Josué 9
Di Heilich Shrift (PDC) vs BKJ
1 Nau awl di kaynicha uf di west seit funn Jordan henn keaht veyyich dee sacha. Dess voahra di kaynicha es in di hivla, di west seit an di hivla nohch, un gans am grohsa say nohch nuff biss an Lebanon gvoond henn. Si voahra di kaynicha funn di Hethiddah, di Amoriddah, di Kanaaniddah, di Pheresiddah, di Heffiddah un di Zebusiddah.
1 E sucedeu que, quando ouviram sobre estas coisas, todos os reis que estavam neste lado do Jordão, nos montes, nos vales, e em todas as costas do grande mar, defronte ao Líbano, os heteus, e os amorreus, os cananeus, os ferezeus, os heveus, e os jebuseus;
2 Dee sinn awl zammah kumma fa greek macha mitt em Joshua un Israel.
2 eles se reuniram de comum acordo, para lutar contra Josué e contra Israel.
3 Avvah vo di leit funn Gibeon keaht henn vass da Joshua gedu hott zu Jericho un Ai,
3 E quando os habitantes de Gibeão ouviram o que Josué havia feito a Jericó e a Ai,
4 henn si ausgmacht fa een fafiahra. Si henn ohglost si veahra am gebodda drawwa funn iahra land. Si henn iahra aysla ufglawda mitt aldi sekk un vei-sekk es farissa voahra un viddah kflikt.
4 Eles agiram com astúcia, foram e se fizeram de embaixadores, e levaram sacos velhos sobre os seus jumentos, e garrafas de vinho, velhas, rotas e remendadas;
5 Di mennah henn aldi faflikti shoo an iahra fees, un henn aldi ausgvoahrani glaydah ohgedu. Iahra broht voah drukka un grohtzich.
5 e nos seus pés calçados velhos e surrados, e usavam vestes velhas; e todo o pão da sua provisão estava seco e mofado.
6 No sinn si zumm Joshua an Gilgal ganga un henn ksawt zu eem un di mennah funn Israel, “Miah sinn kumma funn en land es veit fatt is. So machet en bund mitt uns.”
6 E eles foram até Josué, no acampamento de Gilgal, e disseram tanto a ele, quanto aos homens de Israel: Nós viemos de uma nação distante; agora, fazei um pacto conosco.
7 Avvah di mennah funn Israel henn ksawt zu di Heffiddah, “Fleicht layva diah in unsah land; vi kenda miah en bund macha mitt eich?”
7 E os homens de Israel disseram aos heveus, porventura habitais no meio de nós; como pois faremos um pacto convosco?
8 Avvah si henn ksawt zumm Joshua, “Miah sinn dei gnechta.” No hott da Joshua si kfrohkt, “Veah sind diah, un funn vo kummet diah?”
8 E eles disseram a Josué: Nós somos teus servos. E Josué lhes disse: Quem sois vós? E de onde vindes vós?
9 Si henn ksawt, “Dei gnechta kumma funn en land es veit fatt is. Miah sinn kumma veil miah keaht henn veyyich di graft fumm Hah eiyah Gott. Miah henn keaht veyyich eem un alles es eah gedu hott in Egypta.
9 E eles lhe disseram: Teus servos vieram de uma nação muito distante por causa do nome do SENHOR, o teu Deus; pois ouvimos da sua fama, e de tudo o que ele fez no Egito,
10 Miah henn aw keaht vass eah gedu hott zu di zvay kaynich funn di Amoriddah uf di annah seit fumm Jordan, da kaynich Sihon funn Hesbon un da Kaynich Og funn Bason es in Astharoth gvoond henn.
10 e tudo o que ele fez aos dois reis dos amorreus, que estavam além do Jordão, a Seom, rei de Hesbom; e a Ogue, rei de Basã, que estava em Astarote.
11 No henn unsah eldishti un awl di leit in unsah land ksawt zu uns, ‘Rishtet eich mitt ess-sach fa uf em vayk, gaynd un dreffet si oh, un sawwet zu eena, “Miah sinn eiyah gnechta; machet en bund mitt uns.”’
11 Por isso os nossos anciãos e todos os habitantes da nossa nação nos falaram, dizendo: Tomai provisões convosco para a jornada, e ide encontrá-los, e dizei-lhes: Nós somos vossos servos, por isso, fazei agora um pacto conosco.
12 Dess broht voah voahm vo miah's grisht henn dihaym uf em dawk es miah falossa henn fa zu eich kumma. Avvah nau kennet diah sayna es es drukka un grohtzich is.
12 Este nosso pão nós o tomamos ainda quente das nossas casas para nossa provisão, no dia em que partimos para vir até vós; mas agora vede ele está seco, e está mofado;
13 Dee vei-sekk voahra nei vo miah si kfild henn. Avvah nau kennet diah sayna es si farissa sinn. Un dee glaydah un unsah shoo sinn ausgvoahra veil miah so veit bei kumma sinn.”
13 e estas garrafas de vinho, que enchemos, eram novas; e vede, estão rotas; e estas nossas vestes e os nossos calçados ficaram velhos em razão da jornada muito longa.
