Lucas 14

Di Heilich Shrift (PDC) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Moll ay Sabbat-Dawk vo eah ganga is fa's essa an en ivvah-saynah sei haus es en Pharisayah voah, henn si een gvatsht fa sayna vass eah du zayld.
1 Aconteceu, num sábado, que, entrando ele em casa de um dos principais dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Un yusht so shuah, datt voah en mann fannich eem es grank voah mitt vassah-sucht.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 No hott Jesus kshvetzt zu di shrift-geleahrah un di Pharisayah un hott ksawt, “Is es alawbt es ma hayla dauf uf em Sabbat-Dawk adda nett?”
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no sábado?
4 Avvah si henn nix ksawt. No hott eah da mann gnumma, hott en kayld un hott een gay glost.
4 Eles, porém, calaram-se. E tomando- o, o curou e despediu.
5 Un eah hott ksawt zu eena, “Vels funn eich, vann eiyah aysel adda ox in en brunna fald, gayt nett grawt un zeekt een raus uf em Sabbat-Dawk?”
5 E disse-lhes: Qual será de vós o que, caindo-lhe num poço, em dia de sábado, o jumento ou o boi, o não tire logo?
6 Un si henn nix sawwa kenna zu demm.
6 E nada lhe podiam replicar sobre isso.
7 Vo eah ksenna hott es dee vo kaysa voahra di feddahshta bletz am dish gnumma henn, hott eah eena dess gleichnis fazayld:
7 E disse aos convidados uma parábola, reparando como escolhiam os primeiros assentos, dizendo-lhes:
8 “Vann diah an en hochtzich essa kaysa vaddet, hokket eich nett an di feddahshta bletz am dish, adda fleicht voah ebbah kaysa es haychah ohksenna is es du.
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu,
9 No kumd sellah vo eich awl zvay kaysa katt hott un sawkt zu diah, ‘Gebb demm mann dei blatz,’ un du musht dich no shemma un nunnah anna niddahra blatz gay.
9 e, vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o derradeiro lugar.
10 Avvah vann du kaysa bisht, gay un hokk dich an en niddahra blatz, so es da haus-faddah kumma kann un sawwa zu diah, ‘Freind, hokk dich do ruff an en feddahshtah blatz.’ No bisht du haychah ohksenna bei awl selli vo am dish hokka mitt diah.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no derradeiro lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, assenta-te mais para cima. Então, terás honra diante dos que estiverem contigo à mesa.
11 Fa veah sich selvaht uf haybt deah zayld nunnah gedu vadda, un veah sich daymeedich hald, deah zayld uf kohva vadda.”
11 Porquanto, qualquer que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 No hott eah aw kshvetzt zumm mann vo een kaysa hott un hott ksawt zu eem, “Vann du en middawk adda ohvet-essa machsht, hays nett dei freind, dei breedah, dei freindshaft adda dei reichi nochbahra, adda si haysa dich zrikk un du bisht betzawld.
12 E dizia também ao que o tinha convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso recompensado.
13 Avvah vann du en essa machsht, hays di oahma, di fagribbelda, di lohma, di blinda,
13 Mas, quando fizeres convite, chama os pobres, aleijados, mancos
14 un no vasht du ksaykend veil si dich nett zrikk betzawla kenna. Du vasht betzawld an di uffashtayung funn di gerechta.”
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que to recompensar; mas recompensado serás na ressurreição dos justos.
15 Vo ayns funn dee vo am dish kokt hott dess keaht hott, hott eah ksawt zu eem, “Ksaykend sinn selli vo broht essa zayla im Kaynich-Reich funn Gott!”
15 E, ouvindo isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado o que comer pão no Reino de Deus!
16 Avvah eah hott ksawt zu eem, “En mann hott moll en grohs essa gmacht un hott feel leit kaysa.
16 Porém ele lhe disse: Um certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos.
17 No vo di zeit fa's essa kumma is hott eah sei gnecht naus kshikt fa sawwa zu selli vo kaysa voahra, ‘Kummet, fa alles is nau grisht.’
