Juízes 11
Di Heilich Shrift (PDC) vs ARIB
1 Da Jephthah, en mann funn Gilead voah en mechtichah greeks-gnecht, avvah sei maemm voah en huah. Em Jephthah sei daett voah da Gilead.
1 Era então Jefté, o gileadita, homem valoroso, porém filho duma prostituta; Gileade era o pai dele.
2 Da Gilead hott aw anri boova katt bei sei rechti fraw. Vo si ufgvaxa sinn, henn si da Jephthah fatt gyawkt un henn ksawt zu eem, “Du zaylsht kens funn unsah faddah sei eahbshaft havva veil du da boo bisht funn en annah veibsmensh.”
2 Também a mulher de Gileade lhe deu filhos; quando os filhos desta eram já grandes, expulsaram a Jefté, e lhe disseram: Não herdarás na casa de nosso pai, porque és filho de outra mulher.
3 So hott da Jephthah sich fatt gebutzt funn sei breedah un hott im land Tob gvoond. Datt henn en drubb nix-nutzichi mennah sich fasammeld un si henn sich ufkalda mitt eem.
3 Então Jefté fugiu de diante de seus irmãos, e habitou na terra de Tobe; e homens levianos juntaram-se a Jefté, e saiam com ele.
4 Un so is es zu kumma shpaydah es di kinnah funn Ammon kfochta henn mitt Israel.
4 Passado algum tempo, os amonitas fizeram guerra a Israel.
5 Vo di kinnah funn Ammon kfochta henn mitt Israel sinn di eldishti funn Gilead ganga fa da Jephthah hohla fumm land Tob.
5 E, estando eles a guerrear contra Israel, foram os anciãos de Gileade para trazer Jefté da terra de Tobe,
6 Si henn ksawt zumm Jephthah, “Kumm un gay uns foah so es miah di kinnah funn Ammon fechta kenna.”
6 e lhe disseram: Vem, sê o nosso chefe, para que combatamos contra os amonitas.
7 No hott da Jephthah ksawt zu di eldishti funn Gilead, “Henn diah mich nett kast un aus meim faddah sei haus gedrivva? So favass kummet diah nau zu miah vann diah in druvvel sind?”
7 Jefté, porém, perguntou aos anciãos de Gileade: Porventura não me odiastes, e não me expulsastes da casa de meu pai? por que, pois, agora viestes a mim, quando estais em aperto?
8 Di eldishti funn Gilead henn ksawt, “Dess is favass es miah nau am zu diah drayya sinn—so es du mitt uns kumsht un helfsht uns di kinnah funn Ammon fechta un bisht da ivvah-saynah ivvah awl selli es in Gilead voona.”
8 Responderam-lhe os anciãos de Gileade: É por isso que tornamos a ti agora, para que venhas conosco, e combatas contra os amonitas, e nos sejas por chefe sobre todos os habitantes de Gileade.
9 Da Jephthah hott ksawt, “Vass vann diah mich zrikk nemmet fa di kinnah funn Ammon fechta un da Hah gebt si ivvah zu miah, zayl ich no eiyah roolah sei?”
9 Então Jefté disse aos anciãos de Gileade: Se me fizerdes voltar para combater contra os amonitas, e o Senhor mos entregar diante de mim, então serei eu o vosso chefe.
10 Di eldishti funn Gilead henn ksawt, “Da Hah is unsah zeiya; miah zayla du vi du sawksht.”
10 Responderam os anciãos de Gileade a Jefté: O Senhor será testemunha entre nós de que faremos conforme a tua palavra.
11 So is da Jephthah mitt di eldishti funn Gilead ganga un di leit henn een roolah un ivvah-saynah gmacht ivvah si. Un eah hott awl sei vadda viddah ivvah ksawt, dessamohl fannich em Hah in Mizpa.
11 Assim Jefté foi com os anciãos de Gileade, e o povo o pôs por cabeça e chefe sobre si; e Jefté falou todas as suas palavras perante o Senhor em Mizpá.
12 Da Jephthah hott no gebodda-drawwah kshikt zumm kaynich funn di kinnah funn Ammon, mitt vatt funn eem. Eah hott ksawt, “Vass hosht du geyyich uns es du kumma bisht fa fechta geyyich unsah land?”
12 Depois Jefté enviou mensageiros ao rei dos amonitas, para lhe dizerem: Que há entre mim e ti, que vieste a mim para guerrear contra a minha terra?
13 Da kaynich funn di kinnah funn Ammon hott em Jephthah sei mennah ksawt, “Vo Israel ruff kumma is funn Egypta, henn si mei land vekk gnumma fumm Arnon Revvah zumm Jabbok Revvah nivvah biss an da Jordan Revvah. Nau gevvet's zrikk in fridda.”
13 Respondeu o rei dos amonitas aos mensageiros de Jefté: É porque Israel, quando subiu do Egito, tomou a minha terra, desde o Arnom até o Jaboque e o Jordão; restitui-me, pois, agora essas terras em paz.
