Josué 9

Di Heilich Shrift (PDC) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Nau awl di kaynicha uf di west seit funn Jordan henn keaht veyyich dee sacha. Dess voahra di kaynicha es in di hivla, di west seit an di hivla nohch, un gans am grohsa say nohch nuff biss an Lebanon gvoond henn. Si voahra di kaynicha funn di Hethiddah, di Amoriddah, di Kanaaniddah, di Pheresiddah, di Heffiddah un di Zebusiddah.
1 Todos os reis que viviam a oeste do rio Jordão, tanto os das montanhas como os das planícies, e também os reis de todo o litoral do mar Mediterrâneo até o Líbano ficaram sabendo disso. Estes eram os reis dos heteus, dos amorreus, dos cananeus, dos perizeus, dos heveus e dos jebuseus.
2 Dee sinn awl zammah kumma fa greek macha mitt em Joshua un Israel.
2 E todos eles se reuniram para guerrear contra Josué e o povo de Israel.
3 Avvah vo di leit funn Gibeon keaht henn vass da Joshua gedu hott zu Jericho un Ai,
3 Quando os moradores da cidade de Gibeão, que eram heveus, ouviram falar do que Josué tinha feito com Jericó e com Ai,
4 henn si ausgmacht fa een fafiahra. Si henn ohglost si veahra am gebodda drawwa funn iahra land. Si henn iahra aysla ufglawda mitt aldi sekk un vei-sekk es farissa voahra un viddah kflikt.
4 resolveram enganá-lo. Pegaram comida e carregaram os seus jumentos com sacos velhos e com odres rasgados e remendados, cheios de vinho.
5 Di mennah henn aldi faflikti shoo an iahra fees, un henn aldi ausgvoahrani glaydah ohgedu. Iahra broht voah drukka un grohtzich.
5 Calçaram sandálias velhas e remendadas e vestiram roupas bem gastas. E levaram para comer pão seco e bolorento.
6 No sinn si zumm Joshua an Gilgal ganga un henn ksawt zu eem un di mennah funn Israel, “Miah sinn kumma funn en land es veit fatt is. So machet en bund mitt uns.”
6 Eles foram até o acampamento de Gilgal e disseram a Josué e a todos os homens de Israel: — Nós estamos chegando de um país que fica bem longe daqui. Façam um
7 Avvah di mennah funn Israel henn ksawt zu di Heffiddah, “Fleicht layva diah in unsah land; vi kenda miah en bund macha mitt eich?”
7 Porém os homens de Israel disseram: — Pode ser que vocês morem aqui por perto. Como é que podemos fazer um acordo de paz com vocês?
8 Avvah si henn ksawt zumm Joshua, “Miah sinn dei gnechta.” No hott da Joshua si kfrohkt, “Veah sind diah, un funn vo kummet diah?”
8 — Estamos prontos para ser seus empregados! — responderam eles. — Quem são vocês? De onde vêm? — perguntou Josué.
9 Si henn ksawt, “Dei gnechta kumma funn en land es veit fatt is. Miah sinn kumma veil miah keaht henn veyyich di graft fumm Hah eiyah Gott. Miah henn keaht veyyich eem un alles es eah gedu hott in Egypta.
9 Os gibeonitas responderam: — Nós, os seus criados, somos de um país que fica muito longe e viemos até aqui porque ouvimos falar do
10 Miah henn aw keaht vass eah gedu hott zu di zvay kaynich funn di Amoriddah uf di annah seit fumm Jordan, da kaynich Sihon funn Hesbon un da Kaynich Og funn Bason es in Astharoth gvoond henn.
10 E também soubemos o que fez com os dois reis amorreus a leste do rio Jordão; a Seom, rei de Hesbom, e a Ogue, rei de Basã, que vivia em Astarote.
11 No henn unsah eldishti un awl di leit in unsah land ksawt zu uns, ‘Rishtet eich mitt ess-sach fa uf em vayk, gaynd un dreffet si oh, un sawwet zu eena, “Miah sinn eiyah gnechta; machet en bund mitt uns.”’
11 Os nossos líderes e toda a nossa gente nos mandaram preparar comida para viajar. Eles nos mandaram encontrar com vocês e dizer: “Estamos prontos para ser seus empregados! Façam um acordo de paz com a gente.”
12 Dess broht voah voahm vo miah's grisht henn dihaym uf em dawk es miah falossa henn fa zu eich kumma. Avvah nau kennet diah sayna es es drukka un grohtzich is.
12 E vejam só o nosso pão! Estava quentinho quando saímos de casa no começo da viagem. Mas olhem! Agora está seco e bolorento.
13 Dee vei-sekk voahra nei vo miah si kfild henn. Avvah nau kennet diah sayna es si farissa sinn. Un dee glaydah un unsah shoo sinn ausgvoahra veil miah so veit bei kumma sinn.”
13 Quando enchemos de vinho estes odres, eles eram novos. Mas vejam! Agora estão rasgados. As nossas roupas e as nossas sandálias estão gastas por causa da longa viagem que fizemos.
