Josué 9

Di Heilich Shrift (PDC) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Nau awl di kaynicha uf di west seit funn Jordan henn keaht veyyich dee sacha. Dess voahra di kaynicha es in di hivla, di west seit an di hivla nohch, un gans am grohsa say nohch nuff biss an Lebanon gvoond henn. Si voahra di kaynicha funn di Hethiddah, di Amoriddah, di Kanaaniddah, di Pheresiddah, di Heffiddah un di Zebusiddah.
1 Todos os reis a oeste do rio Jordão souberam do que havia acontecido. Eram os reis dos hititas, dos amorreus, dos cananeus, dos ferezeus, dos heveus e dos jebuseus que viviam nas montanhas, nas colinas do oeste, ao longo do litoral do mar Mediterrâneo, até as montanhas do Líbano, ao norte.
2 Dee sinn awl zammah kumma fa greek macha mitt em Joshua un Israel.
2 Esses reis juntaram suas tropas para lutar como um só exército contra Josué e os israelitas.
3 Avvah vo di leit funn Gibeon keaht henn vass da Joshua gedu hott zu Jericho un Ai,
3 Contudo, quando os habitantes de Gibeom souberam do que Josué tinha feito com Jericó e Ai,
4 henn si ausgmacht fa een fafiahra. Si henn ohglost si veahra am gebodda drawwa funn iahra land. Si henn iahra aysla ufglawda mitt aldi sekk un vei-sekk es farissa voahra un viddah kflikt.
4 usaram de astúcia para se salvar. Enviaram mensageiros a Josué e carregaram seus jumentos com sacos gastos e vasilhas de couro velhas e rachadas.
5 Di mennah henn aldi faflikti shoo an iahra fees, un henn aldi ausgvoahrani glaydah ohgedu. Iahra broht voah drukka un grohtzich.
5 Os mensageiros calçavam sandálias gastas e remendadas e vestiam roupas esfarrapadas, e também levavam pães secos e esfarelados.
6 No sinn si zumm Joshua an Gilgal ganga un henn ksawt zu eem un di mennah funn Israel, “Miah sinn kumma funn en land es veit fatt is. So machet en bund mitt uns.”
6 Quando chegaram ao acampamento em Gilgal, disseram a Josué e aos líderes de Israel: “Viemos de uma terra distante para pedir que vocês façam um tratado de paz conosco”.
7 Avvah di mennah funn Israel henn ksawt zu di Heffiddah, “Fleicht layva diah in unsah land; vi kenda miah en bund macha mitt eich?”
7 Os israelitas disseram a esses heveus: “Como podemos ter certeza de que não vivem aqui por perto? Pois, se for o caso, não podemos fazer tratado algum com vocês”.
8 Avvah si henn ksawt zumm Joshua, “Miah sinn dei gnechta.” No hott da Joshua si kfrohkt, “Veah sind diah, un funn vo kummet diah?”
8 Eles responderam: “Somos seus servos”. “Mas quem são vocês?”, insistiu Josué. “De onde vieram?”
9 Si henn ksawt, “Dei gnechta kumma funn en land es veit fatt is. Miah sinn kumma veil miah keaht henn veyyich di graft fumm Hah eiyah Gott. Miah henn keaht veyyich eem un alles es eah gedu hott in Egypta.
9 Eles disseram: “Seus servos vieram de uma terra muito distante. Ouvimos falar do poder do S enhor , seu Deus, e de tudo que ele fez no Egito.
10 Miah henn aw keaht vass eah gedu hott zu di zvay kaynich funn di Amoriddah uf di annah seit fumm Jordan, da kaynich Sihon funn Hesbon un da Kaynich Og funn Bason es in Astharoth gvoond henn.
10 Também soubemos do que ele fez aos dois reis amorreus a leste do Jordão: Seom, rei de Hesbom, e Ogue, rei de Basã, que vivia em Astarote.
11 No henn unsah eldishti un awl di leit in unsah land ksawt zu uns, ‘Rishtet eich mitt ess-sach fa uf em vayk, gaynd un dreffet si oh, un sawwet zu eena, “Miah sinn eiyah gnechta; machet en bund mitt uns.”’
11 Por isso, nossos líderes e todo o nosso povo nos instruíram: ‘Levem provisões para uma viagem longa. Vão encontrar-se com os israelitas e digam-lhes: Somos seus servos; por favor, façam um tratado conosco’.
12 Dess broht voah voahm vo miah's grisht henn dihaym uf em dawk es miah falossa henn fa zu eich kumma. Avvah nau kennet diah sayna es es drukka un grohtzich is.
12 “Estes pães haviam acabado de sair do forno quando partimos. Agora, como podem ver, estão secos e esfarelados.
13 Dee vei-sekk voahra nei vo miah si kfild henn. Avvah nau kennet diah sayna es si farissa sinn. Un dee glaydah un unsah shoo sinn ausgvoahra veil miah so veit bei kumma sinn.”
13 Estas vasilhas de couro estavam novas quando as enchemos, mas agora estão rachadas. E nossas roupas e sandálias estão gastas da viagem extremamente longa”.