14 Da Jephthah hott no gebodda-drawwah zrikk kshikt zumm Ammoniddah kaynich,
14 Jefté, porém, tornou a enviar mensageiros ao rei dos amonitas,
15 un si henn ksawt, “Dess is vass da Jephthah sawkt, ‘Israel hott nett's land funn Moab vekk gnumma, adda's land funn di kinnah funn Ammon.
15 dizendo-lhe: Assim diz Jefté: Israel não tomou a terra de Moabe, nem a terra dos amonitas;
16 Vo si ruff aus Egypta kumma sinn is Israel deich di vildahnis ganga an da Roht Say un on biss an Kades.
16 mas quando Israel subiu do Egito, andou pelo deserto até o Mar Vermelho, e depois chegou a Cades;
17 No hott Israel gebodda-drawwah kshikt zumm kaynich funn Edom, un si henn ksawt, “Loss uns deich dei land gay.” Avvah da kaynich funn Edom hott si nett glost. Si henn vatt zumm kaynich funn Moab kshikt un eah hott si aw nett glost. No is Israel in Kades geblivva.
17 dali enviou mensageiros ao rei de Edom, a dizer-lhe: Rogo-te que me deixes passar pela tua terra. Mas o rei de Edom não lhe deu ouvidos. Então enviou ao rei de Moabe, o qual também não consentiu; e assim Israel ficou em Cades.
18 Si sinn no deich di vildahnis ganga un um di lendah funn Edom un Moab rumm uf di east seit funn Moab. Si henn iahra tents ufkokt uf di annah seit fumm Arnon Revvah. Si sinn nett in's land funn Moab ganga fa da Arnon Revvah is di lein.
18 Depois andou pelo deserto e rodeou a terra de Edom e a terra de Moabe, e veio pelo lado oriental da terra de Moabe, e acampou além do Arnom; porém não entrou no território de Moabe, pois o Arnom era o limite de Moabe.
19 Israel hott no gebodda-drawwah kshikt zumm Sihon, da kaynich funn da Ammoriddah es groold hott in Hesbon. Si henn ksawt zu eem, “Loss uns deich dei land gay zu unsah ayknah blatz.”
19 E Israel enviou mensageiros a Siom, rei dos amorreus, rei de Hesbom, e disse-lhe: Rogo-te que nos deixes passar pela tua terra até o meu lugar.
20 Avvah da Sihon hott Israel nett gedraut fa si lossa deich sei land gay. Eah hott awl sei leit zammah fasammeld, hott ufkokt an Jahza un hott kfochta mitt Israel.
20 Siom, porém, não se fiou de Israel para o deixar passar pelo seu território; pelo contrário, ajuntando todo o seu povo, acampou em Jaza e combateu contra Israel.
21 No hott da Hah, da Gott funn Israel, da Sihon un sei leit ivvah-gevva in Israel iahra hand, un si henn gebodda. Israel hott awl di Ammoriddah iahra land ivvah-gnumma es datt gvoond henn.
21 E o Senhor Deus de Israel entregou Siom com todo o seu povo na mão de Israel, que os feriu e se apoderou de toda a terra dos amorreus que habitavam naquela região.
22 Si henn's land ivvah-gnumma zvishich di Arnon un Jabbok Revvahra, un funn di vildahnis biss an da Jordan Revvah.
22 Apoderou-se de todo o território dos amorreus, desde o Arnom até o Jaboque, e desde o deserto até o Jordão.
23 Nau siddah es da Hah, da Gott funn Israel, di Ammoriddah raus gyawkt hott fannich di leit funn Israel, vass recht hosht du fa's land ivvah-nemma?
23 Assim o Senhor Deus de Israel desapossou os amorreus de diante do seu povo de Israel; e possuirias tu esse território?
24 Nemsht du nett sell vass dei gott, da Kamos, diah gebt? So, vass da Hah unsah Gott uns gevvah hott, sell zayla miah halda.
24 Não possuirias tu o território daquele que Quemós, teu deus, desapossasse de diante de ti? assim possuiremos nós o território de todos quantos o Senhor nosso Deus desapossar de diante de nós.
25 Bisht du bessah es da Balak, em Zippor sei boo es kaynich funn Moab voah? Hott eah selayva gezatt mitt Israel adda kfochta geyyich si?
25 Agora, és tu melhor do que Balaque, filho de Zipor, rei de Moabe? ousou ele jamais contender com Israel, ou lhe mover guerra?
26 Fa drei hunnaht yoah hott Israel Hesbon, Aroer un di shtett drumm rumm gaygend, un aw awl di shtett am Arnon Revvah nohch. Favass hosht du nett selli zrikk gnumma in awl selli zeit?
26 Enquanto Israel habitou trezentos anos em Hesbom e nas suas vilas, em Aroer e nas suas vilas em todas as cidades que estão ao longo do Arnom, por que não as recuperaste naquele tempo?
27 Ich habb dich nett faletzt, avvah du dusht miah letz bei greek macha geyyich mich. Loss da Hah, da Richtah, richta heit zvishich Israel un di kinnah funn Ammon.’”
