Lucas 14
Di Heilich Shrift (PDC) vs ARIB
1 Moll ay Sabbat-Dawk vo eah ganga is fa's essa an en ivvah-saynah sei haus es en Pharisayah voah, henn si een gvatsht fa sayna vass eah du zayld.
1 Tendo Jesus entrado, num sábado, em casa de um dos chefes dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Un yusht so shuah, datt voah en mann fannich eem es grank voah mitt vassah-sucht.
2 Achava-se ali diante dele certo homem hidrópico.
3 No hott Jesus kshvetzt zu di shrift-geleahrah un di Pharisayah un hott ksawt, “Is es alawbt es ma hayla dauf uf em Sabbat-Dawk adda nett?”
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, e perguntou: É lícito curar no sábado, ou não?
4 Avvah si henn nix ksawt. No hott eah da mann gnumma, hott en kayld un hott een gay glost.
4 Eles, porém, ficaram calados. E Jesus, pegando no homem, o curou, e o despediu.
5 Un eah hott ksawt zu eena, “Vels funn eich, vann eiyah aysel adda ox in en brunna fald, gayt nett grawt un zeekt een raus uf em Sabbat-Dawk?”
5 Então lhes perguntou: Qual de vós, se lhe cair num poço um filho, ou um boi, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Un si henn nix sawwa kenna zu demm.
6 A isto nada puderam responder.
7 Vo eah ksenna hott es dee vo kaysa voahra di feddahshta bletz am dish gnumma henn, hott eah eena dess gleichnis fazayld:
7 Ao notar como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes esta parábola:
8 “Vann diah an en hochtzich essa kaysa vaddet, hokket eich nett an di feddahshta bletz am dish, adda fleicht voah ebbah kaysa es haychah ohksenna is es du.
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te reclines no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 No kumd sellah vo eich awl zvay kaysa katt hott un sawkt zu diah, ‘Gebb demm mann dei blatz,’ un du musht dich no shemma un nunnah anna niddahra blatz gay.
9 e vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o último lugar.
10 Avvah vann du kaysa bisht, gay un hokk dich an en niddahra blatz, so es da haus-faddah kumma kann un sawwa zu diah, ‘Freind, hokk dich do ruff an en feddahshtah blatz.’ No bisht du haychah ohksenna bei awl selli vo am dish hokka mitt diah.
10 Mas, quando fores convidado, vai e reclina-te no último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante de todos os que estiverem contigo à mesa.
11 Fa veah sich selvaht uf haybt deah zayld nunnah gedu vadda, un veah sich daymeedich hald, deah zayld uf kohva vadda.”
11 Porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 No hott eah aw kshvetzt zumm mann vo een kaysa hott un hott ksawt zu eem, “Vann du en middawk adda ohvet-essa machsht, hays nett dei freind, dei breedah, dei freindshaft adda dei reichi nochbahra, adda si haysa dich zrikk un du bisht betzawld.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não convides teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem os vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso retribuído.
13 Avvah vann du en essa machsht, hays di oahma, di fagribbelda, di lohma, di blinda,
13 Mas quando deres um banquete, convida os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos;
14 un no vasht du ksaykend veil si dich nett zrikk betzawla kenna. Du vasht betzawld an di uffashtayung funn di gerechta.”
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que te retribuir; pois retribuído te será na ressurreição dos justos.
15 Vo ayns funn dee vo am dish kokt hott dess keaht hott, hott eah ksawt zu eem, “Ksaykend sinn selli vo broht essa zayla im Kaynich-Reich funn Gott!”
15 Ao ouvir isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Avvah eah hott ksawt zu eem, “En mann hott moll en grohs essa gmacht un hott feel leit kaysa.
16 Jesus, porém, lhe disse: Certo homem dava uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 No vo di zeit fa's essa kumma is hott eah sei gnecht naus kshikt fa sawwa zu selli vo kaysa voahra, ‘Kummet, fa alles is nau grisht.’
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: vinde, porque tudo já está preparado.
