Jonas 1
Di Heilich Shrift (PDC) vs VC
1 Nau's vatt fumm Hah is zumm Jona, em Amitthais sei boo, kumma, un hott ksawt,
1 A palavra do Senhor foi dirigida a Jonas, filho de Amitai, nestes termos:
2 “Shtay uf un gay zu di grohs shtatt Nineveh un breddich geyyich si, fa iahra sinda sinn ruff fannich mich kumma.”
2 Levanta-te, vai a Nínive, a grande cidade, e profere contra ela os teus oráculos, porque sua iniqüidade chegou até a minha presença.
3 Avvah da Jona is uf un vekk fumm Hah kshprunga noch Tharsis. Eah is nunnah an Japho ganga un hott datt en shiff kfunna es am noch Tharsis gay voah. Eah hott sei feah betzawld, is nunnah in's shiff ganga fa mitt eena noch Tharsis gay, vekk fumm Hah.
3 Jonas pôs-se a caminho, mas na direção de Társis, para fugir do Senhor. Desceu a Jope, onde encontrou um navio que partia para Társis; pagou a passagem e embarcou nele para ir com os demais passageiros para Társis, longe da face do Senhor.
4 No hott da Hah en shteikah vind uf da say kshikt, un's is so en mechtichah shtoahm uf kumma es es shiff im kfoah voah funn fabrecha.
4 O Senhor, porém, fez vir sobre o mar um vento impetuoso e levantou no mar uma tempestade tão grande que a embarcação ameaçava espedaçar-se.
5 Di shaff-leit im shiff henn sich oahrich kfeicht, un yaydahs funn eena hott naus zu seim ayknah gott groofa. No henn si's sach vo im shiff voah naus in da say kshmissa fa's shiff leichtah macha. Avvah da Jona voah nunnah in's shiff ganga, hott sich anna glaykt un's is en deefah shlohf ivvah een kumma.
5 Aterrorizados, os marinheiros puseram-se a invocar cada qual o seu deus, e atiraram no mar a carga do navio para aliviarem-no. Entretanto, Jonas tinha descido ao porão do navio e, deitando-se ali, dormia profundamente.
6 Da shiff foah-gengah is no zu eem ganga un hott ksawt, “Favass shlohfsht du? Shtay uf un roof dei Gott oh. Fleicht nemd eah acht funn uns so es miah nett umkumma.”
6 Veio o capitão e o despertou: Dorminhoco! Que estás fazendo aqui? Levanta-te e invoca o teu Deus, para ver se ele se lembra talvez de nós e nos livre da morte.
7 No henn di shaff-leit ksawt zu nannah, “Kummet, vella's lohs zeeya fa ausfinna deich vemm sei shuld es dess eviles ivvah uns kumma is.” Si henn no's lohs gezowwa un's is uf da Jona kfalla.
7 Em seguida disseram os marinheiros entre si: Vinde e tiremos à sorte para sabermos quem é a causa deste mal. Lançaram a sorte e esta caiu sobre Jonas.
8 Di shaff-leit henn no ksawt zu eem, “Sawk uns, veah is di shuld es dess eviles ivvah uns kumma is? Vass is dei eahvet un funn vo kumsht du heah? Aus vass fa land bisht du un funn vass fa leit kumsht du?”
8 E perguntaram-lhe: Tu, por quem nos acontecem estes males, dize-nos qual é a tua profissão? De onde vens? A que país e a que raça pertences?
9 Eah hott eena ksawt, “Ich binn en Hebrayah, un habb en furcht fumm Hah, da Gott fumm himmel. Dess is deah es da say un's drukka land gmacht hott.”
9 Sou hebreu, respondeu ele. Adoro o Senhor, Deus dos céus, que criou o mar e todos os continentes.
10 No henn di leit sich veeshtahlich kfeicht un henn ksawt, “Favass hosht du dess gedu?” Si henn gvist es eah am fatt shpringa voah fumm Hah, veil eah eena's ksawt katt hott.
10 Ficaram então aqueles homens possuídos de grande temor, e disseram-lhe: Por que fizeste isto? Pois tinham compreendido, pela própria declaração de Jonas, que este fugia para escapar à ordem do Senhor.
11 Si henn no ksawt zu eem, “Vass sella miah du mitt diah so es da say shtill vatt fa uns?” Fa da say voah am als shlimmah vadda.
11 E disseram-lhe: Que te havemos de fazer para que o mar se acalme em torno de nós? Porque o mar tornava-se cada vez mais ameaçador.
12 Eah hott ksawt zu eena, “Nemmet mich un shmeiset mich in da say, no vatt da say shtill. Fa ich vays es deah grohs shtoahm ivvah eich kumma is deich mich.”
12 Tomai-me, disse Jonas, e lançai-me às águas, e o mar se acalmará. Reconheço que sou eu a causa desta terrível tempestade que vos sobreveio.
13 Di shaff-leit henn no hatt gezowwa an di paeddels fa's shiff viddah zrikk an's land greeya, avvah's hott nix gebatt veil da say am als may vild vadda voah geyyich si.
13 Os homens remavam para ver se conseguiam ganhar a costa, mas em vão, porque o mar se embravecia cada vez mais contra eles.
14 No henn si zumm Hah groofa un henn ksawt, “Oh Hah, loss uns nett umkumma deich demm do mann sei layva. Layk dess unshuldich bloot nett uf uns, oh Hah, fa du hosht gedu vi's diah kfellich voah.”
14 Então invocaram o Senhor: Senhor, disseram eles, não nos façais perecer por causa da vida deste homem, nem nos torneis responsáveis pela vida deste homem que não nos fez mal algum. Vós, ó Senhor, fizestes como foi do vosso agrado.
15 No henn si da Jona gnumma un henn een in da say kshmissa. Grawt hott da say kshtobt unruich sei un voah shtill.
15 E, pegando em Jonas, lançaram-no às ondas, e a fúria do mar se acalmou.
16 No henn di mennah sich oahrich kfeicht veyyich em Hah. Si henn em Hah en opfah gebrocht un henn en fashpreching gmacht zu eem.
16 Tomada de profundo sentimento de temor para com o Senhor, a tripulação ofereceu-lhe um sacrifício, acompanhado de votos.
17 Avvah da Hah hott en grohsah fish grisht fa da Jona shlukka. Un da Jona voah im fish sei bauch fa drei dawk un drei necht.
17 O Senhor fez que ali se encontrasse um grande peixe para engolir Jonas, e este esteve três dias e três noites no ventre do peixe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.