14 Di mennah funn Israel henn no samm funn iahra ess-sach gnumma, avvah si henn nett seahsht kshvetzt zumm Hah diveyya.
14 E os homens tomaram das suas provisões, e não pediram conselho da boca do SENHOR.
15 Da Joshua hott no fridda gmacht mitt eena un hott en bund gmacht mitt eena es si layva bleiva sella. Di foah-gayyah funn di fasamling henn no kshvoahra zu demm.
15 E Josué fez paz com eles, e fez um pacto com eles, para deixá-los viver; e os príncipes da congregação lhes juraram.
16 Avvah drei dawk noch demm es si sell bund gmacht katt henn mitt eena, henn si auskfunna es dee leit nochbahra sinn un voona nayksht bei eena im land.
16 E sucedeu que, ao final de três dias, depois de terem feito um pacto com eles, ouviram que eles eram seus vizinhos, e que habitavam no meio deles.
17 So sinn di Kinnah-Israel naus kshteaht un drei dawk shpaydah sinn si an iahra shtett kumma. Iahra shtett voahra di shtett funn Gibeon, Kaphira, Beeroth un Kiriath-Jearim.
17 E os filhos de Israel viajaram, e chegaram às suas cidades no terceiro dia. Ora, as suas cidades eram: Gibeão, Cefira, Beerote, e Quiriate-Jearim.
18 Di Kinnah-Israel henn nett greek gmacht mitt selli shtett veil di foah-gayyah funn di fasamling kshvoahra katt henn zu eena bei em Hah, da Gott funn Israel. Un awl di leit funn Israel henn gegrummeld geyyich di foah-gengah.
18 E os filhos de Israel não os feriram, porque os príncipes da congregação haviam jurado a eles pelo SENHOR, Deus de Israel. E toda a congregação murmurou contra os príncipes.
19 Avvah awl di foah-gengah henn ksawt zu di leit, “Miah henn kshvoahra zu eena beim Hah, da Gott funn Israel, un nau daufa miah si nett ohrayya.
19 Porém, todos os príncipes disseram para toda a congregação: Nós lhes juramos pelo SENHOR, Deus de Israel; por isso, agora não podemos lhes tocar.
20 Miah doon dess zu eena: Miah lossa si layva so es kenn zann uf uns kumd, veil miah's bund brecha dayda es miah kshvoahra henn zu eena.”
20 Isto lhes faremos: nós, deixá-los-emos viver, para que a ira não nos sobrevenha, por causa do juramento que fizemos a eles.
21 Di foah-gengah henn veidah ksawt, “Losset si layva, avvah si sella hols-hakkah un vassah-drawwah vadda fa awl di leit.” So henn di foah-gengah iahra fashprechnis kalda zu eena.
21 E os príncipes lhes disseram: Que vivam eles; mas que sejam cortadores de madeira e tiradores de água para toda a congregação; como os príncipes lhes haviam prometido.
22 No hott da Joshua di mennah funn di shtatt raus groofa un hott ksawt zu eena, “Favass hend diah uns fafiaht un ksawt, ‘Miah voona veit vekk funn eich,’ diveil es diah nayksht bei uns gvoond henn?
22 E Josué os convocou e ele lhes falou, dizendo: Por que nos enganastes dizendo: Nós estamos muito longe de vós, quando habitais no meio de nós?
23 Diah sind nau faflucht, un diah zaylet gnechta sei fa'immah. Diah zaylet hols hakka un vassah drawwa fa's haus funn meim Gott.”
23 Agora, por isso vós sois malditos, e não haverá nenhum de vós liberado de ser servo, e cortador de madeira e tirador de água para a casa do meu Deus.
24 Si henn no em Joshua andvat gevva un henn ksawt, “Dei gnechta voahra voahlich ksawt gvest vi da Hah, eiyah Gott, gebodda gevva hott zumm Mosi fa's gans land zu eich gevva, un vi diah awl di leit im land doht macha sellet fannich eich. Miah henn's gedu veil miah uns kfeicht henn funn eich un fa unsah layva.
24 E eles responderam a Josué, e disseram: Porque com certeza foi dito aos teus servos como o SENHOR teu Deus ordenou ao seu servo Moisés, que daria a vós toda a terra, e que vós destruísseis todos os habitantes da terra diante de vós, por isso ficamos tão temerosos pelas nossas vidas por causa de vós, que fizemos isto.
25 Miah sinn nau in dei hend. Du zu uns vass goot un recht seemd zu diah.”
25 E agora, vede, estamos na tua mão; como te parecer bom e reto fazer conosco, faça.
26 So hott da Joshua si kalda funn di Kinnah-Israel, un si henn si nett doht gmacht.
26 E assim ele o fez para com eles, e os livrou da mão dos filhos de Israel, de forma que não os mataram.
27 Sellah dawk hott eah di leit funn Gibeon hols-hakkah un vassah-drawwah gmacht fa di leit funn Israel un fa da awldah fumm Hah. Nuff zu deah dawk henn si ohkalda dee eahvet du am blatz es da Hah ausgmacht hott fa gedeend sei.
27 E, naquele dia, Josué fez deles cortadores de madeira e tiradores de água para a congregação e para o altar do SENHOR, até este dia, no lugar que ele escolhesse.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.