14 Di mennah funn Israel henn no samm funn iahra ess-sach gnumma, avvah si henn nett seahsht kshvetzt zumm Hah diveyya.
14 Os israelitas examinaram as provisões deles, mas não consultaram o S enhor a respeito.
15 Da Joshua hott no fridda gmacht mitt eena un hott en bund gmacht mitt eena es si layva bleiva sella. Di foah-gayyah funn di fasamling henn no kshvoahra zu demm.
15 Josué fez um tratado de paz com aqueles homens e garantiu que pouparia a vida deles, e os líderes da comunidade confirmaram o acordo com um juramento.
16 Avvah drei dawk noch demm es si sell bund gmacht katt henn mitt eena, henn si auskfunna es dee leit nochbahra sinn un voona nayksht bei eena im land.
16 Três dias depois de fazerem esse tratado, os israelitas descobriram que, na verdade, os gibeonitas viviam ali perto.
17 So sinn di Kinnah-Israel naus kshteaht un drei dawk shpaydah sinn si an iahra shtett kumma. Iahra shtett voahra di shtett funn Gibeon, Kaphira, Beeroth un Kiriath-Jearim.
17 Partiram de imediato naquela direção e, em três dias, chegaram às cidades dos gibeonitas, chamadas Gibeom, Quefira, Beerote e Quiriate-Jearim.
18 Di Kinnah-Israel henn nett greek gmacht mitt selli shtett veil di foah-gayyah funn di fasamling kshvoahra katt henn zu eena bei em Hah, da Gott funn Israel. Un awl di leit funn Israel henn gegrummeld geyyich di foah-gengah.
18 Contudo, não atacaram as cidades, pois os líderes da comunidade haviam feito um juramento em nome do S enhor , o Deus de Israel. Toda a comunidade se queixou contra seus líderes por causa do tratado,
19 Avvah awl di foah-gengah henn ksawt zu di leit, “Miah henn kshvoahra zu eena beim Hah, da Gott funn Israel, un nau daufa miah si nett ohrayya.
19 mas eles responderam: “Uma vez que fizemos um juramento na presença do S enhor , o Deus de Israel, não podemos tocar neles.
20 Miah doon dess zu eena: Miah lossa si layva so es kenn zann uf uns kumd, veil miah's bund brecha dayda es miah kshvoahra henn zu eena.”
20 Temos de deixá-los viver, pois se quebrássemos o juramento a ira divina cairia sobre nós.
21 Di foah-gengah henn veidah ksawt, “Losset si layva, avvah si sella hols-hakkah un vassah-drawwah vadda fa awl di leit.” So henn di foah-gengah iahra fashprechnis kalda zu eena.
21 Que eles vivam!”. Assim, os israelitas os colocaram para cortar lenha e carregar água para toda a comunidade, de acordo com a decisão dos líderes.
22 No hott da Joshua di mennah funn di shtatt raus groofa un hott ksawt zu eena, “Favass hend diah uns fafiaht un ksawt, ‘Miah voona veit vekk funn eich,’ diveil es diah nayksht bei uns gvoond henn?
22 Josué reuniu os gibeonitas e lhes disse: “Por que vocês mentiram para nós? Por que disseram que viviam numa terra distante da nossa quando, na verdade, vivem aqui perto?
23 Diah sind nau faflucht, un diah zaylet gnechta sei fa'immah. Diah zaylet hols hakka un vassah drawwa fa's haus funn meim Gott.”
23 Sejam amaldiçoados! De agora em diante, vocês serão sempre servos, encarregados de cortar lenha e carregar água para a casa do meu Deus”.
24 Si henn no em Joshua andvat gevva un henn ksawt, “Dei gnechta voahra voahlich ksawt gvest vi da Hah, eiyah Gott, gebodda gevva hott zumm Mosi fa's gans land zu eich gevva, un vi diah awl di leit im land doht macha sellet fannich eich. Miah henn's gedu veil miah uns kfeicht henn funn eich un fa unsah layva.
24 Eles responderam: “Agimos desse modo porque foi anunciado a nós, seus servos, que o S enhor , seu Deus, havia ordenado a seu servo Moisés que desse a vocês toda esta terra e que destruísse todos os seus habitantes. Tememos muito por nossa vida por causa de vocês.
25 Miah sinn nau in dei hend. Du zu uns vass goot un recht seemd zu diah.”
25 Agora, estamos em suas mãos. Façam conosco o que lhes parecer correto”.
26 So hott da Joshua si kalda funn di Kinnah-Israel, un si henn si nett doht gmacht.
26 Assim, Josué livrou os gibeonitas e não permitiu que os israelitas os matassem.
27 Sellah dawk hott eah di leit funn Gibeon hols-hakkah un vassah-drawwah gmacht fa di leit funn Israel un fa da awldah fumm Hah. Nuff zu deah dawk henn si ohkalda dee eahvet du am blatz es da Hah ausgmacht hott fa gedeend sei.
27 Naquele dia, porém, encarregou-os de cortar lenha e carregar água para toda a comunidade de Israel e para o altar do S enhor , no lugar que o S enhor escolhesse construí-lo. Isso é o que fazem até hoje.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.