27 Não fui eu que pequei contra ti; és tu, porém, que usas de injustiça para comigo, fazendo-me guerra. O Senhor, que é juiz, julgue hoje entre os filhos de Israel e os amonitas.
28 Avvah da kaynich funn di Ammoniddah hott sich nix bekimmaht veyyich em vatt es da Jephthah zu eem kshikt hott.
28 Contudo o rei dos amonitas não deu ouvidos à mensagem que Jefté lhe enviou.
29 No is da Geisht fumm Hah uf da Jephthah kumma. Eah is deich Gilead un Manasse ganga, is viddah zrikk an Mizpe in Gilead ganga un funn datt is geyyich di Ammoniddah ganga.
29 Então o Espírito do Senhor veio sobre Jefté, de modo que ele passou por Gileade e Manassés, e chegando a Mizpá de Gileade, dali foi ao encontro dos amonitas.
30 No hott da Jephthah en fashprechnis gmacht zumm Hah un hott ksawt, “Vann du di Ammoniddah in mei hand gebsht,
30 E Jefté fez um voto ao Senhor, dizendo: Se tu me entregares na mão os amonitas,
31 dann vass-evvah es aus di deah funn meim haus kumd fa mich ohdreffa vann ich zrikk kumm funn di Ammoniddah ivvah-kumma, dess soll em Hah sein sei un ich mach en brand-opfah difunn.”
31 qualquer que, saindo da porta de minha casa, me vier ao encontro, quando eu, vitorioso, voltar dos amonitas, esse será do Senhor; eu o oferecerei em holocausto.
32 No is da Jephthah nivvah ganga fa di Ammoniddah fechta, un da Hah hott si in sei hand gevva.
32 Assim Jefté foi ao encontro dos amonitas, a combater contra eles; e o Senhor lhos entregou na mão.
33 Eah hott di leit in zvansich shtett nunnah kshlauwa un kshlachta funn Aroer biss an Minnith un so veit es Abel Keramim. So hott Israel di kinnah funn Ammon unnich sich gedu.
33 E Jefté os feriu com grande mortandade, desde Aroer até chegar a Minite, vinte cidades, e até Abel-Queramim. Assim foram subjugados os amonitas pelos filhos de Israel.
34 Vo da Jephthah zrikk an sei haus in Mizpa kumma is, fahaftich is sei maydel raus kumma fa een ohdreffa mitt tambourines un am dansa. See voah sei aynsisht kind. Eah hott kenn anra boo adda maydel katt.
34 Quando Jefté chegou a Mizpá, à sua casa, eis que a sua filha lhe saiu ao encontro com adufes e com danças; e era ela a filha única; além dela não tinha outro filho nem filha.
35 Vo eah see ksenna hott, hott eah sei glaydah farissa un hott ksawt, “Oh mei dochtah, du hosht mich oahrich bedreebt un gedruvveld gmacht, veil ich en fashprechnis gmacht habb zumm Hah un ich kann's nett zrikk nemma.”
35 Logo que ele a viu, rasgou as suas vestes, e disse: Ai de mim, filha minha! muito me abateste; és tu a causa da minha desgraça! pois eu fiz, um voto ao Senhor, e não posso voltar atrás.
36 Si hott no ksawt, “Mei faddah, du hosht dei vatt zumm Hah gevva. Du zu miah grawt vi du fashprocha hosht siddah es da Hah dei feinda, di Ammoniddah, zrikk betzawld hott fa dich.”
36 Ela lhe respondeu: Meu pai, se fizeste um voto ao Senhor, faze de mim conforme o teu voto, pois o Senhor te vingou dos teus inimigos, os filhos de Amom.
37 Avvah si hott veidah ksawt zu eem, “Loss mich dess ay ding du. Loss mich laynich sei fa zvay moonet so es ich drovva in di hivla rumm gay kann un heila mitt mei mayda freind veil ich nee nett heiyahra zayl.”
37 Disse mais a seu pai: Concede-me somente isto: deixa-me por dois meses para que eu vá, e desça pelos montes, chorando a minha virgindade com as minhas companheiras.
38 “Du kansht gay,” hott eah ksawt. Eah hott see no fatt kshikt fa zvay moonet. See un iahra mayda freind sinn no nuff in di hivla ganga un henn keild veil see nee nett heiyahra hott kenna.
38 Disse ele: Vai. E deixou-a ir por dois meses; então ela se foi com as suas companheiras, e chorou a sua virgindade pelos montes.
39 Noch di zvay moonet is si zrikk zu iahra daett kumma un eah hott gedu mitt iahra vi eah fashprocha katt hott. See hott nee nett kshlohfa mitt en mann. Deich dess is es en layves-vayk vadda in Israel,
39 E sucedeu que, ao fim dos dois meses, tornou ela para seu pai, o qual cumpriu nela o voto que tinha feito; e ela não tinha conhecido varão. Daí veio o costume em Israel,
40 es di leddichi mayt funn Israel alli yoah naus gayn fa fiah dawk un heila ivvah em Jephthah funn Gilead sei maydel.
40 de irem as filhas de Israel de ano em ano lamentar por quatro dias a filha de Jefté, o gileadita. Isso não é
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.