14 Di mennah funn Israel henn no samm funn iahra ess-sach gnumma, avvah si henn nett seahsht kshvetzt zumm Hah diveyya.
14 Os homens de Israel aceitaram a comida deles, porém não pediram conselho a Deus, o Senhor .
15 Da Joshua hott no fridda gmacht mitt eena un hott en bund gmacht mitt eena es si layva bleiva sella. Di foah-gayyah funn di fasamling henn no kshvoahra zu demm.
15 Josué fez um acordo de paz com os gibeonitas, prometendo que não seriam mortos. E os líderes do povo de Israel juraram que cumpririam a sua palavra.
16 Avvah drei dawk noch demm es si sell bund gmacht katt henn mitt eena, henn si auskfunna es dee leit nochbahra sinn un voona nayksht bei eena im land.
16 Três dias depois de feito o acordo, descobriram que aquela gente morava perto.
17 So sinn di Kinnah-Israel naus kshteaht un drei dawk shpaydah sinn si an iahra shtett kumma. Iahra shtett voahra di shtett funn Gibeon, Kaphira, Beeroth un Kiriath-Jearim.
17 Tanto assim que os israelitas saíram do acampamento e três dias depois chegaram às cidades onde os gibeonitas viviam, isto é, Gibeão, Cefira, Beerote e Quiriate-Jearim.
18 Di Kinnah-Israel henn nett greek gmacht mitt selli shtett veil di foah-gayyah funn di fasamling kshvoahra katt henn zu eena bei em Hah, da Gott funn Israel. Un awl di leit funn Israel henn gegrummeld geyyich di foah-gengah.
18 Porém, por causa do juramento que os seus líderes tinham feito aos gibeonitas em nome do Senhor , o Deus de Israel, os israelitas não os mataram. E por isso todo o povo reclamou contra os líderes,
19 Avvah awl di foah-gengah henn ksawt zu di leit, “Miah henn kshvoahra zu eena beim Hah, da Gott funn Israel, un nau daufa miah si nett ohrayya.
19 mas eles explicaram assim: — Nós juramos em nome do
20 Miah doon dess zu eena: Miah lossa si layva so es kenn zann uf uns kumd, veil miah's bund brecha dayda es miah kshvoahra henn zu eena.”
20 Por causa da nossa promessa temos de deixá-los viver; se não, Deus nos castigará.
21 Di foah-gengah henn veidah ksawt, “Losset si layva, avvah si sella hols-hakkah un vassah-drawwah vadda fa awl di leit.” So henn di foah-gengah iahra fashprechnis kalda zu eena.
21 Deixem que eles vivam; mas terão de cortar lenha e carregar água para nós. Foi isso o que os líderes disseram.
22 No hott da Joshua di mennah funn di shtatt raus groofa un hott ksawt zu eena, “Favass hend diah uns fafiaht un ksawt, ‘Miah voona veit vekk funn eich,’ diveil es diah nayksht bei uns gvoond henn?
22 Então Josué chamou os gibeonitas e perguntou: — Por que vocês nos enganaram, afirmando que vinham de longe, quando vivem aqui mesmo?
23 Diah sind nau faflucht, un diah zaylet gnechta sei fa'immah. Diah zaylet hols hakka un vassah drawwa fa's haus funn meim Gott.”
23 E, já que vocês fizeram isso, de agora em diante vão viver debaixo do castigo de Deus. É do povo gibeonita que sairão sempre os escravos para cortar madeira e carregar água para a casa do meu Deus.
24 Si henn no em Joshua andvat gevva un henn ksawt, “Dei gnechta voahra voahlich ksawt gvest vi da Hah, eiyah Gott, gebodda gevva hott zumm Mosi fa's gans land zu eich gevva, un vi diah awl di leit im land doht macha sellet fannich eich. Miah henn's gedu veil miah uns kfeicht henn funn eich un fa unsah layva.
24 Eles responderam: — Fizemos isso porque ficamos sabendo que o
25 Miah sinn nau in dei hend. Du zu uns vass goot un recht seemd zu diah.”
25 Agora estamos nas suas mãos; faça de nós o que achar melhor.
26 So hott da Joshua si kalda funn di Kinnah-Israel, un si henn si nett doht gmacht.
26 Josué protegeu os gibeonitas e não deixou que fossem mortos.
27 Sellah dawk hott eah di leit funn Gibeon hols-hakkah un vassah-drawwah gmacht fa di leit funn Israel un fa da awldah fumm Hah. Nuff zu deah dawk henn si ohkalda dee eahvet du am blatz es da Hah ausgmacht hott fa gedeend sei.
27 Mas, daquele dia em diante, ele os obrigou a serem carregadores de água e rachadores de lenha para o povo de Israel e para o altar de Deus, o Senhor . E até hoje eles continuam fazendo isso, trabalhando no lugar escolhido por Deus para a sua adoração.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.