Jonas 1
Di Heilich Shrift (PDC) vs ACF
1 Nau's vatt fumm Hah is zumm Jona, em Amitthais sei boo, kumma, un hott ksawt,
1 E veio a palavra do SENHOR a Jonas, filho de Amitai, dizendo:
2 “Shtay uf un gay zu di grohs shtatt Nineveh un breddich geyyich si, fa iahra sinda sinn ruff fannich mich kumma.”
2 Levanta-te, vai à grande cidade de Nínive, e clama contra ela, porque a sua malícia subiu até à minha presença.
3 Avvah da Jona is uf un vekk fumm Hah kshprunga noch Tharsis. Eah is nunnah an Japho ganga un hott datt en shiff kfunna es am noch Tharsis gay voah. Eah hott sei feah betzawld, is nunnah in's shiff ganga fa mitt eena noch Tharsis gay, vekk fumm Hah.
3 Porém, Jonas se levantou para fugir da presença do Senhor para Társis. E descendo a Jope, achou um navio que ia para Társis; pagou, pois, a sua passagem, e desceu para dentro dele, para ir com eles para Társis, para longe da presença do Senhor.
4 No hott da Hah en shteikah vind uf da say kshikt, un's is so en mechtichah shtoahm uf kumma es es shiff im kfoah voah funn fabrecha.
4 Mas o Senhor mandou ao mar um grande vento, e fez-se no mar uma forte tempestade, e o navio estava a ponto de quebrar-se.
5 Di shaff-leit im shiff henn sich oahrich kfeicht, un yaydahs funn eena hott naus zu seim ayknah gott groofa. No henn si's sach vo im shiff voah naus in da say kshmissa fa's shiff leichtah macha. Avvah da Jona voah nunnah in's shiff ganga, hott sich anna glaykt un's is en deefah shlohf ivvah een kumma.
5 Então temeram os marinheiros, e clamavam cada um ao seu deus, e lançaram ao mar as cargas, que estavam no navio, para o aliviarem do seu peso; Jonas, porém, desceu ao porão do navio, e, tendo-se deitado, dormia um profundo sono.
6 Da shiff foah-gengah is no zu eem ganga un hott ksawt, “Favass shlohfsht du? Shtay uf un roof dei Gott oh. Fleicht nemd eah acht funn uns so es miah nett umkumma.”
6 E o mestre do navio chegou- se a ele, e disse-lhe: Que tens, dorminhoco? Levanta-te, clama ao teu Deus; talvez assim ele se lembre de nós para que não pereçamos.
7 No henn di shaff-leit ksawt zu nannah, “Kummet, vella's lohs zeeya fa ausfinna deich vemm sei shuld es dess eviles ivvah uns kumma is.” Si henn no's lohs gezowwa un's is uf da Jona kfalla.
7 E diziam cada um ao seu companheiro: Vinde, e lancemos sortes, para que saibamos por que causa nos sobreveio este mal. E lançaram sortes, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 Di shaff-leit henn no ksawt zu eem, “Sawk uns, veah is di shuld es dess eviles ivvah uns kumma is? Vass is dei eahvet un funn vo kumsht du heah? Aus vass fa land bisht du un funn vass fa leit kumsht du?”
8 Então lhe disseram: Declara-nos tu agora, por causa de quem nos sobreveio este mal. Que ocupação é a tua? Donde vens? Qual é a tua terra? E de que povo és tu?
9 Eah hott eena ksawt, “Ich binn en Hebrayah, un habb en furcht fumm Hah, da Gott fumm himmel. Dess is deah es da say un's drukka land gmacht hott.”
9 E ele lhes disse: Eu sou hebreu, e temo ao Senhor, o Deus do céu, que fez o mar e a terra seca.
10 No henn di leit sich veeshtahlich kfeicht un henn ksawt, “Favass hosht du dess gedu?” Si henn gvist es eah am fatt shpringa voah fumm Hah, veil eah eena's ksawt katt hott.
10 Então estes homens se enche-ram de grande temor, e disseram-lhe: Por que fizeste tu isto? Pois sabiam os homens que fugia da presença do Senhor, porque ele lho tinha declarado.
11 Si henn no ksawt zu eem, “Vass sella miah du mitt diah so es da say shtill vatt fa uns?” Fa da say voah am als shlimmah vadda.
11 E disseram-lhe: Que te faremos nós, para que o mar se nos acalme? Porque o mar ia se tornando cada vez mais tempestuoso.
12 Eah hott ksawt zu eena, “Nemmet mich un shmeiset mich in da say, no vatt da say shtill. Fa ich vays es deah grohs shtoahm ivvah eich kumma is deich mich.”
12 E ele lhes disse: Levantai-me, e lançai-me ao mar, e o mar se vos aquietará; porque eu sei que por minha causa vos sobreveio esta grande tempestade.
13 Di shaff-leit henn no hatt gezowwa an di paeddels fa's shiff viddah zrikk an's land greeya, avvah's hott nix gebatt veil da say am als may vild vadda voah geyyich si.
13 Entretanto, os homens remavam, para fazer voltar o navio à terra, mas não podiam, porquanto o mar se ia embravecendo cada vez mais contra eles.
14 No henn si zumm Hah groofa un henn ksawt, “Oh Hah, loss uns nett umkumma deich demm do mann sei layva. Layk dess unshuldich bloot nett uf uns, oh Hah, fa du hosht gedu vi's diah kfellich voah.”
14 Então clamaram ao Senhor, e disseram: Ah, Senhor! Nós te rogamos, que não pereçamos por causa da alma deste homem, e que não ponhas sobre nós o sangue inocente; porque tu, Senhor, fizeste como te aprouve.
15 No henn si da Jona gnumma un henn een in da say kshmissa. Grawt hott da say kshtobt unruich sei un voah shtill.
15 E levantaram a Jonas, e o lançaram ao mar, e cessou o mar da sua fúria.
16 No henn di mennah sich oahrich kfeicht veyyich em Hah. Si henn em Hah en opfah gebrocht un henn en fashpreching gmacht zu eem.
16 Temeram, pois, estes homens ao Senhor com grande temor; e ofereceram sacrifício ao Senhor, e fizeram votos.
17 Avvah da Hah hott en grohsah fish grisht fa da Jona shlukka. Un da Jona voah im fish sei bauch fa drei dawk un drei necht.
17 Preparou, pois, o Senhor um grande peixe, para que tragasse a Jonas; e esteve Jonas três dias e três noites nas entranhas do peixe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.