17 E, à hora da ceia, mandou o seu servo dizer aos convidados: Vinde, que já tudo está preparado.
18 Avvah si henn awl ausredda gmacht. Da eahsht hott ksawt zu eem, ‘Ich habb en feld gekawft un ich muss naus gay un's sayna; ich bitt dich fa's nett geyyich mich hayva vann ich nett kumm.’
18 E todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo e preciso ir vê-lo; rogo-te que me hajas por escusado.
19 En anra hott ksawt, ‘Ich habb fimf oxa-fuahra gekawft, un vill gay si ivvah-gukka; ich hoff du vasht nett grikt veil ich nett kumm.’
19 E outro disse: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-los; rogo-te que me hajas por escusado.
20 En anra hott ksawt, ‘Ich habb yusht keiyaht; fasell kann ich nett kumma.’
20 E outro disse: Casei e, portanto, não posso ir.
21 So is da gnecht zrikk un hott awl dess ksawt zu seim meishtah. No is eah bays vadda un hott ksawt zu seim gnecht, ‘Gay kshvind naus uf awl di grohsa un di glenni shtrohsa funn di shtatt un bring awl di oahma, di gegribbelda, di blinda un di lohma.’
21 E, voltando aquele servo, anunciou essas
22 Shpaydah hott da gnecht ksawt zumm meishtah, ‘Vass du gebodda hosht is gedu, avvah's is alsnoch blatz.’
22 E disse o servo: Senhor, feito está como mandaste, e ainda há lugar.
23 Un da meishtah hott ksawt zumm gnecht, ‘Gay naus uf di grohsa un di glenna vayya un mach di leit rei kumma so es mei haus foll vatt.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e atalhos e força-
24 Fa ich sawk diah, kens funn selli leit vo kaysa voahra zayla essa am meim dish.’”
24 Porque eu vos digo que nenhum daqueles varões que foram convidados provará a minha ceia.
25 Nau en grohsi drubb leit voah bei eem un eah hott sich zu eena gedrayt un hott ksawt,
25 Ora, ia com ele uma grande multidão; e, voltando-se, disse-lhe:
26 “Vann ennich ebbah zu miah kumd un hast nett sei faddah un muddah, sei fraw un kinnah un sei breedah un shveshtahra, un even sei ayya layva, dann kann eah nett ayns funn mei yingah sei.
26 Se alguém vier a mim e não aborrecer a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs, e ainda também a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Veah-evvah es nett sei ayya greitz drawkt un kumd miah nohch, kann nett mei yingah sei.
27 E qualquer que não levar a sua cruz e não vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 Vels funn eich, vann eah en gebei bauwa vill, hokt sich nett seahsht anna un fikkaht eb eah genunk hott fa's faddich macha?
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro a fazer as contas dos gastos,
29 Adda vann eah moll da fuddah drinn hott un kann's no nett faddich macha, dutt alli-ebbah es es saynd een fashpodda,
29 Para que não aconteça que, depois de haver posto os alicerces e não
30 un sawkt, ‘Deah mann hott ohkfanga bauwa, avvah eah hott's nett faddich macha kenna.’
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pôde acabar.
31 Adda vass fa'n kaynich es in da greek gayt geyyich en anra kaynich, hokt sich nett seahsht anna un denkt drivvah eb eah shteik genunk is mitt zeyya dausend fa da annah fechta vo geyyich een kumd mitt zvansich dausend?
31 Ou qual é o rei que, indo à guerra a pelejar contra outro rei, não se assenta primeiro a tomar conselho sobre se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Un vann eah nett is, shikt eah funn sei leit fanna naus un frohkt fa fridda macha diveil es da annah noch veit ab is.
32 De outra maneira, estando o outro ainda longe, manda embaixadores e pede condições de paz.
33 Im sayma vayk, veah-evvah es nett alles uf gebt es eah hott, kann nett mei yingah sei.
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renuncia a tudo quanto tem não pode ser meu discípulo.
34 Sals is goot, avvah vann's moll sei graft faloahra hott, vi kann di graft zrikk nei gedu sei?
34 Bom é o sal, mas, se ele degenerar, com que se adubará?
35 Es is kenn goot fa's land adda fa da misht haufa. Leit shmeisa's vekk. Deah vo oahra hott fa heahra, loss een heahra.”
35 Nem presta para a terra, nem para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.