eah funn sei leit fanna naus un frohkt fa fridda macha diveil es da annah noch veit ab is.
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 Im sayma vayk, veah-evvah es nett alles uf gebt es eah hott, kann nett mei yingah sei.
33 Assim, pois, qualquer um de vocês que não renuncia a tudo o que tem não pode ser meu discípulo.
34 Sals is goot, avvah vann's moll sei graft faloahra hott, vi kann di graft zrikk nei gedu sei?
34 — O sal é certamente bom; mas, se o sal se tornar insípido, como lhe restaurar o sabor?
35 Es is kenn goot fa's land adda fa da misht haufa. Leit shmeisa's vekk. Deah vo oahra hott fa heahra, loss een heahra.”
35 Não presta mais nem para a terra nem para o monte de estrume; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.