18 Avvah si henn awl ausredda gmacht. Da eahsht hott ksawt zu eem, ‘Ich habb en feld gekawft un ich muss naus gay un's sayna; ich bitt dich fa's nett geyyich mich hayva vann ich nett kumm.’
18 Mas todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e preciso ir vê-lo; rogo-te que me dês por escusado.
19 En anra hott ksawt, ‘Ich habb fimf oxa-fuahra gekawft, un vill gay si ivvah-gukka; ich hoff du vasht nett grikt veil ich nett kumm.’
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me dês por escusado.
20 En anra hott ksawt, ‘Ich habb yusht keiyaht; fasell kann ich nett kumma.’
20 Ainda outro disse: Casei-me e portanto não posso ir.
21 So is da gnecht zrikk un hott awl dess ksawt zu seim meishtah. No is eah bays vadda un hott ksawt zu seim gnecht, ‘Gay kshvind naus uf awl di grohsa un di glenni shtrohsa funn di shtatt un bring awl di oahma, di gegribbelda, di blinda un di lohma.’
21 Voltou o servo e contou tudo isto a seu senhor: Então o dono da casa, indignado, disse a seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Shpaydah hott da gnecht ksawt zumm meishtah, ‘Vass du gebodda hosht is gedu, avvah's is alsnoch blatz.’
22 Depois disse o servo: Senhor, feito está como o ordenaste, e ainda há lugar.
23 Un da meishtah hott ksawt zumm gnecht, ‘Gay naus uf di grohsa un di glenna vayya un mach di leit rei kumma so es mei haus foll vatt.
23 Respondeu o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e obriga-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Fa ich sawk diah, kens funn selli leit vo kaysa voahra zayla essa am meim dish.’”
24 Pois eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Nau en grohsi drubb leit voah bei eem un eah hott sich zu eena gedrayt un hott ksawt,
25 Ora, iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 “Vann ennich ebbah zu miah kumd un hast nett sei faddah un muddah, sei fraw un kinnah un sei breedah un shveshtahra, un even sei ayya layva, dann kann eah nett ayns funn mei yingah sei.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a pai e mãe, a mulher e filhos, a irmãos e irmãs, e ainda também à própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Veah-evvah es nett sei ayya greitz drawkt un kumd miah nohch, kann nett mei yingah sei.
27 Quem não leva a sua cruz e não me segue, não pode ser meu discípulo.
28 Vels funn eich, vann eah en gebei bauwa vill, hokt sich nett seahsht anna un fikkaht eb eah genunk hott fa's faddich macha?
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se senta primeiro a calcular as despesas, para ver se tem com que a acabar?
29 Adda vann eah moll da fuddah drinn hott un kann's no nett faddich macha, dutt alli-ebbah es es saynd een fashpodda,
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a zombar dele,
30 un sawkt, ‘Deah mann hott ohkfanga bauwa, avvah eah hott's nett faddich macha kenna.’
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pode acabar.
31 Adda vass fa'n kaynich es in da greek gayt geyyich en anra kaynich, hokt sich nett seahsht anna un denkt drivvah eb eah shteik genunk is mitt zeyya dausend fa da annah fechta vo geyyich een kumd mitt zvansich dausend?
31 Ou qual é o rei que, indo entrar em guerra contra outro rei, não se senta primeiro a consultar se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Un vann eah nett is, shikt eah funn sei leit fanna naus un frohkt fa fridda macha diveil es da annah noch veit ab is.
32 No caso contrário, enquanto o outro ainda está longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Im sayma vayk, veah-evvah es nett alles uf gebt es eah hott, kann nett mei yingah sei.
33 Assim, pois, todo aquele dentre vós que não renuncia a tudo quanto possui, não pode ser meu discípulo.
34 Sals is goot, avvah vann's moll sei graft faloahra hott, vi kann di graft zrikk nei gedu sei?
34 Bom é o sal; mas se o sal se tornar insípido, com que se há de restaurar-lhe o sabor?
35 Es is kenn goot fa's land adda fa da misht haufa. Leit shmeisa's vekk. Deah vo oahra hott fa heahra, loss een heahra.”
35 Não presta nem para terra, nem para adubo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.